Φτερωτά Λόγια

Ιουλίου 10, 2012 § 2 Σχόλια


ενός  ομιλούντος μαγικού  ζώου

Η Αθηνά   ενδύει τον Οδυσσέα  με χιτώνα  τρύπιο  καπνομαυρισμένο,

  από  πάνω   βάζει  δέρμα   γρήγορου ελαφιού αποψιλωμένο

του δίνει και σκήπτρο , ένα φτωχικό σακούλι

γεμάτο τρύπες  και  ένα  σχοινί για να κρέμεται

ανηφορίζοντας για το καλύβι του Εύμαιου

……ἀμφὶ δέ μιν ῥάκος ἄλλο κακὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
ῥωγαλέα ῥυπόωντα, κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ·
ἀμφὶ δέ μιν μέγα δέρμα ταχείης ἕσσ’ ἐλάφοιο,
ψιλόν· δῶκε δέ οἱ σκῆπτρον καὶ ἀεικέα πήρην,
πυκνὰ ῥωγαλέην· ἐν δὲ στρόφος ἦεν ἀορτήρ.

Ραψωδία ν : Ὀδυσσέως ἀπόπλους παρὰ Φαιάκων.

Ὀδυσσέως ἄφιξις εἰς Ἰθάκην.

Εδώ τελειώνει η αφήγηση του Οδυσσέα.

Οι Φαίακες τον κατευοδώνουν με πλούσια δώρα και τον φέρνουν με το πλοίο τους στην Ιθάκη.

Κατά την επιστροφή τους, ο οργισμένος Ποσειδώνας μεταμορφώνει το πλοίο σε βράχο.

Η Αθηνά έρχεται και καθοδηγεί τον Οδυσσέα.

Του λέει να πάει να συναντήσει τον χοιροβοσκό του τον Εύμαιο

και τον μεταμορφώνει σε ελεεινό γέρο ζητιάνο.

 

….με το βλέμμα  του  γοργοπόδαρου ελαφιού

 

Πτερόεντα Έπη  από την Παρέα

…εν μέσω Θέρους και Θερισμού

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with ραψωδία ν at Η Παρέα.

Αρέσει σε %d bloggers: