Οι ημέρες της αφθονίας

Ιανουαρίου 14, 2012 § 9 Σχόλια


 

ηφαίστειο

…. σας έχουν τελειώσει.

Σαν ηφαίστειο που ξυπνά διεκδικούμε ότι μας ανήκει δικαιωματικά!

Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΙΑΣ  ΕΠΙΠΛΑΣΤΗΣ  ΕΥΘΡΑΥΣΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ

Σε όλη τη πορεία  της  η ανθρωπότητα πιέζεται από δυνάμεις που δρουν  είτε θετικά, ωθώντας  την σε μεγάλες περιόδους δημιουργίας , στο απόγειο της με υψηλά επίπεδα συνείδησης ,είτε    όμως και αρνητικά με βιαιοπραγίες, αλληλοσκοτωμούς, πείνα, αδικία φθάνοντας στον υποβιβασμό και εξαχρείωση της ανθρώπινης υπόστασης.

Οι δομές της κοινωνίας  στην εξέλιξή τους ήταν τέτοιες που  διαμόρφωναν μια  κοινωνική διαστρωμάτωση με βάση τη συσσώρευση πλούτου και εξουσίας, και καταπίεση και έλεγχο των κατώτερων τάξεων.

Η χειραγώγηση αυτή γινόταν με  έλεγχο των βασικών αναγκών, μέσω του χειρισμού των πόρων, των απαιτούμενων για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.

Μέχρι τον 20ο αιώνα,  αυτή η χειραγώγηση των μαζών γινόταν κυρίως με την ωμή απειλή, χωρίς προσχήματα  με  την επικράτηση του  φόβου και με την τρομοκρατία της φυλάκισης και βασανισμών,  μέχρι της εξόντωσης της  .

Το  εκάστοτε προσωποπαγές σύστημα εξουσίας   , επικρατούσε με την βοήθεια της θρησκείας, της κοσμικής εξουσίας που ασκούσε  και της αγάπης που διακήρυττε. Με καλά οργανωμένο ψυχολογικό χειρισμό  , κρατούσαν τους ανθρώπους αλυσοδεμένους και υποτελείς, μέσα σε μία εσκεμμένη  βαθειά άγνοια, πότε με την ενοχή πουλώντας συγχωροχάρτια,  με  την απειλή του πυρ του εξώτερου  και του γήινου αλλά και με την υπόσχεση του μακρινού παραδείσου. Όσο πιο πολύ ταλαιπωρείται ο άνθρωπος εν ζωή τόσο θα τον περιμένει με διάπλατες τις πόρτες του, ενώ κάποιοι επιτήδειοι καλοπερνούσαν εις βάρος του. H εκμετάλλευση    του θρησκευτικού ενστίκτου από τα οργανωμένα ιερατεία,  ήταν πολύ μεγάλη  ανηλεής  και αδίστακτη και η ανθρωπότητα έζησε έναν φρικτό μεσαίωνα σκοταδισμού

Μπαίνοντας ο  20ος αιώνας  πολλές μεγάλες επαναστάσεις προηγούνται, και κάποιες έπονται όπως  η επανάσταση του  στην Αγγλία , ο Πόλεμο της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, που οδήγησε την 4η Ιουλίου 1776, στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Ακολουθεί η Γαλλική Επανάσταση και ο ξεσηκωμός του λαού του Παρισιού, που κατήργησε τη μοναρχία στη Γαλλία,  με το σύνθημα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ, ο Διαφωτισμός, η Ελληνική που δεν ήταν μόνο εθνική αλλά είχε και κοινωνικές πτυχές, με παγκόσμια επιρροή,  η Ρώσικη Επανάσταση, από την πρώτη εξέγερση της εργατικής τάξης το 1905 μέχρι την επανάσταση  του ´17 που έδιωξε τον Τσάρο και την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων από τους μπολσεβίκους τον Οκτώβρη. Η Κινέζικη Επανάσταση, τον Μάη του ´68 στη Γαλλία, η  Πορτογαλική Επανάσταση του 1974,  Ιρανική το’79 και την άνοιξη της Πράγας το ‘ 68. Διακηρύχτηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα , φάνηκε μία ελπίδα για την ανθρωπότητα που έβγαινε από μία στυγνή φυλακή του σκότους, της δεισιδαιμονίας, της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού. Η επιστήμη προχώρησε, και έκανε πιο εύκολη την ζωή των ανθρώπων , η φιλοσοφία  , οι γνώσεις , η τεχνολογία σε μεγάλη άνθηση και εξέλιξη.

Νέες αξίες ήρθαν στην επιφάνεια και η βιομηχανική επανάσταση, η επιστημονική και η τεχνολογική επανάσταση της πληροφορικής,  καθόρισαν και τις κοινωνικές δομές της σύγχρονης κοινωνίας, που στην αυγή τους ιδιαίτερα ζωτικό ρόλο έπαιξε η κατοχή, η διάθεση και ο χειρισμός των ενεργειακών πόρων.

Από τον άνθρακα στο πετρέλαιο , στον ηλεκτρισμό , και στην τεχνολογία της πληροφορικής και των επικοινωνιών. Ο κόσμος ξαφνικά μίκρυνε και η διακίνηση της πληροφορίας άρχισε να γίνεται με ταχύτητες αστραπής και η  οικονομία στράφηκε στο θέμα διαχείρισης της πληροφορίας.

Αλλά και η επιστήμη  εξελίχθηκε , ανακαλύφθηκαν εμβόλια, φάρμακα,  αλλά   σε κάποιες περιπτώσεις έπαιξε αρνητικό ρόλο αφού  παραδόθηκε στα χέρια των λίγων που στην απληστία τους  την χρησιμοποιούσαν πάλι για τα μεγάλα κέρδη τους ,και καθόλου δεν νοιαζόταν   να βοηθήσουν τον άνθρωπο ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

Έτσι κάποια επιτεύγματά της  βοήθησαν τα μάλα στη χειραγώγηση των λαών.

Για παράδειγμα ο  σκοτεινός ρόλος των φαρμακοβιομηχανιών με τα φάρμακα τους   καταστέλλουν δεν  θεραπεύουν και  προκαλούν  άλλα προβλήματα στο σώμα, γιατί ουσιαστικά δεν θέλουν ούτε να πεθάνεις ούτε και να ζείς υγιής, αλλά να είσαι μονίμως ετοιμοθάνατος, σε καταστολή. Τα φυτοφάρμακα που η αλόγιστη χρήση τους έχει μολύνει όλον τον πλανήτη  καθώς και οι βιομηχανίες  με τα απόβλητά τους και τους ρύπους τους έχουν διαταράξει το ατμοσφαιρικό σύστημα, προκαλώντας ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα

Οι υβριδικοί σπόροι παράγονται με ελεγχόμενη στειρότητα, έτσι ώστε να εξαρτάται η γεωργική παραγωγή από τις δύο τρείς μεγάλες εταιρείες παραγωγής υβριδίων.  Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα προκαλούν εντάσεις και αναταράξεις στο γενετικό μας κώδικα

Παρά λοιπόν τις ευνοϊκές συνθήκες και την ελπίδα  να ζήσουν οι άνθρωποι σε καλύτερες και δίκαιες κοινωνίες, άρχισε πάλι να διαφαίνονται νέες μέθοδοι χειρισμού των, και  η ανθρωπότητα πέρασε από την  απροκάλυπτη  ωμή βία και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό στην  ανεπαίσθητη  χειραγώγηση  της  δια ψυχολογικών μέσων και εδώ χρησιμοποιήθηκαν  κατάλληλα όλες οι έρευνες και οι θεωρίες του Φρόυντ.

Η Αμερική, ίσως επειδή ως μωσαϊκό λαών χωρίς ενιαία ιστορία , μυθολογία και παράδοση, ήταν εύκολη πρόσβαση για  την ψυχανάλυση , που την δέχθηκε με ενθουσιασμό την  ενσωμάτωσε  στην καθημερινότητά της. Στο τέλος    βρέθηκαν όλοι να αναλύονται σε ένα κρεβάτι  ψυχολόγου  να ψάχνουν τον εσώτερο εαυτό  . Δεν υπάρχει Αμερικάνος που να μην έχει τον προσωπικό του ψυχαναλυτή και φυσικά  αυτή η μόδα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, όπως και στην Ελλάδα που κάθε ξενόφερτη συνήθεια την υιοθετούμε  χωρίς καμία καθυστέρηση και σκέψη.

Σε όλο αυτό βοήθησε απολύτως αποφασιστικά ο ανιψιός του Φρόυντ, ο Μπέρνεις, ο οποίος στο βιβλίο του «Προπαγάνδα», γράφει ότι στη μάζα των ανθρώπων υπάρχει ένα σκοτεινό υποσυνείδητο που, αν μάθει κανείς να το χειρίζεται εκπληρώνοντας τις επιθυμίες του, μπορεί να το ελέγχει και παράλληλα να κατευθύνει αυτή την επιθυμία στα προσφερόμενα προϊόντα, με αποτέλεσμα και κάποιοι επιτήδειοι να πλουτίζουν και η μάζα, ικανοποιημένη από την κατανάλωση, να γίνεται αδρανής και πειθήνια στην εξουσία.

Ο άνθρωπος που έπλασε την κοινωνία της κατανάλωσης
«Ο έξυπνος και συνειδητός χειρισμός της οργανωμένης γνώμης των μαζών είναι σημαντικό στοιχείο μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Αυτός που είναι σε θέση να καθοδηγεί αυτό τον αθέατο μηχανισμό της κοινωνίας συνιστά μια αόρατη κυβέρνηση, που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά ολόκληρη τη χώρα» – (Edward Bernays, Propaganda, 1928)
Μάλιστα ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Χούβερ ζήτησε να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε «μηχανές ευτυχίας»!

Η κοινή γνώμη όμως βγαίνοντας από έναν πόλεμο  απέρριπτε σοκαρισμένη την προπαγάνδα ως μέσον ανέντιμο, οπότε χρειάστηκε να επινοηθεί ένα πιο ελκυστικό και φαινομενικά ακίνδυνο όνομα για την κοινωνική  παραδοχή και ιδού το νέο επάγγελμα του αιώνα “Δημόσιες Σχέσεις”

Οι άνθρωποι θέλουν να αποκτήσουν , να κατασκευάσουν ή να δανειστούν έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους -κι αυτή ακριβώς την εικόνα  τους πουλάει η διαφήμιση που ξεκίνησε την εκμετάλλευση τηςκυρίως στις ΗΠΑ, από εταιρείες που ήθελαν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, και χάρη κυρίως στις έξυπνες στρατηγικές του Μπέρνευς ευνόησε την αύξηση του καταναλωτισμού.

Οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατάει μονίμως σε μια μαζική και μαγική αυταρέσκεια, για να παράγουν έτσι το καθεστώς του νεο-καπιταλισμού της υπερκατανάλωσης, με προϊόντα φίρμας, μόδας, υψηλής διάκρισης και διαφημιστικής προβολής, που έχουν την καθοριστική τους διάκριση μέσα στον κόσμο των ανωνύμων προϊόντων της μαζικής παραγωγής. Έτσι  η παραγωγή αγαθών άρχισε να μην ανταποκρίνεται  μόνο στην ανάγκη, αλλά στην απληστία της ανθρώπινης επιθυμίας.

Αυτή λοιπόν η νέα προσοδοφόρα επιστήμη  έμαθε όλους τους τρόπους να μας “πουλάει” με άνεση  και αποτελεσματικά οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα  μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, Πρωθυπουργών ,  χάρτινων ατάλαντων Σταρ  που κυριαρχούν  όμως  έντεχνα πλασαρισμένοι, και επεκτάθηκε  ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις,  και τις προτιμήσεις μας . Γιατί ο ρόλος του καταναλωτή είναι να χειροκροτεί και απολαμβάνει’,  σε διαρκή ύπνωση , πλήρη αποχαύνωση και χωρίς κριτήρια αξιολόγησης για να συγκρίνει το ασήμαντο με το σημαντικό, το χρήσιμο από το άχρηστο  , το όμορφο από το ακαλαίσθητο.
Έκτοτε αυτή η επιστήμη άπλωσε τα πλοκάμια της παντού διαμορφώνοντας μας  καθημερινά τεχνητές “ανάγκες”, να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, το φαγητό μας, τις ταινίες που θα δούμε την μουσική που θα ακούσουμε , τα κόμματα που θα ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις μέσω των προτύπων που έντεχνα μας επιβάλλει .

Οι ιδέες και  οι πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς ότι είναι δικές μας , μας τις έχουν «περάσει», χωρίς βία χωρίς την επιβολή όπλου ,χωρίς τανκς, νόμιμα, δημοκρατικά και ειρηνικά. Ο καλύτερος τρόπος για να υποδουλώσεις κάποιον με την συγκατάθεσή του είναι να ελέγχεις το μυαλό του.

Ο άνθρωπος-καταναλωτής  έχει μία  Ψευδαίσθηση Ταυτότητας, η ιδέα πως μπορεί να  καταναλώνει τον κάνει ανεξάρτητο και διαφορετικό και προπαντός  τον κάνει να αισθάνεται πολύ σημαντικός ,  από τη μάζα.  Όσο πιο πολλά και ακριβά πράγματα μπορείς να πάρεις τόσο καταξιώνεσαι και νοιώθεις μοναδικός και σημαντικός.

Στο επίκεντρο πάντα η σεξουαλικότητα, αξιοποιώντας εις το έπακρον  την θεωρία του Φρόιντ γύρω από τις βαθύτερες επιθυμίες και τα όνειρα του ατόμου  που έχουν σαν επίκεντρο το γενετήσιο ένστικτο  . Κατάφεραν να συντονίσουν το μυαλό του στην συχνότητα που επέλεξαν  για να του πουλήσουν τα πάντα, μέσα σε εντυπωσιακά πακέτα. Τα σεξουαλικά υπονοούμενα  κυρίαρχα  στα διαφημιζόμενα προϊόντα  μέσω των ΜΜΕ, των περιοδικών προβάλλοντας ένα πρότυπο  επιτυχίας και ακαταμάχητης γοητείας, αλλά και ένα σκηνικό ζωής τελείως εξωπραγματικό και άχρηστο.

Άπληστοι πάντα για την εξουσία και το κέρδος δεν έμειναν  εδώ. Ο Bernays εισήγαγε την ιδέα πως δεν πρέπει να περιορίζεσαι  να πουλάς στους ανθρώπους μόνο αυτό που χρειάζονται, αντίθετα μπορείς να τους πείσεις πως χρειάζονται το οποιοδήποτε προϊόν -ή ιδέα-, αρκεί να ξέρεις πώς να πιέσεις τα κατάλληλα ψυχολογικά κουμπιά.

Αν μπορέσεις να κωδικοποιήσεις την παρουσίαση ενός αντικειμένου με τρόπο που να αγγίζει τις βαθύτερες επιθυμίες, αλλά και να εκμεταλλεύεται  τους βαθύτερους φόβους του καταναλωτή, τότε μέσα του το προϊόν συνδέεται  με την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς.

Κατασκευάζοντας την συναίνεση των πολλών

Η φυγή στην βία δεν ήταν πλέον αρκετή γι΄αυτό τα μεγάλα αφεντικά στράφηκαν σε πιο επιστημονικές μεθόδους για την συντριβή κάθε αντίστασης  και τον πιο αποτελεσματικό  έλεγχο των ανθρώπων
Τα βιβλία με την συγκαλυμμένη απολυταρχική πρόθεση   “Προπαγάνδα”, “Κατασκευάζοντας τη Συναίνεση”, “Αποκρυσταλλώνοντας την Κοινή Γνώμη”, κατασκευάζουν την συναίνεση της μάζας  και  αυτοί που κυβερνούν τον κόσμο μαθαίνουν πως  “ να βάζουν σε πειθαρχία τον νου, έτσι ακριβώς όπως οι στρατιωτικοί πειθαρχούν το σώμα”. Αυτή η πειθαρχία μπορεί να επιβληθεί «χάρη στην έμφυτη ελαστικότητα της ανθρώπινης φύσης» υπάρχει η τάση να υποκύπτουμε στη χειραγώγηση: “ο μέσος πολίτης είναι ο πιο ευαίσθητος αισθητήρας που υπάρχει επί της γης. Ο ίδιος του ο νους είναι το μεγαλύτερο φράγμα ανάμεσα σ’ αυτόν και την πραγματικότητα. Μέσα στο μυαλό του υπάρχουν στεγανά διαμερίσματα, αδιαπέραστα από τη λογική. Η τάση του για απόλυτες απόψεις είναι το εμπόδιο που τον κάνει να μην λειτουργεί με βάση τη σκέψη και την εμπειρία του, αλλά μόνο με μαζικές αντιδράσεις

Και συνεχίζει ο ίδιος , πως η ίδια “η οργάνωση της δημοκρατίας είναι τέτοια”, “ώστε τα μυαλά των πολιτών μπαίνουν σε καλούπια”, ενώ “οι ιδέες τους τούς έχουν υποβληθεί από ανθρώπους τους οποίους ούτε που έχουν ακουστά”. Κάπου αλλού γράφει: Ο έξυπνος και συνειδητός χειρισμός της οργανωμένης συνήθειας και γνώμης των μαζών είναι ένα σημαντικό στοιχείο μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Αυτός που είναι σε θέση να καθοδηγεί αυτό τον αθέατο μηχανισμό της κοινωνίας συνιστά μια αόρατη κυβέρνηση, που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά ολόκληρη τη χώρα” ( Propaganda, 1928).  “Η καλή διακυβέρνηση μπορεί να πουληθεί προς μια κοινωνία, ακριβώς όπως και κάθε άλλο αγαθό”.

Περιγράφει επίσης τον άνθρωπο ως “ένα αγελαίο ζώο, για το οποίο η φυσική μοναξιά είναι πραγματικός τρόμος”, έτσι ώστε ο διαρκής συσχετισμός του με κάποιο κοπάδι να του δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας. Στον άνθρωπο, ο φόβος της μοναξιάς δημιουργεί την ανάγκη να έχει ίδιες απόψεις με την υπόλοιπη αγέλη”.
Και έτσι φθάσαμε  στην επέκταση της εμπορευματοποίησης του συνόλου σχεδόν των πλευρών της ζωής του ανθρώπου, την ανάπτυξη της μαζικής κουλτούρας , με τα ΜΜΕ να κυριαρχούν σαν ένας από τους μηχανισμούς επίδρασης και ακρωτηριασμού της κριτικής σκέψης και της συνείδησης της μάζας. Γιατί καταφέρνουν να ελέγξουν όχι μόνο τις γνώμες αλλά και την συμπεριφορά, ενισχύοντας ένα μακροπρόθεσμο έργο που σκόπευε να επιβάλλει αυτό που έλεγαν οι μεγαλοδιευθυντές επιχειρήσεων «Μία φιλοσοφία ματαιότητας» , όπου οι άνθρωποι θα προσκολλώνται σε «επιπόλαια πράγματα της ζωής, όπως τα καταναλωτικά αντικείμενα», ξεχνώντας τις επικίνδυνες ιδέες, της συμπόνιας, της αλληλεγγύης, και πολλές άλλες ανθρώπινες αξίες.

«ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΤΕΧΝΗΤΑ ΤΕΙΧΗ , ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ»

 Σύμφωνα με τον Τσόμσκυ , γνωστοί τεχνοκράτες διανοούμενοι, έβλεπαν στο λαό «ένα αποπροσανατολισμένο κοπάδι» που πρέπει να καθοδηγηθεί για το καλό του, παίρνοντας σαν δεδομένη «την βλακεία του μέσου ανθρώπου». Οι μέντορές του που σκέφτονται αντί για αυτόν, θα του δώσουν «τις απαραίτητες φαντασιώσεις», θα τον εφοδιάσουν με «απλές αλλά ψυχολογικά αποτελεσματικές ιδέες».

Σε μία δημοκρατία, ο ρόλος που παρέχεται στις μάζες πρέπει να είναι εκείνος «των θεατών που ενδιαφέρονται για όσα συμβαίνουν και όχι εκείνων που συμμετέχουν».  Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι όλες αυτές οι ιδέες έγιναν ένα  ισχυρό δόγμα που επικράτησε σε όλες τις «δημοκρατικές» κοινωνίες. Κάποιοι οξυδερκείς διανοούμενοι έχουν καταλάβει τις ακριβώς συμβαίνει, αλλά οι περισσότεροι συμμετέχουν στην επιχείρηση υποταγής, χωρίς να το καταλάβουν, γιατί αυτό είναι μέρος της εκπαίδευσής τους. «Στην πραγματικότητα , ο ρόλος των διανοουμένων ,συνίσταται στο να κάνουν ότι πρέπει ώστε οι άνθρωποι να παραμένουν παθητικοί, υπάκουοι, αστοιχείωτοι και προγραμματισμένοι»

Ας δούμε όμως   την λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ που αποδίδεται στον Τσόμσκυ αλλά  ο ίδιος το διέψευσε  «Δεν το έχω γράψει αλλά σίγουρα είναι επηρεασμένο από τη σκέψη μου. Θα μπορούσα και να το έχω υπογράψει».

Το κείμενο αυτό  δημοσιεύτηκε  στην γαλλική  εφημερίδα Le Grand Soir  ΤΟ 2002  από τον Sylvain Timsit με τον τίτλο «ΑΘΟΡΥΦΑ ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΗΡΕΜΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ»

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

1.Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφάσεις  των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών.

Αυτή  η στρατηγική  είναι επίσης απαραίτητη για να αποτρέψει το κοινό να ενδιαφερθεί για την μόρφωσή και την ενημέρωση του  σε θέματα της επιστήμης, της οικονομίας, της κοινωνιολογία κλπ

 «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα»

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση»   έτσι  ώστε τα μέτρα που θα «αναγκαστεί» να πάρει η εξουσία να τα έχει ήδη επικαλεστεί ο κόσμος .

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, και ανεπαίσθητα.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία , αλλά  η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού»

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

Ο φόβος αποτελεί βασικό και αποτελεσματικό μηχανισμό χειραγώγησης από τα συστήματα εξουσίας Μια φοβισμένη κοινωνία γίνεται έρμαιο των μηχανισμών καταστολής και χειραγώγησης.

 

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί»

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

 

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Ο σημερινός άνθρωπος κάθε άλλο παρά ελεύθερος είναι , μέσα σε  μία κοινωνία που κλέβει την ενέργεια του και το μυαλό του, και του δημιουργεί νέες μορφές ομηρίας που εμποδίζουν την εξέλιξή του.

 Είναι καιρός να δεί τις αλυσίδες του και να αντιμετωπίσει  την συνειδησιακή και ψυχική του αδράνεια,  την νοητική του αγκύλωση,   να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις  του, και έχει πολλές, παντός είδους  και να διώξει τους γητευτές που του απομυζούν κάθε κόκκο ενέργειας του.

Και προσοχή, οι τρόποι αντίδρασης και επανάστασης είναι σε μεγάλο βαθμό προσχεδιασμένα από “τράπεζες εγκεφάλων”, μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια, που χειραγωγούν  και απορροφούν πολλά κοινωνικά κινήματα που ξεκινούν αυθόρμητα και δυναμικά,  και ο επαναστατημένος άνθρωπος βρίσκεται ασυνείδητα να εξυπηρετεί πάλι  συμφέροντα ορισμένης ομάδας , που γίνονται ένα με το σύστημα που σαν την Λερναία Ύδρα ένα κεφάλι κόβεις δέκα φυτρώνουν.

Γι΄αυτό επιβάλλεται η ανάπτυξη μιας υγιούς ατομικότητας , το «ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ»  και η επίγνωση ότι εμείς  είμαστε  υπεύθυνοι για τη  εαυτό μας για τις επιλογές μας αλλά και για την κοινωνία στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Κάθε άνθρωπος πρέπει να αναζητήσει και να βρεί το μονοπάτι που θα τον φέρει από την κίβδηλη στην αληθινή συνείδηση, απ΄ το άμεσο στο πραγματικό του συμφέρον και θα το κάνει μόνο όταν αισθανθεί την ανάγκη να αλλάξει τον τρόπο ζωής του.

Η άνοδος του μάγματος σε λάβα αλουργίδος

Η ΠΑΡΕΑ

 

Advertisements

Tagged:

§ 9 Responses to Οι ημέρες της αφθονίας

  • Ο/Η iparea λέει:

    Ένα μοναδικό ντοκιμαντέρ που εξηγεί ακόμη και την σημερινή οικονομική κατάσταση, στον κόσμο . Πώς οι θεωρίες του Σίγκμουντ Φρόιντ χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των λαών, και πώς αυτές οι αντιλήψεις χρησιμοποιήθηκαν τελικά από τις εταιρίες για να χειριστούν τους καταναλωτές στην αγορά των προϊόντων τους.

    Αποτελείται από τέσσερα μέρη

    Μέρος Πρώτο – Οι Μηχανές της Ευτυχίας

    Η ιστορία του Φρόιντ και του Αμερικάνου ανιψιού του Έντουαρντ Μπέρκινς ο οποίος είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε το επάγγελμα των δημοσίων σχέσεων την δεκαετία του 1920 και έδειξε στις Αμερικάνικες εταιρίες πως να πείσουν τους ανθρώπους να θέλουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται.

    Ήταν ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης τεχνικής της μαζικής καταναλωτικής πειθούς και ένας από τους κύριους υπεύθυνους για την κυρίαρχη δομή του σημερινού κόσμου που βασίζεται σε ένα καταναλωτικό εγωιστικό εαυτό…
    Μέρος Δεύτερο – Η Εφαρμοσμένη Μηχανική της Συγκατάθεσης

    Πως χρησιμοποιήθηκαν τις ιδέες του Φρόιντ,ότι βαθιά μέσα τους όλα τα ανθρώπινα όντα ήταν επικίνδυνα χωρίς λογική, γεμάτα επιθυμίες και φόβους. , από αυτούς που ήρθαν στην εξουσία ώστε να ελέγξουν τις μάζες να βρουν τρόπους να ελέγξουν αυτόν τον κρυφό εχθρό μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Η κόρη του Φρόιντ, Άννα, μαζί με τον ανιψιό του Έντουαρντ Μπέρκινς συνεργάστηκαν μαζί τους και βρήκαν τον τρόπο να ελέχξουν το ανθρώπινο μυαλό. Οι ΗΠΑ και η CIA έκαναν πράξη τις ιδέες τους αναπτύσσοντας τεχνικές χειραγώγησης και ελέγχου των μυαλών των πολιτών, αφού πίστευαν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εφαρμοστεί η «δημοκρατία» που είχαν στο μυαλό τους .
    Μέρος Τρίτο – Υπάρχει ένας αστυνομικός μέσα στο κεφάλι μας: Πρέπει να καταστραφεί

    Την δεκαετία του ’60 ένα ριζοσπαστικό γκρουπ ψυχοθεραπευτών εμπνευσμένοι από τις ιδέες του Γουίλιαμ Ράιχ, ο οποίος πίστευε εσωτερικός εαυτός δεν έπρεπε να καταπιεστεί και να ελεγχθεί αλλά αντίθετα να ενθαρρύνεται και να εκφραζεται αμφισβήτησε των επιρροή που είχαν οι ιδέες του Φρόιντ στην Αμερική

    Μέσα από όλο αυτό δημιουργήθηκε ένα νέο πολιτικό ρεύμα που υποστήριζε την δημιουργία ενός νέου ανθρώπινου όντος ελεύθερου από την ψυχολογική καταπίεση η οποία είχε εφαρμοστεί στο ανθρώπινο μυαλό από τις εταιρίες και τους πολιτικούς.

    Οι εταιρίες όμως πάλι άδραξαν πάλι την ευκαιρία , προσάρμοσαν την νέα τάση στα μέτρα τους και άρχισαν να ενθαρρύνουν τον κόσμο να νοιώθει ότι είναι μοναδικές προσωπικότητες πουλώντας τους βέβαια τα προϊόντα τους για να το πετυχουν .στρεφόμενοι πάλι σε Φροϋδικούς αναλυτές ώστε να αναγνωρίσουν τις βαθιές επιθυμίες του «νέου» εαυτού.
    Μέρος Τέταρτο – Οχτώ άνθρωποι πίνουν λίγο κρασί στο Κέτερινγκ

    Πως οι «αριστεροί» πολιτικοί τόσο στην Βρετανία όσο και στην Αμερική ,τόσο οι «Εργατικοί» του Τονι Μπλερ όσο και οι «Δημοκρατικοί» του Μπιλ Κλιντον στράφηκαν στις τεχνικές που ανέπτυξαν οι εταιρίες, για να επιδράσουν στις βαθιές επιθυμίες και συναισθήματα των ανθρώπων με τον τρόπο που ο καπιταλισμός είχε μάθει να τους προσκολλά τα προϊόντα. Και πώς όλη αυτή τη διαδικασία και την μεταμόρφωση της πολιτικής σε μαρκετινγκ την βάπτισαν δημοκρατία .

    Είναι πραγματικά σοκαριστικό όταν ξαφνικά κανείς συνειδητοποιεί ότι πόσο αλυσοδεμένος είναι και ότι ζεί σε ένα πελώριο ορνιθοτροφείο και άλλοι αποφάσιζαν γι΄αυτόν τόσο καιρό.

  • Ο/Η iparea λέει:

    ΜΕ ΛΕΝΕ «ΕΞΕΓΕΡΣΗ».
    Η ηλικία μου απροσδιόριστη.
    Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος του σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό ψωμί στα τραπέζια του κόσμου. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες, με ανισότητες.
    Με λένε εξέγερση
    Απόκτησα χίλια πρόσωπα, πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα στα σταυροδρόμια της ιστορίας.
    Με λένε εξέγερση
    Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονται Αναστάσεις και Λυτρώσεις.
    Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό και απάνθρωπο.
    Με λένε εξέγερση
    Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιέν αν Μεν. Εγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλης.
    Μάης Παρισιάνικος, Άνοιξη στην Πράγα, ροβόλημα στους δρόμους της Αβάνας. Πότε σπαθί στο χέρι του Σπάρτακου, πότε βόλι στο καρυοφίλι του Καραϊσκάκη, πότε λόγος
    θεϊκός στης Ιερουσαλήμ τα τείχη, πότε αντάριασμα πότε σφεντόνα παιδική στης Παλαιστίνης την ιντιφάντα και πότε κεφάλι ανοιγμένο στου Βιετνάμ τους ορυζώνες, στου Σιάτλ το μετερίζι.
    Με λένε εξέγερση
    Αδίκησα κι αδικήθηκα, εμπιστεύθηκα κι απογοητεύτηκα, ξεκίνησα μα δε τερμάτισα, κοιλοπόνεσα μα δε γέννησα, γονάτισα μα σηκώθηκα, γιατί ταυτίστηκα με τους ανθρώπους, γιατί είμαι δικό τους έργο.
    Με λένε εξέγερση
    Κι αγάπησα τους Έλληνες, έγινα σύντροφος κι ιδρώτας στην πονεμένη πορεία τους στο χρόνο.Ήμουνα ράσο λυτρωτικό στην άγια Λαύρα τους και πύρινα λόγια Βελεστινλήδων
    στα Βαλκάνιά τους, τα ματωμένα στάρια τουςστο Κιλελέρ τους, τα νεκρά κορμιά των καπνεργατών στη Σαλονίκη του ’36 τους.
    Κι έπειτα έγινα ΟΧΙ βροντερό στα χείλη τους κι αντάρτικο τραγούδι στα θρυλικά βουνά τους.
    Κι αργότερα πυρπόλησα τις καρδιές τους στη Λευκωσία και την Κερύνεια, κι έγινα αγώνας Ανένδοτος και βήμα γοργό στα πόδια του Λαμπράκη και 1-1- 4 στις διαδηλώσεις της ψυχής τους.
    Με λένε εξέγερση
    Με φυγάδευσαν στη σιωπή και στο βόλεμα τα σκοτεινά χρόνια των αμερικανόδουλων πρακτόρων. Χώθηκα και πλαδάρεψα εφτά χρόνια μαζί με τους Έλληνες στις πολυθρόνες της ντροπής και της υποταγής.Μου ρούφηξε το αίμα ο Άγνωστος πόλεμος της τηλεόρασης και η αποβλάκωση των γηπέ-δων. Έκανα πως δεν άκουγα τις κραυγές αυτών των λίγων που σάπιζαν στις Γυάρους και τις Μακρονήσους
    Με λένε εξέγερση
    Και ξανάνιωσα στις φλογισμένες καρδιές των φοιτητών. Ξανάδα τον ήλιο στην ταράτσα της Νομικής, ξαναγεννήθηκα στα αμφιθέατρα και τους διαδρόμους του Πολυτεχνείου το ’73.
    Με λένε εξέγερση, με λένε «Εδώ Πολυτεχνείο – Εδώ Πολυτεχνείο, σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων»
    Τρεις μέρες γιόρταζα την άνοιξή μου κι ήταν Νοέμβρης.
    Έκλεισα την τηλεόραση, άνοιξα το ραδιόφωνο, άνοιξα τις πόρτες, βγήκα στους δρόμους.
    Με λένε εξέγερση
    Έσφιξα τα δόντια και χαμογέλασα στη Μεταπολίτευση και πριν προλάβω να ξαποστάσω είδα φίλους χτεσινούς να με εξαργυρώνουν, πολιτικάντηδες να μου κάνουν στριπτήζ στα μπαλκόνια, χτεσινούς εραστές να μ’ απατάνε στην αγκαλιά της εξουσίας.
    Έγινα εμπόρευμα και φανφάρες, κόκινα παχιά χαλιά επισήμων, λόγοι δεκάρικοι σε καλοταϊσμένα στόματα ψευδεπίγραφων αγωνιστών.
    Ασέλγησαν στο κορμί μου, με κάναν γιορτή καθεστωτική και με αποστέωσαν αυτοί που στην ουσία ποτέ δεν μύρισαν το άρωμά μου.
    Με λένε εξέγερση
    Λένε πως τώρα δεν έχω ζωτικό χώρο στα όνειρά σας. Λένε πως η ζωή σας έγινε
    εικονική πραγματικότητα, φαστ φουντ, κινητή ψευδεμονία, τζόγος χρηματιστηριακός
    και πασαρέλα μιας ομορφιάς επίπλαστης, ντυμένης με τα σινιέ ρούχα της μοναξιάς σας Κι όμως, εγώ είμαι πάντα εδώ, κρυμμένη σε κάποια σκοτεινή γωνιά σας. Όταν θα τελειώσετε με τα “limit up” σας, όταν θα σας λιώσει το ελαστικό ωράριό σας, όταν θα σας πνίξει η μπόχα των αποβλήτων του τεχνικού πολιτισμού σας, όταν χτυπήσει και τη δικιά σας πόρτα ο ρατσισμός και ο αποκλεισμός για τον οποίο τώρα αδιαφορείτε, όταν θα γίνετε και σεις θύματα τούτης της παγκοσμιοποίησης που τώρα θεοποιείτε, όταν συνειδητοποιήσετε οτι είστε τα αναλώσιμα υλικά στην κρεατομηχανή των πολυεθνικών . . .
    τότε θα με θυμηθείτε.
    Γιατί με λένε εξέγερση και είμαι η συνείδησή σας.
    Γιατί πάντα θα σας φλογίζω τις ψυχές με τα λόγια του Τσε :
    «Μας φαίνονταν μεγάλοι γιατί ήμασταν γονατιστοί . . .
    Άς εγερθούμε»

    http://ilesxi.wordpress.com/2011/11/16/%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B5-%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%B7/

  • Ο/Η Κάρλος λέει:

    Πραγμτικα σε αυτο το ποστ, θιχτηκαν πολλα θεματα. Θα ηθελα να σταθω σε ένα, τον Bernays. αυτος ο ανθρωπος πέρα απο «πατέρας τον δημοσίων σχέσεων¨, αποτέλεσε αρχη της συστηματικής προπαγανδισης της σημερινης κοινωνίας της αφθονιας. «Ο αιωνας του εαυτού», αυτη η σειρα ντοκιμαντερ του BBC, ηταν οντως συγκλονιστική, την οποία συστείνω ανεπιφύλακτα σε κάθε θαυμαστή του ειδους: ψυχολογια των μαζών. Εχει περάσει ορισμένος καιρός απο τότε που την πρωτοείδα. Μου έχεις μεινει όμως η εξής αίσθηση: μαλλον δεν θα πρέπει να κοιμόμαστε και τόσο ήσυχοι όταν εχει θεσπιστεί ολόκληρη επιστήμη, οργανωμένη και συντεταγμένη, πάνω στη διαχείριση του ανθρώπινου μυαλού. Yes… no?

    K

  • Ο/Η elzin λέει:

    Οι άνθρωποι δεν θέλουν να μάθουν την αλήθεια,
    τους τρομάζει.
    ….Γιατί
    αν ήθελαν
    ….θα μπορούσαν!!!
    Εξεγερμένος… και εγερμένος όρθια
    θα πρέπει να συλλογάται κανείς
    για να συλλογάται ελεύθερα…
    Αν ..αντέχει το πρώτο
    και
    δύναται το δεύτερο.

    Λίο

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Οι άνθρωποι επικαλούνται το φόβο και την ντροπή , παριστάνοντας τους αδύναμους, και όμως έχουν κάνει πολύ πιο τολμηρά και ριψοκίνδυνα πράγματα όταν νομίζουν ότι έχουν κάποιο συμφέρον. Νομίζω ότι πίσω από τον φόβο τους κρύβεται μία μικρόψυχη και ιδιοτελής σκέψη. «Τι έχω να κερδίσω από όλη αυτή την ιστορία. Να μην τρέξω και άδικα» .
    Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις , ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεων του και των πράξεων του ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν τόσο καλά αλλά ο Καβάφης τα είπε καλύτερα
    Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
    και γέρος πια ν’αράξεις στο νησί
    πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο
    μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
    Η Ιθάκη σ’έδωσε τ’ωραίο το ταξίδι.
    Χωρίς αυτήν δεν θα’βγαινες στον δρόμο.
    Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια.
    Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
    Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
    ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Η ψευδαίσθηση της δημοκρατίας προσβάλλει την νοημοσύνη μας. Σε ένα διαφθαρμένο νομισματικό σύστημα, όπου κυβερνούν και εξουσιάζουν τον κόσμο οι τράπεζες δεν υπάρχει καμία δημοκρατία και δικαιοσύνη
    Οι φυσικοί πόροι της γής είναι κληρονομιά όλων των ανθρώπων.
    Πως μπορούμε να απελευθερωθούμε;;;Η επιλογή είναι δικιά μας.
    Η συνεχίζουμε να είμαστε σκλάβοι αυτού του άθλιου οικονομικού συστήματος και να παρακολουθούμε από τον καναπέ μας, πολέμους, λεηλασίες και αδικίες σε όλο τον πλανήτη, καθησυχασμένοι με κενή διασκέδαση και υλιστικά σκουπίδια, η μπορούμε να εστιάσουμε την ενέργεια μας στην αληθινή βαρυσήμαντη ολική και μόνιμη αλλαγή που έχει την αληθινή δύναμη να υποστηρίξει και να απελευθερώσει την ανθρωπότητα.
    Αλλά η πρώτη αλλαγή πρέπει να γίνει μέσα μας. Η αληθινή επανάσταση είναι η επανάσταση της συνείδησης και πρώτα πρέπει ο καθένας μας να εξολοθρεύσει τον διαχωριστικό υλιστικό παράσιτο ήχο που νομίζουμε ως αλήθεια. Να μην δεχόμαστε απλώς τα πράγματα αλλά να τα κατανοούμε.
    Ανακαλύπτοντας, ενισχύοντας και ευθυγραμμίζοντας το σήμα και το μήνυμα που έρχεται μέσα από την δική μας εμπειρία.
    ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ γιατί
    Αν αλλοτριωθεί η δύναμη της άρνησης μας, η συναίνεση μας μετατρέπεται σε χαύνωση του πνεύματος, που δεν σταθμίζεται με τίποτα (Α. ΚAMY)
    ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Tα μεγάλα επιτεύγματα στην επιστήμη και οι ανακαλύψεις αντί να βοηθήσουν ουσιαστικά τον άνθρωπο να χτίσει την ιδανική κοινωνία όπου θα ζήσει και θα δημιουργήσει, δυστυχώς συνδέθηκαν με την παγκόσμια χειραγώγηση που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα και την απληστία μιας μερίδας ανθρώπων.

    Σε όλες τις ιστορικές περιόδους και επαναστάσεις, η ελπίδα για έναν καλύτερο και δίκαιο κόσμο κατέρρεε γιατί ανέβαιναν στην εξουσία εκείνοι που χειραγωγούσαν το πλήθος και το μετέτρεπαν σε άβουλο όχλο, πάντα σε όφελος των λίγων. Γι΄αυτό τόσοι λαοί και χώρες θυσιάστηκαν στο βωμό της δουλείας, του θρησκευτικού φανατισμού και καταναγκασμού και της οικονομικής εξολόθρευσης.
    Σήμερα, αυτός ο οικονομικός πόλεμος αλλά κυρίως η ηθική κατάπτωση που βιώνει η ανθρωπότητα η οποία ακόμη δυσκολεύεται να αντιληφθεί τι ακριβώς της συμβαίνει, έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια. Όλο αυτό το σαθρό σύστημα που έφτιαξε αυτές τις παράλογες απάνθρωπες κοινωνίες βρίσκεται ήδη σε αποσύνθεση και η δυσοσμία του έχει πνίξει την υφήλιο.
    Αυτή η παραμόρφωση που έχει υποστεί ο σημερινός άνθρωπος και η οποία συντελείται μέσω των αξιών δεν αφήνει καμία προοπτική εξέλιξης , διεξόδου και ανάπτυξης του. Αυτό το μεταλλαγμένο άνθρωποειδές-καταναλωτικό όν δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την αόρατη δικτατορία που του έχει επιβάλλει την κατάσταση αιχμαλωσίας του, γιατί βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση , αποδυναμωμένος να διαχειριστεί και να διεκδικήσει τα αναφαίρετα δικαιώματα του.
    Η βαρβαρότητα με το τεχνο-οικονομικό φιλελεύθερο προσωπείο, που λέγεται χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός με μόνο στόχο την αναίσχυντη κερδοσκοπία χωρίς όρια, που τέθηκε πάνω από την ανθρωπότητα, επιβάλλεται τώρα να απομυθοποιηθεί και να εκτοπιστεί γιατί ο κόσμος βαδίζει ολοκληρωτικά προς την καταστροφή και εμάς θα μας πνίξουν τα ερείπια του.
    Πρέπει να βγουν νέες πολιτικές δυνάμεις ,κάθετα ενάντια στο μονοθεϊσμό του χρήματος, και στα τέρατα του θρησκευτικού φανατισμού για να μπορέσει ο κόσμος να αλλάξει πορεία . Μέσα από αυτό το χάος και τα συντρίμμια να γεννηθούν νέες υγιείς κοινωνίες δικαίου , αλληλεγγύης και πραγματικής Δημοκρατίας μακριά από κάθε οικονομική αφαίμαξη και ασυδοσία, εργασιακό καταναγκασμό , σπάταλη παραγωγικότητα και αποχαυνωτική κατανάλωση. Είναι πλέον τελεσίδικα αναγκαίο όχι μόνο για την αποφυγή μιας τεράστιας οικολογικής καταστροφής με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα αλλά και για να βγούμε από αυτό το τέλμα της ψυχικής ,νοητικής και προπάντων ηθικής εξαθλίωσης του σημερινού ανθρώπου.
    Η ριζική αλλαγή είναι πλέον μονόδρομος και επιτακτική ανάγκη Θέλουμε να μεταμορφώσουμε τον κόσμο μας , να οικοδομήσουμε μία καινούργια ζωή και να ξαναγίνουμε αυτό για το οποίο είμαστε προορισμένοι. ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Ένα κεφαλαιοκρατικό σύστημα που
    εκμεταλλεύεται πολύμορφα τους ανθρώπους. Πρώτα σαν
    εργατική δύναμη μέσω κυρίως της εντατικοποίησης της
    εργασίας, και ύστερα σαν καταναλωτικές «υπάρξεις» που
    αλλοτριώνεται και θυσιάζονται στα
    εμπορευματικά και καταναλωτικά φετίχ της εποχής.
    Θανάσης Σκαμνάκης, «Τα οχυρά μας»
    Mια αύξηση των απολαβών των εργαζομένων δεν σημαίνει και περιορισμό της εκμετάλλευσής τους. Οπως γράφει ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο», μια αύξηση στους μισθούς «σημαίνει μόνο ότι το μήκος και το βάρος της χρυσής αλυσίδας, που έχει ήδη σφυρηλατήσει για λογαριασμό του ο μισθωτός εργάτης, επιτρέπεται να χαλαρώσει λιγάκι». O δε Καστοριάδης συμπληρώνει μια αύξηση του μισθού κατά 10% κάθε άλλο παρά σημαίνει μια ανάλογη μείωση της αποξένωσης του εργαζόμενου, η οποία και μπορεί να αυξηθεί παράλληλα με την αύξηση του μισθού.
    Ο φιλόσοφος της αυτονομίας πίστευε πως το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα σε στενή συνεργασία με τα “μέσα μαζικής δήθεν ενημέρωσης” δημιουργεί ανθρώπους πολιτικά απαθείς, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κερδίζουν ολοένα και περισσότερα για να καταναλώνουν. Αυτή η εμμονή των σημερινών κοινωνιών με την απεριόριστη διεύρυνση της παραγωγής και της κατανάλωσης, έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη και τον ανύπαρκτο ρόλο της αυτονομίας μέσα στο γίγνεσθαι μιάς κοινωνίας. Η παραχώρηση μικρών ελευθεριών και η παροχή κάποιων “απολαύσεων” από μέρους της εξουσίας της “φιλελεύθερης ολιγαρχίας” κατά τον ίδιον, είναι αρκετή σήμερα για να “κοιμίσει” τις συνειδήσεις των ατόμων-καταναλωτών, και να διαμορφώσει τον σύγχρονο ανθρωπολογικό τύπο, άμεσο παράγωγο του καπιταλισμού.

    Ο Κορνήλιος Καστοριάδης εκφράζει την απορία του για το σύγχρονο πολιτικό σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αναρωτιέται: τι είναι αυτό το περίεργο καθεστώς στο οποίο οι λίγοι κυβερνούν τους πολλούς, γιατί υποτίθεται ότι μόνο οι λίγοι καταλαβαίνουν και οι πολλοί δε θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στα πράγματα διότι δεν καταλαβαίνουν. Αλλά αυτοί οι πολλοί, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τα ζητήματα, καταλαβαίνουν αρκετά ώστε να καταλάβουν ποιοι τα καταλαβαίνουν και να τους εκλέξουν (Η Πολιτική Σήμερα).
    «…Πόσο καιρό ακόμα η ανθρωπότητα θα κατατρύχεται από τις ματαιότητες και τις ψευδαισθήσεις που ονομάζουμε εμπορεύματα; Μια καταστροφή οποιουδήποτε είδους (οικολογική, πχ) θα προκαλέσει άραγε μια βίαιη αφύπνιση, ή μήπως την εμφάνιση αυταρχικών ή ολοκληρωτικών καθεστώτων; (…)
    Ζούμε σε μια εποχή βαθιού και γενικευμένου κομφορμισμού…

    «…Πρέπει να διερωτηθούμε πράγμα που δεν κάνουν οι υμνωδοί του περιρρέοντος ψευδό-ατομικισμού ποιου τύπου κοινωνίας μπορεί να είναι φορέας ο σύγχρονος άνθρωπος; Σε τι θα επέτρεπε η ψυχολογική του δομή στους δημοκρατικούς θεσμούς να λειτουργήσουν; …ποιο είναι το όραμα του για το μέλλον της κοινωνίας; Όλα αυτά σχηματίζουν μια μάζα δίχως μπουσούλα, που ζει μέρα με τη μέρα, δίχως ορίζοντα ―οχι μια κριτική-ανακλαστική/στοχαστική συλλογικότητα…
    …Οι σημερινοί πολιτικοί θεσμοί δεν έχουν μήπως ως σκοπό να απομακρύνουν τους πολίτες από τις δημόσιες υποθέσεις και να τους πείσουν ότι είναι ανίκανοι να ασχολούνται αυτές; Καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να αμφισβητήσει οτι τα καθεστώτα που αυτοανακηρύσσονται δημοκρατικά είναι στην πραγματικότητα αυτό που κάθε κλασικός πολιτικός φιλόσοφος θα ονόμαζε καθεστώτα ολιγαρχίας.
    Ενώ ισχνότατο στρώμα της κοινωνίας κυριαρχεί και κυβερνά. Διαλέγει τους διαδόχους του. Ασφαλώς είναι φιλελεύθερο (περισσότερο ή λιγότερο…) και επικυρώνεται από την ψήφο του λαού. Αν το κυβερνών κλάσμα αυτής της ολιγαρχίας υπερβάλλει πολύ, θα αντικατασταθεί― από το άλλο κλάσμα της ολιγαρχίας, που είναι ολοένα και περισσότερο όμοιο με το πρώτο. Εξ ου και η εξαφάνιση κάθε πραγματικού περιεχομένου μέσα στην αντίθεση της ‘αριστεράς’ και της ‘δεξιάς’. Το απίστευτο κενό των σημερινών πολιτικών λόγων αντικατοπτρίζει αυτήν την κατάσταση, όχι γενετικές μεταλλαγές…

    …Αυτή η ίδια η κοινωνία στην όποια ζούμε διακηρύσσει αρχές ―ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη― τις οποίες παραβιάζει ή εκτρέπει και παραμορφώνει κάθε μέρα.
    ………Η ευημερια αγοραστηκε απο το 1945… στην τιμη μιας αναντιστρεπτης καταστροφης του περιβαλλοντος. Η περιβοητη συγχρονη ‘οικονομια’ ειναι στην πραγματικοτητα μια απιστευτη σπαταλη ενος κεφαλαιου συσσωρευμενου απο τη βιοσφαιρα στη τη διαρκεια τριων δισεκατομμυριων ετων, σπαταλη που επιταχυνεται εκθετικα καθε μερα. Αν θελουμε να επεκτεινουμε στον υπολοιπο πλανητη…το καθεστως της φιλελευθερης ολιγαρχιας [και την απεριοριστη διευρυνση παραγωγης και καταναλωσης ως αυτοσκοπο]… βλεπετε τον οικολογικο εφιαλτη που σημαινει αυτο;…
    …Λέω ότι η ανθρωπότητα μπορεί να κάνει καλύτερα πράγματα, ότι είναι ικανή να ζήσει κάτω από μια άλλη κατάσταση, την κατάσταση της αυτοκυβέρνησης. Υπο τις συνθήκες της σύγχρονης εποχής, οι μορφές της αυτοκυβέρνησης μένουν ασφαλώς να βρεθούν, καλύτερα: να δημιουργηθούν…» H ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ Ο ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Αναρωτιέται κανείς διαβάζοντας αυτό το άρθρο, κατά πόσο αξιόπιστη και έγκυρη είναι η περίφημη κοινή γνώμη, η οποία επηρεάζει τόσο πολύ την πολιτική αλλά και την κοινωνική κατάσταση μιας χώρας και πόσο μπορούμε να την λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, αφού με τόση ευκολία διαμορφώνεται και χειραγωγείται, και πόσο δημοκρατική είναι τελικά η κοινωνία μας. Η ερώτηση είναι καθαρά ρητορική .
    Όλα αυτά τα γκάλοπ ή οι σφυγμομετρήσεις λοιπόν αποτελούν ένα ακόμη μέσο που χρησιμοποιεί η σύγχρονη προπαγάνδα για να επηρεάζει τους ανθρώπους είτε σε προεκλογικούς αγώνες ή για οτιδήποτε χρειαστεί, επιστρατεύοντας όλη τα μέσα της τεχνολογίας και τις θεωρίες της ψυχολογίας και αξιοποιώντας σύμβολα, σήματα, χρώματα, μουσική , για την υποταγή της ανθρώπινης συνείδησης.
    Ο Τζων Κόουλμαν λέει

    «Σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι καλά πληροφορημένοι, αλλά αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι οι γνώμες που έχουν δεν είναι στη πραγματικότητα δικές τους, αλλά έχουν κατασκευαστεί στα ινστιτούτα ερευνών και έχουν διοχετευθεί μετά στα μέσα ενημέρωσης και στους αναλυτές της κοινής γνώμης…Η Επιτροπή των Τριακοσίων (Η Μυστική Κυβέρνηση) με τους χιλιάδες κοινωνιολόγους που έχει στη διάθεσή της και με τη βοήθεια των ΜΜΕ σταθερά στα χέρια της, μπορεί να δημιουργεί ΝΕΕΣ γνώμες για το κοινό πάνω σε οποιοδήποτε σχεδόν θέμα και να τις διασπείρει μετά σε όλο το κόσμο, το πολύ σε δυο βδομάδες. Αυτές οι αλλαγές της κοινής γνώμης αναφέρονται κατευθείαν στη Λέσχη της Ρώμης, η οποία με τη σειρά της αναφέρεται στην Επιτροπή των 300, στη κορυφή της οποίας κάθεται η Βασίλισσα της Αγγλίας, κυβερνώντας ένα απέραντο δίκτυο από στενά συνδεδεμένες εταιρίες, οι οποίες δεν πληρώνουν ποτέ φόρους και δεν είναι υπόλογες σε κανένα και οι οποίες χρηματοδοτούν τα ινστιτούτα ερευνών τους μέσω ιδρυμάτων των οποίων οι συνδυασμένες δραστηριότητες έχουν ένα πλήρη σχεδόν έλεγχο πάνω στη καθημερινή μας ζωή».

    «Μαζί με τις αλληλοσυνδεόμενες εταιρίες τους, τις ασφαλιστικές εταιρίες, τις τράπεζες, τις οικονομικές επιχειρήσεις, τις πετρελαϊκές επιχειρήσεις, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις, αυτός ο αχανής οργανισμός κάθεται καβάλα στο σβέρκο του κόσμου. Δεν υπάρχει πολιτικός στην Ουάσιγκτον που να μην είναι με κάποιο τρόπο υποχρεωμένος σε αυτήν»… Σήμερα ο έλεγχος των χωρών και των κυβερνήσεών τους γίνεται γενικά μέσω
    της Παγκόσμιας Τράπεζας (ΠΤ) και του Διεθνούς Νομισματοκοπικού Ταμείου
    (ΔΝΤ), τα οποία δεν είναι παρά οργανισμοί ξεπλύματος χρημάτων που προέρχονται από το εμπόριο ναρκωτικών. Η Παγκόσμια Τράπεζα υπονομεύει κάθε χώρα που το ΔΝΤ θέλει να βουλιάξει οικονομικά, οργανώνοντας τρόπους και μεθόδους για την εύκολη διαφυγή κεφαλαίων. Η Παγκόσμια Τράπεζα λειτουργεί με γκανγκστερικές μεθόδους.» John Coleman

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Οι ημέρες της αφθονίας at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: