Πολίτες που πεθαίνουν από δίαιτα

Ιουνίου 3, 2010 § 15 Σχόλια


https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SrK64VRgVvI/AAAAAAAAdcE/UR5tHAA_ia0/s400/monk54.blogspot.com.jpg

…  και άνθρωποι που πεθαίνουν στη αφθονία!

Η ιστορική διαδρομή του ανθρώπινου πολιτισμού, σημαδεύεται από την εμφάνιση και την εξέλιξη ιδεών και τεχνολογιών, που αλλάζουν τις μορφές της οικονομικής δραστηριότητας και μεταβάλλουν την φυσιογνωμία της φύσης και της κοινωνίας.Από την οικονομία του κυνηγού στην αγροτική οικονομία και μετά στην βιομηχανική Επανάσταση, στην οικονομία της αγοράς και στην οικονομία της ανάπτυξης.Τις τελευταίες δεκαετίες , η επέκταση και η διεθνοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας και η παγκοσμιοποίηση της αγοράς συνέβαλλαν ώστε ο κοινωνικός έλεγχος να ελαττωθεί σημαντικά, με επιπτώσεις σοβαρές και δυσμενείς τόσο για την εργασία και τους εργαζόμενους όσο και για το περιβάλλον.Οι σύγχρονες κοινωνίες χαρακτηρίζονται σαν καταναλωτικές γιατί η ευημερία τους μετριέται με την δυνατότητα της κατανάλωσης, η οποία εξυπηρετεί μία βασική αξία, το κέρδος.΄΄ Η οικονομία, η παραγωγή, η κατανάλωση και πολύ περισσότερο τα οικονομικά κριτήρια ανάγονται σε ύψιστη αξία της κοινωνικής ζωής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες και όλες οι συνέπειες τους να χαρακτηρίζονται και να αξιολογούνται από την οικονομική τους διάσταση με όρους αποκλειστικά χρηματικούς.

Η αύξηση όμως της κατανάλωσης και της παραγωγής έχει σαν επακόλουθο την αύξηση της κατανάλωσης των φυσικών πόρων από την μία και από την άλλη τα απόβλητα που αποδίδονται στο περιβάλλον. Το αποτέλεσμα είναι να στενεύει η δυνατότητα του πλανήτη να τροφοδοτεί με υλικά την οικονομία και να απορροφά τα απόβλητα. Γιατί το περιβάλλον αντιμετωπίστηκε ως ανεξάντλητος πόρος για την ικανοποίηση ανθρώπινων αναγκών και ως ακούραστος αποδέκτης αποβλήτων, Κάθε περιβαλλοντική προστασία θεωρήθηκε φραγμός και τροχοπέδη στην ανάπτυξη, με πολλά και δυσεπίλυτα ζητήματα που απασχολούν πλέον τις σύγχρονες κοινωνίες και ανησυχίες για τις επόμενες γενιές αν θα μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Οι κοινωνίες αντιμέτωπες με σοβαρά αδιέξοδα προβλήματα. Ατμοσφαιρική ρύπανση στις πόλεις, όξινες βροχές προκαλούμενες από τα θερμικά εργοστάσια, συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ρύπανση των θαλασσών από τις μεταφορές πετρελαίων, και κάθε λογής χερσαία απόβλητα από πυρηνικά και άλλα εργοστάσια. Τα ποτάμια οι λίμνες αργοπεθαίνουν και έχουμε συρρίκνωση της  βιοποικιλότητας. Εξαιτίας της εντατικής καλλιέργειας τα εδάφη εξαντλούνται και διαβρώνονται, τα δάση υποχωρούν. Η ερημοποίηση επηρεάζει το ¼ της χερσαίας επιφάνειας του πλανήτη. Πολλά παράκτια οικοσυστήματα θεωρούνται υποβαθμισμένα λόγω αναπτυξιακών δραστηριοτήτων. Το οικολογικό αποτύπωμα φθάνει ήδη το 125%. Αυτό σημαίνει ότι το επίπεδο κατανάλωσης και παραγωγής είναι 25% παραπάνω από την οικολογική χωρητικότητα της Γης.

Όλος αυτός ο φαύλος κύκλος παραγωγή-κατανάλωση-ανάγκες αυξάνεται συνεχώς για να επιτευχθεί ο στόχος της οικονομικής μεγέθυνσης.

Σε όλο αυτό δε το πλαίσιο, λειτουργεί ένα ολόκληρο σύστημα κατασκευής αναγκών φυσικών και ψυχ ολογικών μέσα από την επωνυμιοποίηση των προϊόντων, την διαφήμιση, την μόδα, το life-style, τις οποίες καλούμαστε να ικανοποιήσουμε για να αισθανθούμε επιτυχημένοι και σημαντικοί και να αποδείξουμε αλλά προπαντός να επιδείξουμε την κοινωνική μας πρόοδο.Οι βασικές αρχές του οικονομικού αυτού συστήματος είναι η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας με το ελάχιστο κόστος παραγωγής. Έτσι ο κοινωνικός έλεγχος σταδιακά , τόσο για την ποιότητα της εργασίας όσο και για την ποιότητα του περιβάλλοντος έρχεται σε σύγκρουση με αυτές. Η οικονομία μοιάζει να αποσυνδέεται από την κοινωνία και να αυτονομείται, έτσι ώστε αντί να εξυπηρετεί κοινωνικούς στόχους, γίνεται το αντίθετο.

Η κοινωνία εξυπηρετεί οικονομικούς στόχους.Όλα αυτά γίνονται ήδη ορατά, εδώ και δεκαετίες  και οι δυσμενείς συνέπειες αυτής της αλόγιστης ανάπτυξης, έφεραν σε τρομερά αδιέξοδα και σε μία πολυδιάστατη κρίση τις σύγχρονες κοινωνίες.Προέκυψαν τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, γιατί τα οφέλη αυτής της ανάπτυξης ουδέποτε μοιράστηκαν δίκαια, μία σοβαρή οικολογική υποβάθμιση, οικονομική αστάθεια, κοινωνικό αποκλεισμό, απώλεια της πολιτισμικής ποικιλότητας, οικονομική και ψυχολογική ανασφάλεια.Και υποτίθεται ότι όλη αυτή η ευμάρεια είχε σαν στόχο την πρόοδο, την ευημερία, την εξάλειψη της φτώχειας, της πείνας, της εξαθλίωσης της αρρώστιας, σε κοινωνίες δημοκρατίας και ισονομίας. Δυστυχώς διαπιστώνεται ότι όχι μόνο απειλούνται οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί του πλανήτη, αλλά ούτε η φτώχεια μειώθηκε ούτε η ευημερία προοριζόταν για όλους.Η οικονομική και κοινωνική ανισότητα συμβαδίζει με την περιβαλλοντική ανισότητα, όχι μόνο ως προς την πρόσβαση στους πόρους και στα μέσα παραγωγής, αλλά και ως προς τις επιπτώσεις της περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Τις επιπτώσεις αυτές υφίστανται, δυσανάλογα με το κέρδος που αποκομίζουν, οι ασθενέστερες κοινωνικά και οικονομικά ομάδες του πληθυσμού. Αυτό το φαινόμενο γνωστό ως ΄΄ περιβαλλοντικός ρατσισμός΄΄Ορίζεται ως επιβολή άνισου κινδύνου στην υγεία. Στις ΗΠΑ 3 στους 5 μαύρους και Ινδιάνους ζουν σε κοινότητες με περιοχές απόθεσης τοξικών αποβλήτων. Επίσης οι ανεπτυγμένες χώρες στέλνουν τοξικά και πυρηνικά απόβλητα στον Τρίτο κόσμο, με αποτέλεσμα ο περιβαλλοντικός ρατσισμός να έχει παγκοσμιοποιηθεί. Όσο δε για το κόστος παραγωγής, αυτό είναι στενά καθορισμένο, εφόσον δεν υπολογίζει ούτε την καταστροφή του περιβάλλοντος, ούτε την ισοπέδωση της ζωής των ανθρώπων, ούτε την ασχήμια των πόλεων, ούτε την παγκόσμια νίκη της ανευθυνότητας, του κυνισμού, και την αντικατάσταση της τραγωδίας και της λαϊκής γιορτής με τις τηλεοπτικές σειρές

(Καστοριάδης 1998)

Η κρίση λοιπόν της ανάπτυξης εκφράζεται μέσα από μία πολυδιάστατη και εκτεταμένη κρίση των σύγχρονων κοινωνιών, οι οποίες μέσα σε μία γενικότερη ιδεολογική παραζάλη, σε μία διευρυμένη σύγχυση εννοιών και αξιών, ταυτίζουν το χρήμα με την ευτυχία, τον καταναλωτισμό με την ευημερία, την οικονομική μεγέθυνση με την πρόοδο και γενικότερα το ποσοτικό με το ποιοτικό. Έτσι παρόλο που υπάρχει ικανότητα παραγωγής και διανομής, που θα μπορούσε να εξασφαλίζει τα μέσα της επιβίωσης, καθιστά τις κοινωνίες όλο και λιγότερο βιώσιμες. Από την μία υπάρχουν πληθυσμοί στην πλειονότητά τους αποκλεισμένοι από τον κόσμο της οικονομίας και την ελπίδα ευημερίας, και να μην μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, ενώ παράλληλα , στις κοινωνίες της ευημερίας ,οι άνθρωποι να επιδίδονται στην κατανάλωση και στο κυνήγι του κέρδους και της επιτυχίας, με τους ρυθμούς καταιγιστικών και μη συνειδητοποιημένων αλλαγών ολοένα να επιταχύνονται. Το αποτέλεσμα είναι η ιδιώτευση, η αλλοτρίωση, η δυσθυμία, το άγχος, η βία, η ανομία, που υποκαθιστούν την ζητούμενη ευτυχία και αναπτύσσουν μια βαθειά παθολογία. Πώς να μην είναι άρρωστες αυτές οι κοινωνίες όταν το ιδεώδες που τις συγκρατεί είναι μόνο η παραγωγή και η κατανάλωση και όταν δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν ένα ελάχιστο σεβασμού, αναγνώρισης και αξιοπρέπειας σε όλους τους πολίτες.

Εδώ που φθάσαμε καλείται η κοινωνία και όλοι μας να αναρωτηθούμε , να στοχαστούμε ,και να απαντήσουμε σε βασικά ερωτήματα.

Η αύξηση της κατανάλωσης είναι εφικτή στο περιβαλλοντικό πεδίο, είναι συγχρόνως και επιθυμητή;

Είναι επίσης επιθυμητή η παραγωγή όταν σαν κίνητρο δεν έχει την κάλυψη αναγκών που οι ίδιες οι κοινωνίες καθορίζουν, αλλά την κάλυψη αναγκών που γεννά η λογική της αγοράς για να αυξάνει την ζήτηση με αποκλειστικό στόχο το κέρδος;

Είναι δυνατόν η παραγωγή και η κατανάλωση να θεωρούνται αυτοσκοποί και να μην τίθενται προγραμματικά στην υπηρεσία όλων των ανθρώπων;

Πρέπει η ιδεολογία της ανάπτυξης, που εξισώνει την πρόοδο με την οικονομική μεγέθυνση, να είναι καθοδηγούμενη;

Τελικά είναι αυτή η οδός μέσω της οποίας διασφαλίζονται η ευημερία, η ποιότητα της ζωής και η ευτυχία των ανθρώπων;

Eίναι μέσω της οικονομικής μεγέθυνσης και της οικονομίας της αγοράς που επιτυγχάνεται η πρόοδος της ανθρωπότητας;

ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΛΟΓΑΙΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΊΑ

Όσο δε αφορά  κάποιες οικολογικές ομάδες, κινήματα, που δραστηριοποιούνται  ανά τον κόσμο, θα έλεγα ότι είναι μία ελπίδα . Αν και μερικά αναλώνονται απλώς σε κάποια πανηγύρια , τα οποία ονομάζουν φεστιβάλ, φιγούρα και μεγάλα λόγια αλλά χωρίς κανένα πρόγραμμα και σχέδιο, στην καλύτερη περίπτωση και άλλα κατατρώγοντας κάποιες επιδοτήσεις ή χορηγίες όπως ένα σκάνδαλο που  συντάραξε τις ΗΠΑ, και λέγεται climategate. Πρόκειται για ένα σκάνδαλο ηθικού ξεπεσμού και πολιτικής διαπλοκής .Αφορά το οικολογικό κίνημα και έχει προεκτάσεις και στα άλλα κινήματα στην Ευρώπη.

Ενώ λοιπόν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την μεγαλύτερη οικολογική κρίση, πολλές πράσινες οργανώσεις έχουν ως χορηγούς μεγάλες ρυπογόνες πολυεθνικές. Έτσι έχουμε έναν εκφυλισμό αυτών των οργανώσεων και την μετάλλαξη των ακτιβιστών σε υπαλλήλους αυτών των εταιρειών με πολύ μεγάλο μισθό. Κάποιες ανυπότακτες βέβαια  οικολογικές ομάδες έχουν υιοθετήσει την στρατηγική της άμεσης δράσης ,αρνούμενοι να δεχθούν ότι πολιτικός ρεαλισμός και φυσική αναγκαιότητα είναι το ίδιο, απαντώντας  έτσι στους επιδοτούμενους  επίορκους συντρόφους τους.

Θα ήθελα επίσης να αναφέρω την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που συνέβηκε πρόσφατα στις ΗΠΑ, με τραγικές συνέπειες. Πρόκειται για μία έκρηξη στην εξέδρα της πετρελαϊκής εταιρείας BP  ανοιχτά της Λουϊζιάνας.  Η εταιρεία ρίχνει αλλού τις ευθύνες και δηλώνει αδυναμία να διορθώσει το κακό

Καιρός επίσης να συνειδητοποιηθούν και οι αγρότες σε όλον τον κόσμο, να εκπαιδευτούν, πρώτα απ΄όλα για την δική τους υγεία και των παιδιών τους. Δεν μπορούν έτσι ανεξέλεγκτα να χρησιμοποιούν φυτοφάρμακα  και μετά να πετούν τα άδεια πλαστικά μπουκάλια όπου θέλουν. Αγανάκτηση προκάλεσε το ντοκιμαντέρ της Σαντρίν Φαιντέλ που προβλήθηκε στο φετινό φεστιβάλ ντοκιμαντέρ, ΄΄ Τα δάκρυα της Γοργόνας.΄΄Τα στοιχεία είναι απογοητευτικά. Χιλιάδες τόνοι πλαστικών δοχείων φυτοφαρμάκων και γεωργικών πλαστικών αποβλήτων στις χώρες της Μεσογείου.

Τεράστιες εκτάσεις αγροτικών περιοχών έχουν μετατραπεί σε παράνομες χωματερές, και αποτελούν μία από τις σοβαρότερες και επικίνδυνες μορφές μόλυνσης του πλανήτη.          20 τόνοι περίπου τοξικά φάρμακα καταλήγουν στις θάλασσες , στα ποτάμια , και μολύνουν τα εδάφη και τον υδροφόρο ορίζοντα. Οι αγρότες πετούν ή καίνε τα πλαστικά από τα θερμοκήπια, προκαλώντας έτσι έκλυση χημικών αερίων, ή τα θάβουν. Ενδεικτικά στην Γαλλία 6.500 τόνοι τον χρόνο, Ιταλία 2.500, Ελλάδα 1.100, και από τα θερμοκήπια 3.000 τόνοι. Πόσο θα μας ανεχθεί πια αυτή η Γη.

Και να αναφερθώ και στην  Συνόδου της Κοπεγχάγης η οποία δεν κατέληξε πουθενά  και οι προσδοκίες όλων μας διαψεύστηκαν. Οι χώρες που έχουν στηριχθεί   στο πετρέλαιο και γενικότερα σε μεθόδους μη φιλικούς προς το περιβάλλον, για την οικονομική του ευμάρεια δεν υπολογίζουν τίποτε.

Βασικός στόχος ήταν να ληφθούν δραστικά μέτρα για να μην αυξηθεί η μέση θερμοκρασία του πλανήτη κατά 2 βαθμούς Κελσίου και χρειαζόταν μια δεσμευτική συμφωνία από όλους. Η Σύνοδος της Κοπεγχάγης ήταν το σημαντικότερο γεγονός της χρονιάς, αλλά κατέληξε σε αποτυχία, αφού δεν επιτεύχθηκε μια νομικά δεσμευτική συμφωνία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Απλώς την τελευταία ημέρα και πιο κρίσιμη, μετά από πολύωρες διαβουλεύσεις οι ηγέτες κατέληξαν σε μια απλή πολιτική διακήρυξη, χωρίς δεσμεύσεις.
Από την πλευρά του ο ΟΗΕ, πιέζει για την υπογραφή μιας δεσμευτικής συμφωνίας για το Κλίμα μέσα στο 2010 και συγκεκριμένα στην επόμενη σύνοδο στο Μεξικό το Νοέμβριο.
Θα πρέπει όμως να γεφυρωθεί πρώτα το χάσμα ανάμεσα στον αναπτυγμένο και αναπτυσσόμενο κόσμο, για να επιτευχθεί η εν λόγω συμφωνία.
Τελικά οι μεγάλοι αυτού του κόσμου για άλλη μια φορά αποδείχτηκαν ανίκανοι  και απρόθυμοι να  κάνουν μία φορά στην ζωή τους κάτι ουσιαστικό και μεγαλειώδες,λες και αυτοί δεν ζουν στον ίδιο πλανήτη…. και δεν τους αφορά.

Μια χούφτα πολυεθνικές έχουν καταφέρει να ελέγξουν την καρδιά του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι. Τον ίδιο τον σπόρο, και κατά συνέπεια την παγκόσμια παραγωγή. Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό. Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από την πείνα, και αυτό συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από  ποτέ.Η ταινία ξεδιπλώνει μπροστά μας το  βασίλειο του παραλόγου, τις διαπλοκές ενός διαφθαρμένου συστήματος, όπου υπάρχει μεν φαγητό, αλλά είναι ακριβό για κάποιους να το αγοράσουν.

ΚΛΕΙΩ

Advertisements

Tagged:

§ 15 Responses to Πολίτες που πεθαίνουν από δίαιτα

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην παρέα
    καλησπέρα Κλειώ
    από τα αγαπημένα σου θέματα νομίζω και έχεις να μας πεις πολλά.
    Είναι ένα σημαντικό ζήτημα και πρακτικής φύσεως τι θα κάνουμε με την φύση την τροφή τη παραγωγή και τα τρόφιμα. Είμαστε ότι τρώμε σε υλική τροφή και πνευματική
    Αστραία

  • Ο/Η ΙΡΙΣ λέει:

    Καλημέρα σε όλους,
    Θα ήθελα να εκφράσω τις απόψεις μου και των φίλων μου, για το περιβάλλον. 5 Ιουνίου είναι παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος, αν και θα έπρεπε κάθε μέρα να είναι.
    Οι σημερινοί άνθρωποι, καταναλώνουν από τους φυσικούς πόρους τόσο
    γρήγορα που η φύση δεν προλαβαίνει να τους ξαναδημιουργήσει, και συγχρόνως ρυπαίνουμε το περιβάλλον καταστρέφοντας το.
    Γιατί πετούν κάποιοι τα σκουπίδια τους στις όμορφες παραλίες μας,ήθελα πολύ να τους ρωτήσω, δεν θα ξαναπάνε εκεί να κολυμπήσουν αυτοί και τα παιδιά τους. Γιατί πετούν τους καναπέδες τους ,καρέκλες, ηλεκτρικούς φούρνους στα βουνά μας. Πιο εύκολο είναι να τα πάνε στην ανακύκλωση. Πως μπορούν να είναι τόσο ασυνείδητοι.
    Γιατί συμπεριφέρονται με τόση αγριότητα στα ζώα, τα χρησιμοποιούν λες και είναι παιχνίδια άψυχα και μετά τα εγκαταλείπουν στους δρόμους.Πως μπορούν να ζούν σε τόση ασχήμια;λέγοντας΄΄ εγώ θα αλλάξω τον κόσμο΄΄. Ναι εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο, εγώ, εμείς, εσείς,
    όλοι μας, αλλάζοντας νοοτροπία, σκεπτόμενοι μισή ώρα μόνο την μέρα
    και το γενικό καλό, πέρα από τον εαυτό μας και το τι μας βολεύει.

    Κάποτε οι άνθρωποι ζούσαν πιο αρμονικά με την φύση, την αγαπούσαν και την σεβόταν, ικανοποιώντας τις βασικές τους ανάγκες χωρίς αλόγιστη σπατάλη.
    Στο φεστιβάλ που οργανώνουμε με τους συμμαθητές μου, προτείνουμε λύσεις και ενέργειες που πρέπει όλοι οι μεγάλοι να λάβουν υπόψη τους,
    και να τις εντάξουν στην καθημερινή τους ζωή.

    Τρόποι να αλλάξουμε την ζωή μας και να την βελτιώσουμε
    -Μπορούμε και πρέπει να περιορίσουμε την σπατάλη και να καταναλώνουμε μόνο όσα προιόντα έχουμε ανάγκη,χωρίς να επηρεαζόμαστε από τις διαφημίσεις. Να μην αγοράζουμε λοιπόν πράγματα που δεν χρειαζόμαστε
    -Μπορούμε και πρέπει να ανακυκλώνουμε τα υλικά που είναι από γυαλί, χαρτί, μέταλλα,που τα παίρνουμε από μη ανανεώσιμους φυσικούς πόρους.
    -Να φτιάχνουμε προιόντα από υλικό που μπορεί να ανακυκλωθεί.
    – Να μην πετάμε μπαταρίες, ηλεκτρικές συσκευές .Υπάρχουν χώροι ανακύκλωσης για όλα αυτά
    – Να μην πετάμε σκουπίδια στην φύση, είναι αιτία φωτιάς ,εκτός των άλλων, και δεν μας έχουν απομείνει πολλά δάση. Τι θα αναπνέουμε, μπετόν, ήδη ο αέρας στις μεγάλες πόλεις είναι μολυσμένος.
    Αλλά και στην ύπαιθρο που πηγαίνω, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Και ενώ ζούν από την φύση υπάρχει μία άναρχη κατάσταση.
    Η ζωή μας μπορεί να γίνει καλύτερη, αρκεί εσείς οι μεγάλοι να βγείτε από την παγίδα που έχετε δημιουργήσει και να πάψετε να φοβάστε τις αλλάγές, και να μην σκέφτεστε μόνο το ατομικό σας συμφέρον. Δεν γίνεται τα δικά σας παιδιά να είναι καλά και να υπάρχουν άλλα παιδάκια που ζούν σε άθλιες συνθήκες.
    Εμείς τα παιδιά έχουμε όλη την ζωή μπροστά μας και θέλουμε και μπορούμε να την κάνουμε πιο όμορφη.
    Είμαστε αποφασισμένοι και τολμηροί και απαιτούμε και απο σας να κάνετε το ίδιο.
    Θα ήθελα να ακούσουμε και ένα τραγούδι που θα ακουστεί στο φεστιβάλ μας με μία ευχή από μας τα παιδιά, ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΑΥΤΉ Η ΓΗ
    ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΨΕΙ!
    Ξύπνα λουλούδι του δάσους
    πουλί του λιβαδιού
    που σεργιανάς στον ουρανό
    που ‘χεις τα μάτια μικρού ελαφιού

    Σαν τα λουλούδια που πίνουν δροσιά
    έτσι χορταίνω όταν με κοιτάς
    σαν ευωδιά λουλουδιών πρωινή
    σαν ευωδιά μαραμένου φύλλου
    είναι η ανάσα σου

    Κοίταξε με, κοίταξε με
    αίμα της καρδιάς μου
    Η γη χαμογελάει
    τα νερά χαμογελάνε
    τα σύννεφα στον ουρανό
    όλα χαμογελάνε
    αγαπημένη μου

    Ξύπνα λουλούδι του δάσους
    ξύπνα ξύπνα αγαπημένη
    Despierto cuardo de los bajes
    coracon en amorado

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα Ίρις
    τι ευχάριστη έκπληξη μας έκανες σήμερα να διαβάσουμε τις όμορφες σκέψεις σου και να ακούσουμε το αφυπνιστικό τραγούδι-λουλούδι που διάλεξες με ποιοτική εξαιρετική επιλογή!
    Αφού εσείς τα παιδιά είστε αποφασισμένα τόσο ώριμα και τολμηρά εμείς οι ενήλικες θα ακολουθήσουμε σταθερά
    Αστραία

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλησπέρα στην παρέα, καλησπέρα Ίρις, καλά μας τα λέτε εσύ και οι συμμαθητές σου, και θα πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη μας.
    Καλησπέρα Αστραία, έχω διάφορες προτάσεις για χαρωπές νοικοκυρές και εργαζόμενες γυναίκες, εύκολες και φιλικές στο περιβάλλον και προπάντων φθηνές.

    ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
    Τα καθαριστικά, που χρησιμοποιούμε είναι γνωστό πλέον ότι είναι πολλές φόρες βλαβερά και επικίνδυνα για το περιβάλλον αλλά και για μας. Λόγου χρόνου όμως και ευκολίας τα χρησιμοποιούμε θυσιάζουμε την υγεία μας.
    Η εύκολη και σίγουρη καθαριότητα, που υποτίθεται ότι προσφέρουν τα χημικά απορρυπαντικά, έχει σοβαρές συνέπειες. Τα χημικά απορρυπαντικά μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και σκοτώνουν ψάρια, πουλιά και ζώα. Ακόμη όμως και για την υγεία του χρήστη είναι επικίνδυνη η χρήση των χημικών απορρυπαντικών. Οι έντονες μυρωδιές, για παράδειγμα, στα υγρά πιάτων, των καθαριστικών δαπέδων και των αποσμητικών χώρου μπορεί να περιέχουν χημικά που προκαλούν καρκίνο και ασθένειες του ήπατος. Οι παιδικές αλλεργίες έχουν πολλαπλασιασθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην αυξημένη χρήση οικιακών χημικών. Έτσι πρέπει να εντάξουμε στην ζωή και να εντείνουμε την
    προσπάθεια για φυσικότερο καθαρισμό του σπιτιού μα. Εξοικονομούμε ακόμη χώρο, χρόνο και χρήματα, απλοποιώντας τη ζωή μας και βοηθούμε το περιβάλλον. Ανάμεσα στα οικιακά απορρυπαντικά, τα πιο τοξικά είναι τα καθαριστικά φούρνου, αποχετεύσεων. H καυστική σόδα είναι επικίνδυνη για το περιβάλλον και για τον χρήστη.
    • ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ.
    1. Ξίδι και αλάτι: Το μείγμα τους αποτελεί πολύ καλό καθαριστικό επιφανειών.
    2. Μαγειρική σόδα : Διαλύστε 4 κουταλιές σόδας σε 4 φλιτζάνια ζεστό νερό και θα έχετε ένα καθαριστικό για κάθε χρήση. Το ίδιο θα συμβεί αν ρίξετε λίγη μαγειρική σόδα σε ένα βρεγμένο πανί. Η μαγειρική σόδα θα καθαρίσει και θα αρωματίσει όλες τις επιφάνειες της κουζίνας και του μπάνιου…
    3. Αμμωνία: Ένα από τα καλύτερα καθαριστικά με πολλές εφαρμογές – πλακάκια, πατώματα, συσκευές, κ.λ.π. – μπορείτε να παρασκευάσετε ανακατεύοντας 1/4 φλιτζανιού μαγειρική σόδα, 1 φλιτζάνι αμμωνία, 1/2 φλιτζανιού λευκό ξίδι και 4 λίτρα ζεστό νερό. Μπορούμε να διατηρήσουμε το υγρό για επόμενη χρήση σε ένα καλά κλεισμένο δοχείο. Μην ανακατεύετε ποτέ αμμωνία με χλωρίνη γιατί είναι δηλητηριώδης . Η σόδα θαυμάσια (και φθηνά) μπορεί ν’ αντικαταστήσει τις σκόνες κατά των αλάτων του πλυντηρίου ρούχων! Έτσι, δεν θα φρακάρουν τις αποχετεύσεις οι συμπαγείς μάζες απ’ τις διάφορες σκόνες.
    Ένα κουτί σόδας στο πρόγραμμα των 60 βαθμών χωρίς πρόπλυση (και φυσικά χωρίς ρούχα) κάθε 2-3 μήνες, διαλύει τα άλατα στον κάδο.
    Ακόμα, για περισσότερο οικολογικό σπίτι, αποφύγετε παντελώς τη χρήση χλωρίνης! Διότι εκτός απ’ τις διαβρώσεις που προκαλεί, βγάζει στο περιβάλλον αέρια τα οποία καταστρέφουν τους πνεύμονές μας και το όζον!
    Το καλύτερο καθαριστικό είναι το ζεστό νερό με λίγο σαπούνι.

    Γενικό καθαριστικό για το σπίτι:
    Διαλύουμε και ανακατεύουμε μισό φλιτζάνι ξίδι και 1/4 φλιτζανιού μαγειρική σόδα σε δύο λίτρα ζεστό νερό. Το διάλυμα διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα και καθαρίζει τζάμια, καθρέφτες, τις αποθέσεις ασβεστίου σε βρύσες και κεραμικά πλακίδια. Το ξίδι χρησιμοποιείται για απομάκρυνση λιπαρών ουσιών και μούχλας. Για λίπη μπορούμε ακόμη να χρησιμοποιήσουμε και χυμό λεμονιού. Χρησιμοποιούμε τη μαγειρική σόδα σαν σκόνη καθαρισμού, και την ενισχύουμε αν χρειαστεί αναμιγνύοντας με ξίδι.

    Καθαριστικό για τζάμια:
    Διαλύουμε και ανακατεύουμε δύο κουταλιές ξιδιού ανά λίτρο ζεστού νερού και καθαρίζουμε τα τζάμια χρησιμοποιώντας παλιές εφημερίδες. Ακόμα με το ίδιο διάλυμα μπορούμε να καθαρίσουμε κεραμικά πλακίδια και πλαστικές επιφάνειες όπως το εσωτερικό του ψυγείου.

    Για το πλύσιμο των πιάτων:
    Πράσινο ή άσπρο σαπούνι από λάδι ελιάς. Το τριμμένο σαπούνι ελιάς, διαλυμένο σε ζεστό νερό, χρησιμοποιείται για γενικό καθαρισμό, για πλύσιμο πιάτων, για σφουγγάρισμα δαπέδων και βέβαια για πλύσιμο ρούχων. Για επίμονους λεκέδες, προσθέτουμε λίγο ξίδι.

    Για τον φούρνο:
    Φτιάξτε ένα μίγμα παχύρευστης κρέμας με σόδα και λίγο νερό και αλείψτε τις επιφάνειες του φούρνου που θέλετε να καθαρίσετε. Με ένα ψεκαστήρα, ψεκάστε με νερό όταν η σόδα αρχίζει να ξεραίνεται για να την διατηρήσετε υγρή. Επαναλάβετε αρκετές φόρες γιατί η σόδα πρέπει να είναι υγρή για να δράση. Τέλος σκουπίστε καλά με ένα πανί και αφαιρέσετε τη σόδα και τα υπολείμματα. Προσοχή ο φούρνος σας πρέπει να είναι κλειστός και κρύος.

    Για τα άλατα από το βραστήρα του νερού:
    Βράζουμε μέσα μισό φλιτζάνι ξίδι σε δύο φλιτζάνια νερό. Ξεπλένουμε καλά με ζεστό νερό όσο ο βραστήρας είναι ακόμη ζεστός.
    Για τον καθαρισμό του χαλιού σας χρησιμοποιείτε 3 μέρη χλιαρού νερού και ένα μέρος λευκού ξυδιο. Στεγνώστε το χαλί σας σε σκιερό και δροσερό μέρος και όχι απευθείας στον ήλιο για να μην αλλοιωθούν τα χρώματα.

    Αντί για τα τοξικά αποσμητικά χώρου:
    Χρησιμοποιήστε βότανα ή αιθέρια έλαια γιατί είναι φυτικά προϊόντα καθαρίζουν απολυμαίνουν και αρωματίζουν κάθε γωνιά του σπιτιού και μερικά από αυτά όπως η μέντα η λεβάντα και η Λουΐζα είναι από τα καλύτερα εντομοαπωθητικά.

    Τα καλύτερα αποσμητικά και αρωματικά είναι:
    Όλα τα εσπεριδοειδή, το τριαντάφυλλο, το γεράνι, η λεβάντα, το δεντρολίβανο, ο ευκάλυπτος και η μαντζουράνα. Προσθέτοντας 4-5 σταγόνες αιθέριων ελαίων σε λίγο νερό στην ειδική συσκευή και μοσχομυρίζει όλο το σπίτι.

    Για να εξολοθρεύσετε τις κατσαρίδες:
    Εκτός από το κυνήγι με την παντόφλα ,αποτελεσματική είναι και η
    μαγειρική σόδα μαζί με λίγη ζάχαρη σε ένα μικρό πιατάκι και βάλτε το στα ντουλάπια, πίσω από το ψυγείο ή όπου συχνάζουν.
    Μια άλλη μέθοδος για να διώξετε μυρμήγκια και ενοχλητικά έντομα είναι να ρίξετε αιθέριο έντομο λεβάντας η απλό ξύδι εκεί που συχνάζουν.
    Θα επανέρθω με πως μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας βοτανόκηπο ακόμη και αν ζούμε σε διαμέρισμα. Πώς να φτιάξουμε διάφορα είδη ψωμιών, γιαούρτι, μαρμελάδες σπιτικές,πίτες, παρά πολύ εύκολα και γρήγορα.

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλημέρα στην παρέα, παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος σήμερα ,
    αν και όπως πολύ σωστά υπενθυμίζει η Ιρις, πρέπει κάθε μέρα να είναι αφιερωμένη σε αυτό.
    Η Διάσκεψη της Στοκχόλμης για το Περιβάλλον 5.Ιουνίου το 1972 και η Διάσκεψη για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, στο Ρίο της Βραζιλίας το 1992, έθεσαν την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης. Η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης σημαίνει ότι η μακροχρόνια αποτελεσματική ανάπτυξη τόσο για τις ανεπτυγμένες όσο και για τις αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να βασίζεται σε τρεις διαφορετικούς πυλώνες: την προστασία του περιβάλλοντος, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
    Ενώ η Διάσκεψη της Στοκχόλμης υπογράμμισε τη σημασία του περιβάλλοντος, η Διάσκεψη του Ρίο σύνδεσε την προστασία του περιβάλλοντος με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

    Στις μεγάλες δε Διασκέψεις που ακολούθησαν στην δεκαετία του 90 συζητήθηκαν και άλλα ζητήματα, όπως η παγκοσμιοποίηση, η καταπολέμηση της φτώχειας, η σύνδεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του φυσικού περιβάλλοντος και η διασύνδεση των τριών αυτών πυλώνων της βιώσιμης ανάπτυξης, δηλαδή του οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού.

    Ενα χαριτωμένο βίντεο, για μικρούς και μεγάλους….
    Μικρές καθημερινές κινήσεις που μπορούμε όλοι να κάνουμε για να επιτευχθούν μεγάλες αλλαγές!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Αισιόδοξο το γεγονός που παίρνει θέση πάνω στα ζητήματα για το περιβάλλον, τα οποία γίνονται (και πάλι;) επίκαιρα με αφορμή την τεράστια πετρελαιοκηλίδα στον κόλπου του Μεξικού, μία μαθήτρια και διατυπώνει ελεύθερα τις απόψεις της για την διαχείρηση του.

    Θα πρέπει όμως να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, γιατί ο άνθρωπος επιμένει να καταστρέφει το περιβάλλον; Ας υποθέσουμε ότι είναι πρόβλημα έλλειψης ενημέρωσης για την αξιολογική σημασία του χώρου του. Πώς ωστόσο μπορεί να ευσταθεί κάτι τέτοιο στο σύχρονο ‘ανεπτυγμένο’ κόσμο, αφού όλοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς, διατείνονται συνεχώς για την προστασία του, την αειφόρο, πράσινη ανάπτυξη, τον οικολογικό τρόπο ζωής. Ταυτόχρονα έχει κανείς τη δυνατότητα να προβεί στις εξής διαπιστώσεις: το φυσικό τοπιό αλλοιώνεται απο τις βιομηχανικές εστίες που απαιτουν πόρους ή εξόδο αποβλήτων, απο τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που εγείρονται, απο τον κάθε ιδιώτη που επιθυμεί το μέγιστο κέρδος στο πλαίσιο της ιδιοκτησίας του. Συνεπώς, οι αιτίες φαίνονται να έχουν πολιτικόοχαρακτήρα καθώς η ισχύουσα κοινωνική δομή και το κράτος προωθούν και κατωχυρώνουν αυτές τις τάσεις. Το συγκροτημένο πρόγραμμα λοιπόν το οποίο χρειάζεται να θεσπιστεί για να ανακόψει την πορεία προς την ολοκληρωτική δυνάστευση του περιβάλλοντος καλείται να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του αυτόν τον παράγοντα-θεμέλιο, η απεριόριστη επιδίωξη του συλλογικού και ατομικού συμφέροντος έρχεται σε σύγκρουση με το συνολικό καλό.

    Ιδέες εμνευσμένες απο το κείμενο του Μ. Ανδρόνικου.

    Κάρλος

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλημέρα στην παρέα
    . Εκτός από το οικονομικό κραχ έχουμε και οικολογικό κραχ, Κάρλος και αυτό μας αποδεικνύει ότι όλα είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και ο άνθρωπος ένα κομμάτι αυτής της αλυσίδας. Η ολοσχερή εκμετάλλευση και κυριάρχηση που ασκεί ο άνθρωπος πάνω στη φύση με τόση απληστία και αλαζονεία έχει τις συνέπειες τους, όπως υπερθέρμανση του πλανήτη, φαινόμενο του θερμοκηπίου, κλιματική αλλαγή, σταδιακή εξάντληση των φυσικών πόρων, διατάραξη της βιοποικιλότητας.
    Μια σειρά από προβλήματα της καθημερινής μας ζωής οφείλονται σε ένα συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης της φύσης: μόλυνση της ατμόσφαιρας και του εδάφους, νερό μολυσμένο με κάθε λογής επικίνδυνα μέταλλα, τρόφιμα επικίνδυνα από τη χρήση φυτοφαρμάκων, τοξικών λιπασμάτων και ορμονών, γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.
    . Θα ήθελα να αναφερθώ στις εθελοντικές δενδροφυτεύσεις, που ναι μεν στηρίζονται στον ενθουσιασμό του κόσμου, νομίζοντας ότι προσφέρουν ουσιαστικό έργο, αλλά δυστυχώς η πρακτική αυτή αποδείχθηκε ανεπαρκής. Βέβαια αυτή η συνειδητοποίηση και ευαισθητοποίηση των ανθρώπων είναι ελπιδοφόρο μήνυμα, αλλά θα πρέπει να υπάρχει η σωστή κατεύθυνση και οργάνωση ώστε να είναι και αποτελεσματικές αυτές οι πρωτοβουλίες, και να μην αναλώνονται μόνο στην όποια προβολή και διαφήμιση.
    Διότι το 50% αυτών των δένδρων που φυτεύονται πεθαίνει, επειδή δεν έχουν την κατάλληλη φροντίδα και το νερό που χρειάζονται για να αναπτυχθούν.
    Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει πολλούς πολίτες να συμμετέχουν μαζικά σε τέτοιου είδους δράσεις, οι οποίες προβάλλονται έντεχνα από διάφορους φορείς, για ευνόητους λόγους, αλλά το θέμα τελικά περιορίζεται καθαρά στο επικοινωνιακό μέρος και καθόλου στο ουσιαστικό.
    Ανύπαρκτη δε , είναι η πολιτική και το σχέδιο αναδασώσεων της χώρας μας, αφού οι διάφορες κατά τόπους υπηρεσίες υπολειτουργούν ή δεν υπάρχουν καθόλου.
    Με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πουθενά συγκεντρωτικά στοιχεία και καμία ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης για τις αναδασωτέες περιοχές, που έχουν καεί πολλές φορές, οπότε είναι απαραίτητη η τεχνική αναδάσωση.
    Τα κονδύλια είναι ελάχιστα αλλά και αυτά κατασπαταλώνται χωρίς κανένα έλεγχο, αφού οι μηχανισμοί ,αν υπάρχουν δεν είναι εφαρμόσιμοι. Ετσι για παράδειγμα ,στον Κρόνιο λόφο
    στην Αρχαία Ολυμπία δαπανήθηκαν περίπου 3 εκατ. Ευρώ για 300 στρέμματα.
    Επίσης ένα άλλο στοιχείο που είναι απογοητευτικό , είναι ότι για κάποια ιδρύματα πρώην πρωθυπουργών βρέθηκαν 1,500.000 ευρώ για επιχορήγηση, ποσό με το οποίο θα μπορούσαν να αναδασωθούν 10.000 στρέμματα.
    Η σωστή αναδάσωση χρειάζεται μία σωστή οργάνωση κατά αρχήν. Η κατάλληλη επιλογή δένδρων και η ιδανική εποχή που πρέπει να γίνει αυτό, γιατί τα δενδρύλλια προέρχονται από φυτώρια και δεν μπορούν να επιβιώσουν εύκολα στο περιβάλλον των βουνών.
    Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ιδανικές είναι οι βελανιδιές, γιατί δεν είναι εύφλεκτο δένδρο
    και γιατί το ριζικό σύστημα που αναπτύσσουν λειτουργεί σαν μία μεγάλη αποθήκη νερού ψύχοντας την ατμόσφαιρα, κάνοντας το κατάλληλο για την περίπτωση της Αθήνας (Πάρνηθα, Υμηττός..). Εξάλλου οι βελανιδιές δεν είναι άγνωστο είδος για την Αττική.
    Επίσης προτείνουν μία μέθοδο που ανακάλυψε ο ιάπωνας αγρότης και φιλόσοφος
    Μασανόμπου Φουκουόκα, και στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1993.
    Είναι η Υδροσπορά, και χρησιμοποιεί ένα μίγμα από σπόρους ,κυτταρίνη, λίπασμα και βελτιωτικά εδάφους, τα οποία ανακατεύονται μέσα σε νερό.
    Θεωρείται ιδανική μέθοδος για περιοχές όπου υπάρχει κλίση του εδάφους και ακραία
    καιρικά φαινόμενα ,γιατί ο σπόρος προστατεύεται και μπορεί να αναπτυχθεί.
    Επίσης η Υδροσπορά συγκρατεί το χώμα και περιορίζει την διάβρωση του εδάφους και τα πλημμυρικά φαινόμενα που έχουμε συνήθως μετά τις πυρκαγιές.
    Τα δάση ταυτίζονται με την ίδια την ζωή και τη ιστορία του ανθρώπου πάνω στην Γή.
    Περισσότερα δάση καλύτερες συνθήκες ζωής.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Η οικολογική κρίση που βιώνουμε, αποτελεί ένα από τα μείζονα προβλήματα, σήμερα και υπάρχουν έντονες αντιπαραθέσεις σε πολιτικό, κομματικό, επιστημονικό αλλά κι επιχειρηματικό επίπεδο. Για έναν πιο γόνιμο όμως διάλογο και για μια ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος, είναι σημαντικό να αποσαφηνιστούν οι βάσεις του προβλήματος και να οδηγηθούμε από την θεωρία στην πράξη. Για να κατανοήσουμε λοιπόν και να αντιμετωπίσουμε τα οικολογικά προβλήματα θα πρέπει να τα αντιληφθούμε ως κοινωνικά προβλήματα αφού φύση και ανθρώπινη κοινωνία
    αποτελούν ένα όλον. Δηλαδή, φύση και πολιτισμός δεν αποτελούν ένα δυισμό, αλλά μια ολότητα. Ο άνθρωπος και ο πολιτισμός που δημιουργεί μπορεί να αποτελέσει τον μοναδικό εγγυητή μιας ηθικής που θα διασφαλίσει την προστασία του ενιαίου οικοσυστήματος.
    Η οικολογική κρίση που βιώνουμε (ρύπανση, εξάντληση φυσικών πόρων, τρύπα του όζοντος, κλιματολογικές αλλαγές κλπ.) είναι ξεκάθαρο ότι οφείλεται σε κοινωνικές αιτίες, και δεν είναι μόνο η τεχνολογική ανάπτυξη, ούτε ο υπερπληθυσμός που ενοχοποιούνται για τις περιβαλλοντικές καταστροφές. Είναι και οι μηχανισμοί στις οικονομικές δομές και οι διάφορες πολιτικές ιδεολογίες. που παράγουν τα κοινωνικά προβλήματα . Για να επιλυθούν τα οικολογικά προβλήματα είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν και να λυθούν τα εσωτερικά προβλήματα της
    κοινωνίας.Ετσι, για να ξεπεραστεί η οικολογική κρίση πρέπει να ξεπεραστεί πρώτα η κοινωνική κρίση.
    Το ανταγωνιστικό «πνεύμα» της φιλελεύθερης αγοράς, η ελεύθερη οικονομία, ο καταναλωτισμός , η ΄΄καραμέλα΄΄ της προόδου μετέτρεψε το όραμα της επιβολής του ανθρώπου στη φύση, σe εφιάλτη της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο και συγχρόνως στην αλόγιστη οικολογική καταστροφή. Είναι αυτή η τάση του ανθρώπου για κυριαρχία και την αποδεχτήκαμε σαν ΄΄ φυσική΄΄. και έχει ως αντίκτυπο τόσο την οικολογική καταστροφή όσο και τον εγκλωβισμό του ανθρώπου σε έναν οικονομικό και κοινωνικό καταναγκασμό
    Τα πάντα στην φύση είναι συμπληρωματικά και το φαινομενικά πιο αδύναμο με τα ανθρώπινα μέτρα μπορεί να αποδειχθεί πανίσχυρο. Είναι αποδεδειγμένο ότι η επιβίωση ενός οικοσυστήματος εξαρτάται από τη βιοποικιλότητα, όπου και ο πιο φαινομενικά αδιάφορος οργανισμός είναι σημαντικός.
    Ο ανταγωνισμός, που χρησιμοποιούμε σαν άλλοθι και ο νόμος της ζούγκλας ότι υπάρχει και στη φύση είναι μάλλον ανθρώπινο επίτευγμα και κοινωνικό φαινόμενο και όχι βιολογικό.

    Όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει την θέση του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη και αποκτήσει μία νέα ηθική θα μπορέσει να συμφιλιωθεί με τη φύση και να σταματήσει να τη βλέπει –όπως φυσικά και τους συνανθρώπους του- ως πεδίο προς κυριαρχία.

    Μια συνέντευξη µε τον Κορνήλιο Καστοριάδη προς συζήτηση .
    [Η συνέντευξη αυτή δόθηκε το 1993 στο γαλλικό περιοδικό «Πράσινος Πλανήτης» . 17 χρόνια πριν αλλά πάντα διαχρονική.

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ .Το βιβλίο αυτό περιέχει τις εισηγήσεις του Καστοριάδη και του Ντανιέλ Κον – Μπεντίτ καθώς και τις συζητήσεις που ακολούθησαν, τη συνάντηση με θέμα την οικολογία στο βελγικό πανεπιστήμιο της Louvain – La Neuve. Μεταξύ των θεμάτων αυτής της συνάντησης ήταν να ερευνηθούν οι σχέσεις ανάμεσα στα ερωτήματα που θέτει η οικολογία και στα ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της εποχής. Να εξεταστεί αν ο αγώνας ενάντια στον αφανισμό της φύσης μπορεί να χωριστεί από τον αγώνα γιά ένα ριζικό μετασχηματισμό της
    κοινωνίας και της κουλτούρας, καθώς και να προσδιοριστεί η στάση των ανθρώπων απέναντι στο κατεστημένο τρόπο ζωής και στην κρίση του. Η πάλη ενάντια στη ρύπανση και τη μόλυνση γίνεται επείγουσα και θεμελιακή για όλες τις κοινωνίες και για τον καθένα μας .
    Τι είναι για σας η Οικολογία;
    Κορνήλιος Καστοριάδης: Η οικολογία αποτελεί την κατανόηση του βασικού γεγονότος ότι η κοινωνική ζωή δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη με ένα κεντρικό τρόπο το περιβάλλον μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται αυτή η κοινωνική ζωή. Όλως περιέργως, αυτή η κατανόηση μοιάζει να έχει υπάρξει σε μεγαλύτερο βαθμό προηγουμένως, σε άγριες ή παραδοσιακές κοινωνίες. Ακόμη και μια γενιά πριν, στην Ελλάδα, υπήρχαν αγρότες που ανακύκλωναν σχεδόν τα πάντα. Στη Γαλλία, η διατήρηση των ρέοντων υδάτων, των δασών και πάει λέγοντας έχει αποτελέσει ένα ανανεούμενο
    ενδιαφέρον για αιώνες. Χωρίς καμιά «επιστημονική γνώση», οι άνθρωποι είχαν μια απλοϊκή αλλά σαφή επίγνωση της ζωτικής τους εξάρτησης από το περιβάλλον [δες επίσης και την ταινία (του Akira Kurosawa) Dersu Uzala]. Αυτό άλλαξε ριζικά με τον καπιταλισμό και τη σύγχρονη τεχνοκρατία[2], που είναι βασισμένα στην αέναη και ραγδαία αύξηση της παραγωγής και της κατανάλωσης και τα οποία συνεπάγονται ήδη κάποια προφανή σήμερα καταστροφικά αποτελέσματα για την οικόσφαιρα της Γης. Αν σας φαίνονται βαρετές οι επιστημονικές συζητήσεις, απλώς ρίξτε μια ματιά στις
    παραλίες ή στον αέρα των μεγαλουπόλεων. Οπότε, δεν μπορούμε πλέον να πιστεύουμε σε μια πολιτική, που να αξίζει το όνομά της, από την οποία θα έλειπε ένα σοβαρό ενδιαφέρον για την οικολογία.

    P.E.: Μπορεί η οικολογία να γίνει επιστημονική;
    Κ.Κ.: Η οικολογία είναι βασικά πολιτική. Δεν είναι «επιστημονική». Η επιστήμη είναι ανίκανη, ως επιστήμη, να θέσει τα όρια ή τους σκοπούς της . Αν η επιστήμη ερωτηθεί για το πιο ικανό ή το πιο οικονομικό μέσο εξολόθρευσης του πληθυσμού της Γης, είναι ικανή (θα έπρεπε να είναι ικανή!) να σας παράσχει μια επιστημονική απάντηση. Ως επιστήμη, δεν έχει απολύτως τίποτα να πει σε σχέση με το αν αυτό το σχέδιο είναι «καλό» ή «κακό». Κάποιος μπορεί, κάποιος πρέπει, σίγουρα, να θέσει σε κίνηση τις πηγές της επιστημονικής έρευνας για να εξερευνήσει τον
    αντίκτυπο που μια τέτοια και μια τέτοια ενέργεια, εντός της σφαίρας της παραγωγής, μπορούν να έχουν πάνω στο περιβάλλον ή, κάποιες φορές, το μέσο αποφυγής κάποιου ανεπιθύμητου παράπλευρου αποτελέσματος. Σε τελευταία ανάλυση, όμως, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο πολιτική.
    Το να πούμε, όπως λέχθηκε απ’ όσους υπέγραψαν την «Έκκληση της Χαϊδελβέργης» (την οποία, από την πλευρά μου, μάλλον θα ονόμαζα Έκκληση της Νυρεμβέργης), ότι η επιστήμη και μόνο η επιστήμη μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, είναι αποκαρδιωτικό. Ερχόμενη από τόσο πολλούς κατόχους του βραβείου Νόμπελ, εκφράζει μια βασική αγραμματοσύνη, μια αποτυχία να στοχαστούν πάνω στην ίδια τους τη δραστηριότητα, και την πλήρη ιστορική αμνησία. Δηλώσεις σαν κι αυτήν γίνονται όταν, όπως και λίγα χρόνια πριν, οι βασικοί εφευρέτες και κατασκευαστές των
    πυρηνικών βομβών διακήρυσσαν δημοσίως μια βαθειά μεταμέλεια, χτυπώντας τα στήθη τους, φωνάζοντας για την ενοχή τους κοκ. Μπορώ να αναφέρω τους Οπενχάϊμερ και Ζαχάροφ, για να μην πούμε άλλους. Είναι ακριβώς η ανάπτυξη της τεχνοεπιστήμης και το γεγονός ότι οι επιστήμονες δεν είχαν ποτέ, και δε θα έχουν ποτέ, οτιδήποτε να πούνε σε σχέση με τη χρήση της ή ακόμη και τον καπιταλιστικό της προσανατολισμό που δημιούργησε το περιβαλλοντικό πρόβλημα και την παρούσα βαρύτητα του προβλήματος. Και αυτό που παρατηρούμε σήμερα είναι το τεράστιο
    περιθώριο της αβεβαιότητας που περιέχεται στα στοιχεία και τις εξελικτικές προοπτικές για το περιβάλλον της Γης. Αυτό το περιθώριο, προφανώς, έχει δύο πλευρές. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι οι πιο σκοτεινές προοπτικές είναι και οι πιο πιθανές.

    Το αληθινό ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι αυτό αλλά η πλήρης εξαφάνιση της σωφροσύνης, της φ ρ ο ν ή σ ε ω ς. Δεδομένου ότι κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα οδηγήσει ή όχι σε μια άνοδο της στάθμης της θάλασσας, ούτε και πόσα χρόνια θα πάρει μέχρι η τρύπα του όζοντος να καλύψει όλη την ατμόσφαιρα, η μόνη συμπεριφορά που μπορούμε να υιοθετήσουμε είναι αυτή του ευσυνείδητου ή συνεπούς πατέρα της οικογένειας που λέει στον εαυτό του «Αφού το ρίσκο είναι τεράστιο και ακόμη και οι πιθανότητες είναι αβέβαιες, θα
    προχωρήσω με τη μεγαλύτερη σωφροσύνη και όχι σα να ήταν όλο το ζήτημα επουσιώδες».
    Τώρα, αυτού που γινόμαστε μάρτυρες προς το παρόν, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού του Ρίο (που του έχει δοθεί η ταμπέλα της «Διάσκεψης»), είναι η πλήρης ανευθυνότητα. Αυτή η πλήρης ανευθυνότητα μπορεί να ιδωθεί στην αποφασιστικότητα του Προέδρου Bush και των φιλελεύθερων {με την ευρωκεντρική έννοια των συντηρητικών οπαδών της «ελεύθερης αγοράς»}, οι οποίοι επικαλούνται ακριβώς την αντίθετη πλευρά του επιχειρήματος της αβεβαιότητας (καθώς τίποτα δεν έχει «αποδειχθεί», ας συνεχίσουμε όπως και πριν . . . ). Μπορεί να ιδωθεί στην
    τερατώδη συμμαχία μεταξύ των δεξιών Αμερικάνων Προτεσταντών και της Καθολικής Εκκλησίας να εναντιωθούν σε οποιαδήποτε βοήθεια ελέγχου των γεννήσεων στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όταν η σύνδεση ανάμεσα στη δημογραφική έκρηξη και τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι έκδηλη. Την ίδια στιγμή – το μέγεθος της υποκρισίας – κάποιοι ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για το βιοτικό επίπεδο αυτών των πληθυσμών. Για να βελτιώσει όμως κάποιος το βιοτικό επίπεδο εκεί θα έπρεπε να επιταχύνει την καταστροφική παραγωγή και κατανάλωση των μη ανανεώσιμων
    πηγών.

    P.E.: Διαβάζοντας κάποια από τα άρθρα σας, κάποιος θα μπορούσε να έχει την εντύπωση ότι η οικολογία αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου που καλύπτει μια επανα-διαπραγμάτευση όχι μόνο της επιστήμης αλλά και του οικονομικού-πολιτικού συστήματος. Είστε ένας επαναστάτης;
    Κ.Κ.: Η επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος, την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων κοκ. Η επανάσταση σημαίνει τον ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας. Με αυτή την έννοια, φυσικά είμαι επαναστάτης. Αλλά για να υπάρξει μια επανάσταση με αυτή την έννοια, προφανείς αλλαγές πρέπει να λάβουν χώρα στην ψυχο-κοινωνική οργάνωση του δυτικού ανθρώπου, στη στάση που έχει για τη ζωή, εν συντομία, στο φαντασιακό του. Η ιδέα ότι ο μόνος σκοπός στη ζωή μας είναι να παράγουμε και να καταναλώνουμε περισσότερο – μια ιδέα που είναι και παράλογη
    και εξευτελιστική – πρέπει να εγκαταλειφθεί. Το καπιταλιστικό φαντασιακό της ψευτο-ορθολογικής ψευδο-κυριαρχίας, της άνευ ορίων επέκτασης, πρέπει να εγκαταλειφθεί. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει μόνο από όλους τους άνδρες και τις γυναίκες. Ένα άτομο, ή μια οργάνωση μόνο, μπορούν – στην καλύτερη περίπτωση – να προετοιμάσουν, να ασκήσουν κριτική, να διεγείρουν, να σκιαγραφήσουν πιθανές κατευθύνσεις.

    Μια οικολογική συνείδηση άρχισε κατόπιν να διαμορφώνεται. Αναπτύχθηκε ακόμα γρηγορότερα, καθώς νέοι άνθρωποι, δυσαρεστημένοι με το καθεστώς των πλούσιων χωρών, δεν μπορούσαν πια να εντάξουν τις κριτικές τους μέσα στα παραδοσιακά μαρξιστικά κανάλια που καταντούσαν σχεδόν γελοία. Κριτικές που στηρίζονταν επάνω στη συνεχή μεγέθυνση της φτώχειας δεν ανταποκρίνονταν πια στην πραγματικότητα· δεν θα μπορούσε κανείς πλέον να κατηγορήσει τον καπιταλισμό πως οδηγεί τους εργάτες στη λιμοκτονία από τη στιγμή που η κάθε οικογένεια της εργατικής
    τάξης είχε από ένα – και μερικές φορές δύο – αυτοκίνητα. Συγχρόνως, υπήρξε μια συγχώνευση των καθιερωμένων οικολογικών ζητημάτων με τα αντιπυρηνικά ζητήματα.

    P.E.: Αποτελεί, τότε, η οικολογία τη νέα «τελευταία μεγάλη ιδεολογία»;
    Κ.Κ.: Όχι, δεν θα έλεγα αυτό. Και εν πάσει περιπτώσει, η οικολογία δεν πρόκειται να γίνει ιδεολογία υπό την παραδοσιακή έννοια του όρου. Αλλά η αναγκαιότητα να ληφθεί το περιβάλλον καθώς και η ισορροπία μεταξύ της ανθρωπότητας και των πόρων του πλανήτη σοβαρά υπόψη, είναι προφανής για οποιαδήποτε αληθινή και σοβαρή πολιτική. Η φρενήρης πορεία της αυτονομημένης τεχνο-επιστήμης και η τεράστια δημογραφική έκρηξη που θα συνεχίσει να γίνεται αισθητή για τουλάχιστον μισό αιώνα μας το επιβάλλουν. Η προσπάθεια να ληφθούν αυτά υπόψη πρέπει να
    διαμορφωθεί μέσα σε ένα τέτοιο πολιτικό πρόταγμα, που δε θα εξαντλείται αποκλειστικά στην οικολογία αλλά θα την υπερβαίνει. Και εάν δεν υπάρξει ένα νέο κίνημα, καμία επανα-αφύπνιση του δημοκρατικού προτάγματος, η οικολογία θα μπορούσε εύκολα να ενσωματωθεί σε μια νέο-φασιστική ιδεολογία. Ενόψει μιας παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής, παραδείγματος χάριν, κάποιος μπορεί πολύ εύκολα να δει αυταρχικά καθεστώτα να επιβάλλουν δρακόντειους περιορισμούς σε έναν πανικόβλητο και απαθή πληθυσμό.
    Η παρεμβολή της οικολογικής συνιστώσας σε ένα ριζοσπαστικό δημοκρατικό πρόταγμα είναι απολύτως αναγκαία. Και είναι τόσο επιτακτική, ώστε η επαναξιολόγηση της παρούσας κοινωνίας, οι αξίες και οι προσανατολισμοί, που υπονοείται από ένα τέτοιο πρόταγμα, είναι αδιαχώριστη από την κριτική του φανταστικού «της ανάπτυξης» με το οποίο ζούμε.
    ΔΑΙΔΑΛΟΣ

  • Ο/Η Δημόδοκος λέει:

    Καλησπέρα στην μικρή μαθήτρια και τον νεαρό φοιτητή της παρέας! Καλησπέρα στην αγαπητή παρέα!
    Είναι μεγάλο το θέμα που διαπραγματεύεται η ανάρτηση και τεράστιο το πρόβλημα με τις αιτίες του να αγγίζουν ποικίλα συμφερόντα που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
    Να ξαναδούμε την Δήμητρα Γη και την φιλοσοφία της με μια καινούργια ματιά; Είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε.
    Οι φυσικοί πόροι τελειώνουν, η κατάχρηση, η λαιμαργία μας και η κοινωνική αδικία δεν μπορούν να συνεχιστούν άλλο έτσι πια.

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλησπέρα στην Παρέα, καλησπέρα Δημόδοκε, μας έλειψες.
    Εδώ που φθάσαμε είμαστε αναγκασμένοι πράγματι, να ξαναδούμε πολλά πράγματα κάτω από άλλο πρίσμα,και να αποκτήσουμε μία άλλη ηθική ,γιατί όλα είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Ίσως θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την αιτία της δημιουργίας αυτού του προβλήματος και να την αναζητήσουμε μέσα στην ίδια την ανθρώπινη νοοτροπία και την εγωιστική του συμπεριφορά, Μέσα στη άγνοια του και την απομάκρυνσή του από την φύση ,που είναι η ίδια του η βάση ύπαρξης ουσιαστικά, και που με τόση απερισκεψία λεηλάτησε.
    Να μελετήσουμε σε βάθος τους φυσικούς και βιολογικούς νόμους και να αρχίσουμε να παίρνουμε κάποια μέτρα για την επαναφορά της φυσικής ισορροπίας, μήπως και προλάβουμε να σώσουμε κάτι.
    Για να μπορούμε να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα.. ΟΞΥΓΟΝΟ!

  • Ο/Η elzin λέει:

    Ας κρατήσουμε την ζωή μας όρθια!
    Ανάμεσα από τα δένδρα, την βροχή, τις καταιγίδες, τις βροντές και τις αστραπές μιας δημιουργίας!
    Με τα φύλλα της οξιάς,οξυγόνο, μιας ανθρώπινης αξίας!
    Περσεφόνη , Δήμητρα, Κόρη, Σπόροι μιας κοσμογονίας!
    Μια άσβεστη φλόγα και φωτιά, ενάντια στο σκοτάδι κάθε αδικίας, λεηλασίας και αυθαιρεσίας!
    Καλό καλοκαίρι στην παρέα!
    Καλό καλοκαίρι σε όλους σας!

    Κράτησα τη ζωή μου
    ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα,
    κάτω απ’το πλάγιασμα της βροχής
    σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες
    με τα φύλλα της οξιάς
    καμιά φωτιά
    στην κορυφή τους βραδιάζει.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Να κρατήσουμε την ζωή μας όρθια! Όσο μπορούμε και να μην την εξευτελίζουμε με ευτέλεια , ξένη να καταντά φορτική, Κάποιοι θα παρακολουθούν αποχαυνωμένοι το μουντιάλ σε ένα καναπέ, κάποιοι άλλοι θα πηγαίνουν στις εκκλησίες ναρκωμένοι να προσευχηθούν, αρκετοί θα τρέξουν στις παραλίες να στοιβαχθούν και μερικοί όχι πολλοί, πάντα θα εργάζονται ακατάπαυστα ακούραστα και θα σκέφτονται ακαταπόνητα και ελεύθερα . Να είστε καλά αξιόμαχοι πολεμιστές μιας θαυμαστής μαγικής χώρας που είναι η προτίμηση της καρδιάς μας. Καλό καλοκαίρι, εν μέσω εκλείψεων ευθυγραμίσεων και κοινωνικών αλλαγών και αναταραχών
    Αστραία

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
    ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ! Αγαπημένοι μας Πολεμιστές,
    θα είστε στην καρδιά μας και στην σκέψη μας, μαζί με ένα ΝΗΣΙ!

    Σαν παραίσθηση εσύ
    ξεπροβάλλεις μπρος στα μάτια μου
    δύση κι ανατολή
    του ορίζοντα φτερά

    Καλοκαιρινά ραντεβού πάνω στο σώμα σου
    καλοκαιρινά σ’ αγαπώ στην αμμουδιά
    όλο το ΝΗΣΙ ένα βότσαλο στα πόδια σου
    ολόκληρη η γη η δική σου αγκαλιά

    Νέκταρ θεϊκό
    πίνω αχόρταγα απ’ τα χείλη σου
    ζηλεύει η Αφροδίτη
    που ‘χεις τόση ομορφιά

    Καλοκαιρινά ραντεβού πάνω στο σώμα σου
    καλοκαιρινά σ’ αγαπώ στην αμμουδιά
    όλο το νησί ένα βότσαλο στα πόδια σου
    ολόκληρη η γη η δική σου αγκαλιά

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Καλό Καλοκαίρι σε όλους, να πάρουμε δύναμη και μία ανάσα ,για να γυρίσουμε να αντιμετωπίσουμε τους σκύλους που έχουν μπεί μέσα
    και έχουν αρχίσει ν΄αλέθουν κιόλας. Οι Τούρκοι κόβουν βόλτες στο Σούνιο ανενόχλητοι, η δική μας ηγεσία τους γλείφει και σφυρίζει στον αέρα αδιάφορα.Το ΔΝΤ ήρθε να μας ελέχξει να δεί αν είμαστε καλά και υπάκουα
    παιδιά αλλιώς με το ένα πόδι στην γωνία τιμωρία.
    Πόσο ακόμη αυτή η χώρα θα τους ανεχθεί.

    Εδώ στου δρόμου τα μισά
    έφτασε η ώρα να το πω
    Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
    γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα
    Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
    γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα

    Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
    το λέω και τ’ ομολογώ
    Σα να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
    μες στη ζωή πορεύτηκα
    Σα να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
    μες στη ζωή πορεύτηκα

    Όσο κι αν κανείς προσέχει
    όσο κι αν το κυνηγά
    Πάντα, πάντα θα ‘ναι αργά
    δεύτερη ζωή δεν έχει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Πολίτες που πεθαίνουν από δίαιτα at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: