Κατά της Ομήρου Ποιήσεως

Μαρτίου 14, 2015 § Σχολιάστε


CH1970.22

Ο Πυθαγόρα επιστρέφει από τον  κάτω κόσμο , όπου είδε τον Όμηρο και τον Ησίοδο να  βασανίζονται

Πυθαγόρας,   μαθητής των Ομηρίδων

Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, υπήρξε σημαντικός Έλληνας φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών , δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις και ήταν ιδρυτής ενός μυητικού φιλοσοφικού κινήματος που λέγεται Πυθαγορισμός (Pythagorism ή Pythagoreanism). Επειδή οι περισσότερες πληροφορίες γράφτηκαν πολλούς αιώνες μετά τον θάνατό του, πολύ λίγες αξιόπιστες πληροφορίες είναι γνωστές γι΄αυτόν. Επίσης,επηρέασε σημαντικά τη φιλοσοφία και τη θρησκευτική διδασκαλία στα τέλη του 6ο αιώνα π.Χ., συχνά αναφέρεται ως σπουδαίος μαθηματικός και επιστήμονας και είναι γνωστός για το Πυθαγόρειο Θεώρημα που έχει το όνομά του. Γεννήθηκε το 580 π.Χ. και ως επικρατέστερος τόπος γεννήσεως παραδίδεται η νήσος Σάμος. Ακόμη είναι πιθανό να ταξίδεψε αρκετά όταν ήταν νέος. Γύρω στο 530 π.Χ. μετακόμισε σε μία ελληνική αποικία στη νότια Ιταλία. Οι υποστηρικτές του Πυθαγόρα ακολούθησαν τις πρακτικές που ανέπτυξε και μελέτησαν τις φιλοσοφικές του θεωρίες. Τα μέρη συνάντησης των Πυθαγόρειων κάηκαν και ο Πυθαγόρας αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας σε ηλικία 84 ετών το 496 π.Χ.

Οι απόψεις για τον Όμηρο και για τα Ομηρικά Έπη διαφέρουν ανάμεσα  στους Πυθαγόρειους   παρ όλο που  θεωρούνται  ιερά βιβλία,    λόγω της  φυτοφαγίας  των μελών της σχολής.

Από τον Πυθαγόρα στον Ζωίλο

Ιδιότυπος ιστορικός, ρήτορας και σοφιστής, ήταν ο Ζωίλος από την Αμφίπολη (4ος π.Χ. αι.), που έγραψε παγκόσμια Ἱστορίαν ἀπὸ θεογονίας ἕως τῆς Φιλίππου τελευτῆς και τοπική ιστορία Περὶ Ἀμφιπόλεως. Τόσο τα ιστορικά όσο και τα άλλα του έργα έχουν, εκτός από ελάχιστα αποσπάσματα, χαθεί· ξέρουμε όμως ότι είχε γράψει δύο σοφιστικά εγκώμια (του κύκλωπα Πολύφημου και των Τενεδίων), και ένα έργο Κατὰ τῆς Ὁμήρου ποιήσεως, όπου κατηγορούσε τον Όμηρο για παραλογισμούς και ασυνέπειες τόσο άγρια ώστε να του μείνει το όνομα Ὁμηρομάστιξ.

Παράλογες  Ομηρομάστιγες

Αστραία, Μάρτιος 2015, 14

 

Πνεύμα Επιφανείων

Ιανουαρίου 5, 2012 § 16 Σχόλια


 

 Η ευθυγράμμιση … του Πνεύματος!
Ε ΠΙΦΑΝΕΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Τέταρτος βαθμός μύησης… στην σχολή του Πυθαγόρα!
Επιφάνεια είναι η θεία όραση , η φανέρωση του Θεού.
Στον προηγούμενο βαθμό εγένετο η μύηση της διάνοιας των μαθητών προς ενατένιση των άνω,του Σύμπαντος κόσμου της αρμονίας και της τάξης.
Αυτή την μύηση ,επακολουθεί η μύηση της βούλησης, η οποία είναι η δυσκολότερη όλων,γιατί ο μαθητής μετά από την ενατένιση τοου κόσμου των Συμπάντων πρέπει να κατεβάσει την αλήθεια αυτή στα βάθη του εαυτού του και να πραγματοποιήσει αυτή στην πρακτική εφαρμογή της ζωής του.
Αυτό ,κατά τον Πυθαγόρα μπορεί να γίνει εφικτό με την συνένωση τριών τελειοτήτων.
α) η πραγματοποίηση της αλήθειας, εν τη διάνοια,
β)η αρετή εν τη ψυχή και
γ) η αγνότης εν τω σώματι, διότι όταν είναι αγνό το σώμα είναι και η ψυχή.
Με άλλα λόγια ο νούς πρέπει να φθάσει στην σοφία δια μέσου της επιστήμης, ώστε να μπορεί να διακρίνει το αγαθόν από το πονηρό και να μπορεί να διακρίνει τον θεό σε όλα τα όντα και στο σύνολο του κόσμου.
Τρείς είναι οι πατροπαράδοτοι κόσμοι,και επομένως και τα σώματα, του ανθρώπου,
ο πνευματικός,ο αστρικός και ο υλικός.
Ο Κόσμος είναι τμήμα του Θεού ,ο οποίος σχεδιάστηκε από Αυτόν… δια του Λόγου.
Παρόλο που υπόκειται σε φθορά,είναι αιώνιος και ποτέ δεν θα χαθεί, διότι διαφυλάσσεται από την Πρόνοια Του.
Το Σύμπαν δε επίσης είναι αδιάφθορο και παραμένει αιώνιο.Και ούτε γίνεται να καταστραφεί από κάτι άλλο ,ούτε θα βρεθεί δύναμις μεγαλυτέρα να το καταστρέψει.
Ο Πυθαγόρας θεωρούσε τον Κόσμο σαν ένα Ον πλήρες πνεύματος, νοερόν και κατέχων σύμφυτον σοφία.
Η διακυβερνώσα δε αρχή του ζώντος αυτού Όντος είναι το Πνεύμα, ο Νούς, ο οποίος όπως και η ψυχή περικλείεται στο Σύμπαν και περικλείει αυτό.
Αναγνώρισε δε ο Πυθαγόρας ότι το Σύμπαν συνίσταται από αντίθετα και ανόμοια από μεταβαλλόμενες μορφές και ουσίες,γι΄αυτό και υπάρχει ο νόμος της τάξης και της ισορροπίας,που τον ονόμασε αρμονία. Δίδασκε δε, ότι παν συστατικό του Σύμπαντος είναι ο μικρόκοσμος, εικόνα και αντανάκλαση του Μακρόκοσμου.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
Το Πνεύμα κατά τον Πυθαγόρα είναι πολυειδές, προέρχεται δε από διάφορες διακεκριμένες πηγές,τάξεις και βαθμίδες
Οι βαθμίδες αυτές είναι
Νοητική γνώση , η Σοφία. Γνώση που μαθαίνεται δια του Νού.
Παγκόσμιος νοημοσύνη. Η Νόηση, η επιστήμη, η καθαρή σκέψη , ο Νους θεωρητικός όπως ορίσθηκε από τον Αριστοτέλη.
Επιστημονική γνώση, η επιστήμη ,αποκτώμενη δια του φυσικού πνεύματος. Νους πρακτικός του Αριστοτέλους κατόπιν λογισμού.
Συνείδηση,κατανόηση, η ευφυία, η γνώμη προερχόμενη από πνευματική αντίληψη .
Ασθητική αντίληψη,αίσθηση , η νόηση προερχόμενη από τις αισθήσεις , της ψυχής.
Ενστικτον, η έμφυτος ασυνείδητος διαίσθηση.
Αυτόματος αντίδραση ή στοιχειώδης ευφυία, αυτοματισμός, έμφυτος σε κάθε φύση.
Ο Κόσμος είναι η βίβλος του Σύμπαντος, ανοικτή σε όλους τους ανθρώπου,που μπορούν όλοι να την διαβάσουν και να την κατανοήσουν,να βρούν τους νόμους της φύσης να γνωρίσουν την δημιουργία και το έργο του Θεού.Ομιλεί μια παγκόσμια γλώσσα και δεν δύναται ούτε να χαθεί ούτε να παραχαραχθεί ούτε να μεταβληθεί.
Η παγκόσμια αυτή γλώσσα του καθαρού πνεύματος είναι η αλήθεια .
ΑΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΌΝ΄΄
Ο κόσμος έλεγε ο Πυαθαγόρας καταγράφει οτιδήποτε συμβαίνει μέσα στο Σύμπαν,είτε αυτό έχει ειπωθεί,είτε έχει γίνει αντιληπτό με τις αισθήσεις.
Ετσι οι ήχοι των αιώνων, οι σκέψεις των ανθρώπων οι συζητήσεις οι πράξεις μας ,τα πάντα καταγράφονται.
Τίποτε δεν χάνεται στον Σύμπαν.
Υπάρχει μία κοσμική μνήμη που συγκρατεί αιώνια όλες τις εντυπώσεις των εμπειριών και παρατηρήσεων.Θεωρούσε δε ο Πυθαγόρας την κοσμική μνήμη σαν μία δεξαμενή η λίμνη,από την οποία επίσης προβάλλουν κύματα σκέψεων προς σύλληψη από πνεύματα που λειτουργούν ως δέκτες.
Δίδασκε δε τους μαθητές του ότι σκέψεις ατόμων μπορούσαν να συλληφθούν από άλλους,όπως επίση οι σκέψεις των ανθρώπων,οι ατομικές δεήσεις η η υστερία του όχλου, μπορούσαν να επιδράσουν στην σκέψη και τις ενέργειας των άλλων, όπως επίσης να κινήσουν και την ύλη.
Γι’ αυτό τους συμβούλευσε να προσέχουν,τις πράξεις των,τα λόγια τους και τις σκέψεις τους.
Έδινε δε ιδιαίτερη σημασία σε αυτές ,και δίδασκε να είναι πάντα καλές και εποικοδομητικές.
Ο Κόσμος λοιπόν κατά τον Πυθαγόρα έχει όχι μόνο πνεύμα αλλά και μνήμη πνευματική και ψυχική.
Διαφέρει δε της ανθρώπινης , γιατί αυτή δεν έχει παρελθόν παρά μόνο ένα αιώνιο παρόν.
Σχετίζεται επίσης με την αρμονία και την Μουσική των σφαιρών.
Η παγκόσμιος Νοημασύνη , ο Νούς ανήκει στην σφαίρα του υπερσυνειδήτου και όχι στην ψυχή κατ΄ευθειαν.
Το δε φυσικό πνεύμα ανήκει στην ψυχή και όχι στο πνεύμα και αποτελεί το συνειδητό μέρος της ψυχής.
Οι ασθήσεις και τα ένστικτα ανήκουν επίσης στην ψυχή και αποτελούν τις κατώτερες βαθμίδες του υποσυνείδητου και ασυνείδητου.
Στόν τελευταίο βαθμό είναι το κάλλος,η αλήθεια,η αγαθότης και η μακαριότης,
και είναι πολλοί λίγοι αυτοί που μπορούν να φθάσουν στους δύο τελευταίους αυτούς βαθμούς.΄
Εν αρχή ην σπόρος ως θείον Πυρ ο οποίος αυξάνεται επεκτεινόμενος εξίσου προς όλες τις διευθύσεις.Τούτο είναι η αρχή όλων των πραγμάτων,είναι το Πυρ της ζωής.
Το να ζούμε δεν εξαρτάται από μας, το να ζούμε όμως ορθώς εξαρτάται εξ ολοκλήρου.
Πόσο όρθιοι ζούμε και πόσο όρθιο είναι… το Πνεύμα μας;;;;;
Πνεύμα  Επιφανείων…. σε πελειάδων  φιλί και μια  αγκαλιά
Η  ΠΑΡΕΑ

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with Πυθαγόρας at Η Παρέα.

Αρέσει σε %d bloggers: