Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Μαρτίου 7, 2011 § 10 Σχόλια


Αρχείο:Greek fighter on horseback.jpg

Οι Έλληνες μαθαίνουν για την καταγωγή τους και αρχίζουν να κατανοούν ποιοι είναι, γνωρίζοντας σιγά – σιγά αλλά σταθερά το αρχαιοελληνικό μεγαλείο. Πάρα πολλοί Έλληνες, ιδίως οι νέοι, αλλάζουν τα ονόματά τους. Τα οικογενειακά ονόματα διαφοροποιούνται και τα βαπτιστικά εγκαταλείπονται. Όλα αντικαθίστανται από αρχαιοελληνικά. Το 1817 στις Κυδωνίες ( Αϊβαλί), οι μαθητές του σχολείου αποφασίζουν και συντάσσουν ένα σχετικό ψήφισμα: «θα ομιλούμε αρχαία ελληνικά». Στην Πελοπόννησο όλοι οι Ελληνες δάσκαλοι  έδιναν  και στους μαθητές τους  ονόματα των προπατόρων μας  ονόματα των μεγάλων ανδρών,  καύχημα των αιώνων». Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ 

Στις 3 Φεβρουαρίου 1830 υπογράφτηκε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, το οποίο θεωρείται η γενέθλια πράξη του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους.
Η Ελληνική Επανάσταση  στοίχισε πολλές  θυσίες. ‘Ελληνες και Ελληνίδες, μεγάλοι και παιδιά, χάθηκαν στα πεδία των μαχών, υπέφεραν από την πείνα και τις κακουχίες, τους διωγμούς και τις σφαγές. Υπέφεραν από τη φτώχεια και την αρρώστια, την ορφάνια και τον ξεριζωμό, για μια Πατρίδα  ελεύθερη .
Η Ελληνική Επανάσταση  που ξεκίνησε  εφτά χρόνια μετά το Βατερλό αποτελεί ένα βαρυσήμαντο Ιστορικό γεγονός όχι μόνο για την εθνική  μας πορεία, αλλά και για την Ευρώπη που σείεται με εξεγέρσεις που απειλούν τα μοναρχικά καθεστώτα της καθώς επίσης και για την ιστορία της και εξέλιξη γενικότερα και  δεν προέκυψε καθόλου σαν  ..απομίμηση της Γαλλικής. Άνοιξε το δικό της δρόμο, σε μια εποχή    που οι κατασταλτικές αρχές της Ιεράς Συμμαχίας σπέρνουν τον πανικό και τον τρόμο, επανιδρύοντας  τα πιο στυγνά  καθεστώτα ,με κύριο εκπρόσωπο τον Μετερνίχ της Αυστρίας.Ο Διαφωτισμός ,οι ιδέες του οποίου αντλήθηκαν από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό , μεταδόθηκε μέσω των παροικιών και στον υπόδουλο Ελληνισμό, με κάποια όμως καθυστέρηση λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούσαν στις τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Ξεκίνησε   στην Γαλλία και επεκτάθηκε στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης προετοίμασε το  έδαφος για την Γαλλική Επανάσταση, στα μέσα του 18ου αιώνα, που ονομάστηκε «Siècle des lumières. Στους σημαντικούς εκφραστές του Διαφωτισμού τοποθετούνται ο Βολταίρος , ο Μοντεσκιέ, ο Ντιντερό  ενώ ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ διατύπωνε τη θεωρία του Κοινωνικού Συμβολαίου, προτρέποντας σε μια Ευρώπη που θα υποστήριζε τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Οι διαφωτιστές πρέσβευαν τον ορθολογισμό και την πίστη στην πρόοδο, αξιώνοντας αλλαγές σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δράσης, στους πολιτικοκοινωνικούς θεσμούς, την οικονομία, την εκπαίδευση και τη θρησκεία. Τάχθηκαν υπέρ της ατομικής ελευθερίας και ενάντια στην τυρρανική διακυβέρνηση και την καταπίεση που ασκούσε η Εκκλησία.

Στον Ελληνικό χώρο  κατά την περίοδο 17501821, έχουμε και την δημιουργία ενός πνευματικού κινήματος , που ονομάστηκε Νεοελληνικός διαφωτισμός. με κύριους εκπρόσωπους τον Αδαμάντιο Κοραή και τον Ρήγα Φεραίο . Αναπτύχθηκε μια  έντονη πνευματική δραστηριότητα γύρω από θεμελιώδεις ιδέες όπως ελευθερία, δικαιοσύνη, ανεξιθρησκεία, αρετή, επιστήμη, με αντικειμενικό σκοπό το φωτισμό των υπόδουλων Ελλήνων, ώστε αυτοί να διεκδικήσουν την απελευθέρωσή τους

Το ολιγοσέλιδο έργο του Κοραή  «Υπόμνημα, για την παρούσα κατάσταση των Ελλήνων» αποτελεί το πιο αντιπροσωπευτικό κείμενο αυτής της περιόδου. Δημοσιεύθηκε στα Γαλλικά το 1803 και μεταφράσθηκε πολλές φορές στη γλώσσα μας. Ο Άγγλος ιστορικός, Φάϊφ, γράφει: «Το υπόμνημα αυτό, είναι ένα από τα πλέον φωτεινά και ενδιαφέροντα ιστορικά σκαριφήματα, απ’ όσα εγράφησαν ποτέ».

Η «Ελληνική Νομαρχία», είναι ένα πεζογράφημα του 1806,ένας λόγος για την Ελευθερία.Το έργο είναι αφιερωμένο στον Ρήγα που πονά για την κατάντια της πατρίδας του και φέρνει στο προσκήνιο το Ελληνικό πρόβλημα και το ζήτημα της ριζικής ηθικής αναμόρφωσης και της κοινωνικής επανάστασης. Επιτίθεται με οξύτητα  κατά της Εκκλησίας, σαν κατεξοχήν συνεργό της τυραννίας και επικρίνει με σφοδρότητα όσους ήταν εχθρικοί απέναντι στην Επανάσταση και πολλές φορές συνεργάζονταν με τους Τούρκους υπακούοντας στο προσωπικό τους συμφέρον. (κοτζαμπάσηδες, Φαναριώτες, υψηλόβαθμους κληρικούς) .

Το έργο χωρίζεται  σε 5 μέρη. Στο Α΄ μέρος γίνεται αναφορά στα ελεύθερα πολιτεύματα , καταδικάζεται το καθεστώς της δουλείας και  αναφέρεται σε θέματα πολεμικής τέχνης, προσπαθώντας  να πείσει τους συμπατριώτες του ότι είναι δυνατή η αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

Στο Β΄ μέρος που τιτλοφορείται Τύραννοι και δούλοι κατηγορεί τα μοναρχικά καθεστώτα και αναφέρει τις αιτίες της πνευματικής καθυστέρησης του λαού. Κατηγορεί κυρίως τον κλήρο και ζητά να σταματήσει το πνεύμα δεισιδαιμονίας και σκοταδισμού που κυριαρχούσε.

Στο Γ΄ μέρος Η Ελλάδα στα δεσμά της μας περιγράφει την εκμετάλλευση που υφίστανται οι ελληνικές παραγωγικές τάξεις και κυρίως οι αγρότες.

Στο Δ΄ μέρος Οι συνεργοί της τυραννίας παρουσιάζονται τα αίτια που συντηρούν τη σκλαβιά (αμόρφωτο ιερατείο, οι πλούσιοι ξενιτεμένοι που αδιαφορούν για την Ελλάδα) και επιτίθεται ενάντια στο Πατριαρχείο για τα κηρύγματά του περί θεάρεστης δουλείας.

Στο Ε΄ βιβλίο Η ανάστασις του γένους υποστηρίζει πως το γένος πρέπει να στηριχτεί αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις, αν θέλει την ελευθερία του και να μην περιμένει βοήθεια από ξένες δυνάμεις Θεωρεί πλέον πως οι συνθήκες ήταν πρόσφορες για ένα επαναστατικό κίνημα .

Η Εκκλησία υιοθετούσε τον ίδιο τρόπο για να αμυνθεί, εκδίδοντας τον «Λίβελλο κατά των Αρχιερέων». Το 1819 κυκλοφόρησε ένα άλλο φυλλάδιο, με τίτλο «Κρίτωνος Στοχασμοί». Το κείμενο επαναλάμβανε τα γνωστά ηθικά επιχειρήματα και επικαλείτο τις αξίες του Ουμανισμού, εμμένοντας στην συλλογική προσπάθεια για εθνική παλιγγενεσία, ενώ συγχρόνως προέτρεπε τον ανώτερο κλήρο να προσηλωθεί μόνο στα θρησκευτικά του καθήκοντα.

Με ήπιο τόνο επέκρινε την οικοδόμηση ενός υπερπολυτελούς μεγάρου το οποίο είχε κατασκευάσει ως κατοικία του ο μητροπολίτης Ανδριανουπόλεως, την στιγμή που εκεί δεν υπήρχε σχολείο νεότερης παιδείας. Αυτό θεωρήθηκε προσβλητικό, γιατί έθιγε την εξωτερική λάμψη της Εκκλησίας και το δικαίωμα της προσωπικής άνεσης των επισκόπων. Έτσι, κατόπιν υπόδειξης, του διαβόητου λογοκριτή και επιστάτη, του πατριαρχικού τυπογραφείου Ιλαρίωνος Σιναΐτη, το φυλλάδιο αυτό κάηκε δημόσια στην Κων/πολη, σαν «βλάσφημο» κείμενο.

O Ρήγας Φεραίος (17571798)    υπήρξε   ο Πρωτομάρτυρας, ο οραματιστής, ο κήρυκας του Ξεσηκωμού ο πολιτικός νους, ένας πνευματικός άνθρωπος με  ανησυχίες, με αναζητήσεις και άφησε ένα πλούσιο έργο που εμψύχωσε τους σκλαβωμένους Ελληνες. Εκπροσωπεί την ενότητα θεωρίας και πράξης στην επαναστατική πολιτική και στην αναζήτηση μιας κοινωνίας, που ποθούσε αλλαγή, ισότητα και ελευθερία. Στο πρόσωπό του όλοι έβλεπαν,  τον Ηγέτη του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος  όλης της σκλαβωμένης Ελλάδος , αλλά και τον άνθρωπο, που πίστευε ότι η εθνική ανάταση θα γινόταν με σημείο αναφοράς την Αρχαιότητα και αγωνιζόταν να φωτίσει και να διαπαιδαγωγήσει τον Ελληνικό λαό  και επιδιώκει μέσα από το μεταφραστικό και το πρωτότυπο συγγραφικό του έργο που  χαρακτηρίζεται από ένα κοινωνικό, ηθικο-φιλοσοφικό, παιδαγωγικό, επιστημονικό και πολιτικό προσανατολισμό, να διαπαιδαγωγήσει τους Ελληνες  και να τους προετοιμάσει για τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους. Σημαντικό  είναι το έργο του Φυσικής Απάνθισμα, με το οποίο προσπαθεί να εμφυσήσει στους συμπατριώτες του την ορθολογική σκέψη μέσω των φυσικών επιστημών. «Το σχολείον των ντελικάτων εραστών» .

Εχουμε επίσης και την έμμετρη σάτιρα, του «Ρωσαγγλογάλλου», την οποία ο Αξελός και μερικοί άλλοι μελετητές αποδίδουν στον ίδιο τον Ρήγα. Κατά τη γνώμη του Αξελού «η γλώσσα και η τεχνική του ποιήματος, είναι ίδια, ή περίπου ίδια, με τα θεωρούμενα γνήσια έργα του Ρήγα,γιατί φαίνεται το ίδιο ανελέητος και στους εσωτερικούς εχθρούς και στους Ρωσσαγγλογάλλους, που μόνο λόγια και υποσχέσεις ήξεραν να δίνουν στους βασανισμένους Έλληνες». Καταγράφεται  και σατιρίζεται η νοοτροπία του τότε κοινωνικού κατεστημένου, που κατά κάποιο τρόπο  έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας με τη διαχρονική της μορφή.
Στη θεατρική σκηνή, παρουσιάζονται τρείς περιηγητές, που φθάνουν στην Ελλάδα  από Ρωσία, Αγγλία, Γαλλία. Έχουν ακούσει πολλά για το αρχαίο κλέος, την κατάντια της από τον τύραννο κατακτητή  και τον πόθο του Ελληνα να θυμηθεί και να τιμήσει το ιστορικό του παρελθόν. Επιθυμούν  να μάθουν, να πληροφορηθούν για την κρατούσα κατάσταση και προφανώς επιστρέφοντες στις πατρίδες τους, να γίνουν κήρυκες και αρωγοί, στα πάθη του λαού αλλά δυστυχώς έρχονται σε επαφή μόνο  έναν αρχιερέα, έναν Φαναριώτη, έναν έμπορο, και έναν προεστό. Λείπει όμως ο λόγος και ο πόθος του υπόδουλου για τη λευτεριά.
Ο Κληρικός: «Αυτή του Τούρκου η τυραννία,\ Σ΄εμέ είναι η ζωή μακαρία. /
Αφού το ράσο τούτο φόρησα,/ Πλέον τινά ζυγόν δεν γνώρισα./»

Ο Φαναριώτης: «Της Ελλάδος η ελευθερία,/ Εις εμέ είναι πτωχεία.»
Ο έμπορος: «Ημείς το πλείστον μέρος εκ των πραγματευτών,/ Θέλομεν πάντα άσπρα κι ας έχομεν ζυγόν.»
Ο προεστός: «Άχ, το γένος μου πολλά με κατατρέχει/ Αυτό φίλοι μου το παράπονον έχω,/ Και εις τους Τούρκους δια τούτο προστρέχω.»

Άλλα βιβλία του, γεωγραφικού και εθναγωγικού προσανατολισμού, ήταν » τον «Νέον Ανάρχασιν», τον «Ηθικόν Τρίποδα» (α.΄»Τα Ολύμπια», β.΄ «Η Βοσκοπούλα των Άλπεων», γ.΄ «Ο Πρώτος Ναύτης» ), ακόμα περιλαμβάνει τη «Χαλκογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Η έκδοση αυτή  της εικόνος του Μ. Αλεξάνδρου μοιράστηκε σε 1.200 αντίτυπα στους Έλληνες και είχε αναμορφωτικό χαρακτήρα για τους σκλαβωμένους, διότι θα τους θύμιζε τα κατορθώματά του, την ανδρεία του, την αγωνιστικότητά του.Η  εικόνα από  μόνη της ήταν αρκετή για να ζωντανέψει το θρύλο του Μεγαλέξανδρου και ν’ αναζωπυρώσει την εθνική περηφάνεια και τον πατριωτικό ζήλο των υποδούλων Ελλήνων , που πρόσμεναν με λαχτάρα ν’ αναφανεί κι ανάμεσά τους ο αντάξιος απόγονος ή μιμητής του μεγάλου Μακεδόνα τιμωρός των Ασιατών και λυτρωτής του Γένους» . Ήταν τέτοιος ο πόθος που αναζωπυρώθηκε στις καρδιές των Ελλήνων που σε ένα βιβλίο  του Αρριανού, «Αναβάσεως Αλεξάνδρου» που στάλθηκε στην Σχολή Ζαγοράς στη τελευταία σελίδα του γράφει: «Ανάστησε, Θεέ μου, έναν Αλέξανδρον Μακεδόνα να ελευθερώσει την αθλίαν Ελλάδα μας.
Γι’ αυτό εξ άλλου ο Ρήγας στον Ύμνο Πατριωτικό,  προσκαλεί τον Μ. Αλέξανδρο να βγει από τον τάφο και να δει τους απογόνους του, που είναι αντάξιοί του και με ανδρεία πολεμούν και κατατροπώνουν τους εχθρούς τους.

«Αλέξανδρε, τώρα να βγής
από τον τάφον, και να ιδής
των Μακεδόνων πάλιν
ανδρείαν την μεγάλην,
πώς τους εχθρούς νικούνε,
με χαρά στη φωτιά!».

Επίσης ο Ρήγας το όνομα του Μ. Αλεξάνδρου το αναγράφει με κεφαλαία γράμματα στο περιθώριο του φύλλου 12 της Χάρτας της Ελλάδος .Στο φύλλο 9 στο Γρανικό ποταμό σημειώνει «εδώ ενίκησε πρώτον ο Αλέξανδρος τον Δαρείον» και στο φύλλο 8 στην πόλη Πέλλα σημειώνει «Αλεξάνδρου πατρίς». Η προσωπογραφία του Μ. Αλεξάνδρου  περιβάλλεται από τέσσερις παραστάσεις «τα τριγυρινά εικονίσματα», όπως τα αποκαλεί ο Ρήγας, Το 1. της θριαμβευτική είσοδό του  στην Βαβυλώνα.  2. την φυγή των Περσών  στον Γρανικό ποταμόν .  3. την ήττα του Δαρείου  και  4. την οικογένεια του νικημένου του βασιλιά  στα πόδια του Αλεξάνδρου
Στις τέσσερις γωνίες χαράσσονται επίσης  οι μορφές των στρατηγών του Μ. Αλεξάνδρου: Αντίγονος, Κάσσανδρος, Πτολεμαίος και Σέλευκος.
Την  εποχή δε του θριάμβου του Ναπολέοντα , όπου όλοι τον υμνούσαν ως ελευθερωτή, ο Ρήγας δεν έγραψε υπέρ του ούτε μία λέξη ούτε ένα στίχο γι΄αυτόν  . Αντί αυτού τύπωνε την εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τονίζοντας την ανδρεία του και προσφέροντάς τον ως πρότυπο στους σκλαβωμένους Ελληνες, για την πορεία της ελευθερώσεώς τους, ότι μόνοι τους θα την αποκτήσουν, χωρίς να προσβλέπουν στων ξένων τη βοήθεια.

Επηρεασμένος   από τον άνεμο της ελευθερίας που πνέει στην Γαλλία και τη δυτική Ευρώπη στα τέλη του 18ου αιώνα, τυπώνει μια σειρά από χάρτες,μεταξύ των οποίων και τη Μεγάλη Χάρτα της Ελλάδος, όπου παρουσιάζει την έκταση και την ακτινοβολία του Ελληνισμού, καθώς και βιβλία με πατριωτικό περιεχόμενο. Ο Ρήγας οραματιζόταν κοινή εξέγερση όλων των βαλκανικών λαών εναντίον του δυνάστη και την ίδρυση μιας πανβαλκανικής Ελληνικής Δημοκρατίας. Τρία έτη  ο Άνθιμος Γαζής επιμελήθηκε μίας νεώτερης έκδοσής της, μικροτέρων διαστάσεων, με την ονομασία Πίναξ γεωγραφικός της Ελλάδος

Αλλα βιβλία του καθαρά πολιτικο-επαναστατικά και εθνεγερτικά ήταν » Νέαν Πολιτικήν Διοίκησιν των κατοίκων της Ρούμελης, της Μ.Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας » που περιλάμβανε (α.΄»Η Επαναστατική Προκήρυξις», β.΄ «Τα Δίκαια του Ανθρώπου», γ.΄»Το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας», δ.΄ » Ο Θούριος «) και το «Στρατιωτικόν Εγκόλπιον»(α.΄ Εγχειρίδιον της Τέχνης του Πολέμου και Στρατιωτικοί Κανονισμοί κατά τον Στρατάρχην Khevenhuller, β,΄»Δύο Επαναστατικά Τραγούδια»). Ποιος δεν ξέρει τον « ΘΟΥΡΙΟ» που   τόσο ενθουσιασμό προκαλούσε στις καρδιές των Ελλήνων που λαχταρούσαν για Ελευθερία,  που  το άκουσμά του μετέβαλλε  από «ραγιάδες  σε υπερανθρώπους» Ο Παλαμάς γράφει σχετικά: » Ο άνθρωπος αυτός δεν γράφει στίχους, σαλπίζει στίχους», » Ο δικαστής Γεώργιος Τερτσέτης, το χαρακτήρισε ως «Το ιερότερο άσμα της φυλής μας»

Εν τω μεταξύ η εμπορική τάξη ιδρύει σχολεία στην υπόδουλη Ελλάδα, διδάσκει τις νέες θετικές επιστήμες, καλλιεργεί το θετικό και κριτικό πνεύμα, μυεί τους υπόδουλους στα Ιδανικά της Εθνικής και Κοινωνικής Ελευθερίας και συγκροτεί στην Οδησσό της Ρωσίας ήδη από το 1814 τη ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ και αποτέλεσε τον πρώτο Ιδεολογικό και Οργανωτικό πυρήνα της Επανάστασης. οι Φιλικοί θα καταφέρουν να συσπειρώσουν τους πιο αφυπνισμένους έλληνες της διασποράς, αλλά παράλληλα θα επιχειρήσουν το ..Ιστορικό άλμα, ΚΗΡΥΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ εναντίον των Οθωμανών κατακτητών.

Στο στρατηγικό σχέδιο που είχαν συντάξει οι Φιλικοί για την οργάνωση και διεξαγωγή του αγώνα εντασσόταν η δημιουργία στη Μολδοβλαχία επαναστατικής κατάστασης, που θα παραπλανούσε τον εχθρό και θα βοηθούσε στη δημιουργία αντιπερισπασμού.

Την ίδια στιγμή, οι Φαναριώτες, οι μεγαλέμποροι, και οι κοτζαμπάσηδες, ασχολούνταν μόνο με τον πλουτισμό και την καλοπέρασή τους, έτσι  ότι μια επικείμενη απελευθερωτική εξέγερση, θα είχε τρομερές επιπτώσεις σ’ αυτούς, γιατί θα έχαναν τα προνόμια, που τους είχαν παράσχει οι Τούρκοι και οι περιουσίες τους θα χανόταν . Οι Τούρκοι τηρούσαν στο ακέραιο τις συμφωνίες που είχαν κάνει τόσο μ’ αυτούς όσο και με το Πατριαρχείο αλλά είχαν   την απαίτηση να της τηρεί και η άλλη πλευρά, και αν αθετούσαν τις συμφωνίες, το τίμημα ήταν ο θάνατος.

Οι συνθήκες ζωής δε των υποδούλων ήταν άθλια . Οι Ελληνες δεινοπαθούν κάτω από του Τούρκικο ζυγό με την επιβολή από τους κατακτητές δυσβάσταχτων φόρων , με  περιορισμούς, τις καταπιέσεις,τις ταπεινώσεις που υφίσταντο. Το παιδομάζωμα ο εξισλαμισμός υποχρεωτική ναυτολογία , πειρατεία είναι μερικά από αυτά.
Ο Γρηγορίος ο Ε  όμως συνέχιζε να καταδικάζει οποιαδήποτε απόπειρα εξέγερσης των Ελλήνων  και επιτέθηκε κατά του Ρήγα   πριν ακόμα συλληφθεί  και  κυκλοφόρησε  εναντίον του ένας λίβελος με τον τίτλο «Πατρική Διδασκαλία» και αποδίδεται στον Αθανάσιο Πάριο, που κρυμμένος πίσω από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων ‘Ανθιμο, καλεί τους Έλληνες να μείνουν υπόδουλοι στους Τούρκους και να μην επιθυμούν την ελευθερία τους, δυσφημήζοντας  τις φιλελεύθερες ιδέες του Διαφωτισμού.

Ο Κοραής απέναντι σε εκείνη  την αμορφωσιά, τον ραγιαδισμό και την δεισιδαιμονία,  υποχρεώνεται να πολεμήσει με δικά του όπλα.Απάντησε βγάζοντας την «Αδελφική Διδασκαλία», προκειμένου να αντικρούσει απόψεις τους και να  καταρρίψει τα επιχειρήματα της εκκλησίας  «υπερασπίζει και δικαιολογεί την τυραννίαν των Τούρκων, (των οποίων) ανερυθριάστως σπουδάζει να συγκαλύψει την ασχημοσύνην, μήτε εντρέπεται να μας διδάσκη την εις αυτούς υποταγήν, ήγουν να υποφέρωμεν τας αδικίας, τας αρπαγάς, τας ασελγείας, τέλος και να τουρκίσωμεν προτιμότερον, παρά να φύγωμεν την τυραννίαν αυτών». «,. Το «Συνέκδημον Ιερατικόν», μιλούσε για την δεισιδαιμονία, την τιτλομανία και την ηθική κατάπτωση μέρους του κλήρου, γράφοντας χαρακτηριστικά: «O φίλαρχος ιερωμένος καταντά εις φονικόν τύραννον, ο φιλόπλουτος εις αισχροκερδή γόητα και ο φιλήδονος γίνεται ίππος θηλυμανής». Το 1839 το βιβλίο καταδικάστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Συνεχίζει να κατακεραυνώνει τον συντάκτη της Πατρικής Διδασκαλίας που  διέπραττε «την φρικτήν βλασφημίαν ονομάζων τον Σουλτάνον “πρύτανιν των αγαθών”», αντιλέγοντας:
«Ας μας ειπή ο φιλόσοφος αυτός αν ευρίσκεται ή ευρέθη πού ποτε καμμία δημοκρατία, αριστοκρατία, βασιλεία ή και τυραννία οποιαδήποτε άλλη, όπου εχύθη τοσούτον αθώον αίμα, όσον έχυσαν μέχρι του νυν οι Τούρκοι. όπου επράχθησαν τοσαύται αρπαγαί, ληστείαι, καταδυναστείαι γυναικών, παρθένων και παίδων βίαι, όσαι πράττονται κατά πάσαν ώραν εις την οθωμανικήν επικράτειαν

Προσπαθεί επίσης να σκιαγραφήσει και την άθλια  κατάσταση των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας  προκειμένου να αφυπνίσει  τον σκλαβωμένο Ελληνισμό. «Είναι εις όλους γνωστόν εις πόσην ακμήν έφθασε την σήμερον των Τούρκων η τυραννία. Οι ταλαίπωροι Γραικοί δεν είναι πλέον κύριοι μήτε κτημάτων, μήτε τέκνων, μήτε των ιδίων αυτών γυναικών. Η τιμή και η ζωή των κρέμαται από την θέλησιν όχι μόνον αυτού του πρωτοτυράννου, αλλά και εκάστου από τους ελαχίστους αυτού δούλους. Τις δεν ηξεύρει το πλήθος των Γραικών της Κρήτης, όσοι δια να φύγωσι τα τοιαύτα δεινά, ηναγκάσθησαν να αρνηθώσι την πατρικήν αυτών θρησκείαν. Τις αγνοεί τας βίας και τας αρπαγάς των παρθένων, των παίδων, όσαι καθ’ ημέραν συμβαίνουσιν εις την Θεσσαλονίκην, ώστε να αναγκάζονται οι άθλιοι γονείς να μακρύνωσιν από την ασέλγειαν των βδελυρών Γιανιτσάρων. Τις δεν έφριξεν ακούων την καταδυναστείαν και τους αφορήτους φόρους όσους οι κατά πάσαν την Tουρκικήν Eυρώπην ευρισκόμενοι Γραικοί βιάζονται να πληρώσωσι; Τις δεν εθρήνησε τους εκτοπισμούς και τας μετοικεσίας τοσούτων Γραικών, όσοι μην υποφέροντες πλέον τον Οθωμανικόν ζυγόν, εσκορπίσθησαν, εις διαφόρους τόπους της Ευρώπης». είναι πράξη και όχι δόγμα.

Γράφει σε μια περίοδο που η κατάσταση στους σκλαβωμένους Έλληνες, ιδίως στους κατοίκους της υπαίθρου, ήταν τραγική. Εκτός των άλλων, οι άνθρωποι αυτοί ήσαν και υποχείρια πολλών γυρολόγων μοναχών, οι οποίοι με διάφορα ξόρκια και μεταφέροντας μαζί τους ανθρώπινα λείψανα τα οποία βάφτιζαν «ιερά», έλεγχαν τις συνειδήσεις των δυστυχισμένων ραγιάδων «για το καλό τους» και πάντα με το αζημίωτο .

Αντίθετα από τον Ρήγα, εξαιτίας της υπάρχουσας κοινωνικής κατάκρισης, της στοιχειώδους έλλειψης παιδείας και των επικρατουσών προλήψεων και δεισιδαιμονιών  ο Κοραής εξαναγκάστηκε να ενεργήσει τελείως ορθολογιστικά, με απόλυτη ρεαλιστική αίσθηση και χωρίς κανένα ίχνος ενθουσιασμού. Ετσι στον τομέα της Θρησκείας δεν διατυπώνει ακραίες πεποιθήσεις. Προτρέπει τους Έλληνες να κρατηθούν «μακριά και από τη Σκύλλα της αθεΐας και από τη Χάρυβδη της δεισιδαιμονίας», και ότι η Αρετή είναι πράξη και όχι δόγμα.

Πρωτεργάτης δε του Ελληνικού Διαφωτισμού αγωνίστηκε με πάθος    για την αφύπνιση του σκλαβωμένου ελληνισμού.Κινητοποίησε φιλελληνικούς κύκλους, έκανε γνωστό το πρόβλημα της Ελλάδας στο εξωτερικό, αγωνίστηκε γιά την μόρφωση του ελληνικού έθνους και  εμψύχωνε τους Ελληνες με τα κείμενα του. Η περίφημη επιστολή «Πολιτικαί παραινέσεις» προς τους Έλληνας με την οποία τόνιζε  ότι το σημαντικότερο είναι η ενότητα του ελληνικού έθνους. Τότε μόνο θα τους συμπαρασταθούν οι Ευρωπαίοι στον αγώνα τους για την ανεξαρτησία.. Μετέφρασε αρχαία κείμενα και δημοσίευσε άρθρα του στο Λόγιο Ερμή. Μάλιστα εγκατέλειψε την Ιατρική και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στον αγώνα του για την αφύπνιση του Ελληνικού έθνους.

Οι Έλληνες μαθαίνουν για την καταγωγή τους και αρχίζουν να κατανοούν ποιοι είναι, γνωρίζοντας σιγά – σιγά αλλά σταθερά το αρχαιοελληνικό μεγαλείο. Πάρα πολλοί Έλληνες, ιδίως οι νέοι, αλλάζουν τα ονόματά τους. Τα οικογενειακά ονόματα διαφοροποιούνται και τα βαπτιστικά εγκαταλείπονται. Όλα αντικαθίστανται από αρχαιοελληνικά. Το 1817 στις Κυδωνίες ( Αϊβαλί), οι μαθητές του σχολείου αποφασίζουν και συντάσσουν ένα σχετικό ψήφισμα: «θα ομιλούμε αρχαία ελληνικά». Στην Πελοπόννησο όλοι οι Ελληνες δάσκαλοι  έδιναν  και στους μαθητές τους  ονόματα των προπατόρων μας  ονόματα των μεγάλων ανδρών,  καύχημα των αιώνων».

Ο Αλή Πασάς μάλιστα το παρατήρησε : «εσείς οι Έλληνες, κάτι μεγάλο έχετε στο κεφάλι σας. Δεν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Πέτρο, Κώστα, παρά Λεωνίδα, Διομήδη, Θεμιστοκλή. Σίγουρα, κάτι μαγειρεύετε». Όταν το «κακό» παραγίνεται, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε καταδικάζει με αυστηρή εγκύκλιό του αυτήν την καινοτομία, χαρακτηρίζοντάς την «αντιχριστιανική». Απαγορεύει με την απειλή αναθέματος, ή ακόμη και αφορισμού, την Ελληνική ονοματοθεσία και συγχρόνως καταδικάζει ακόμα και την απλή αναφορά στα αρχαιοελληνικά ονόματα.

Ο Κοραής πληροφορείται την εγκύκλιο και εκφράζει αγανακτισμένος την γνώμη του. «Ταλαίπωρον γένος! Εξ οίων εις οία! Και τούτο, κατά την δεκάτην ενάτην εκατονταετηρίδα! οπότε, μέγα μέρος του γένους, κινείται εις το να επιστρέψει ανάπαλιν, από τα τελευταία ταύτα ελεεινά οία, εις τα προγονικά οία. Ο Ελληνισμός αισθάνεται ώριμος για τα μεγάλα έργα. Ικανός να ακολουθήσει τον δρόμον, τον οποίον χάραξαν οι ένδοξοι πρόγονοί του. Ο Αγών είναι επί θύραις».

Το Πατριαρχείο που καταπολεμούσε και προσπαθούσε να αφαιρέσει την Ελληνική Εθνικότητα και να σπάσει   τους αρχαίους προγονικούς δεσμούς αίματος προσπαθεί με λύσσα να  σταματήσει την Επανάσταση .  «εξ’; όλων αυτών είναι νομίζω αναμφισβήτητον, ότι ο ανώτατος κλήρος του έθνους, υποπέσας ενωρίς υπό την υλικήν εξάρτησιν της τουρκικής εξουσίας, απεμακρύνθει του συνόλου του έθνους και με μυρίους δεσμούς συνδεδεμένος, προς την κρατούσαν τάξιν πραγμάτων, κατέστη φυσικός τύραννος των Ελλήνων .

Μόλις κηρύχτηκε η επανάσταση στη Μολδαβία από τον Μιχαήλ Βόδα – Σούτσο και τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ο Πατριάρχης και όλη η Σύνοδος τους αφορίζει. Ο αφορισμός ισχύει ακόμη και δεν έχει αρθεί  . Αποκαλεί τον Βόδα «τέρας, έμψυχον αχαριστίας» και τον Υψηλάντη «αγνώμονα» και τους δυο μαζί «ματαιόφρονες», «αχρείους και κακόβουλους», «κακοποιούς», κλπ. και τους καταριέται να είναι «αφορισμένοι και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι και άλυτοι μετά θάνατον και τυμπανιαίοι». «Πατάξαι Κύριος αυτούς, τη ψυχεί, τω πυρετώ, τη ανεμοφθορία, και τη ώχρα».   Είχαν ήδη προηγηθεί και άλλοι αφορισμοί   γνωστών Διαφωτιστών, (Πίκκολος κλπ), ενώ το 1819 αφορίστηκαν η… Άλγεβρα, η… Τριγωνομετρία, και οι… Λογάριθμοι, ενώ ο λογοκριτής-επιστάτης, του πατριαρχικού τυπογραφείου Ιλαρίων Σιναΐτης «έδωκε γνώμην, να παιδευθούν με ποινήν θανάτου, πέντε – έξ από τους θέλοντας να ενσπείρουν επανάστασιν, δια να σωφρονισθούν οι άλλοι». Αξίζει να αναφέρουμε το όνομα του Ευγένειου  Καραβία, από την Ιθάκη, μητροπολίτη Αγχίαλου στην μαύρη θάλασσα, που αρνήθηκε να υπογράψει τον αφορισμό και να τον διαβάσει δημοσίως γι΄αυτό βασανίστηκε άγρια και κρεμάστηκε.

Ο Ρήγας και οι σύντροφοί του, συνελήφθησαν  στην Τεργέστη από τις Αυστριακές αρχές  που ανακοίνωσαν, ότι η σύλληψη του Ρήγα έγινε κατόπιν «κατόπιν εμπιστευτικών καταγγελιών».. Ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε η σύλληψή του; Και γιατί δεν έγινε καμμία προσπάθεια από τον Πατριάρχη να μην παραδοθεί ο Ρήγας στους Τούρκους που  ζητούσαν επίμονα από τους Αυστριακούς, το κεφάλι του Ρήγα για να το δωρίσουν στον Σουλτάνο. Ο Γιάννης Κορδάτος, στο βιβλίο του «Ο Ρήγας και η Βαλκανική Ομοσπονδία» γράφει: «ηθικοί αυτουργοί, στη δολοφονία του Ρήγα είναι το Πατριαρχείο και οι Φαναριώτες.

Ο μοναχός Κύριλλος ο Λαυριώτης στον  «Κώδικας Κυρίλλου του Λαυριώτου», που φυλάγεται Βιβλιοθήκη του Θεολογικού Φροντιστηρίου, του Πανεπιστημίου Αθηνών γράφει με φανατισμό ότι ο Ρήγας ήταν «διεφθαρμένος την φρέναν» και οι σύντροφοί του «ακαίρως και αφρόνως σπουδάσαντες».  «και ο παράφρων Ρήγας, που εξέδιδε εγκύκλια επαναστατικά γράμματα χωρίς την ευδοκία του Χριστού, είχε τον θάνατο που του ταίριαζε. Κι αυτός και οι συνωμότες του έγιναν τροφή των ψαριών στον ποταμό Ίστρο (Δούναβη). Και ύλη της αιωνίου κολάσεως κατά του Χριστού λυττήσας, δεν ήταν ούτε Χριστιανός, ούτε Εβραίος, αλλά ο ίδιος ο διάβολος που παρουσιάστηκε με ανθρώπινη μορφή». Την ίδια εποχή , ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιερόθεος στέλνει μια επιστολή στους κατοίκους της Πάργας: «ακούετε και ακολουθείτε, ως μανθάνω, τας συμβουλάς του Περαιβού, ο οποίος σας απατά. Δεν ηξεύρετε, ότι αυτός, με κάποιον Ρήγα Θεσσαλόν και μερικούς άλλους παρομοίους λογιωτάτους, συνεννοούμενοι με τους Φραντζέζους, εσκόπευαν να κάμουν επανάστασιν κατά του κραταιοτάτου σουλτάνου μας; Αλλά ο μεγαλοδύναμος Θεός τους επαίδευσε κατά τας πράξεις των, με θάνατον όπως τους έπρεπε. Μόνον δε ο Περαιβός εσώθει, δια τας ιδικάς σας αμαρτίας».

Από την πλευρά του ,στη διακήρυξή του ο Υψηλάντης  «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» στις 24 Φεβρουαρίου 1824 από το στρατόπεδο του Ιασίου, χαρακτηριστικά κατέληγε «Ας καλέσωμεν λοιπόν εκ νέου, ω ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Ελληνες, την ελευθερίαν εις την κλασικήν γήν της Ελλάδος! Ας συγκροτήσωμεν μάχην μεταξύ του Μαραθώνος και των Θερμοπυλών! Ας πολεμήσωμεν εις τους τάφους των Πατέρων μας, οι οποίοι δια να μας αφήσωσιν ελευθέρους επολέμησαν και απέθανον εκεί…οίτινες κατέκοψαν τοσάκις τους αναριθμήτους στρατούς των βαρβάρων Περσών, των οποίων τους βαρβαρωτέρους και ανανδροτέρους απογόνους πρόκειται εις ημάς σήμερον, με πολλά μικρόν κόπον να εξαφανίσωμεν εξ ολοκλήρου» .

Η Επανάσταση στην κυρίως Ελλάδα άρχισε την 21η Μαρτίου 1821 και εδραιώθηκε την 23η Μαρτίου, με την απελευθέρωση της Καλαμάτας από τον Κολοκοτρώνη, τον Πετρόμπεη και τους Μανιάτες. Η υποτιθέμενη κήρυξη της Επανάστασης στην Μονή της Αγίας Λαύρας από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, την 25η Μαρτίου, φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και δεν αναφέρεται ούτε καν στα απομνημονεύματα του ίδιου του Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η  «Ιστορία» της Εκδοτικής Αθηνών (τόμος 12ος, σελίδα 83) γράφει: «Η ιστορική όμως αλήθεια απέχει πολύ από το θρύλο… Ούτε στις 25 Μαρτίου, αλλά ούτε και στις 21 που έγινε η πρώτη πολεμική επιχείρηση, βρίσκονταν κανείς στην Αγία Λαύρα. Για όλη την δράση του Παλαιών Πατρών Γερμανού, ο ιστορικός Τάκης Σταματόπουλος, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, χωρίς θρύλους».

Η πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων απέναντι στην ελληνική επανάσταση

Οι Μεγάλες Δυνάμεις με  την Ιερή Συμμαχία : Μια συνθήκη- συμμαχία των Αυτοκρατόρων της Ευρώπης που σκοπό είχε να μην αφήσει κανένα λαό να ξεσηκωθεί εναντίον των κατακτητών ή εναντίον της απόλυτης μοναρχίας. Ιδρύθηκε το 1815, μετά την ήττα    του Ναπολέοντα από τους μονάρχες της Ευρώπης    θέλουν να  καταστείλουν  τα απελευθερωτικά κινήματα και  η ελληνική περίπτωση τις γέμιζε ανησυχίες γιατί απειλούσε την πολυπόθητη ισορροπία για την ευρωπαϊκή ήπειρο  και τη διατήρηση της τάξης.

Οι λόγοι που η Ελλάδα αποτελούσε ξεχωριστή περίπτωση ανάμεσα στα επαναστατικά κινήματα της εποχής, και τις συσπείρωσαν  ενάντια ήταν ότι η Ελλάδα αποτελούσε γέφυρα ανάμεσα στις δύο ηπείρους και, δεύτερον, η ανατροπή του status quo με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δημιουργούσε νέες και απρόβλεπτες δυναμικές στην περιοχή, μια και δεν θα φοβόταν την  κάθοδο των Ρώσων στην Μεσόγειο, έχοντας μάλιστα και την υπόνοια  ότι την Ελληνική Επανάσταση την είχαν υποκινήσει οι Ρώσοι . Υπουργός Εξωτερικών του τσάρου  ήταν ο Καποδίστριας. Ιδιαίτερα η Αγγλία  έβλεπε ότι μια ανεξάρτητη και ελεύθερη Ελλάδα θα ήταν ανταγωνιστική ναυτική δύναμη για τα συμφέροντα της  . Γνωστή είναι η βοήθεια που προσέφεραν στον ανεφοδιασμό των Τούρκων σε διάφορες πολιορκίες οι άγγλοι πρόξενοι που μετατρέπονταν άλλοτε σε κατασκόπους και άλλοτε σε αντιπροσώπους εμπορικών εταιρειών εφοδιάζοντας με αγαθά και πολεμικό υλικό την Υψηλή Πύλη αφού οι Τούρκοι ήταν ξένοι με την θάλασσα  χρησιμοποιούσαν άγγλους αξιωματικούς στα  πλοία τους.

Οσο για τα δάνεια που μας δώσανε οι «φίλοι μας», στην  Αγγλία  οι αδελφοί Ρικάρντο  καί  οι Ρότσιλντ στην Γαλλία θησαυρίσανε εκμεταλλευόμενοι τίς ανάγκες τον επαναστατημένου ‘Ελληνικού Έθνους, γιά όπλα καί τρόφιμα.
Τά χρήματα πού προκαταβολικά άρπάξανε οι ‘Εβραίοι σέ τόκους, μεσιτείες καί προμήθειες ήσαν τόσον τεράστια, ώστε προκαλέσανε τήν άντίδρασι των Φιλελλήνων Ευρωπαίων. Οι Ρικάρντο γιά νά δώσουν δάνεια, έλαβαν άπό μας προμήθεια περίπου διπλασίαν άπ όσα χρήματα είχαν συλλέξει στην Ευρώπη όλοι οι Φιλέλληνες!!  TIMES της 5 Σεπτ. 1826 οι όποιοι γράφουνε ότι «οι κύριοι Ρικάρντο τσεπώσανε (havepocteted) 64.000 Λ.» καί στίς 15 Σεπτ. 1826 σχολιάζουν:

«τό δελεαστικό ποσό πού επεφύλαξαν δι εαυτούς οι εκδότες του δευτέρου δανείου (ανερχόμενο σέ 64.000 Α.) είναι σχεδόν διπλάσιον άπό τίς εθελοντικές συνεισφορές όλων των φιλελλήνων στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένων των συνεισφορών των επιτροπών καί των συλλόγων τών σχολών καί τών πανεπιστημίων, τών φιλο-κλασσικών κυριών καί τών ευεργετικών πριγκήπων, τών ιερέων, καλλιτεχνών, φιλοσόφων καί πολιτικών – τού προϊόντος τών συναυλιών καί τών εράνων στίς εκκλησίες»!!!

Ναί, βέβαια μας δώσανε δάνειο οι Εβραίοι καί μας γδάρανε ζωντανούς μέ τους υπερβολικούς τόκους καί τίς πρωτοφανείς προμήθειες και τό 1826 ζητήσανε γιά έγγύησι τοκογλυφικών δανείων μέρος τής ‘Ελλάδος!!  Ό καθηγητής ‘Ανδρεάδης στό βιβλίο του «’Ιστορία τών εθνικών δανείων»

Οι ‘Εβραίοι Ρότσιλντ γιά νά μας παρασύρουν νά δανεισθούμε από αυτούς μας έκαναν αρχικά μιά δωρεά καί κατόπιν δανείσανε τήν Ελλάδα μέ βαρύτατους όρους, με ληστρικά ωφελήματα, μεσιτείες, έξοδα εκδόσεως! και με την εγγύηση των τριών Δυνάμεων.

Κάθε ομοιότητα με τα σημερινά πρόσωπα και πράγματα δεν είναι συμπτωματική.

Το χρονικό  της άσβεστης  φλόγας της Ελληνικής ψυχής και η πορεία της απελευθέρωσης  προς  την δόξα!

Η Παρέα

 

Advertisements

Tagged:

§ 10 Responses to Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

  • Ο/Η iparea λέει:

    ΑΣΜΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΡΙΟΝ
    …του Α. Κοραή

    Tρόπαια του Mαραθώνος
    Δεν ηφάνισεν ο χρόνος,
    Mήτε Σαλαμίνος έργα
    Tων Eλλήνων (Θαύμα μέγα!).
    Oι Γραικοί τ’ ανιστορούνται,
    Kαι καλά τα ενθυμούνται.
    Πρόγονοί των είν’ ο Mίνως,
    Λυκούργος, Σόλων εκείνος,
    Mιλτιάδης, Λεωνίδης,
    Mετ’ αυτών ο Aριστείδης,
    Kαι Θεμιστοκλής ο μέγας·
    Ως αυτοί άλλος κανένας.
    Σιωπώ τοσούτους άλλους,
    Άνδρας θαυμαστούς, μεγάλους.
    Έως πότε η δουλεία;

    ZHTΩ H EΛEYΘEPIA!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Μια Επανάσταση ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ ,που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε αλλά να χαραχθεί στην μνήμη μας, γιατί μας διδάσκει, μας καθοδηγεί και διαμορφώνει την συλλογική συνείδηση μας σαν Έλληνες.
    Η σύσταση ενός νέου κράτους , η διεκδίκηση αδιαπραγμάτευτων αξιών όπως η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ,η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ενός λαού, που με τόσες αυτοθυσίες πάλεψε απέναντι σε ένα δήμιο της Υψηλής Πύλης και σε ένα στυγνό καθεστώς της Ιεράς Συμμαχίας που τρομοκρατούσε και κατέπνιγε κάθε απελευθερωτικό κίνημα μια και η επίσημη Ιδεολογία της Ευρώπης ήταν η σκοταδιστική αρχή της Τρομοκράτησης των λαών και της ένοπλης καταστολής όλων των απελευθερωτικών κινημάτων.
    Από όλη αυτή την αξιοθαύμαστη αντοχή των αγωνιζόμενων Ελλήνων που άντεξαν στη θηριωδία των δυναστών του ξεκίνησε και στεριώθηκε μια Επανάσταση, η οποία έμελλε να διανύσει μία μεγάλη πορεία που ΚΡΑΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ακυρώνοντας τα σχέδια ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ και δίνοντας για άλλη μία φορά μαθήματα αντίστασης , ανδρείας, σε όλους τους δυναστευόμενους λαούς .
    Έλληνες ας μείνουμε για λίγο σιωπηλοί και ας αφουγκραστούμε μέσα από τον χρόνο τις φωνές όλων αυτών των εξεγερμένων προγόνων μας που πολέμησαν για μία Ελεύθερη Ελλάδα, γιατί τα οράματά τους για Ελευθερία και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ είναι πάντα επίκαιρα και Ζωντανά μέσα μας .Ας κοιταχτούμε στα μάτια, ας ενώσουμε τα χέρια μας και τις καρδιές μας, ας διώξουμε μακριά τους προδότες των ονείρων μας, ας αποτινάξουμε από πάνω μας την λογική και την ετικέτα του «ραγιά» και ας γιατρέψουμε τις πληγές μας. Υπέφερε πολλά αυτή χώρα όσο καμία άλλη και οι άνθρωποί της ποτέ δεν ησύχασαν ουσιαστικά, αφού η γενοκτονία και ο κατατρεγμός των Ελλήνων τόσους αιώνες δεν είχε τελειωμό και κανένα έλεος. Οι κοινές μας μνήμες λοιπόν, η δική μας Ιστορία ας σφυρηλατήσει την Εθνική μας συνείδηση και να μην επιτρέψουμε ΠΟΤΕ ΠΙΑ σε κανέναν να μας ταπεινώσει και να μας υποδουλώσει. Μάθαμε από τα λάθη μας, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να δικαιωθεί επιτέλους η Επανάσταση του ΄21 και η καθημαγμένη Πατρίδα μας να βρεί την θέση της και να ανεβεί το πιο ψηλό σκαλί του διεθνούς στερεώματος, εκεί που της αξίζει. ΓΕΝΟΙΤΟ!!!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η Ελληνική επανάσταση βρίσκει την Δύση κάτω από την Τυραννία της Ιεράς Συμμαχίας, που είναι αποφασισμένη να συντρίψει κάθε τι που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο και να αμφισβητήσει την εξουσία των θρόνων και την δια της βίας ,αποκατεστημένη παλαιά τους αίγλη.
    Ετσι η εσωτερική και εξωτερική πολιτική του καγκελαρίου Μέτερνιχ, κύριος εκπρόσωπος, εμπνευστής και η ψυχή της , στην Αυστρία , επιθυμούσε να πνίξει κάθε ιδέα φιλελευθεροποίησης και η ελληνική υπόθεση αποτελούσε επικίνδυνο παράδειγμα γιατί μπορούσε να προκαλέσει την εξέγερση και άλλων υποδούλων, χωρίς να εξαιρούνται ακόμη και οι δικοί της Η Αυστρία ήταν ένα κράτος που είχε πολλούς υπόδουλους λαούς ( Ούγγρους, Σέρβους, Τσέχους, Ιταλούς, Πολωνούς κ.ά.) και ανησυχούσε για τη διάλυση του πολυεθνικού της κράτους . Γι΄αυτό ήταν εναντίον κάθε φιλελεύθερης ιδέας, και συνεργάζεται με τις σουλτανικές αρχές . H ωμή διατύπωση του ίδιου: «Εξω από τα ανατολικά μας σύνορα τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες κρεμασμένοι, στραγγαλισμένοι ή παλουκωμένοι δεν είναι δα και σπουδαίο πράγμα» συνόψιζε τη σκληρότητα του σκοταδιστή Μέτερνιχ που ακόμη και οι ομόγλωσσοί του, γερμανοί φιλελεύθεροι, τον αποκαλούσαν κατ’ εκτροπήν εκφώνησης του ονόματός του Mitternacht («μεσονύκτιο»). Και επειδή φυσικά φοβόταν και ο ίδιος την Ρώσικη επέκταση άρχισε τις διπλωματικές σχέσεις με τον σουλτάνο που εκφράζει γραπτώς την ευγνωμοσύνη του για τη συγκεκριμένη και άλλες σημαντικές εκδουλεύσεις της αυστριακής αυτοκρατορικής Αυλής (πάραδοση του Ρήγα) προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία »).
    Η Ρωσία φαινόταν σαν προστάτης των Ελλήνων αλλά δεν ήταν ακριβώς έτσι.. Οι τσάροι, έντονα επηρεασμένοι από την Αυστρία και την πολιτική της, στην πραγματικότητα είχαν από τη μια να αντιμετωπίσουν μια εχθρική Τουρκία και από την άλλη έναν συνασπισμό αγγλογαλλικών συμφερόντων Βλέπει την επανάσταση και την ανεξαρτησία της Ελλάδας σαν ένα παράγοντα διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που την ευνοεί, αλλά συγχρόνως είναι επιφυλακτική απέναντί της γιατί δε θέλει να προκαλέσει τις άλλες δυνάμεις και, ιδιαίτερα, την Αγγλία, και γιατί νοιώθει την Ελληνική Επανάσταση σαν κίνδυνο για το καθεστώς της που θεωρείται ο φύλακας της ευρωπαϊκής αντεπανάστασης.
    Η Γαλλία δεν κράτησε εξαρχής ευνοϊκή στάση απέναντι στους εξεγερμένους Έλληνες. Από τη μια ο κοινός φόβος των Ρώσων στη Μεσόγειο και από την άλλη η εμπορική της ανταγωνιστικότητα με το ελληνικό ναυτικό . Βέβαια, η εξέλιξη των πραγμάτων στη συνέχεια ήταν απρόβλεπτη για αυτή και όλη η Ευρώπη έκπληκτη παρακολουθούσε τα απροσδόκητα γεγονότα που έτρεχαν Η θέση της Αγγλίας ήταν πάντα, ανθελληνική , διφορούμενη και ύπουλη Ασταθής και ασυνεπής παίζει τα ανήθικα παιχνίδια της ανάλογα με τα συμφέροντα της και τις πολιτικές της σκοπιμότητες. Βλέπει την Επανάσταση αρχικά εχθρικά σαν υπονομευτή της ακεραιότητας της υψηλής πύλης, που αποτελεί προμαχώνα ενάντια στη Ρωσία.Οταν όμως καταλαβαίνει ότι η Ελληνική Ανεξαρτησία είναι αναπόφευκτη ,ενεργό ρόλο παίζει και η ανεξαρτησία της Νότιας Αμερικής,αλλάζει στάση και αρχίζει να κατανοεί τη σημασία της Ελληνικής επανάστασης για τον απλούστατο λόγο, καθόλου ιδεαλιστικό και ρομαντικό ,μάλλον ωφεμιλιστικό. Βλέπει στην ελεύθερη Ελλάδα μία νέα αγορά της βρεττανικής βιομηχανίας. Η ανεξαρτησία και η ίδρυση του νέου κράτους της Ελλάδος όμως θα πρέπει να φαίνεται σαν ενέργεια παραχώρησης της Αγγλίας και όχι σαν κατάκτηση των Ελλήνων, για να είναι εξ’ ολοκλήρου εξαρτημένη από αυτήν, εδραιώνοντας μια σχέση υποτέλειας , περιορίζοντας την εθνική της κυριαρχία, κερδοσκοπώντας αναίσχυντα εις βάρος της και εις βάρος του οράματος των Ελλήνων για μία πραγματικά ελεύθερη πατρίδα.
    Οσο για τα τοκογλυφικά και πέρα από κάθε λογική ανήθικων συμφωνιών, ξένα δάνεια, κατασπαταλήθηκε το μεν πρώτο στον εμφύλιο, το δε δεύτερο χάθηκε στις κερδοσκοπικές παραγγελίες φρεγατών που δεν έφθασαν ποτέ στην Ελλάδα». Και η ιστορία επαναλαμβάνεται…..
    Φιλοτουρκική υπήρξε και η πολιτική της Αμερικής που, προσηλωμένη στο δόγμα Μονρόε, παρά τις επίσημες υπέρ της ελληνικής ανεξαρτησίας διακηρύξεις, προσδοκούσε, απαθής και αμέτοχη σε βοήθεια προς τους επαναστατημένους Έλληνες, την εύνοια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προκειμένου επιτέλους να υπογράψει την πολυπόθητη γι’ αυτήν εμπορική συμφωνία με την Τουρκία και να εκτοπίσει έτσι τα αγγλικά συμφέροντα.
    Η στάση λοιπόν των ξένων δυνάμεων, που σαν προτεραιότητα είχαν την προώθηση των δικών τους συμφερόντων επίκράτησης τους στις νέες συνθήκες που είχαν αρχίσει να δημιουργούνται , ήταν ο κύριος λόγος της υπονόμευσης της Ελληνικής Επανάστασης και του πρώτου εμφυλίου που εκδηλώθηκε στη Ελλάδα. Με αποτέλεσμα να χαθούν τα πιο άξια παλληκάρια της άδικα και οικτρά προδομένα.
    Μήπως πρέπει να ακουστεί πιο βροντερή ακόμη, η φωνή του Κολοκοτρώνη για να σταματήσει η ολοκληρωτική συνθηκολόγηση και το ξεπούλημα της Ελλάδος «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και ΤΟΞΟ για τους προδότες θα συμπληρώναμε σήμερα, Θεόδωρε.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ Η ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΕΝΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ

    *Γη ζυμωμένη με το αίμα μας, δεν πωλείται- γράφει στα ελληνικά στην προμετωπίδα
    της φιλελληνικής έκδοσης, ο ανώνυμος γάλλος φιλέλληνας. Παρίσι 1826

    »
    Φιλέλληνες οι θαυμαστές της Ελλάδας. Το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, εμπνέει τους διανοούμενους της Ευρώπης, τους καλλιτέχνες, τους ποιητές όλου του κόσμου ακόμη και απλούς άνθρωπους και το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης τους οδηγεί σε ριζοσπαστικές κινήσεις για την ελευθερία και ανεξαρτησία της.Με δημοσιογραφικές εκστρατείες υπέρ της ο Ευρωπαικός Τύπος υποστηρίζει ανοιχτά τον Αγώνα
    Ετσι έρχονται να επισκεφθούν και να βοηθήσουν τη αγωνιζόμενη χώρα μας, υποστηρίζοντας ηθικά και υλικά την Επανάσταση. Ίδρυσαν συλλόγους που συντονίζουν τις φιλελληνικές τους ενέργειες άρχισαν τους εράνους και αγωνίστηκαν ηρωικά στα πεδία της μάχης.
    Στην ζωγραφική, τη γλυπτική, τη λογοτεχνία, την ποίηση η εξεγερμένη Ελλάδα κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
    Η σταθεροποίηση της Επανάστασης και η στράτευση των πνευματικών ανθρώπων της Ευρώπης για την επιτυχία της, θα αναγκάσουν τους ηγεμόνες της Ευρώπης να λύσουν τη σιωπή τους, φοβούμενοι μια νέα αναταραχή, στις ίδιες τις δικές τους κοινωνίες.

    Χιλιάδες άνθρωποι, από την Αμερική ως την Ινδία κι από τη Ρωσία έως την Ιταλία, στήριξαν με κάθε τρόπο την ελληνική υπόθεση, στέλνοντας χρήματα, γράφοντας ποιήματα και τραγούδια, πιέζοντας κυβερνήσεις, εκδίδοντας εφημερίδες.

    Ο Ντελακρουά , ο Γάλλος ζωγράφους με τους γνωστούς του πίνακες«Σκηνές από τις σφαγές της Χίου», «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» «Έφιππος Έλληνας Αγωνιστής», « Η Ελευθερία οδηγεί τον λαό»συγκλόνισαν τον κόσμο.

    Ο μεγάλος Γάλλος λογοτέχνης Βίκτωρ Ουγκώ,
    γράφει στους στίχους του, όπως τους μετέφρασε ο Παλαμάς:
    «Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός,
    θάνατος πέρα ως πέρα. Ερμιά παντού
    Μα κοίτα πάνου εκεί στο βράχο…
    κάποιο παιδί μονάχο…
    Διαβάζει, μου κράζει το Ελληνόπουλο
    με το γαλάζιο μάτι:
    Βόλια, μπαρούτι θέλω, να!»

    Αφιερώνει στο Μεσολόγγι το έργο του «Τα κεφάλια του Σαραγιού» στα 1826 και προειδοποιεί: «Αν η Ευρώπη, πενθούσα, δεν ακολουθήσει τα ίχνη απ’ το αγνό αίμα μέχρι το Σαράι, ο Παντοδύναμος Θεός θα της επιφυλάξει μια μεταμέλεια πικρή!». Ο ποιητής θα υμνήσει την αποστολή του γάλλου στρατηγού Κάρολου Φαβιέρου, επικεφαλής των ελληνικών τακτικών στρατευμάτων, στο ποίημά του «Ενθουσιασμός».

    Στην Ελλάδα! Στην Ελλάδα! Αντίο όλοι!
    Η ώρα του φευγιού είναι!
    Γιατί επιτέλους, μετά απ’ το αίμα του μαρτυρικού αυτού λαού
    το ευτελές το αίμα των δημίων του αναβλύζει!
    Στην Ελλάδα στους φίλους μου! Εκδίκηση! Ελευθερία!
    Τουρμπάνι στο κεφάλι μου! Στο χέρι μου η σπάθα!
    Εμπρός! Νάτο το άλογο, που κάποιος το σελώνει!
    (Βίκτωρ Ουγκώ: «Ενθουσιασμός»).

    «Οδήγα μας Φαβιέρε, σαν πρίγκιπας κλητός!
    Εσύ που μόνος στάθηκες στο πόστο,
    απ’ όπου οι βασιλιάδες απουσίασαν!…»

    Και δεν θα διστάσει να παραδεχθεί πως η πολιτική του μεταστροφή από μοναρχικό σε δημοκράτη, πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο μετά την πτώση του Μεσολογγίου.

    «Είμαι ακόμα το ίδιο βλέμμα,
    στραμμένο σ’ έναν άλλο ουρανό.
    Δεν φταίω εγώ αν το αιώνιο γαλάζιο του
    είναι ωραιότερο από τα ταβάνια των Βερσαλλιών
    στα μάτια μου που ανατριχιάζουν
    ακούγοντας αυτήν την κραυγή: Ελευθερία!».
    . Το 1829 εξέδωσε τα Ανατολίτικα, ένα από τα πιο αξιόλογα έργα του, εμπνευσμένο από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 όπου φανερώνεται ο φιλελληνισμός του Ουγκώ.
    Κατά την διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης του 1866 – 1869, όπου δημοσιεύει τρεις επιστολές υπέρ των Κρητών στον ευρωπαϊκό τύπο . Εδειξε ενδιαφέρον και για την αρπαγή των μαρμάρων του Παρθενώνα κατηγορώντας τον Έλγιν για αυτή του την πράξη, λέγοντας ότι η πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού δεν πρέπει να γίνεται κτήμα ενός άλλου.

    Στην Γερμανία ο Σίλλερ, «. Ο φιλέλληνας Γερμανός Σίλλερ συνέθεσε το ποίημά του «Resignation» λέγοντας: «κι εγώ γεννήθηκα στην Αρκαδία αλλά και ο Μίλλερ συμπαραστάθηκε σαν γνήσιο τέκνο του Ελληνισμού. Όταν έμαθε για τα δεινά των Ελλήνων για τον αγώνα και την προετοιμασία τους για την ελευθερία τόσο πολύ τους συμπάθησε που θέλησε να μάθει τα Ελληνικά για να μπορεί να επικοινωνεί μαζί τους.
    Mέσα στη σκέψη και στη καρδιά του ποιητή υπήρχαν έντονα τα αισθήματα φιλοπατρίας προς τους Έλληνες και τάσσεται υπέρ του αγώνος τους. Τα ποιήματά του είναι ένα ενθουσώδες ξέσπασμα θρήνος, θαυμασμός ,ωδή και αγκάλιασμα μαζί για τους πολυπαθείς αγωνιστές και συνδυάζει το ιδεώδες της Ελληνικής αρχαιότητας, το αρχαίο πνεύμα, με την ελπίδα και τον αγώνα που αναζωπυρώνεται. Το πρώτο τεύχος των Ελληνικών ασμάτων (Lieder der Griechen) είναι γεμάτο λυρισμό. Περιέχει δέκα ποιήματα που είναι τα εξής: «Οι Έλληνες προς τους φίλους της αρχαιότητός των», «Ο Φαναριώτης», «Η παρθένα των Αθηνών», «Η Μανιάτισσα», «Ο γέρων της Ύδρας», «Ο Ιερός Λόχος, «Οι Έλληνες προς τον Αυστριακόν παρατηρητήν» -που είναι η εφημερίδα του Μέττερνιχ- «Τα πνεύματα των αρχαίων ηρώων κατά την ημέραν της Αναστάσεως», «Τα ερείπια των Αθηνών προς την Αγγλία» και «Η ελπίδα της Ελλάδας».

    Δημοσιεύει τη δεύτερη συλλογή ποιημάτων του για τους Έλληνες και που περιλαμβάνει τα εξής: «Η Υψηλή Πύλη», «Ο εξόριστος της Ιθάκης», «Αλέξανδρος Υψηλάντης», «Η επιβίβαση των Αθηναίων στα πλοία τους», «Η σκλάβα στην Ασία», «Ο μικρός Υδραίος», «Η διδασκαλία της Μανιάτισσας», «Η γλαυξ».

    Ιδιαιτέρως «ο μικρός Υδραίος» προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση που ακόμα είναι γνωστός στη Γερμανία. Έτσι το 1823 εκδίδει νέα σειρά ποιημάτων, τρία νέα τεύχη που είναι «Τα νέα άσματα των Ελλήνων». Το πρώτο τεύχος περιέχει επτά άσματα, το δεύτερο οκτώ και το τρίτο επτά. Σ΄ αυτά περιγράφεται ο εμπαιγμός της Ελλάδας από τους Τούρκους, υπαινίσσοντας την φιλότουρκη Ευρωπαϊκή πολιτική και κάνει έκκληση για βοήθεια προς τους Έλληνες.

    Το 1824 εκδίδει άλλη μια συλλογή με επτά ποιήματα υπό τον τίτλο «Τα νεώτατα άσματα των Ελλήνων». Το πιο ωραίο ποίημα είναι «Η Ελλάς και ο κόσμος» όπου συνδέει την ελευθερία με την Ελλάδα και τον κόσμο αναφωνώντας:

    «Χωρίς την ελευθερίαν τι θα ήσουν, ω! Ελλάς χωρίς εσέ τι θα ήτο ο κόσμος!»
    Mέσα από τα γραφόμενά του εμπεριέχεται όλος ο πατριωτισμός η πίστη και η αφοσίωση όχι μόνο για την Ελλάδα ως ανερχόμενο, νεοσύστατο κράτος αλλά και ως Ελληνική φυλή. Και έτσι υπονοεί όλους τους Έλληνες τους απανταχού παρόντας, όχι μόνο στα στενά όρια του κράτους που θα δημιουργούσαν. Ξεφεύγει έτσι από την τετριμμένη ιδέα περί φτιαχτού κράτους και εξυμνεί το έθνος διαμέσου των αιώνων. Εξυμνεί τον αγώνα μέσα από το πρόσωπο του Βύρωνα και αναφέρεται στο Μεσολόγγι σαν να ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του. Mε περισσή κατάνυξη γράφει τέσσερα ποιήματα: «Η ανάληψις του Μεσολογγίου», «Το νέον Μεσολόγγι», «Έπεσε το Μεσολόγγι», και το «Φρούριον του Ουρανού».

    Το 1824 στο Παρίσι εξέδωσε δύο τεύχη που είναι συλλογή σύγχρονων Ελληνικών ποιημάτων, επιχειρώντας αμέσως την μετάφρασή τους στη Λειψία. Είχε τόση αγάπη για τους Έλληνες που δημοσίευσε έργο σχετικό με τον Ελληνικό βίο, είχε δε κατά νου να γράψει για τον νεώτερο Ελληνικό Βίο αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος. Έτσι κάποια από τα έργα του εκδίδονται το 1829 υπό τον τίτλο «Egeria».
    . Με το ενθουσιώδες ταμπεραμέντο του και την ευγενική προσωπικότητα ο Μίλλερ τάραξε την Ευρώπη , καθήλωσε ,και προβλημάτισε τον σκεπτόμενο κόσμο της διανόησης με τους φιλελληνικούς τους στίχους και τους παρακίνησε να προσφέρουν στον απελυθερωτικό αγώνα, μιας χώρας αναγενόμενης από τις στάχτες της η ηθική του βοήθεια και συμπαράσταση ήταν μεγάλη.

    Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ

    Γεννήθηκε στη Ζυρίχη το 1798 και πέθανε στο Μεσολόγγι στις 10 Απριλίου 1826. Εκδότης της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά» του Μεσολογγίου, πρόμαχος της ελευθεροτυπίας, ο οποίος έμεινε ανυποχώρητος στη αρχή: «Η Δημοσιότης είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης».

    Ο Ελβετός φιλέλληνας κατ’ επανάληψη συγκρούστηκε με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, θεωρητικό της ελεγχόμενης δημοσιογραφίας και αντιτιθέμενο στην απόλυτη δημοσιότητα.

    Ο Μάγερ έπεσε μαχόμενος κατά την Έξοδο των “Ελεύθερων Πολιορκημένων”, τόσο ο ίδιος, όσο και η σύζυγός του Αλτάνα και τα δύο ανήλικα κοριτσάκια τους.
    ΠΕΡΣΥ ΣΕΛΛΕΥ
    Είμαστε όλοι Έλληνες» συμπέραινε ο φιλέλληνας άγγλος ποιητής Πέρσι Σέλεϊ . Ο Πέρσι Σελεϊ ήταν ποιητής και έγραφε ποιήματα όπως: Χαμένος Παράδεισος και πολλά αριστουργήματα όπως «Προμηθέας λυόμενος«. Βοήθησε την ελληνική επανάσταση γράφοντας πολλά ποιήματα. Ιδιαίτερη σημασία για μας τους Έλληνες έχει το λυρικό του δράμα «Ελλάς», που γράφτηκε με αφορμή την έναρξη του αγώνα του 1821απο το Πέρσι Σελεϊ, ενώ ζουσε στην Πίζα , με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την Ελληνική Επανάσταση. Ο φιλελληνισμός του Σέλεϋ εκφράστηκε στο λυρικό δράμα με τίτλο Ελλάς (Hellas1822), έναν χαρμόσυνο παιάνα στον οποίο η απελευθερωμένη Ελλάδα παρουσιαζόταν ως σύμβολο και πηγή της κληρονομιάς ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού. Ο ίδιος έλεγε οτι είχε εμπνευσθεί το έργο από τους Πέρσες του Αισχύλου. Την περίοδο αυτή έγραψε επίσης ένα πεζό με τίτλο Μια υπεράσπιση της ποίησης
    . Το δράμα επικεντρώνεται στο Σουλτάνο, Μαχμούντ, ο ύπνο του οποίου είναι ανήσυχος από έναν επαναλαμβανόμενο εφιάλτη. Ετσι αναζητά βοήθεια από έναν περιπλανόμενο Εβραίος, που έχει μαγικές δυνάμεις και μπορεί να ερμηνεύσει το όνειρό του. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, Μαχμούντ συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει τον πόλεμο και βρίσκεται σε απόγνωση.
    Την χορωδία την αποτελούν Ελληνίδες γυναίκες που προσκομίζουν το δράμα με την ελπίδα και τις προσδοκίες για τη νίκη της ελευθερίας του Η δράση αντιμετωπίζεται από την τουρκική άποψη, η οποία καθιστά δυνατή την Shelley να εστιάζει τόσο στην τουρκική ήττα, μέσω Mahmud, και την ελληνική νίκη, μέσα από τις χορωδίες. Το τελευταίο ρεφρέν
    ΧΟΡΟΣ
    Η Μεγάλη ηλικία του κόσμου ξεκινά εκ νέου,
    Η επιστροφή των χρυσών έτη,
    Η Γη σαν φίδι θα ανανεωθεί
    Τα χειμωνιάτικα ζιζάνια της τετριμμένα
    Ουράνια χαμόγελα και θρησκείες και η λάμψη των αυτοκρατοριών,
    Σαν ναυάγια ενός διαλυμένου ονείρου.

    Ω, παύουν! Πρέπει το μίσος και η επιστροφή του θανάτου;
    Παύσατε! Πρέπει άνδρες να σκοτώσουν και να πεθάνουν;
    Παύσατε! Ας αποστραγγίσει τα κατακάθια της, η λάρνακα
    Της πικρής προφητείας
    Ο κόσμος είναι κουρασμένος από το παρελθόν,
    Ω, θα μπορούσε να πεθάνει ή να ξεκουραστεί επιτέλους!

    O A. ΠOYΣKIN
    «Eμπρός! Στηλώσου Eλλάδα επαναστάτισσα
    Bάστα γερά στα χέρια τ’ άρματά σου»

    O Πούσκιν με υπομονή και επιμονή στάθηκε πάντα υποστηρικτής της λευτεριάς και ανεξαρτησίας των Eλλήνων και παρακολούθησε από κοντά την έναρξη, την εξέλιξη, το δυναμισμό των επαναστατικών γεγονότων . H έκρηξη της επανάστασης, τον συνεπήρε, τον άγγιξε τόσο βαθειά που μεσα από τον λόγο των ποιημάτων και άλλων έργων λυρικών, δραματικών και σατιρικών εκφράζει τα βαθειά του αισθήματα αλληλεγγύης και υποστήριξης του αγώνα των Eλλήνων για την ανεξαρτησία από τη σκληρή μακραίωνη σκλαβιά.
    Σε γράμμα του αναφέρει ότι στον κόσμο του «τίποτα δεν ήταν τόσο δημοφιλές και τόσο κοσμοαγάπητο όσο η ελληνική υπόθεση». Και δηλώνει «H ελληνική υπόθεση μου προκαλεί αισθήματα συμπάθειας». Το πάθος του και το ένθερμο ενδιαφέρον για την Ελλάδα συνέβαλλαν αποφασιστικά στο να καταστήσουν την ιδέα της ελληνικής ανεξαρτησίας δημοφιλή και να προσφέρουν ηθική στήριξη στον αγώνα . Tο ενδιαφέρον για τον Ελληνικο λαό άρχ ισε από τη νεανική του ηλικία που του άρεσε να διαβάζει αρχαιοελληνικά έργα όπως την Iλιάδα, την Oδύσσεια του Oμήρου και το έργο του Πλούταρχου «Bίοι παράλληλοι» κ.λπ. O μεγάλος ποιητής θαύμαζε την τεράστια συμβολή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού στην πρόδο της ανθρωπότητας και εκεί στηρίχθηκε ο φιλελληνισμός του.
    «Πόλεμος».

    «Πόλεμος! Eπιτέλους του τίμιου
    αγώνα ορθές οι σημαίες
    περήφανες πια ανεμίζουν
    Tριγύρω μου βόλια θανάτου σφυρίζουν
    Aίμα θα δω, θα δω του γδίκιω μου γιορτή».

    O Πούσκιν ήταν φλογερός εραστής της λευτεριάς γι’ αυτό μετά την ήττα των Φιλικών στις παραδουνάβιες ηγεμονίες γράφει:

    «Πότε της Λευτεριάς θά ‘ρθει η ώρα;
    Eίναι καιρός που λαχταρώ νά ’ρθει
    και πλάνος στην ακτή προσμένω τώρα
    πότε θα πνεύσουν άνεμοι αγαθοί».

    Όταν έγινε η εξέγερση που ηγήθηκε ο A. Yψηλάντης ο Πούσκιν στο μεγαλοέμμετρο μυθιστόρημα «Eυγένιος Oνέγκιν» αναφέρεται σ’ αυτή με τους παρακάτω στίχους:

    «Σειούνται όλο απειλή τα Πυρηναία
    το ηφαίστιο της Nάπολης στις φλόγες
    και ο μονόχειρας πρίγκηπας να γνέφει
    από το Kισινόφ στους Mωραΐτες φίλους».

    Φιλελληνικά αισθήματα βρίσκονται σε πολλά από τα ποιήματά του
    «Oταν παντού η νέα άνοιξη χαμογελώντας
    το χιόνι λάσπες έχει κάνει
    Πάνω στα όρη και στου Δούναβη την όχθη
    ο μονόχειρας πρίγκηπας σήκωσε επανάσταση».
    O Αλέξανδρο Πούσκιν θα υμνήσει την ελληνική επανάσταση στα πρώτα της βήματα:

    «Η χώρα των θεών και των ηρώων η χώρα
    Φλέγεται απ’ τη φωτιά ενός αγώνα ωραίου,
    Σπάει τα δεσμά και πάει και τραγουδάει τώρα,
    Τυρταίο και Βύρωνα και θούρια του Φεραίου».
    (Πούσκιν: «ΣHΚΩΣΟΥ Ω ΕΛΛΑΔΑ !»

    ΓΚΑΙΤΕ
    Στο έργο του Γκαίτε εκφράζεται ο θαυμασμός του για την Ελλάδα, σαν την μοναδική στον κόσμο πολιτισμένη χώρα.»(Εταιρία των φιλόμουσων της Βιέννης, 1815).
    Μένω εκστατικός μπροστά στο όραμα της
    Ελληνικής αρχαιότητας.» (Απόσπασμα από το έργο του ‘‘Ναυσικά’’).
    «Θέλω να δημιουργήσω μιάν Ελλάδα από
    τα μέσα μου.» (Από το έργο του ‘‘Ερμάννος και Δωροθέα’’).
    «Ο Όμηρος με τον Αχιλλέα και τον
    Οδυσσέα, τον γενναιότερο και τον εξυπνότερο των ανδρών, έδωσε πλήρη περιγραφή του ανδρικού φύλου.» (Από συνομιλία του με τον Eckerman στις 5 Ιουλίου 1827).
    «Τα έπη του Ομήρου επιζούν από τότε δίπλα στη θρησκεία και τη φιλοσοφία ως ‘‘κοσμικό ευαγγέλιο’’.» (Από το άρθρο του ‘‘Η ποίηση και η αλήθεια’’).
    «Οι Έλληνες είναι συγγενείς μου, είναι δάσκαλοί μου. Τους θαυμάζω σαν άφθαστες διάνοιες της φράσεως και της γραμμής, καθώς και για τον ιδεώδη βίο τους.» (Από επιστολή που έστειλε στον γιο του Αύγουστο
    στο Bisbaden στις 5 Ιουλίου 1815).
    «Ό,τι είναι η καρδιά και ο νους για το σώμα, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα.»
    «Ο καθένας πάνω στην τέχνη του ας είναι Έλληνας, αλλά να είναι.»
    Μαθητές του Γκαίτε τον ερώτησαν:
    -«Δάσκαλε, τι να διαβάσουμε, για να γίνουμε σοφοί,
    όπως εσύ;»
    -«Τους Έλληνες κλασσικούς», απάντησε.
    -«Και όταν τελειώσουμε τους Έλληνες κλασσικούς,
    τι άλλο να διαβάσουμε;», ξαναρώτησαν.
    -«Πάλι τους Έλληνες κλασσικούς.» (Από τις συνομιλίες του Γκαίτε με τον Eckerman).
    Η Ελληνική Επανάσταση εμπνέει και την Οπερα
    O Βέρντι με τον «Υμνος των Εθνών» και ο «Κουρσάρος που εκτυλίσσεται στο Αιγαίο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ,ο Μπερλιόζ , ο Παύλος Καρρέρ στο Θέατρο Απόλλων της Πάτρας τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της επιτροπής των Ολυμπίων για το μελόδραμα «Μάρκος Μπότσαρης , «Η κυρά Φροσύνη», «Δέσπω ηρωίς του Σουλίου»(1882) «Μαραθών» (1883) «Σαλαμίς» (1883) ο Ροσίνι με την «Πολιορκία της Κορίνθου» αλλά και την «Ωδή εις τον θάνατο του Λόρδου Βύρωνα» ο Ναπολέοντας Λαμπελέτ; Ολοι τους, όπως κι άλλοι ακόμη σημαντικοί συνθέτες του λυρικού θεάτρου, άντλησαν έμπνευση από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Αριες και αποσπάσματα από τα συγκεκριμένα έργα τους, Η «Θριαμβεύουσα Ιουδήθ», το ορατόριο του Βιβάλντι που γράφτηκε με αφορμή την πολιορκία της Κέρκυρας από τους Τούρκους.
    Η «Ελληνική Επανάσταση» του Μπερλιόζ που τελειώνει με το «ΟΙ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ»
    .
    Και φυσικά τον Εθνικό μας Υμνο του Νικόλαου Μάντζαρου,

    Όσα προχωρώ προς τό τέλος μου τόσο νοιώθω νά δένωμαι περισσότερο μέ τήν Ελλάδα …………. Ή ίδέα και μ’ εξευγενίζει και μ’ έξαϋλώνει
    ΖΑΝ ΜΑΡΒΙΝΓΚ

    Υπερασπισθήτε την Ελλάδα το έθνος στό οπόιο οφείλομεν τα φώτα μας , τάς έπιστήμας μας , τάς τέχνας μας και όλας τας αρετάς μας
    ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ

  • Αντί σχολίου:
    …………………………..
    …………………………..
    ποιοί μας κάνουν έτσι;
    ειν’ η δομή της κοινωνίας μας
    η παλιά και η “νέα” τάξη
    των πραγμάτων πάντα
    η ίδια τάξη
    οι λογής-λογής ιεραρχίες
    τα λογιών-λογιών ιερατεία
    οι προαιώνιοι πάτρωνες
    που διαφεντεύουν τη ζωή μας
    και η “παιδεία” της υποταγής
    η απλωμένη ως το μεδούλι
    του συλλογικού μας ασύνειδου
    που μας κάνει μοιρολάτρες
    έχουμ’ εθιστεί κοινωνικά
    στη μοιρολατρία
    σε μια παρωδία μορφωτική
    …………………………………………
    …………………………………………

  • Ο/Η iparea λέει:

    Αντί της υποταγής
    …η δομή της ανυποχώρητης στρατηγικής!
    Της μη παράδοσης των όπλων.
    Τι λες για αυτή την τακτική…. φίλε Νίκο Γιαννόπουλε
    ποιητικέ της παρέας ..σχολιαστή;

  • «NON ABASSARE MAI LE ARMI»
    Αυτή είναι η απαράβατη αρχή,
    των απανταχού αντιστεκομένων.

  • Ο/Η iparea λέει:

    «Never»
    …λέει η πάνοπλη Αθηνά,
    των απανταχού ανθρώπων
    υπερασπίζοντας αρματωμένη … την ανθρωπιά!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η Ιστορία της ΕΛΛΑΔΟΣ , είναι γραμμένη στον Ουρανο, με ανεξίτηλα γράμματα τα ονόματα των Ηρώων της και των Θεών της, εκεί που κανένας άλλος δεν μπόρεσε ποτέ να βρεθεί.
    «Δεν υπάρχει άνθρωπος στη Γη που να μην έχει Σπέρμα ή Πνεύμα Ελληνικό και ο Ελληνικός πολιτισμός είναι διαδεδομένος σε κάθε άκρη του κόσμου»
    Ερχόμαστε απο πολύ μακρυά εμείς οι Ελληνες, και περάσαμε δια πυρός και σιδήρου. Χαράματα, σε μία του ΗΛΙΟΥ πορεία εωθινή, τον Κόσμο μας που κλέψανε ,να πάρουμε πίσω. Και η επτάχορδη Λύρα του Χρυσολύρη , εκατηβόλου Απόλλωνα στα τέσσερα σημεία της Γής να ακουστεί, σε ευθυγράμμιση ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ !!!

    Στίχοι: Διονύσιος Σολωμός
    Πρώτη εκτέλεση: Ειρήνη Παππά & Χορωδία Πρέβεζας ( Ντουέτο )

    ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΝΤΑΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΛΕΟΝΤΗΣ ΧΡ.
    Το χάραμα επήρα του ήλιου το δρόμο,
    κρεμώντας τη λύρα τη δίκαιη στον ώμο
    κι απ’ όπου χαράζει έως όπου βυθά,
    τα μάτια μου δεν είδαν
    τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.

    Παράμερα στέκει ο άντρας και κλαίει
    αργά το τουφέκι σηκώνει και λέει:
    «Σε τούτο το χέρι τι κάνεις εσύ;
    Ο εχθρός μου το ξέρει πως μου είσαι βαρύ».

    Της μάνας ω λαύρα! Τα τέκνα τριγύρου
    φθαρμένα και μαύρα, σαν ίσκιους ονείρου.
    Λαλεί το πουλάκι στου πόνου τη γη
    και βρίσκει σπειράκι και μάνα φθονεί.

    Γρικούν να ταράζει του εχθρού τον αέρα
    μιαν άλλη, που μοιάζει τ’ αντίλαλου πέρα
    και ξάφνου πετιέται με τρόμου λαλιά
    πολύ ώρα γρικιέται κι ο κόσμος βροντά.

    Αμέριμνον όντας τ’ αράπη το στόμα
    σφυρίζει, περνώντας στου Μάρκου το χώμα.
    Διαβαίνει κι’ αγάλι ξαπλώνετ’ εκεί,
    που εβγήκ’ η μεγάλη του Μπάιρον ψυχή.

    Προβαίνει και κράζει
    τα έθνη σκιασμένα.

    Και ω πείνα και φρίκη!
    Δεν σκούζει σκυλί!

    Και η μέρα προβαίνει,
    τα νέφια συντρίβει.
    Να, η νύχτα που βγαίνει
    κι αστέρι δεν κρύβει.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Ήταν ο δικός τους άδολος και αγνός πατριωτισμός που αφύπνισε το υποσυνείδητο του λαού, ενεργοποιώντας παράλληλα το κίνημα του φιλελληνισμού η απήχηση του οποίου έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις. Η διεθνής κοινή γνώμη θαύμασε τον ελληνικό ηρωισμό, συγκλονίστηκε και διδάχθηκε.
    Το χθεσινό μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια για την επέτειο της 25ης Μαρτίου… σε λόγο ουσιαστικό και λιτό:
    Τιμούμε σήμερα την επέτειο της 25ης Μαρτίου, μία ημέρα έμπνευσης και συγκίνησης. Το έπος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας μας θυμίζει τα ιδανικά για τα οποία πολέμησαν οι αγωνιστές του 1821.
    Ήταν ο δικός τους άδολος και αγνός πατριωτισμός που αφύπνισε το υποσυνείδητο του λαού, ενεργοποιώντας παράλληλα το κίνημα του φιλελληνισμού η απήχηση του οποίου έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις. Η διεθνής κοινή γνώμη θαύμασε τον ελληνικό ηρωισμό, συγκλονίστηκε και διδάχθηκε.

    Στις μέρες μας, η αντιμετώπιση μίας ιστορικής πρόκλησης όπως η οικονομική κρίση απαιτεί ανάλογη αφοσίωση σε ένα κοινό και υψηλό όραμα που θα δίνει διέξοδο σε έναν κόσμο ευμετάβλητο και κάποιες φορές δραματικά εύθραυστο.

    Η τραγωδία που βιώνει η Ιαπωνία μας θυμίζει τη φθαρτότητα της ύλης, τη ματαιότητα του καταναλωτισμού και του πλούτου, την ασημαντότητα της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην απολυτότητα της φύσης. Μας συγκλονίζει και εγείρει προβληματισμό ως προς την τήρηση στοιχειωδών κανόνων ασφάλειας αλλά επίσης ως προς τις αρχές της λελογισμένης χρήσης της Επιστήμης.

    Η παράλογη επιμονή της Τουρκίας να χτίσει πυρηνικό εργοστάσιο σε ένα σημείο ιδιαίτερα σεισμογενές, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τον ελληνικό χώρο όσο και την ασφάλεια των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, πρέπει να απαντηθεί άμεσα. Σε επίπεδο θεσμικό και με την απαραίτητη συνδρομή των εταίρων μας η Τουρκία οφείλει να καταλάβει πως δεν ζει μόνη αλλά συνυπάρχει σε ένα διεθνές περιβάλλον με συγκεκριμένους κανόνες και όρια. Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, καλούμαστε να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του 1821.
    Το οφείλουμε εξάλλου στους αγωνιστές της Επανάστασης, και ακόμα περισσότερο στη νέα γενιά που αναζητά πρότυπα και σημεία αναφοράς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: