Ο αγαπημένος εραστής της Αφροδίτης

Απρίλιος 4, 2011 § 4 Σχόλια


Venus (Aphrodite), Ares (Mars) & Cupid (Eros) | Roman fresco Pompeii

Άρες Άναξ!

Ο Άρης, πολεμικός Θεός της δράσης, της σύγκρουσης, και ιδίως της πολεμικής, χαρακτηριστικά είναι δε τα προσωνύμιά του, Ενυάλιος,Γυναικοθήνας , Αφνειός, Ίππιος, Θηρίτας. Ο Ολύμπιος θεός του πολέμου Άρης είναι αυτός που θα  μας δώσει την δύναμη να αποτρέψουμε  την ποταπή δειλία και θα μας εμψυχώσει με γενναιότητα και ανδρεία  να πολεμήσουμε  ενάντια  σε οτιδήποτε μας «δεσμεύει» και μας «αλυσοδένει» . Συμβολίζει το κίνητρο, το πάθος, τη γενναιότητα και τη φιλοδοξία. Εκφράζει την  Ορμή και   τη αναγκαία αμυντική προστατευτική ιδιότητα της ζωής που εκδηλώνεται μέσω σημαντικών αμυντικών συστημάτων που διαθέτουν όλοι  οι ζώντες οργανισμοί. Γι΄αυτό  η ΕΙΡΗΝΗ  είναι κατάκτηση και όχι ένα   Αγάθο δεδομένο , ούτε  παραχωρείται αυθαίρετα.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ και κατ΄επέκταση μιας κοινωνίας μέσα στην οποία ζεί  εξαρτάται από την αμυντική και πολεμική του ικανότητα, να προστατεύσει την ύπαρξη του. Χωρίς τον θεό Άρη θα είχαμε κοινωνίες από δειλούς και φοβισμένους ανθρώπους, άνανδρους άντρες . Ένα Έθνος μπορεί να ζήσει σε Ειρήνη μόνο όταν οι άνδρες του μπορούν πολεμήσουν για να την  κερδίσουν και να την υπερασπίσουν.

Επίκληση προς τον θεό Άρη:Άνακτα Άρη, έλα και δώσε εις ημας την δύναμιν να κατανικήσουμε τα πάθη ημών και να συντρίψουμε τα τείχη των προκαταλήψεων και των ψευδών δοξασιών που μας εμποδίζουν να αντικρύσουμε το ιερόν της αληθείας και να οδεύσουμε προς το Απολλώνιο ΦΩΣ.

Δόξα εις το θεόν του πολέμου Άρη

ΙΕΡΑ ΒΩΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΡΕΩΣ

Γυναικοθήνας Στην αγορά της Τεγέας υπήρχε παράστασις του Αρεως πάνω σε στήλη. Ο Αρης αυτός έχει το προσωνύμιο Γυναικοθήνας διότι κατά τον Λακωνικό πόλεμο, όταν έγινε η πρώτη εισβολή του βασιλέως των Λακεδαιμονίων Χαρίλλου (υιού του βασιλέως Πολυδέκτη, ο οποίος ήτο αδελφός του νομοθέτου Λυκούργου), οι γυναίκες της Τεγέας πήραν όπλα και έκαναν ενέδρα κάτω από τον λόφο τον ονομαζόμενο Φυλακτρίδα. Οταν έγινε η σύγκρουση των αντιπάλων στρατών και οι άνδρες εκατέρωθεν επιτελούσαν τολμηρά κατορθώματα πολλά και αξιομνημόνευτα, τότε λοιπόν φάνηκαν ξαφνικά κατά των εχθρών οι γυναίκες, οι οποίες και έτρεψαν τους Λακεδαιμονίους σε φυγή. Η Μάρπησσα που επονομαζόταν Χοίρα, ξεπέρασε στην τόλμη τις άλλες γυναίκες. Ανάμεσα στους Σπαρτιάτες που αιχμαλωτίστηκαν ήταν και ο ίδιος ο Χάριλλος, τον οποίον ελευθέρωσαν χωρίς λύτρα, αφού με όρκο βεβαίωσε τους Τεγεάτες πως οι Λακεδαιμόνιοι δεν θα εκστρατεύσουν ποτέ κατά της Τεγέας, αλλά πάτησε τον όρκο του. Λένε πως οι γυναίκες τότε θυσίασαν χωριστά από τους άνδρες, ευχαριστώντας τον Θεό Αρη γιά την νίκη, και δεν έδωσαν στους άνδρες κρέας από το σφάγιο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εδώθη στον Αρη το προσωνύμιο. (Θοίνη είναι το γεύμα, η ευωχία). (Παυσανίας, VIII 48, 4-5)

Αφνειός Στην Αρκαδία υπάρχει ένα βουνό, το Κρήσιο, στο οποίο υπάρχει ιερό του Αφνειού. Σύμφωνα με Τεγεατική παράδοση, ο Αρης συνευρέθη με την Αερόπη, κόρη του Κηφέα, υιού του Αλέου. Η Αερόπη πέθανε κατά τον τοκετό, το βρέφος όμως εκρατήτο από την νεκρή μητέρα του και βύζαινε γάλα άφθονο, πράγμα που είχε γίνη με την θέληση του Αρεως. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ονομάζουν τον Θεό Αφνειό (πλούσιο, άφθονο). Στο παιδί λένε πως έδωσαν το όνομα Αέροπος. (Παυσανίας VIII 44, 7-8)

Ιππιος Βωμός του Ιππίου Αρεως στην Ολυμπία. Στην είσοδον προς το λεγόμενον έμβολον (του ιπποδρόμου) από την μία μεριά υπάρχει βωμός του Ιππίου Αρεως και από την άλλη της Ιππίας Αθηνάς. (Παυσανίας V 15,6)

Θηρίτας Θεράπνη Λακωνίας. Το ιερό του Αρεως ήτο το παλαιότερον από όλα τα ιερά του τόπου. Το λατρευτικό άγαλμα, κατά την παράδοση, το έφεραν οι Διόσκουροι από την Κολχίδα. Επονόμαζαν τον Θεό Θηρίτα, από την Θηρώ, η οποία λέγεται πως ήταν τροφός του Αρεως. Το όνομα όμως Θηρίτας ίσως το άκουσαν από τους Κόλχους διότι οι Ελλαδίτες δεν ξέρουν καμμία τροφό του Αρη με αυτό το όνομα. (Παυσανίας ΙΙΙ 19, 7-8) Κατά την δική μου γνώμη, ο Αρης επονομάσθηκε Θηρίτας (θηριώδης) όχι από την τροφό αλλά γιατί όταν κάποιος έρχεται σε μάχη με εχθρό, πρέπει να είναι σκληρός, όπως ο Αχιλλεύς ο οποίος κατά τον Ομηρο (Ω-41) *σαν λέων γνωρίζει μόνο την αγριότητα* (Λέων δ’ως άγρια οίδεν).

Πάτραι Πολύ κοντά στο λιμάνι υπήρχε άγαλμα χάλκινο του Αρεως. (Παυσανίας VII 21,10)

Θερσίλειο Μεγαλοπόλεως – Αρκαδία Βωμός του Αρεως του οποίου αρχικά λένε πως υπήρχε και ιερό. (Παυσανίας VIII 32,3)

Στον δρόμο από το Αργος προς Μαντίνεια έχει γίνη ένα διπλό ιερό που έχει μια είσοδο από την δύση και μιά από την ανατολή. Στο ανατολικό μέρος του ιερού υπάρχει ξόανο της Αφροδίτης και στο δυτικό του Αρεως. Τα αγάλματα αυτά, λένε πως είναι αναθήματα του Πολυνείκη και των Αργείων που είχαν εκστρατεύση μαζί του για να τον βοηθήσουν. (Παυσανίας ΙΙ 25,1)

Γερόνθρες – Λακωνία Αλσος με ναό του Αρεως. Εχουν μια γιορτή για τον Θεό κάθε χρόνο, κατά την οποία απαγορεύεται στις γυναίκες να μπούν στο άλσος. (Παυσανίας ΙΙΙ 22,7)

Λυκόσουρα – Αρκαδίας Βωμός του Αρεως μέσα στο ιερό του Πανός.

Αθήναι Στην αγορά των Αθηνών, κοντά στον ανδριάντα του Δημοσθένους, είναι το ιερόν του Αρεως, όπου υπάρχουν δύο αγάλματα της Αφροδίτης, ένα του Αρεως που το δημιούργησε ο Αλκαμένης και ένα της Αθηνάς. (Παυσανίας Ι 8,4). Τα αγάλματα που αναφέρει ο Παυσανίας μέσα στον Ναό, θεωρήθηκαν κατά καιρούς ως τα πρωτότυπα διαφόρων αντιγράφων που σώζονται. Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρήθηκε αντίγραφο ενός από τα δύο μνημονευόμενα αγάλματά της, αποδιδομένου κι αυτού στον Αλκμένη. Το Αλκμένειο λατρευτικό άγαλμα του Αρεως θεωρήθηκε ως το πρωτότυπο του λεγομένου Αρη Borghese, όπου όμως δεν είναι εμφανή ουσιώδη γνωρίσματα της τέχνης του Αλκαμένη. Ο Αλκαμένης, που είναι σύγχρονος και λίγο νεώτερος του Φειδία, είχε την φήμη του ικανώτερου μετά τον Φειδία γλύπτη και χαλκοπλάστη της Αθήνας. Από το 1939, οπότε έγινε η ανασκαφή του χώρου, θεωρήθηκε βέβαιο πως ο Ναός του Αρεως ήταν μεταξύ των κτισμάτων που επί Αυγούστου κατέλαβαν τον κεντρικό χώρο της αγοράς. Λίγο μετά τα μέσα του 1ου π.Χ. αι. είχε αρχίσει η αναμόρφωση και ο εξωραϊσμός της αγοράς που συνεχίσθηκε ως τον 2ο αι. μ.Χ. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα το μέρος στο οποίο είχε κτισθεί για πρώτη φορά ο Ναός αυτός, αλλά επειδή κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια μεταφέρθηκαν στην Αθηναϊκή αγορά Ναοί ή οικοδομικό υλικό από απομακρυσμένους δήμους, όπως από το Σούνιο και το Θορικό, αυτό οδήγησε στην σκέψη πως και ο Ναός του Αρεως ήλθε στην Αθήνα από κάποιον δήμο. Ιερά του Αρεως δεν ήταν πολλά στους δήμους, ένα όμως αξιόλογο φαίνεται πως υπήρχε στις Αχαρνές. Είναι γνωστό πως ως τα Ρωμαϊκά χρόνια οι Αχαρνείς είχαν στον δήμο τους τον ιερέα του Αρεως επώνυμο του έτους. (επί ιερέως του Αρεως Απολλοφάνου το κοινόν των Αχαρνέων). Οπωσδήποτε βέβαιον είναι πως ολόκληρος ο Ναός του Αρεως μαζί με το κρηπίδωμά του και με τον βωμό του διελύθη στην παλαιά του θέση και μετεφέρθη επί Αυγούστου στην αγορά της Αθήνας. Η εξέταση των λίθων του έδειξε πως κατά την διάλυση σημειώθηκε με γράμματα η ακριβής θέση καθενός, ώστε κατά την νέα συναρμολόγηση, να μην χρησιμοποιηθή κανένας ούτε σε άλλη θέση, ούτε αντεστραμμένος. Τα γράμματα χαράχθηκαν εκεί οπου μετά την συναρμολόγηση των λίθων θα ήταν αόρατα.

Η ιστορία των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων δια μέσου των αιώνων

Στον σύγχρονο Άρειο Πάγο , ο Άρης ανακυρήσσεται  άξιος, απαραίτητος της πατρίδος και της τιμής…. πολεμιστής!

Η ΠΑΡΕΑ

Advertisements

Tagged:

§ 4 Responses to Ο αγαπημένος εραστής της Αφροδίτης

  • Ο/Η iparea λέει:

    «Άρρηκτ’, ομβριμόθυμε, μεγασθενές, άλκιμε δαίμον

    οπλοχαρής, αδάμαστε, βροτοκτόνε, τειχισιπλήτα

    Άρες άναξ, οπλόδουπε, φόνοις πεπαλαγμένος αιεί

    αίματι ανδροφόνωι χαίρων, πολεμόκλονε, φρικτέ,

    ος ποθέεις ξίφεσίν τε και έγχεσι δήριν άμουσον

    στήσον έριν λυσσώσαν, άνες πόνον αλγεσίθυμον,

    εις δε πόθον νεύσον Κύπριδος κώμους τε Λυαίου

    αλλάξας αλκήν όπλων εις έργα τα Δηούς

    ειρήνην ποθέων κουροτρόφον, ολβιοδώτιν».

    ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΡΕΩΣ

    ΑΡΡΗΚΤΕ, ΟΒΡΙΜΟΘΥΜΕ, ΜΕΓΑΣΘΕΝΕΣ,
    ΑΛΚΙΜΕ ΔΑΙΜΩΝ,
    ΟΠΛΟΧΑΡΗΣ, ΑΔΑΜΑΣΤΕ, ΒΡΟΤΟΚΤΟΝΕ, ΤΕΙΧΕΣΙΠΛΗΤΑ,
    ΑΡΕΣ ΑΝΑΞ, ΠΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΟΠΛΙΣΜΟ,
    ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΣΑΙ ΜΠΛΕΓΜΕΝΟΣ ΜΕ ΦΟΝΟΥΣ,
    ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ,
    ΠΟΛΕΜΟΚΛΟΝΕ ΦΡΙΚΤΕ,
    ΠΟΘΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΜΑΧΕΣ.
    ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΙΣ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΕΣ ΕΡΙΔΕΣ,
    ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΟΝΟ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ,
    ΚΛΙΝΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΟΘΟΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΔΟΣ,
    ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΤΟΥ ΛΥΑΙΟΥ,
    ΑΝΤΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΑΛΚΗΝ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ
    ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΔΗΟΥΣ,
    ΠΟΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΥΡΟΤΡΟΦΟΝ ΕΙΡΗΝΗ,
    ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ.

  • Ο/Η iparea λέει:

    “Ουκ αισχυνώ τα ιερά όπλα”,
    ένας πολιτικός και στρατιωτικός μαζί όρκος των νέων πολιτών

    “Οὐκ αἰσχυνῶ τὰ ἱερὰ ὅπλα,
    οὐδὲ λείψω τὸν παραστάτην ὅπου ἂν στοιχήσω,
    ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων
    καὶ οὐκ ἐλάττω παραδώσω τὴν πατρίδα,
    πλείω δὲ καὶ ἀρείω κατά τε ἐμαυτὸν καὶ μετὰ ἁπάντων,

    καὶ εὐηκοήσω τῶν ἀεὶ κραινόντων ἐμφρόνως,
    καὶ τῶν θεσμῶν τῶν ἱδρυμένων
    καὶ οὓς ἂν τὸ λοιπὸν ἱδρύσωνται ἐμφρόνως,

    ἐὰν δέ τις ἀναιρεῖ,
    οὐκ ἐπιτρέψω κατά τε ἐμαυτὸν καὶ μετὰ πάντων,
    καὶ τιμήσω ἱερὰ τὰ πάτρια.

    ἴστορες θεοὶ
    Ἄγραυλος, Ἑστία, Ἐνυώ, Ἐνυάλιος, Ἄρης καὶ Ἀθηνᾶ Ἀρεία,
    Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη, Ἡρακλῆς,

    ὅροι τῆς πατρίδος, πυροί, κριθαί, ἄμπελοι, ἐλάαι, συκαῖ …”

    Στην νέα ελληνική:
    “Δεν θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά,
    ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου όπου κι αν ταχθώ,
    θα αμυνθώ υπέρ των ιερών και των οσίων,
    και δεν θα παραδώσω μικρότερη την πατρίδα,
    αλλά μεγαλύτερη και πολεμικότερη, και μόνος και με όλους.

    Θα υπακούσω στους αιωνίως κρίνοντες νομίμως,
    και στους θεσμούς που έχουν ιδρυθεί
    και σε εκείνους που στο μέλλον νομίμως θα ιδρυθούν.

    Κι αν κάποιος αναιρέσει (τους θεσμούς)
    δεν θα το επιτρέψω, είτε μόνος είτε με όλους,
    και θα τιμήσω τα ιερά και τα πάτρια.

    Μάρτυρές μου οι θεοί Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη”

    Είναι ο όρκος των Αθηναίων εφήβων που διασώθηκε από τον ρήτορα Λυκούργο (390-324 π.Χ.) στο έργο του Κατά Λεωκράτους, και τον έδιναν όταν στα 18 τους χρόνια η πόλη καλούσε τους εφήβους να υπηρετήσουν την 2ετή στρατιωτική τους θητεία και να εγγραφούν στους καταλόγους των πολιτών. Είναι ταυτόχρονα πολιτικός και στρατιωτικός όρκος. Η πόλη έδινε στον νέο ένα δόρυ και μία ασπίδα. Και ο νέος ορκιζόταν πίστη στο πολίτευμα και την πατρίδα του. Πολίτης και οπλίτης μαζί. Οπως ήταν το αρχαίο ιδανικό της δημοκρατίας.

    Υπήρχαν φρούρια-στρατόπεδα στα σύνορα του κράτους, στα οποία οι νέοι έφεδροι υπηρετούσαν εκπαιδευόμενοι. Φιλίες που κρατούσαν μια ζωή γεννιούνταν σ’ αυτές της θητείες, όπως εκείνη του Επίκουρου και του Μένανδρου.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Το έργο του Άρεως είναι καθορισμένο από της ομηρικής εποχής και περιγράφεται με μεγάλη ακρίβεια. Ο χαρακτήρας του στον Όμηρο έχει τον οπλισμό και το ύφος των ηρώων της εποποιίας και μάχεται όπως αυτοί, αλλά με μιαν βιαιότητα, που είναι ιδίον χαρακτηριστικό. Είναι οπλισμένος με χαλκά όπλα (χάλκεος) και έχει την κεφαλήν κεκαλυμμένη με κράνος ακτινοβολούν (χρυσεοπήληξ, χοριθάϊξ, χορυθαίολος). Βαδίζει πάλλοντας το δόρυ (ἐγχέσπαλος, ρινοτόρος), ενώ κυματίζει εις τους ώμους η κόμη του, και κρατών χάλκινη εις το αριστερό βραχίονα ασπίδα (ταλαύρινος).
    Συνήθως μάχεται πεζός θραύωντας με την ορμή του τα άρματα και ανατρέπων τα τείχη (βρισάάρματος, τειχεσιπλήτης). Ο Άρης, κατά τους ποιητές, είναι πελώριος το σώμα. Οταν έπεσε τρωθείς από τον λίθο που του έριξε η Αθηνά, κάλυψε επτά πλέθρα γης), ισχυρός (ὄβριμος, κορτερκαρτερόχειρ) και ορμητικός (θοῦρος θοός, ὀξύς). Εις την μάχη ορμά ως μαινόμενος με οφθαλμούς τρομακτικούς «Γοργοῦς ὄμματ’ ἔχων» (Ιλ. Θ. 349). Κραυγάζει δυνατά (βριήπυος), όσον εννέα ή δέκα χιλιάδες άνθρωποι συμπλεκόμενοι σε πόλεμο. Κατά τον Τρωικό πόλεμο βοηθάει τους Τρώες, αν και είχε υποσχεθεί εις την Ήραν και την Αθηνά ότι θα βοηθήσει τους Αχαιούς»· δια τούτο υβρίζεται από την Αθηνά ως αλλοπρόσαλλος.
    Η φύση του ημερεύει μόνον μπροστά στα δημιουργικά έργα της Θεάς Δηούς – Δήμητρος Κάθε φορά που ο Θεός σχετίζεται με την Θεά Δηώ – Δήμητρα, μετατρέπεται σε γονιμικό και κρηναίο, αρδευτικό Θεό, όπως μαρτυρούν κάποιες λατρείες του στην Αττική, την Τεγέα (υπό την επίκληση «αφνειός», ως Θεός της αφθονίας, Παυσανίας, VIII 44, 7 – 8) και την Βοιωτία.
    Υπάρχει και μία αθηναϊκή αφήγηση της ενώσεώς του με την θνητή Άγραυλο ( καλλιεργήσιμη γη), από όπου γεννήθηκε η Αλκίππη ή Αγανίππη (η αιώνια πηγή της ζωής). Η δε σχέση του με την Θεά Αφροδίτη που τον δαμάζει και γεννά από την ένωσή του την Θεά Αρμονία, (η Ισχύς και η Ομορφιά εν τη ενώσει) την οποία ο Εμπεδοκλής ορίζει ως εναλλασσόμενη δράση Φιλότητας και Φιλονικίας («…άλλοτε η Φιλότης ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα, και άλλοτε η έχθρα της Φιλονικίας τα χωρίζει…»). Σε μία άλλη εκδοχή της ενώσεώς του με την Θεά Αφροδίτη, ο Θεός Άρης γέννησε τον Έρωτα .
    Εν τούτοις ο ισχυρός αυτός θεός του πολέμου δεν είναι αήττητος. Η αδυναμία του προέρχεται απο τηνπαρορμητική του απερισκεψία με την οποίαν επιτίθεται κατά των αντιπάλων του. Την τυφλή αυτή παραφορά του κληρονόμησαν και οι υιοί του ακόμη. Στο κατεξοχήν πεδίο δικαιοδοσίας του, δηλαδή στην άμεση σύγκρουση, ο Θεός Άρης νικάει τους πάντες πλην της Θεάς Αθηνάς, δηλαδή την ΣΥΝΕΣΗ και τη ΣΟΦΙΑ, άρα κατ’ επέκταση και τη ΣΩΣΤΉ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ. Το χαρακτηριστικό αυτό γνώρισμα του γίνεται εμφανές όταν έρχεται σε αντιπαράθεση με την θεάν Αθηνά , η οποία πότε λαμβάνει αυτόν από το χέρι και τον απομακρύνει από την μάχη, δια να εμποδίσει την υπέρ των Τρώων παρέμβασή του, πότε δε έρχεται σε έμμεσο αγώνα μαζί του όπως όταν ανέρχεται εις το άρμα του Διομήδη και οδηγεί την χέρι του ήρωα, ο όποιος πληγώνει τον φοβερό εχθρό. Τέλος εις την μεγάλη παραποτάμια μάχη (Ιλ. Φ.), εις την οποίαν είχαν λάβει μέρος όλοι σχεδόν οι θεοί του Ολύμπου, η Αθηνά αναμετρήθηκε με τον Άρην, τον όποιον έριξε κάτω κτυπώντας τον με μέλανα τραχύ λίθο.
    Εκτός από την Αθηνά συγκρούεται ο Άρης και με τον ευνοούμενο της ήρωα Ηρακλή, ο οποίος και θριαμβεύει συνήθως με την βοήθεια της Αθηνάς. Κατά το επεισόδιο της Ἀσπίδος τοῦ Ἡρακλέως, όπως αποδίδεται εις τον Ησίοδο, ο Ηρακλής συγκρούσθηκε με τον Άρη στις όχθες του κόλπου των Παγασών, διότι φόνευσε σε μονομαχία τον υιό του θεού αυτού Κύκνον. Ο Άρης όχι μόνον δεν μπόρεσε να καταβάλει τον Ηρακλή, από του οποίου απομάκρυνε τα κτυπήματα του η Αθηνά, αλλά και πληγώθηκε από αυτόν με την βοήθειά της.
    Στην Ιλιάδα επίσης αναφέρεται στον Αρη εμπλεκόμενο ερωτικά με την Αφροδίτη και είναι καταφανείς oι μεταξύ των δύο θεών αμοιβαίες τρυφερότητες. Και ο Άρης και η Αφροδίτη είναι εις το πλευρό των Τρώων. Όταν η Αφροδίτη θέλησε ν’ αποσύρει εκ του πεδίου της μάχης τον υιόν της Αινεία, πληγωθέντα από τον Διομήδου ο οποίος και αυτήν είχε πληγώσει με την βοήθεια της Αθηνάς εις το χέρι, ο Άρης προσέφερε το άρμα του διά να επιστρέψει η θεά εις τον Όλυμπο. Επίσης με την σειρά της η Αφροδίτη παρέχει την βοήθειά της πρός τον Άρη πληγωθέντα από της Αθηνάς. (Ιλ. Φ. 416) . Στο περίφημο άρμα, όπως μας διηγείται ο αοιδός του Ομήρου, Δημόδοκος, (θ. 267 κ. εξ) ο Άρης και η Αφροδίτη είναι δύο εραστές, οι οποίοι εκτελούν την μυστική και αθέμιτο ένωση των εις την οικία του απουσιάζοντος Ηφαίστου, εις το ανάκτορό του στην Λήμνο. Ο Ήλιος, του οποίου δεν μπόρεσαν να διαφύγουν τα βλέμματα, ειδοποιεί τον θείο σιδηρουργό, ο οποίος, εξοργισμένος, ως απατημένος νόμιμος σύζυγος, μελετά σκληρή εκδίκηση. Κατασκευάζει στο σιδηρουργείο του δίκτυο λεπτό ως ιστό αράχνης, τον οποίο προσδένοντας ισχυρά στα πόδια της κλίνης κλείνεται αυτόματα επί του ερωτικού ζεύγους και συλλαμβάνει αυτό……

  • Ο/Η iparea λέει:

    Ο Άρης είναι ο κατ’ εξοχήν μετά του Διονύσου και της Αρτέμιδος λατρευόμενος από τις πολεμικές φυλές της Θράκης θεός. Αργότερα μεταδόθηκε και σε άλλες ελληνικές χώρες.Απεικονίζεται πάνοπλος επάνω σε άρμα που το σέρνουν τέσσαρες άγριοι και φοβεροί ίπποι, πλαισιωμένος από τους δύο δικούς του «υιούς», τον Δείμο (δηλαδή τον Τρόμο) και τον Φόβο καθώς και από τον Θυμό, τον «υιό» του Αλαλαγμό, την αδελφή του Έριδα, «κασιγνήτη Ἑτάρη τε» (Ιλ. Δ. 441), την Βοή, αλλά και την «μητέρα» του Ενυώ. Τέλος το στίφος των σκληρών και αιμοβόρων του πολέμου δαιμόνων, οι οποίοι εφορμούν στον θόρυβο των μαχών όπως ο Κύδοιμος και οι Κήρες «Ἐν δ᾽ ἔρις, δε Κύδοιμος ὁμίλεον, ἐν δ᾽ ὁλοή Κήρ» (Ιλ. Σ. 635).

    Ιερό μέταλλο του Θεού είναι ο σίδηρος και, κατ’ επέκταση, πρέποντα αφιερώματα προς αυτόν όλα τα σιδηρά όπλα. Ιερό άνθος του είναι η παπαρούνα, ιερό χρώμα του το κόκκινο. Γνωρίζουμε από τον Κορνούτο ότι ιερά ζώα του είναι ο γύπας, ο πετεινός (τόσο για το μαχητικό της φύσης του, όσο και κατά την παράδοση του έρωτα Άρεως – Αφροδίτης, όπου αναφέρεται ως υπηρέτης του πρώτου ο Αλεκτρύων, που αποκοιμήθηκε και δεν μπόρεσε να σώσει τον κύριό του, μεταμορφωθείς για τιμωρία σε πετεινό που έκτοτε φωνάζει μόλις εμφανίζεται ο καταδότης των παράνομων ερώτων Ήλιος) και ο σκύλος. Εμβλήματά του οι αναμμένες δάδες και τα όπλα χειρός.
    Μια χαρακτηριστική εικόνα του Αρη επίσης, όχι πολεμαχαρή αλλά ως προστάτη της Ειρήνης είναι αυτή όπου :Καθισμένος επάνω στον θρόνο του,εχει στο δεξί χέρι του στην λαβή του ξίφους, ενώ στα πόδια του παίζει ξέγνοιαστο ένα μικρό παιδί.
    Στον Όμηρο, η Θράκη θεωρείται πατρίδα του και κατά μία παράδοση γεννήθηκε εκεί όπως επίσης από κεί μεταβαίνει στην Τροία και επιστρέφει . Η δημοτικότητα του ήταν τόσο μεγάλη που ένα πεδίον της καλείτο Ἄρειον, και αυτή δε η Θράκη καλείτο πριν , Ἀρεία).. Αργότερα μεταδόθηκε και σε άλλες ελληνικές χώρες και σε κάποιες Θεσσαλικές πόλεις όπως η Λαμία ένας μήνας του ημερολογίου καλείτο Ἄρειος.
    Στην Βοιωτία και στην Θήβα είναι ή έδρα της παλαιότατης λατρείας του Άρεως. Είναι ο παλαίχθων Άρης, όπως τον καλεί ο χορός εις την τραγωδία του Αισχύλου Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας. Το τείχος δε της πόλεως καλείται Ἄρειον, ενώ είναι στενά συνδεδεμένος με τούς αρχαιοτάτους μύθους της χώρας.
    Στον ναό του Ισμηνίου Απόλλωνος μία πηγή Ἀρητιὰς ἥ Ἀρεία κρήνη ήταν αφιερωμένη εις αυτόν, και προς φύλαξή της είχε τάξει ένα υιό του γεννηθέντα εκ της Ερινύος Τιλφούσης, δράκοντα, τον οποίο φόνευσε προτού ιδρύση την πόλη ο Κάδμος. Από τα δόντια του τέρατος βγήκαν οι Σπαρτοί (ενόπλοι άνδρες). Εξαιτίας του φόνου του δράκοντος , ο Κάδμος δούλεψε στην υπηρεσία του Άρη «ἐπὶ ἀΐδιον ἐνιαυτόν», επί οκτώ έτη και ύστερα εξαγνισθείς έλαβε σύζυγο την Άρμονία, κόρη του. Παρόλο όμως το γεγονός ότι οι Θηβαίοι ήταν απόγονοι του Άρεως και της Αφροδίτης, ο Άρης είναι πάντοτε εξοργισμένος κατά της πόλεως των Θηβών και στις τραγωδίες, οι οποίες έχουν υπόθεση τα αιματηρά επεισόδια των θηβαϊκών μύθων, οι ποιητές υπαινίσσονται συχνά την κατά των Θηβών έχθρα του Άρεως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Ο αγαπημένος εραστής της Αφροδίτης at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: