Πνεύμα Επιφανείων

Ιανουαρίου 5, 2012 § 16 Σχόλια


 

 Η ευθυγράμμιση … του Πνεύματος!
Ε ΠΙΦΑΝΕΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Τέταρτος βαθμός μύησης… στην σχολή του Πυθαγόρα!
Επιφάνεια είναι η θεία όραση , η φανέρωση του Θεού.
Στον προηγούμενο βαθμό εγένετο η μύηση της διάνοιας των μαθητών προς ενατένιση των άνω,του Σύμπαντος κόσμου της αρμονίας και της τάξης.
Αυτή την μύηση ,επακολουθεί η μύηση της βούλησης, η οποία είναι η δυσκολότερη όλων,γιατί ο μαθητής μετά από την ενατένιση τοου κόσμου των Συμπάντων πρέπει να κατεβάσει την αλήθεια αυτή στα βάθη του εαυτού του και να πραγματοποιήσει αυτή στην πρακτική εφαρμογή της ζωής του.
Αυτό ,κατά τον Πυθαγόρα μπορεί να γίνει εφικτό με την συνένωση τριών τελειοτήτων.
α) η πραγματοποίηση της αλήθειας, εν τη διάνοια,
β)η αρετή εν τη ψυχή και
γ) η αγνότης εν τω σώματι, διότι όταν είναι αγνό το σώμα είναι και η ψυχή.
Με άλλα λόγια ο νούς πρέπει να φθάσει στην σοφία δια μέσου της επιστήμης, ώστε να μπορεί να διακρίνει το αγαθόν από το πονηρό και να μπορεί να διακρίνει τον θεό σε όλα τα όντα και στο σύνολο του κόσμου.
Τρείς είναι οι πατροπαράδοτοι κόσμοι,και επομένως και τα σώματα, του ανθρώπου,
ο πνευματικός,ο αστρικός και ο υλικός.
Ο Κόσμος είναι τμήμα του Θεού ,ο οποίος σχεδιάστηκε από Αυτόν… δια του Λόγου.
Παρόλο που υπόκειται σε φθορά,είναι αιώνιος και ποτέ δεν θα χαθεί, διότι διαφυλάσσεται από την Πρόνοια Του.
Το Σύμπαν δε επίσης είναι αδιάφθορο και παραμένει αιώνιο.Και ούτε γίνεται να καταστραφεί από κάτι άλλο ,ούτε θα βρεθεί δύναμις μεγαλυτέρα να το καταστρέψει.
Ο Πυθαγόρας θεωρούσε τον Κόσμο σαν ένα Ον πλήρες πνεύματος, νοερόν και κατέχων σύμφυτον σοφία.
Η διακυβερνώσα δε αρχή του ζώντος αυτού Όντος είναι το Πνεύμα, ο Νούς, ο οποίος όπως και η ψυχή περικλείεται στο Σύμπαν και περικλείει αυτό.
Αναγνώρισε δε ο Πυθαγόρας ότι το Σύμπαν συνίσταται από αντίθετα και ανόμοια από μεταβαλλόμενες μορφές και ουσίες,γι΄αυτό και υπάρχει ο νόμος της τάξης και της ισορροπίας,που τον ονόμασε αρμονία. Δίδασκε δε, ότι παν συστατικό του Σύμπαντος είναι ο μικρόκοσμος, εικόνα και αντανάκλαση του Μακρόκοσμου.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
Το Πνεύμα κατά τον Πυθαγόρα είναι πολυειδές, προέρχεται δε από διάφορες διακεκριμένες πηγές,τάξεις και βαθμίδες
Οι βαθμίδες αυτές είναι
Νοητική γνώση , η Σοφία. Γνώση που μαθαίνεται δια του Νού.
Παγκόσμιος νοημοσύνη. Η Νόηση, η επιστήμη, η καθαρή σκέψη , ο Νους θεωρητικός όπως ορίσθηκε από τον Αριστοτέλη.
Επιστημονική γνώση, η επιστήμη ,αποκτώμενη δια του φυσικού πνεύματος. Νους πρακτικός του Αριστοτέλους κατόπιν λογισμού.
Συνείδηση,κατανόηση, η ευφυία, η γνώμη προερχόμενη από πνευματική αντίληψη .
Ασθητική αντίληψη,αίσθηση , η νόηση προερχόμενη από τις αισθήσεις , της ψυχής.
Ενστικτον, η έμφυτος ασυνείδητος διαίσθηση.
Αυτόματος αντίδραση ή στοιχειώδης ευφυία, αυτοματισμός, έμφυτος σε κάθε φύση.
Ο Κόσμος είναι η βίβλος του Σύμπαντος, ανοικτή σε όλους τους ανθρώπου,που μπορούν όλοι να την διαβάσουν και να την κατανοήσουν,να βρούν τους νόμους της φύσης να γνωρίσουν την δημιουργία και το έργο του Θεού.Ομιλεί μια παγκόσμια γλώσσα και δεν δύναται ούτε να χαθεί ούτε να παραχαραχθεί ούτε να μεταβληθεί.
Η παγκόσμια αυτή γλώσσα του καθαρού πνεύματος είναι η αλήθεια .
ΑΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΌΝ΄΄
Ο κόσμος έλεγε ο Πυαθαγόρας καταγράφει οτιδήποτε συμβαίνει μέσα στο Σύμπαν,είτε αυτό έχει ειπωθεί,είτε έχει γίνει αντιληπτό με τις αισθήσεις.
Ετσι οι ήχοι των αιώνων, οι σκέψεις των ανθρώπων οι συζητήσεις οι πράξεις μας ,τα πάντα καταγράφονται.
Τίποτε δεν χάνεται στον Σύμπαν.
Υπάρχει μία κοσμική μνήμη που συγκρατεί αιώνια όλες τις εντυπώσεις των εμπειριών και παρατηρήσεων.Θεωρούσε δε ο Πυθαγόρας την κοσμική μνήμη σαν μία δεξαμενή η λίμνη,από την οποία επίσης προβάλλουν κύματα σκέψεων προς σύλληψη από πνεύματα που λειτουργούν ως δέκτες.
Δίδασκε δε τους μαθητές του ότι σκέψεις ατόμων μπορούσαν να συλληφθούν από άλλους,όπως επίση οι σκέψεις των ανθρώπων,οι ατομικές δεήσεις η η υστερία του όχλου, μπορούσαν να επιδράσουν στην σκέψη και τις ενέργειας των άλλων, όπως επίσης να κινήσουν και την ύλη.
Γι’ αυτό τους συμβούλευσε να προσέχουν,τις πράξεις των,τα λόγια τους και τις σκέψεις τους.
Έδινε δε ιδιαίτερη σημασία σε αυτές ,και δίδασκε να είναι πάντα καλές και εποικοδομητικές.
Ο Κόσμος λοιπόν κατά τον Πυθαγόρα έχει όχι μόνο πνεύμα αλλά και μνήμη πνευματική και ψυχική.
Διαφέρει δε της ανθρώπινης , γιατί αυτή δεν έχει παρελθόν παρά μόνο ένα αιώνιο παρόν.
Σχετίζεται επίσης με την αρμονία και την Μουσική των σφαιρών.
Η παγκόσμιος Νοημασύνη , ο Νούς ανήκει στην σφαίρα του υπερσυνειδήτου και όχι στην ψυχή κατ΄ευθειαν.
Το δε φυσικό πνεύμα ανήκει στην ψυχή και όχι στο πνεύμα και αποτελεί το συνειδητό μέρος της ψυχής.
Οι ασθήσεις και τα ένστικτα ανήκουν επίσης στην ψυχή και αποτελούν τις κατώτερες βαθμίδες του υποσυνείδητου και ασυνείδητου.
Στόν τελευταίο βαθμό είναι το κάλλος,η αλήθεια,η αγαθότης και η μακαριότης,
και είναι πολλοί λίγοι αυτοί που μπορούν να φθάσουν στους δύο τελευταίους αυτούς βαθμούς.΄
Εν αρχή ην σπόρος ως θείον Πυρ ο οποίος αυξάνεται επεκτεινόμενος εξίσου προς όλες τις διευθύσεις.Τούτο είναι η αρχή όλων των πραγμάτων,είναι το Πυρ της ζωής.
Το να ζούμε δεν εξαρτάται από μας, το να ζούμε όμως ορθώς εξαρτάται εξ ολοκλήρου.
Πόσο όρθιοι ζούμε και πόσο όρθιο είναι… το Πνεύμα μας;;;;;
Πνεύμα  Επιφανείων…. σε πελειάδων  φιλί και μια  αγκαλιά
Η  ΠΑΡΕΑ
Advertisements

Tagged: ,

§ 16 Responses to Πνεύμα Επιφανείων

  • Ο/Η iparea λέει:

    Στον τέταρο βαθμό της μύησης των Επιφανείων,
    ο άνθρωπος γίνεται Μύστης και κάτοχος νέων ικανοτήτων και δυνατοτήτων και η βούληση ακτινοβολεί εντός των αισθήσεων του.
    Δύναται να θεραπεύει ακόμη και ασθενείς δια επιθέσεως των χεριών, να διαπερνά τις σκέψεις των ανθρώπων δια του βλέμματος, βλέποντας και γεγονότα που συμβαίνουν μακριά.
    Ενεργεί σε πρόσωπα που συνδέται με συμπάθεια και εμφανίζει την εικόνα του από απόσταση,
    διότι το ενεργειακό του σώμα μπορεί να μεταφερθεί έξω από το υλικό.
    «Περπατάει» στην θάλασσα και «πετάει»… στον αέρα.

    Ολα αυτά ‘κάποιοι»,
    τα ιδιοποιήθηκαν και τα προσάρμοσαν καταλλήλως
    ώστε να φτιάξουν μια επικερδή επιχείρηση θησαυρίζοντας «επι της γης»… με την υπόσχεση του ουρανού;)

  • Ο/Η iparea λέει:

    Αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ’ ὁμοῖαι
    ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι· 778
    Ε Ιλιάδος

    Η Ήρα και η Αθηνά όμοιες με περιστέρια κατεβαίνουν και περπατούν ανάμεσα στις τριήρεις επιθυμώντας να βοηθήσουν τους ανδρείους άνδρες των Ελλήνων….στον Τροϊκό πόλεμο.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Διότι οι Ολύμπιοι θεοί δεν έχουν αμφιγνωμία ,
    επαναλαμβάνει η ομηρική στιχουργία
    και είναι σε μεταξύ τους ευθυγραμμιστική ευωχία μετά την διονυσιακή οινοποσία μέσα σε μουσική απολλώνεια πανδαισία
    στην Α της Ιλιάδος ραψωδία.

    Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ’ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής,
    ἔνθα πάρος κοιμᾶθ’ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι· 610
    ἔνθα καθεῦδ’ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

    • Ευθυγραμμιζομενοι λοιπον και εμεις εκει
      μεσα απο εκσταση Διονυσιακη και Απολλωνια πανδαισια, μουσικη,
      ας αποφυγουμε την καθε αμφιγνωμια
      για να συνθεσουμε μια νεα του Ομηρου ραψωδια… Η τουλαχιστον ετσι ισχυριζεται…καποιο γνωστο μου κουνελι;-)))

  • Ο/Η iparea λέει:

    Και η Σεχραζάτ συμφωνεί που τον σουλτάνο απασχολεί
    …στις χίλιες και μία νύχτες του πολύτροπου φτερωτού θεού
    για να μνημονεύσουμε και την επομένη ανάρτηση του Ερμή
    που με φτερωτά σανδάλια πετά
    στο μαγικό του χαλί
    στην αγκαλιά του Διός
    και στου Ολύμπου την κορυφή
    να βρεθεί;-)))
    Για την νέα ομηρική ευρυθμία!

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Ο τρίτος βαθμός στα Πυθαγόρεια Μυστήρια είναι η Τελειοποίηση. Η εξέλιξη της ύλης και του πνεύματος είναι δύο κινήσεις παράλληλες αλλά με αντίθετη φορά. Η ΜΙΑ ΕΞΗΓΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
    Το να παρατηρεί κανείς το Σύμπαν, δίδασκε ο Πυθαγόρας , από φυσικής ή από πνευματικής άποψης είναι ακριβώς ένα και το αυτό, σαν να παρατηρεί κάποιος από δύο διαφορετικά σημεία. Από της γήινης πλευράς η λογική εξήγηση του κόσμου αρχίζει από την υλική εξέλιξη. Παρακολουθώντας όμως το έργο του πνεύματος στις εκδηλωμένες μορφές του, καθώς και στις εξελίξιμες ατομικές μονάδες-ψυχές οδηγούμεθα στην πνευματική άποψη, την ΟΡΘΗΝ ΘΕΣΗ.
    Οι τρείς τομείς της Πυθαγορείου τελειότητας είναι η ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, εις το πνεύμα, ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ στην ψυχή και ΤΗΣ ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ στο σώμα, το οποίο δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσον.
    Ο δεύτερος βαθμός μύησης είναι οι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΙ, λόγω της μελέτης των αριθμών, που διδάσκονται όχι σαν αφηρημένη ποσότητα αλλά σαν ενεργός εσωτερική ουσία της αρχικής και υπέρτατης Μονάδας-Θεότητας, που αποτελεί την πηγή της Αρμονίας και της Τάξης του Κόσμου.
    Εδώ οι μαθητές μπορούσαν πλέον να μπούν στο εσωτερικού του κυκλικού ναού γι΄αυτό λεγόταν και Εσωτερικοί, και μπορούσαν να δούν τις από μάρμαρο εννέα Μούσες γύρω της Εστίας, που μπροστά τους φώτιζε η θεία φλόγα. Οι Μούσες έλεγε ο Πυθαγόρας είναι τα γνήσια ομοιώματα θείων δυνάμεων, των οποίων την άυλο και υπέροχη ωραιότητα θα ενατενίσετε μέσα στον εαυτό σας. Όπως αυτές βλέπουν προς το Φώς της Εστίας από το οποίο εκπορεύονται και το οποίο δίνει σε αυτές την κίνηση, τον ρυθμό και την Μελωδία, έτσι και εμείς οφείλουμε να βυθιστούμε στο κεντρικό Πυρ του Σύμπαντος και την ουσία του.
    Στους μαθητές του πρώτου βαθμού , ή του βαθμού της κάθαρσης, επιβαλλόταν η απόλυτη σιωπή που απέβλεπε στην άσκηση της θέλησης , της αυτοκυριαρχίας και του αυτοέλεγχου. Επίσης ο Πυθαγόρας απαιτούσε ειδικές ασκήσεις προς εξάσκηση της μνήμης. Ο Πυθαγόρας δεν ήθελε το ψεύδος. «ΛΕΓΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΜΗΝ ΟΜΙΛΕΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ» Γι΄αυτό και στους μαθητές του επέμενε να αποκτήσουν τιμιότητα στις σκέψεις τους και να βλέπουν και να εκτιμούν τα πράγματα υπό το φώς της αλήθειας.
    Η σιωπή, ισχυρό τονωτικό και καθαρτικό του πνεύματος, όπως και η εχεμύθεια έχουν την προέλευση τους από τον Όμηρο, μέγα αναμορφωτή της Ελλάδος και του κόσμου , από τον οποίο ο Πυθαγόρας εμπνεύσθηκε. Το υπέροχο πνευματικό μεγαλείο του άλλωστε το όφειλε και στις σπουδές των Ομηρικών Επών, στα οποία έδειξε μέγαλο ενδιαφέρον.
    Ο Όμηρος, λέει Ιλιάδ. Γ2 ότι «ΤΡΩΕΣ ΜΕΝ ΓΛΑΓΓΗ Τ’ ΕΝΟΠΗ Τ’ ΙΣΑΝ ΟΡΝΙΘΕΣ, ΩΣ… …ΟΙ Δ’ ΑΡ’ ΙΣΑΝ ΣΙΓΗ ΜΕΝΕΑ ΠΝΕΙΟΝΤΕΣ ΑΧΑΙΟΙ, ΕΝ ΘΥΜΩ ΜΕΜΑΩΝΤΕΣ ΑΛΕΞΕΜΕΝ ΑΛΛΗΛΟΙΣΙΝ» (Ιλ. Γ8). Οι μεν Τρώες με κραυγές και φωνές και θόρυβο επιτίθεντο• ενώ οι Αχαιοί βάδιζαν στη φοβερή σύγκρουση με απόλυτη σιγή , αλλά με θυμό μέσα στη ψυχή τους , και με πρόθυμη καρδιά να βοηθούν αλλήλους.
    Έξω δε από την Αστυπάλαια, το σημερινό Πυθαγόρειο στην πλαγιά του βουνού που δεσπόζει στην θάλασσα υπήρχε ένα Άνδρο των Νυμφών, που ήταν ιδιαίτερα προσφιλές στον Πυθαγόρα παρόμοιο με το Άνδρο της Ιθάκης όπου ο Οδυσσέας έκρυψε τα δώρα των Φαιάκων. Εκεί έμενε ο Πυθαγόρας και ομιλούσε με ολίγους φίλους.
    Την θεωρία επίσης των αριθμών οι Πυθαγόρειοι αναζήτησαν στα Ομηρικά ποιήματα, και ο Οδυσσέας αντιπροσωπεύει τον φιλόσοφο, ο οποίος ακούει την αρμονία της Ουράνιας Μουσικής για να μυηθεί στην Σοφία.
    Όλα τα έκλεψαν προς ίδιον όφελος, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία, έκλεψαν όλη την ομορφιά και την σοφία του αιγλήεντος φωτός της Ελληνικής πραγματείας. Ο Πυθαγόρας ήταν πολύ όμορφος, μιλούσε με μειλιχιότητα και τον θαύμαζαν και σεβόταν όλοι. Μεγάλωσε με σεμνότητα και σωφροσύνη από τον πατέρα του Μνήσαρχο και την μητέρα του Παρθενίδα. Μάλιστα η γέννησή του είχε προβλεφτεί από τους Δελφούς γι΄αυτό και πήρε αυτό το όνομα από τον Πύθιο Απόλλωνα. Για τον εορτασμό της γέννησής του Σίβυλλαι , γυναίκες προφήτισσες ήρθαν από πολλές χώρες και ένα καινούργιο φωτεινό αστέρι φάνηκε στον ουρανό. Οποιαδήποτε oμοιότητα με άλλη γνωστή ιστορία που δεσπόζει εδώ και 2.000 χρόνια είναι απλώς αντιγραφή . Μόνο που ο Πυθαγόρας υπήρξε πραγματικά , περπάτησε πάνω σε αυτή την γή, είχε αδέλφια, οικογένεια, γυναίκα και παιδιά και άφησε στην ανθρωπότητα αυτό το θαυμαστό έργο ηθικής και κοινωνικής ανόρθωσης, χωρίς ποτέ να απαιτήσει να τον προσκυνήσουν αλλά πάνω απ΄ όλα να σκοτώσει κανείς στο όνομά του.
    Τα αρχαία χρόνια ένας σοφός εγύρευγε τη γνώση κι ένας Θεός εμέλλετο να του τη φανερώσει.λέει του ο Δίας «Πήγαινε σοφέ οθέν τη Νίδαεκειά που τήνε γλύτωσα του Κρόνου την παγίδα κι ακόμη ο απόηχος των Κουρητών γροικάταικι από γενιά σ’ άλλη γενιά πάντοτε θα διηγάταιμέσα στην ιερή σπηλιά να μπεις να κατοικήσεις».Κι ο Πυθαγόρας που γροικά τα λόγια του Θεού ντου τρομάζει κι άλλη αναβολή δε βάνει μπλιό στο νου ντου και λέει του «Κρητογενή Δία μου και πατέρα ήρθ’ ο καιρός να ιδώ το φως και μια καινούρια μέρα κι ώσαν το Μίνωα κι εγώ να βγω απ’ την άβυσσό μου στου Ψηλορείτη τσι πλαγιές να βρω το ριζικό μου». Κι όντε στη Νίδα επάτησε στον ξακουσμένο τόπο στσι Κρήτες πιλογήθηκε με γνώση και με τρόπο»Μες στο σκοτάδι τσ’ άγνοιας κανείς δε συλλογιέταιπως μόνο μια αγνή καρδιά μπορεί κι αναγεννιέται κι ήρθε η στιγμή που πέθυμω να θάψω το Εγώ μου ίσως και βρω στο θάνατο τον άλλο εαυτό μου».

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Κατά το χρησμό της Πυθίας ο Πυθαγόρας, “ θα διαφέρει των άλλων ανθρώπων κατά το κάλλος και τη σοφία και θα γίνει ωφέλιμος εις το ανθρώπινο γένος”
    Ο Πυθαγόρας πριν φύγει για τον Κρότωνα πήγε πρώτα στην Δήλο για να βοηθήσει τον παλιό του δάσκαλο Φερεκύδη στις τελευταίες στιγμές της ζωής του αλλά και γιατί η Δήλος είναι η τροφός του Απόλλωνα. Εκεί έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση σε όλους γιατί έμοιαζε του θεού έλεγαν όλοι. Επειτα μετέβηκε στην Κρήτη ,όπου με τάξη και Δικαιοσύνη οι κάτοικοι ζούσαν. Εκεί γνώρισε τον Επιμενίδη, συγγραφέας Θεογονίας και ο οποίος τον οδήγησε στο Ιδαίον Ανδρο του Διός .Κουρήτες Κρήτες ιερείς έψαλλαν ύμνο στον ναό του Δικταίου Διός, «Ιώ, μέγιστε Υιέ Κρονίδου Χαίρε. Ελθέ εις την Δίκτην και ευφραίνου εκ των μελωδιών, τας οποίας ανμέλπομεν αναμιγνύοντες τας άρπας μετά των αυλών…»
    Εκεί ο Πυθαγόρας σκεπάστηκε με μαύρο δέρμα προβάτου κι έμεινε στην απομόνωση 30 μέρες περίπου (πολύ παλαιότερα στη Μινωϊκή περίοδο έκανε το ίδιο και ο βασιλιάς της Κρήτης Μίνωας για να πάρει τη φώτιση και οδηγίες διακυβέρνησης) πάνω στη λιτανευτική κλίνη που γίνονταν στην Κρήτη κάθε χρόνο για το Δία, κι εκεί πήρε περισσότερη φώτιση. Συνοδευόμενος πάντα από τον Επιμενίδη κατήλθεν και στον Αδη.
    Επισκέφτηκε όλους τους ναούς της Ελλάδος, μυήθηκε στα μυστήρια του Διόνυσου, του Ορφέως και της Ελευσίνος, όπου και προήδρευσε των Ελευσίνιων Μυστηρίων. Μετάβηκε στην Ολυμπία όπου έδειξε τον χρυσό μηρό του όπως μας ενημερώνει ο Πλούταρχος, και στην Φλειούντα,πόλη της Πελοποννήσου ανάμεσα στην Σικυωνία και Αργολίδα ,απ΄όπου κατήγοντο οι πρόγονοί του. Υστερα πήγε στην Σπάρτη, γιατί ήθελε να γνωρίσει τον τρόπο λειτουργίας του Λυκούργειου πολιτευματος , επισκέφτηκε την Αθηνα και τέλος έφθασε στους Δελφούς.
    Ο Πυθαγόρας μίλησε για την ουσία των όντων, τους αριθμούς. Το Σύμπαν προήλθε από το υπάρχον χάος μέσα από τη μορφή, δηλαδή το μέτρο και την αρμονία. Οι αριθμοί, η γεωμετρία και η μουσική οδηγούν στην κατανόηση των κοσμικών φαινομένων.

    Η Μονάδα αντιστοιχούσε με το πνεύμα, τον αιθέρα, την ενέργεια, τη δύναμη από τη οποία γίνεται το παν.
    Η δυάδα είναι η ύλη που αποτελείται από νερό και γη.
    Η τριάδα είναι ο Χρόνος σαν θεότητα, δηλαδή το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
    Η τετράδα είναι ο Χώρος, η τάξη του Κόσμου. Η Τετρακτύς είναι η πηγή της Δημιουργίας και σε αυτήν ορκιζόταν οι Πυθαγόρειοι. Είναι το άθροισμα των αριθμών 1, 2, 3, 4. Ο αριθμός όμως τέσσαρα παριστάνονταν μέ τό τέταρτο κατά σειρά γράμμα τής Ελληνικής αλφαβήτου, το Δ. Συνεπώς η Τετρακτύς εκφράζεται και συμβολίζεται μ’ ένα γεωμετρικό τρίγωνο πού είναι ισόπλευρο. Σημειώνει ακόμα τα “κοσμικά σώματα” των τεσσάρων στοιχείων από τα οποία συντάχθηκε το Κοσμικό Σύμπαν, το τετράεδρο, το οκτάεδρο, το εικοσάεδρο και τον κύβο.
    Η πεντάδα συμβολίζει τα πέντε στοιχεία από τα οποία σύγκειται ο Κόσμος, δηλαδή τη γη, το νερό, τον αέρα, τη φωτιά και τον αιθέρα. Τα πέντε αντίστοιχα πολύεδρα που συμβολίζουν τα παραπάνω στοιχεία είναι κύβος, εικοσάεδρο, οκτάεδρο, τετράεδρο, δωδεκάεδρο.
    Η εξάδα συμβολίζει τα έξι είδη εμψύχων όντων. Τους θεούς, τους δαίμονες, τους ήρωες, τους ανθρώπους, τα ζώα και τα φυτά. Είναι Ιερός αριθμός και ονομάζεται Γάμος γιατί εκτός του ότι συνδέεται με τις μετεμψυχώσεις (είναι η πλευρά του ψυχογονικού κύβου), είναι τέλειος αριθμός, δηλαδή το άθροισμα των μερών του δίνει πάλι το 6. 6/6=1, 6/3=2, 6/2=3, 1+3+2=6. Είναι το εμβαδόν ορθογωνίου τριγώνου με πλευρά την Ιερή Τριάδα, 3,4,5.
    Η επτάδα παριστάνει τους επτά πλανήτες του Ηλιακού συστήματός μας και το νόμο εξέλιξης. Είναι Ιερός αριθμός και σημειώνει τις φάσεις της Σελήνης. Θεωρείται παρθένος, αμήτορας, ηγεμόνας, άρχοντας όλων, ένα θεό, “αεί όντα”, επτάφωτο, επτάψυχο, επτάπατο δηλ εχέμυθο.
    Η οκτάδα υποδηλώνει τις οκτώ ουράνιες και τους οκτώ φθόγγους της μουσικής κλίμακας, δηλαδή την Αρμονία του Κόσμου.
    Η εννεάδα δείχνει του εννέα κοσμικούς χώρους του Στερεώματος.
    Η δεκάδα είναι αυτό καθ’ εαυτό το Σύμπαν.

  • Ο/Η elzin λέει:

    Να ευθυγραμμιστούμε!!!!!
    Να ευθυγραμμιστούμε
    στην καθέλκυση του πλοίου του νου

    εις το ναυάγιο του Τιτανικού
    …δια να μην απωλεσθούμε ;-))

  • Ο/Η iparea λέει:

    Τιτανικούς και Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
    μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
    Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
    παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!
    Ελθέ Φοίβε στην χώρα που γεννήθηκες!

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Και αν χτυπάει το αγιάζι δεν μας νοιάζει , ανεβάζουμε πανιά και βγαίνουμε στα ανοιχτά με ένα αστέρι αγκαλιά
    Ερχόμαστε να σε βρούμε και να ευθυγραμμιστούμε ,όπου και να είσαι …..

    Βγαίνω στ’ ανοιχτά γεμάτα τα πανιά
    αέρας τα φιλιά τα χτεσινά
    στ’ αστέρια του σκορπιού τα ζύγια τ’ ουρανού
    στα μάτια σου ο χορός του φεγγαριού

    Θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι
    θα ‘ρθω να σε βρω

    Στο κύμα μια ευχή κι ο ψίθυρος κραυγή
    παλεύει από μέσα μου να βγει
    σε κράτησα στο νου ανάσα μελτεμιού
    μα πάντα με περίμενες αλλού

    Θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι

  • Ο/Η ΑΝΩΝΥΜΟΣ λέει:

    Χαιρετώ την ωραία παρέα σας και να σας συγχαρώ για τις αξιόλογες αναρτήσεις σας. Είναι αρκετός καιρός που μοιράζομαι την συντροφιά σας και απολογούμαι που δεν σας έχω συστηθεί. Εχω εκπλαγεί όμως μερικές φορές με κάποιες συμπτώσεις , που μου έχουν συμβεί σε σχέση με σας, αλλά απόψε μου έκανε τρομερή εντύπωση ένας δεύτερος «Τιτάνικός» που συνέβηκε χθές στην Ιταλία όπου το CONCORDIA βυθίστηκε. Μα ότι λέτε συμβαίνει, τι γίνεται με σας. Ας μου εξηγήσει κάποιος.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63603007

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα ανώνυμε!
    Όλοι πολυώνυμα ομώνυμοι είμαστε
    …ανώνυμοι και επώνυμοι
    χωρίς απολογίες..
    Ποτέ δεν είναι αργά να συστηθεί κάποιος
    και να έχουμε την χαρά να γνωριστούμε..καλύτερα.
    Συγχρονικότητα…. ίσως να είναι μια πρώτη εξήγηση
    που λειτουργεί αποτελεσματικά με την πρώτη ματιά.
    Η δεύτερη ματιά το ..»πέστο και έγινε»
    είναι διοσημική αρκετά…στου προαγγελθέντος
    λόγου το ανακοινωθέν….διαχρονικά.
    Ποια «Ομόνεια» βυθίζεται;
    Μήπως η ατλαντική συμφωνία στου βατικανού τα ανοικτά;;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Πνεύμα Επιφανείων at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: