Εικόνα και ήχος


Πέτρα και φως !

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η EΛΛΑΣ… Friedrich Nietzsche

!!!!!!

Advertisements

§ 24 Responses to Εικόνα και ήχος

  • Ο/Η iparea λέει:

    Το σημάδι του Διός στον καθαρό ανέφελο Ελληνικό ουρανό και η μουσική βροντή.!
    Στην υ ραψωδία στίχοι 100 ο Οδυσσέας ζητάει από τον Δία ένα σημάδι. Έχει γυρίσει και βλέπει αυτή την κατάσταση των μνήστηρων. Ο Ζευς στέλνει μια βροντή που ακούγεται σε ασυννέφιαστο ουρανό. Διοσημεία πως συναινεί στο σχέδιο που είχε κάνει ο πολυμήχανος με την Αθηνά. Είναι συμβολικό μια αλληγορία. Ο Οδυσσέας είναι ο Ελληνισμός που βασανίστηκε τόσα χρόνια και αιώνες και η Μυθωδία είναι η βροντή του Δία που ακούστηκε στο ασυννέφιαστο αττικό ουρανό .
    .»Ζεῦ πάτερ, εἴ μ᾽ ἐθέλοντες ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρὴν
    “Πατέρα Δία, ἂν στέργετε στὸν τόπο μου νὰ φτάσω
    ἀπὸ στεριὲς καὶ θάλασσες, κατόπι τόσα πάθια,
    100 φήμην τίς μοι φάσθω ἐγειρομένων ἀνθρώπων
    ἔνδοθεν, ἔκτοσθεν δὲ Διὸς τέρας ἄλλο φανήτω.» ἀπ’ ὅσους μέσα ἐκεῖ ξυπνοῦν, φωνὴ ἂς σηκώση κάποιος,
    κι ἄλλο σημάδι ἂς μοῦ φανῆ ἀπ’ ἔξωθε τοῦ Δία.”
    ὣς ἔφατ᾽ εὐχόμενος· τοῦ δ᾽ ἔκλυε μητίετα Ζεύς,
    αὐτίκα δ᾽ ἐβρόντησεν ἀπ᾽ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,
    ὑψόθεν ἐκ νεφέων· γήθησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς. Αὐτὰ εἶπε, καὶ συνάκουσε τὴν προσευκή του ὁ Δίας,
    κι ἀπὸ τὰ νέφια τ’ ἁψηλὰ τοῦ λαμπεροῦ τοῦ Ὀλύμπου,
    βρόντηξ’ εὐτύς, καὶ χάρηκε ὁ μέγας Ὀδυσσέας.

    ΘΩΔΙΑ: ΣΤΙΧΟΙ & ΕΡΜΗΝΕΙΑ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.
    Η Επιστροφή των Ελλήνων…σε Ηνίοχο Άρμα
    λαμπερό διαυγές του Απόλλωνος Φωτός!

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Η ΕΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
    Θάρθεις σαν αστραπή
    θάχει η χώρα η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ γιορτή
    θάλασσα γη και ουρανός
    στο δικό σου φως.
    Θα ντυθούμε στα λευκά
    να σ’ αγγίξουμε ξανά
    φως εσύ και καρδιά
    ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΖΙ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Το ταξίδι του Ελληνισμού!
    BBC Gods and Monsters – Homer’s Odyssey (2010) (gr subs)

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ……Το πήρε τελικά το κορίτσι και την δόξα ο Οδυσσέας ,και είμαι πολύ χαρούμενη γι΄αυτό γιατί το αξίζει. Κέρδισε πίσω τον κόσμο του, τον κόσμο που με τα ίδια του τα χέρια έφτιαξε, με το σπαθί του, ή μάλλον με το Τόξο του.
    Αφιερωμένο στο κορίτσι του Οδυσσέα

    ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ Ποίηση Κώστας καρτελιάς, Μουσική Μικης Θεοδωράκης
    ….από τον δίσκο ΟΔΥΣΣΕΙΑ

    Κάθισα κι απόψε μοναχή μέσα στη νύχτα
    κι αφουγκράστηκα τα λόγια που συνθέσανε στα χρόνια
    μια ηχώ που παραμένει μουσική και ανασαίνει
    Στα τραγούδια που αγαπάμε κάθε βράδυ που πονάμε
    Στα τραγούδια που μα πάνε σ’ όλα αυτά που δεν ξεχνάμε
    σαν καράβια σε ταξίδια στα δικά μας πανηγύρια.

    Άκουσα απ’ τους στίχους τη δική μου ιστορία
    και θυμήθηκα ανθρώπους σ’ άλλους χρόνους σ’ άλλους τόπους
    Ένα “αχ” που μας σκοτώνει
    Ένα “αχ” που μας λυτρώνει
    του έρωτά μας την αλήθεια
    της αγάπης τα φεγγάρια
    και του πάθους τα σκοτάδια
    Η σκληρότητα του Άδη
    και το πιο γλυκό σου χάδι
    στα τραγούδια που είν’ αστέρια
    στα τραγούδια που είν’ μαχαίρια.

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ!!!
    Οι εισβολείς και οι δοσίλογοι παρελαύνουν με περισσό θράσος στην έρημο χώρα μας , αλλά ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι της τελικής ΝΙΚΗΣ ΜΑΣ!!!
    «Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ» ΟΜΗΡΟΣ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    …..Και η Βέμπο εμψυχώνει τους Ελληνες με τα τραγούδια της, που ακούγονται στις κορυφές των βουνών της Ελλάδος.
    ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ
    Θα σας πω για να το μάθει ο ντουνιάς
    το τραγούδι της λεβέντικης γενιάς,
    που το φέρνει ο αγέρας με τον πόνο της φλογέρας
    και που κρύβει τον καημό της λευτεριάς.

    Ααααα, η Ελλάδα είναι από τους θεούς της σταλμένη,
    ααααα, η Ελλάδα μας ποτέ της δεν πεθαίνει.

    Το τραγούδι που οι στροφές του οι παλιές
    φτάναν μέχρι τις ψηλές αητοφωλιές,
    κι έτσι οι αετοί μαθαίναν πολεμώντας πως πεθαίναν
    παλικάρια σε βουνά κι ακρογιαλιές.

    Το τραγούδι που είν’ αθάνατη πνοή,
    που το ‘λέγαν σαν γλεντούσαν κι οι θεοί,
    που τη νίκη ενός αγώνα πέρα ‘κει στον Μαραθώνα,
    διηγιέται να ζηλεύουν οι λαοί.

    Ααααα, η Ελλάδα μας η χιλιοδοξασμένη,
    ααααα, η Ελλάδα μας η τόσο αδικημένη.

    Το τραγούδι της τρανής παλικαριάς
    που το λέει στα κορφοβούνια ο βοριάς
    και τ’ αντιλαλούν οι λόγγοι
    πέρα από το Μεσολόγγι
    κι απ’ το Σούλι ως το Χάνι της Γραβιάς.

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ….Σήμερα ένα heavy metal σουηδικό συγκρότημα που ακούει στο όνομα «Sabaton» εξυμνεί την Ελλάδα και την ιστορία της ΄, τους ήρωες της με το το τραγούδι «Coat of Arms» (ΕΘΝΟΣΗΜΟ)
    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΛΆ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΕΩΝΙΔΑ
    «Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες, απο δω και πέρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες»

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Ὁ Θεὸς
    πραγματοποιεῖ τὸν ἑαυτό του
    στὸ φιλί μας.
    Περήφανοι ἐκτελοῦμε
    τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀπείρου.

    «ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ» ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

    Χίλια εννιακόσια τριάντα οκτώ. Ο Ρίτσος τελειώνει την εαρινή συμφωνία.
    Η εαρινή συμφωνία είναι ένα ποίημα κοινωνικό-ερωτικό, γεμάτο με όλα
    τα χρώματα της ίριδος. Ο ποιητής δίνει ένα παγκόσμιο μήνυμα εναντίον
    του επερχομένου πολέμου (1938), αντιπαραθέτοντας την ομορφιά της ζωής.
    «Ανοίχτε τα παράθυρα να μπει το σύμπαν ανθισμένο μ’ όλες τις παπαρούνες
    του αίματός μας», μερικές φράσεις. Και…….

    Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
    και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
    Το φως κελαηδάει, άιντε κελαηδάει
    στις φλέβες του χόρτου και της πέτρας.
    Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε.

    Αγαπούμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα.
    Τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα.
    Είμαστε, είμαστε κι εμείς όλα μαζί.
    Μαζί κι ο ουρανός και η γη.

    Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
    και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
    Ο ήλιος με φωνάζει, ο ήλιος με φωνάζει.
    Χαρά, χαρά. Δεν μας νοιάζει τι θ’ αφήσει
    το φιλί μας μες στο χρόνο και στο τραγούδι.

    Ελληνες και φιλέλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γής, ενωμένοι είμαστε άτρωτοι, για να φέρουμε την άνοιξη στις ψυχές μας πιο γρήγορα,
    για να ζήσουν τα παιδιά μας σε έναν καλύτερο κόσμο και σε μία ελεύθερη και περήφανη πατρίδα.
    ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ!!!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΚΑΣΤΩΝ

    1834: Ο Αθανάσιος Πολυζωίδης, εκδότης της εφημερίδας «Απόλλων», εχθρός του Καποδίστρια και του Κολοκοτρώνη, αναγκάζεται να καταφύγει στην Ύδρα για να αποφύγει τη σύλληψη του. Έπειτα από τη δολοφονία του Καποδίστρια επιστρέφει στο Ναύπλιο και διορίζεται Πρόεδρος του Εγκληματικού Δικαστηρίου… Μετά τη σύλληψη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα, με εντολή της Αντιβασιλείας, το δικαστήριο, με πρόεδρο τον Πολυζωίδη, καλείται να τους δικάσει με την κατηγορία της Εσχάτης Προδοσίας… Όμως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας η κατηγορία αποδεικνύεται ανεπαρκής. Οι μάρτυρες λένε ψέματα, ο Επίτροπος Επικρατείας είναι προκλητικός και το κατηγορητήριο του ελλιπές. Οι επεμβάσεις της Αντιβασιλείας απροκάλυπτες…Έτσι ο Πολυζωίδης δε δέχεται να υπογράψει την καταδίκη των στρατηγών… Η Αντιβασιλεία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα…Τελικά οδηγείται δια της βίας στην Ύδρα, όπου εκφωνείται η καταδικαστική απόφαση… Αλλά δε φτάνει μόνον αυτό. Κατηγορούν τον Πολυζωίδη για απάθεια, τον φυλακίζουν και τον δικάζουν…Όμως η απολογία του είναι συντριπτική…Το ακροατήριο ζητωκραυγάζει και ο Πολυζωίδης μαζί με τον συγκατηγορούμενο του Γεώργιο Τερτσέτη αθωώνονται…Οι στρατηγοί παίρνουν χάρη και αποφυλακίζονται…

    Η δίκη.
    Τον Απρίλιο του 1834, σε στιγμές οριακές για τη γέννηση, την επιβίωση και την πολιτειακή διαμόρφωση του ελληνικού κράτους, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο αγαπημένος του ανηψιός, ο Δημητράκης Πλαπούτας-Κολιόπουλος, εισάγονται σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η δίκη εκείνη, που έχει κατά καιρούς χαρακτηριστεί «παράνομη» και «δίκη των δικαστών», διεξάγεται στο πρωτοδικείο Ναυπλίου. Οι κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε θάνατο. Όμως ο πρόεδρος του δικαστηρίου, ο αδέκαστος Αναστάσιος Πολυζωίδης, που σημειωτέον είχε προσωπικές και πολιτικές εχθρότητες με τον Κολοκοτρώνη, αρνείται να υπογράψει την απόφαση, διαμαρτυρόμενος ότι την θεωρεί «άδικον και ατιμάζουσαν άνδρας αθώους και ενδόξους, επικίνδυνον δε και κηλιδούσαν εκ προοιμίων τα δικαστήρια της νέας βασιλείας και ασεβούσαν προς την αλήθειαν και την δικαιοσύνην». Η δεύτερη άρνηση υπογραφής της καταδίκης ανήκει σε ένα άλλο επιφανές μέλος του δικαστηρίου, τον λόγιο Γεώργιον Τερτσέτη.
    Έτσι σώζεται η ζωή του μεγάλου ήρωα της Επανάστασης, που όμως εγκλείεται σε ένα μικρό, χαμηλό, υγρό, σκοτεινό και κρύο κελλί στό φρούριο του Παλαμηδιού. Η γενναία όσο και παράτολμη στάση των δύο έντιμων δικαστών αναγκάζει την Αντιβασιλεία να μην εκτελέσει την απόφαση. Ωστόσο και οι δύο προφυλακίζονται για ένα τετράμηνο και παραπέμπονται σε δίκη, κατά την οποία αθωώνονται.

    ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

    • Ο/Η Ανώνυμος λέει:

      Ο Δίκαιος Λόγος Τιμιότατου Δικαστού ,απαντηση-απολογια στον άδικο λογο-μομφή των αντιβασιλεων-κατηγορων του,διοτι αρνηθηκε να………………

  • Ο/Η iparea λέει:

    Ὦ θνητοῖσι δικαιοτάτη, πολύολβε, ποθεινή, ἐξ ἰσότητος ἀεὶ θνητοῖς

    Ώ συ ή δικαιότατη μεταξύ των θνητών, ή πολυευτυχισμένη, η περιπόθητη, πού χαίρεσαι πάντοτε με τους ανθρώπους δια την ισότητα, πολύτιμε, καλότυχη, συ ή Δικαιοσύνη ή πολυένδοξη, πού με καθαρές πάντοτε γνώμες κρίνεις τα πρέποντα, και έχεις ακεραίαν την συνείδησιν διότι συ πάντοτε τιμωρείς όλους, όσοι δεν προσήλθαν κάτω από τον ιδικόν σου ζυγόν (την ζυγαριά σου.), αλλά είναι άστατοι και παρεκκλίνουν ακόρεστα στις βαρείες πλάστιγγες· συ είσαι χωρίς επαναστάσεις (ήσυχη), φίλη των πάντων, αγαπάς τάς διασκεδάσεις αξιέραστη, χαίρεσαι στην ειρήνη και ποθείς τον σταθερόν βίον.
    Διότι πάντοτε μισείς το επί πλέον (την πλεονεξίαν) και χαίρεσαι εις την ισότητα. Διότι σε σένα ή γνώσις της αρετής έχει άριστον τέλος.
    Άκουσε με θεά, και τσάκιζε δικαίως την κακίαν των ανθρώπων, δια να πορεύεται (να προχωρή) εν ισορροπία πάντοτε ό καλός βίος των θνητών ανθρώπων, οι οποίοι τρώγουν τον καρπόν της γης, και όλων των ζώων όσα τρέφει εις τους κόλπους της ή γη ή θεά μητέρα, και ό πόντιος θαλάσσιος Ζευς.

    Ὦ θνητοῖσι δικαιοτάτη, πολύολβε, ποθεινή, ἐξ ἰσότητος ἀεὶ θνητοῖς χαίρουσα δικαίοις, πάντιμ᾽, ὀλβιόμοιρε, Δικαιοσύνη μεγαλαυχής, ἣ καθαραῖς γνώμαισ ἀεὶ τὰ δέοντα βραβεύεις, ἄθραυστος τὸ συνειδὸς ἀεί· θραύεις γὰρ ἅπαντας, ὅσσοι μὴ τὸ σὸν ἦλθον ὑπὸ ζυγόν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ αὐτοῦ πλάστιγξι βριαραῖσι παρεγκλίναντες ἀπλήστως· ἀστασίατε, φίλη πάντων, φιλόκωμ᾽, ἐρατεινή, εἰρήνηι χαίρουσα, βίον ζηλοῦσα βέβαιον· αἰεὶ γὰρ τὸ πλέον στυγέεις, ἰσότητι δὲ χαίρεις· ἐν σοὶ γὰρ σοφίη ἀρετῆς τέλος ἐσθλὸν ἱκάνει. κλῦθι, θεά, κακίην θνητῶν θραύουσα δικαίως, ὡς ἂν ἰσορροπίαισιν ἀεὶ βίος ἐσθλὸς ὁδεύοι θνητῶν ἀνθρώπων, οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσι, καὶ ζώιων πάντων, ὁπόσ᾽ ἐν κόλποισι τιθηνεῖ γαῖα θεὰ μήτηρ καὶ πόντιος εἰνάλιος Ζεύς.

    Ορφικός Ύμνος Στην Δικαιοσύνη – Orphic Hymn to Justice

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ!!!
    ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΡΥΘΜΟΥΣ , ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΝΟΝΤΑΙ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΥΡΤΑΚΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΓΗΣ.
    «Οι Έλληνες έχουν ανάγκη από διεθνή αλληλεγγύη, στην οποία και καλούν. Να απαντήσουμε σε αυτό το κάλεσμα! Είμαστε όλοι Έλληνες!» γράφει το κείμενο που έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα γερμανικά και τα ισπανικά και καλεί σε Παγκόσμια Ημέρα Κινητοποίησης υπέρ της Ελλάδας. 18.02.2012

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΕΤΣΙ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
    Στους παφλασμούς ακούγονται οι ιαχές
    Στα κύματα του σήμερα αφρίζει του χθές
    Σε νοτισμένα κατάρτια ανθίζει η ανδρεία
    Πανί που φουσκώνει η ελευθερία
    Γαλάζιο της θάλασσας με αλμυρό αέρα
    Κορμοστασιά Ελληνική που κάνει του εχθρούς πέρα
    Καράβια που κάνουν σχηματισμό
    Λίγο πιο πέρα από τον Κορινθιακό ισθμό
    Των περσών η αλαζονεία
    Δίνει στους Έλληνες τα ινία
    Την θάλασσα ξέρουν να δαμάζουν
    Στα χώματα που οι τέχνες ξέρουν να ακμάζουν
    Στους παφλασμούς ακούγεται η απόγνωση των μη επιθυμητών
    Που δεν έχουν γνώση για τους ελιγμούς και την στρατηγική
    Που κρατά Ελληνική τούτη την γή
    «Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ»

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Οι Ελληνες βαδίζοντας τον δρόμο της Ελευθερίας τους, της Νίκης τους και της Δόξας τους….. Η Ελληνοσύνη απαστράπτουσα χαιρετά τον ερχομό του νέου Κόσμου και στέλνει παντού το μήνυμα της Δικαιοσύνης , της Ειρήνης, και του Πολιτισμού!
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΉΚΑΜΕ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ!!!

  • Ο/Η elzin λέει:

    Όσοι ξέρουν καλά …Αγγλικά θα το απολαύσουν
    …οι υπόλοιποι σχεδόν.
    Αναζητήστε …την Ιθάκη…
    είτε γνωρίζετε καλά Αγγλικά …είτε όχι

    Λίο

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Μια μέρα λουσμένη από τον ήλιο και τους ανθούς, η πριγκήπισσα απο την Φοινίκη πήγε μαζί με τις φίλες της να μαζέψουν λουλούδια. Εκεί κοντά έβοσκαν και τα κοπάδια του βασιλιά-πατέρα Αγήνορα. Καθώς έπαιζε λοιπόν, ανέμελη, χόρευε και τραγουδούσε η πανέμορφη Ευρώπη, στεφανωμένη με αγριολούλουδα, την είδε από ψηλά ο Ζευς και τον εντυπωσίασε η ομορφιά της.

    Την ερωτεύτηκε… κεραυνοβόλα κι αποφάσισε να την κατακτήσει.

    Μεταμορφώθηκε σ` ένα λευκόχρυσο ταύρο, που την πλησίασε ήρεμα και με πολλή πραότητα και μουγκάνιζε μουσικά. Ο λευκόξανθος ταύρος πλησίασε την πανέμορφη κόρη και γονάτισε στα πόδια της. Ήρεμος και γοητευτικός, όπως τον περιγράφει το ποίημα του Μόσχου (Έλλην ποιητής της Αλεξανδρείας στα μέσα του δεύτερου αι. π.Χ)… «μειλίχιο εμηκήσατο». Αλλά τι ταύρος ήταν αυτός, δεν έμοιαζε με τους άλλους ούτε στο ανάστημα, ούτε στην διάπλαση του, γιατί είχε κάτι ξεχωριστό, είχε θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Τα μάτια του άστραφταν γεμάτα ερωτισμό, ακόμη και τα κέρατά του ήταν μικρά και κομψά σαν να ήταν τορνεμένα από χέρι καλλιτέχνη, ενώ ανάμεσά τους έλαμπε ένα σχήμα που θύμιζε αστέρι…….

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ!!!
    Μπορούσαν να φύγουν, αποφάσισαν να μείνουν και αυτή ήταν ΥΨΙΛΟΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΣ!

    Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε,

    Κι όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα Σα κλειούνε.

    Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,

    Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,

    Κι ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη.

    Και μες στης λίμνης τα νερά, οπ’ έφθασε μ’ ασπούδα,

    Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,

    Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο`

    Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι εκείνο.

    Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη,

    Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι`

    Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει`

    Όποιος πεθαίνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

    Τρέμ’ η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της.

    Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,

    Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,

    Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους

    Ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.

    Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,

    Χύνονται μες την άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,

    Και πέρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,

    Κι ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,

    Τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

    Εξ’ αναβρύζει κι η ζωή σ’ γη, σ’ ουρανό σε κύμα.

    Αλλά στης λίμνης το νερό, π’ ακίνητό ‘ναι κι άσπρο,

    Ακίνητ’ όπου κι αν ιδείς, και κάτασπρ’ ως τον πάτο,

    Με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα,

    Που ‘χ’ ευωδίσει τς ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο.

    Αλαφροίσκιωτε καλέ, για πες απόψε τι ‘δες`

    Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

    Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε,

    Ούδ’ όσο καν’ η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι,

    Γύρου σε κάτι ατάραχο π’ ασπρίζει μες στη λίμνη,

    Μονάχο ανακατώθηκε το στρογγυλό φεγγάρι,

    Κι όμορφη βγαίνει κορασιά ντυμένη μες το φως του.

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    ….Η ΥΨΙΛΟΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΣ ,Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΓΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΣ

    Πάλι μου ξίπασε τ’ αυτί γλυκιάς φωνής αγέρας.
    Κι έπλασε τ’ άστρο της νυχτός και τ’ άστρο της ημέρας.
    Του πόνου εστρέψαν οι πηγές από το σωθικό μου,
    έστρωσ’ ο νους κι ανέβηκα πάλι στον εαυτό μου.

    Ήταν με σένα τρεις χαρές στην πίκρα φυτρωμένες,
    όμως για μένα στη χαρά τρεις πίκρες ριζωμένες.
    Χιλιάδες ήχοι αμέτρητοι, πολύ βαθιά στη χτίση
    η Ανατολή τ’ αρχίναγε κι ετέλειωνέ το η Δύση.

    Έστρωσ’, εδέχθ’ η θάλασσα άντρες ριψοκινδύνους
    κι εδέχθηκε στα βάθη της τον ουρανό κι εκείνους.
    Κι όπου η βουλή τους συφορά κι όπου το πόδι χάρος.
    Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ
    …κάτω από τα αστέρια που μας γνέφουν συναινετικά!
    Κ Ιλιάδος
    κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ
    ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω
    κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη, 280
    δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι
    ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Τα τείχη της Τροίας και τα σχέδια των Τροικανών

  • Ο/Η iparea λέει:

    Α.Ζ.Α.Ξ…ο άσπρος των μυαλών ψεκασμός καθησυχασμός
    Αποχαύνωση Ζωντανών Αμνών Ξενιστών
    Ψεκάστε σκουσπίστε… αρχίστε ξανά
    μέχρι να ξυπνήσουν τα ζωντανά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: