Η ζωή μου σε μια σκηνή

Μαρτίου 17, 2010 § 50 Σχόλια


Κωνσταντίν Στανισλάφσκι
Έχει μεγάλη σημασία, το όνομα που θα δώσει στον απώτερο σκοπό.
Εσείς ξέρετε πια  πόσο σπουδαίο είναι να διαλέξει κανείς το σωστό όνομα
για κάθε αντικειμενικό σκοπό,
Θυμάστε πως γι’αυτό διαπιστώσαμε ότι είναι προτιμότερο το ρήμα
γιατί δίνει περισσότερη ώθηση για δράση.
Τη εσωτερική αυτή γραμμή που ακολουθεί ο ηθοποιός στην προσπάθεια του,
που τον οδηγεί από την αρχή ως το τέλος,
την ονομάζουμε συνοχή ή κεντρικό άξονα δράσης.
Αυτή η κεντρική γραμμή δίνει ζωή σ’όλες τις μικρές ενότητες
και αντικειμενικούς σκοπούς του έργου
και τα κατευθύνει στον απώτερο αντικειμενικό σκοπό.
Από αυτή την στιγμή και μετά όλα εξυπηρετούν τον κοινό σκοπό.
Πλάθοντας ένα ρόλο!
Stanislavsky Konstantin Ρώσος ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος του θεάτρου. Ίδρυσε με τον Νεμίροβιτς Ντάτσενκο το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Στις έξοχες παραστάσεις του περιλαμβάνονταν έργα του Γκόρκι και του Τσέχωφ στο ανέβασμα των οποίων προσπάθησε να αποφύγει τα ρητορικά στερεότυπα και να διεισδύσει στην ψυχή και το συναίσθημα των σύνθετων χαρακτήρων. Ο Στανισλάφσκι τόνιζε την σημασία που έχει για τον ηθοποιό η αναζήτηση της αλήθειας στο παίξιμό του. Ο Στανισλάβσκι στα γραπτά του Η ζωή μου στην τέχνη (1924), Ένας ηθοποιός δημιουργείται (1936), Χτίζοντας έναν χαρακτήρα (1950) και Πλαθοντας έναν ρόλο (1961) θέτει τα θεμέλια της πασίγνωστης Μεθόδου που επιρρέασε τις τεχνικές παιξίματος στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ οδηγώντας στην ίδρυση του Άκτορς Στούντιο από τον Λη Στράσμπεργκ. Είπε…

•«Δεν υπάρχει αληθινή τέχνη αν δεν την ζήσεις. Αυτή αρχίζει εκεί που δένεται μαζί της η συγκίνηση».

•«Ο ρόλος που χτίζεται με αλήθεια, ανεβαίνει ολοένα ψηλότερα, ενώ ο βασισμένος στο στερεότυπο ολοένα μαραίνεται».

•«Μην ξεχνάτε ότι δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι, μόνο μικροί ηθοποιοί».

•«Κάθε δράση στο θέατρο πρέπει να έχει κάποια εσωτερική δικαιολογία και συνέπεια, να είναι λογική και πραγματική».

•«Θ’ αντλείτε προπάντος από τις δικές σας εντυπώσεις, αισθήματα κι εμπειρίες. Θα παίρνετε όμως ακόμη υλικό απ’ τη ζωή τριγύρω σας, την πραγματική και την φανταστική, από τις αναμνήσεις σας, απ’ τα βιβλία, την τέχνη, την επιστήμη και κάθε λογής μάθηση, από τις εφημερίδες, τα μουσεία και πάνω απ’ όλα από την επικοινωνία σας με τους άλλους ανθρώπους».

•«Κάθε άνθρωπος που είναι αληθινά καλλιτέχνης, επιθυμεί να πλάσει μέσα του μια άλλη ζωή, βαθύτερη και με περισσότερο ενδιαφέρον απ’ αυτή που τον περιζώνει στην πραγματικότητα».

Πώς να σας κάνω να νιώσετε την ισχυρή δόνηση,
 από την εντύπωση που προκαλούσε ο Σαλβίνι?
Ίσως αναφέροντας τα λόγια του ποιητή:
Πως ‘ η δημιουργία είναι για την …αιωνιότητα’.
Έτσι έπαιζε ο Σαλβίνι.
Για την αιωνιότητα!

Το θέατρο είναι δύναμη επιρροής που μπορεί να συνεπάρει τους θεατές. Αν όμως η δύναμη πέσει σε λάθος χέρια μπορεί και να τους διαφθείρει, να τους υποβιβάσει και να εξαφανίσει το πάθος τους γι’ αυτό το είδος τέχνης. Η δική μου αποστολή είναι να μεταμορφώσω τους ηθοποιούς από ανήξερους, ημιμαθείς και φιλοχρήματους σε ιερείς της ομορφιάς και της αλήθειας. Ο Κωνσταντίν Στανισλάφσκι γεννήθηκε στη Μόσχα στις 17 Ιανουαρίου 1863. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια που αγαπούσε το θέατρο και ως παιδί ανέβασε με τα αδέλφια του δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και όπερες. Για τις ανάγκες ενός έργου μάλιστα (η ιστορία του οποίου εξελισσόταν στην Ιαπωνία) η οικογένεια Στανισλάφσκι φιλοξένησε στο σπίτι της μια ομάδα ιαπώνων ακροβατών του τσίρκου η οποία περιόδευε την εποχή εκείνη στη Μόσχα. Στα 25 του συγκροτεί μια ερασιτεχνική ομάδα τέχνης και λογοτεχνίας και το 1897 γνωρίζει τον θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη Βλαντίμιρ Νεμιρόβιτς-Ντάντσενκο. Εναν χρόνο αργότερα ιδρύουν μαζί το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, που απέκτησε παγκόσμια φήμη ως ένα από τα ποιοτικότερα και προοδευτικότερα θέατρα της εποχής.Πριν από τον Στανισλάφσκι η έμφαση στην παιδεία ενός ηθοποιού εστιαζόταν σε θέματα πρακτικά: ορθοφωνία, άρθρωση, τόνος, χορός και κίνηση. Δεν υπήρχε όμως θεωρία και τεχνική που να καλλιεργούν την έκφραση συναισθημάτων. Ο ίδιος έλεγε ότι «χρειάζεται μια τεχνική που θα καθοδηγεί τον ηθοποιό να δημιουργεί συνθήκες ιδανικές για να γεννηθεί η αληθινή έκφραση».Θαύμασε και επηρεάστηκε βαθιά από τον ηθοποιό Μιχαήλ Σέπκιν, ο οποίος πρώτος εισήγαγε τον ρεαλισμό και τη φυσικότητα στη ρωσική σκηνή. Με θεμέλιο τις ιδέες του Σέπκιν ο Στανισλάφσκι άρχισε να επεξεργάζεται και να διαρθρώνει μια τεχνική που θα έδινε τη δυνατότητα στον ηθοποιό να χτίζει κατά τη διάρκεια της παράστασης μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Μεγάλη επιρροή στις ιδέες του άσκησαν επίσης τα θεατρικά έργα του Αντον Τσέχοφ. Ο Τσέχοφ, ο Νεμιρόβιτς-Ντάντσενκο και ο Στανισλάφσκι απετέλεσαν μάλιστα τον ιδεολογικό πυρήνα του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας. Η απλότητα και η αλήθεια εξελίχθηκαν σταδιακά στο σήμα κατατεθέν του Θεάτρου και η μέθοδος Στανισλάφσκι χρησιμοποιήθηκε για να πολεμήσει τα θεατρικά κλισέ, την υπερβολή, τον μανιερισμό και την εκζήτηση.

Η μέθοδος θεωρείται από πολλούς η επιστημονική βάση του θεάτρου. Δεν αποτελείται από μια σειρά κανόνες αλλά από διαδικασίες σωματικής και ψυχικής προετοιμασίας που βοηθούν τους ηθοποιούς στην πολυδιάστατη σύνθεση του χαρακτήρα που υποδύονται. Οπως και η επιστήμη, η μέθοδος δεν παραμένει στατική. Εξελίσσεται δυναμικά και δίνει απεριόριστες δυνατότητες πειραματισμού και ανακάλυψης. Οι βασικές διαδικασίες που τη συνθέτουν μετεξελίσσονται και επανεξετάζονται, όπως οι καινούργιες ουσίες εξετάζονται μέσα από μια σειρά εργαστηριακά πειράματα.Με «πειράματα σε εξέλιξη» έχουν παρομοιαστεί και οι παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Στανισλάφσκι. Εκανε την ανακάλυψη ότι, όταν οι ηθοποιοί ανακαλούν προσωπικά τους συναισθήματα και τα προβάλλουν στον χαρακτήρα που υποδύονται επί σκηνής, συνάπτουν ξεχωριστή και πιο ουσιώδη σχέση με το ακροατήριο. «Το σημαντικότερο» έλεγε «είναι να καταφέρεις να αποδώσεις τη ζωντάνια της ανθρώπινης ψυχής».Συνυφασμένη με τα διδάγματα του Στανισλάφσκι είναι και η ιδέα της ηθικής. Θεωρούσε ότι ένας ηθοποιός άνευ ηθικής δεν είναι παρά τεχνίτης, όπως ένας ηθοποιός άνευ τεχνικής δεν είναι παρά ερασιτέχνης. Η ηθική, η γνώση και η υψηλά καλλιτεχνική μορφή έκφρασης αποτελούν τη βάση της μεθόδου του.«Τα στοιχεία που συνθέτουν την ανθρώπινη ψυχή και το ανθρώπινο σώμα είναι αδιαίρετα. Η σχέση μεταξύ συναισθημάτων και κινήσεων είναι πολύ στενή». Ως απλούστατη απόδειξη χρησιμοποιεί το παράδειγμα της πόρτας: αλλιώς ανοίγει κανείς την πόρτα όταν επιχειρεί να αποδράσει, όταν προσπαθεί να κρυφακούσει τι λέγεται στο διπλανό δωμάτιο ή όταν υποδέχεται ένα αγαπημένο του πρόσωπο.

Ο Στανισλάφσκι προειδοποιούσε τους μαθητές του να μην εκβιάζουν τα συναισθήματά τους επί σκηνής. Προσπαθούσε να τους αποσπάσει αντιδράσεις και συναισθήματα όσο το δυνατόν φυσικότερα χρησιμοποιώντας ως μέσο τον αυτοσχεδιασμό. Ελεγε π.χ. στους μαθητές του: «Ταξιδεύετε με τρένο και πηγαίνετε σε ένα σημαντικό συνέδριο. Ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι έχετε πάρει το λάθος τρένο. Ξέρετε πού πάτε; Ποιον θα συναντήσετε και τι θα δείτε; Πώς θα αντιδρούσατε αν ήσασταν: α) βασιλιάς, β) κατάσκοπος, γ) δάσκαλος; Πώς ετοιμάζετε τις βαλίτσες σας για να πάτε ταξίδι; Για να πάτε στον πόλεμο; Πώς επιστρέφετε στο διαμέρισμά σας ύστερα από ένα πάρτι; Φερθείτε σε μία καρέκλα όπως θα φερόσασταν σε ένα αγριεμένο σκυλί. Προσποιηθείτε ότι η καρέκλα είναι: α) θρόνος, β) κάθισμα σε διαστημόπλοιο. Πιείτε ένα υγρό σαν να είναι: α) δηλητήριο, β) κοκτέιλ, γ) ζεστό τσάι».

Το σύστημα Στανισλάφσκι εστίαζε στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής αλήθειας πάνω στη σκηνή διδάσκοντας στους ηθοποιούς να «ζουν το ρόλο» κατά τη διάρκεια της παράστασης. οι ηθοποιοί διδάσκονταν να χρησιμοποιούν τις μνήμες τους για να εκφράζουν φυσικά τα συναισθήματα. Ο Στανισλάφσκι σύντομα παρατήρησε ότι μερικοί από τους ηθοποιούς που χρησιμοποιούσαν ή έκαναν κατάχρηση της συναισθηματικής μνήμης κατέληγαν σε υστερία. Αν και ποτέ δεν αποκήρυξε τη συναισθηματική μνήμη σαν απαραίτητο εργαλείο του ηθοποιού, άρχισε να αναζητά για λιγότερο επώδυνους τρόπους πρόσβασης στο συναίσθημα, δίνοντας τελικά έμφαση στη χρήση από τον ηθοποιό της φαντασίας και της πίστης στις δεδομένες συνθήκες του σεναρίου παρά των δικών του και συχνά οδυνηρών μνημών.Είναι μια συστηματική προσέγγιση για την εκπαίδευση ηθοποιών. Ο Στανισλάφσκι πάντα θεωρούσε το σύστημά του σαν τα περιεχόμενα ενός μεγάλου βιβλίου που ασχολούνταν με όλες τις πλευρές της υποκριτικής. Αρχικά, πίστευε ότι οι ηθοποιοί έπρεπε να μελετούν και να ζουν υποκειμενικά συναισθήματα και να τα εκδηλώνουν στο κοινό με σωματικά και φωνητικά μέσα. Παρότι το σύστημά του εστίαζε στην παραγωγή αληθοφανών συναισθημάτων, αργότερα δούλεψε πάνω στη μέθοδο των σωματικών δράσεων. Αυτό αναπτύχθηκε στις αρχές του ’30 και λειτουργούσε αντίστροφα απ’ τη συναισθηματική μνήμη. Εστίαζε στις σωματικές δράσεις που ενέπνεαν αληθοφανή συναισθήματα και περιλάμβανε αυτοσχεδιασμό και συζήτηση. Συνέχιζε να επιδιώκει να φτάσει στο υποσυνείδητο μέσω του συνειδητού.

Ο ίδιος ο Στανισλάφσκι αναθεώρησε πολλές από τις απόψεις του αλλά ποτέ δεν πρόδωσε τη θεωρία του για την απλότητα και την αλήθεια. Υποστήριζε μάλιστα ότι «δεν υπάρχει «μέθοδος Στανισλάφσκι». Υπάρχει μόνο η αυθεντική και αναμφισβήτητη μέθοδος της φυσικότητας».

Ηθοποιός σημαίνει  ήθος και φως!

ΔΑΙΔΑΛΟΣ

Advertisements

Tagged:

§ 50 Responses to Η ζωή μου σε μια σκηνή

  • Ο/Η iparea λέει:

    …καλησπέρα….το πιο σημαντικό δεν είναι να γίνουμε καλοί ηθοποιοί…αλλά καλύτεροι άνθρωποι…νομίζω…άλλωστε το θέατρο αντιγράφει πάντα την ζωή…με μικρότερη φαντασία
    ..η ίδια διαθέτει μεγαλύτερη φαντασία… πολύχρωμη ποικλία και ασυναγώνιστη ευφυή νοημοσύνη….πραγματική…
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην παρέα
    Το Θέατρο όπως όλες οι άλλες μαγικές πράξεις της ζωής είναι σχετικό με τον έλεγχο του εαυτού και όπως κάθε εξουσία που ξεκινά με την εξουσία πάνω από τον εαυτό μας. Ο Ηθοποιός είναι πλοίαρχος του δικού του πλοίου και κυρίαρχος των διαθέσεων του!
    Πώς μια πράξη να γίνεται ρόλος και ένας ηθοποιός δημιουργείται;Πώς μπορεί ο ηθοποιός να μάθει να εμπνέει τον εαυτό του; Τι μπορεί να κάνει για να εξωθήσει τον εαυτό του σε μια ακόμη φευγαλέα δημιουργική διάθεση; Αυτά ήταν τα απλά, τρομερά αινίγματα που ο Stanislavksi αφιέρωσε τη ζωή του για να εξερευνήσει. Όταν και πώς να επιδιώξει αυτούς τους δρόμους στις μυστικές πηγές έμπνευσης, πρέπει να αποτελέσει το βασικό πρόβλημα της ζωής για κάθε αληθινό ηθοποιό της ζωής ή του θεάτρου. Εάν λαμβάνουν την δημιουργική διάθεση στο ακέραιο μέτρο από την ίδια την φύση και την νοημοσύνη της τότε ίσως οι απλοί άνθρωποι μπορούν να καταλήξουν σε κατάσταση που μοιάζει μετά από πολλή και σκληρή δουλειά με τον εαυτό τους και είναι μια μέθοδος για την τρέλα τους και τον έλεγχό της

    Αστραία

    • Ο/Η iparea λέει:

      …σπουδαίος ηθοποιός…αλλά ασήμαντος σαν άνθρωπος…είχε πει μια μεγάλη ηθοποιός για ένα συνάδελφο της…
      .όταν ο ηθοποιός δεν καταφέρει να μοιάσει στον Εαυτό του και να τον βρεί…έχει αποτύχει στον πρωταγωνιστικό του ρόλο
      ….η ζωή δεν θα του το συγχωρήσει αυτό..νομίζω…
      Λουκ

      • Ο/Η iparea λέει:

        Την ίδια γνώμη έχουμε. Το πρόσφατο παράδειγμα του γνωστού ηθοποιού που βρέθηκε άγρια δολοφονημένος στο διαμέρισμα του αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή και δείχνει πόσο μακριά μπορεί να είναι ένας ρόλος και άνθρωπος και από τον εαυτό του
        Αστραία

      • Ο/Η iparea λέει:

        ….ξένος με τον εαυτό του….παρέμεινε
        Λουκ

      • Ο/Η iparea λέει:

        Χαραμίζοντας την ζωή του σαν σκουπίδι σε μία αυτοκαταστροφή. Ασυγχώρητος. Τι παράδειγμα για τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους;
        Αστραία

      • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

        Δεν ξέρω πόσο επιεικής και ανεκτικός μπορεί να είναι κανείς με τέτοιους ανθρώπους.
        Πάντως ο συγκεκριμένος για κάποιον περίεργο λόγο
        τιμωρούσε τον εαυτό του.Μάλλον γιατί δεν κατάφερε να αποκτήσει ποτέ αυτόν τον κώδικα ηθικής Αστραία,που θα πρέπει να διέπει όλες μας τις πράξεις.Χωρίς αυτό το ήθος θα σέρνεται από τα πάθη του βαφτιζοντας τα κατά το πως τον βολέυει ,αγάπη ,έρωτα, αδυναμία ευαισθησία, μοναξιά,επιτυχία ταλαιπωρόντας βέβαια και κάθε άνθρωπο που τον πλησιάζει.Ο έρωτας είναι ένα ιδεώδες που πρέπει να ανεβάζει τους ανθρώπους και όχι να τους ευτελίζει.
        Και τελικά έχεις δίκιο το ήθος ή το έχεις ή δεν το έχεις,
        δεν διδάσκεται σε κανένα πανεπιστήμιο και σε καμμιά σχολή.Και δεν το αποκτάς ξαφνικά.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλήσπέρα Δαίδαλε,κάτι μου λέει ότι αγαπάς πολύ το θέατρο,
    καλησπέρα στην παρέα..
    Χρειαζόμουν λίγο χρόνο για να επεξεργαστώ τα λόγια του Σταλισνάφσκυ,να τα βίώσω λίγο μέσα μου και να τα συγκρίνω με το μεγάλο θέατρο της ζωής μας.

    Οντως ,δεν υπάρχει πραγματική ζωή αν δεν την ζήσεις,αν δεν την γευτείς με τις συγκινήσεις της,με το πάθος της,αν δεν την χορτάσεις.

    Δεν υπάρχει μεγάλος ρόλος ούτε μικρός,υπάρχει μόνο μικρός ανθρωπάκος ,για να μην ξεχνάμε και τον Ραιχ,ή μεγάλος και όρθιος άνθρωπος.Οποιος ρόλος και να του έχει μοιραστεί,το δέχεται χωρίς γκρίνιες και τον αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ,για να γίνει ένας άψογος ηθοποιός του έργου της ζωής του.Αυτό επιτυγχάνεται με το να ακούει την καρδιά του,τοποθετώντας την λογική του στο κέντρο της ύπαρξης του.Δένει λοιπόν όσο καλύτερα μπορεί τα κορδόνια του παπουτσιού του είτε πέσει ο βράχος είτε όχι,και χωρίς μετανοιώματα,αδιέξοδα
    ψευτοδιλήμματα και κλαψουρίσματα.
    Ετσι ο ρόλος του πάνω σε αυτήν την Γή χτίζεται με την αυθεντικότητα των αισθημάτων του και με την αλήθεια του που τον ανεβάζει όλο και πιο ψηλά.Αρα κάθε δράση μας στο θέατρο της ζωής μας πρέπει να έχει την εσωτερική δικαιολογία και συνέπεια,λογική και πραγματική.

    Ομως ο άνθρωπος -ηθοποιός αντλεί και από τον κόσμο γύρω του,από την επαφή του με άλλους ανθρώπους.Μοιράζεται μαζί τους συναίσθήματα,εντυπώσεις,γνώμες και γνώσεις,όπως επίσης και από τα βιβλία,από την μουσική απο τα τραγούδια που αγαπά,από την φύση.
    Αυτό συνεπάγεται ,ότι ο άνθρωπος μπορεί να μπεί και σε άλλους ρόλους ,ανάλογα σε ποιά σκηνή καλείται να παίξει και σε ποίο έργο.
    Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι παίζοντας τον ρόλο του,τον πλάθει,τον εξελίσσει και γίνεται κυρίαρχος του,αφιερωνοντας τον στην αιωνιότητα.
    Εχω όμως έναν προβληματισμό.
    Στο θέατρο ο ηθοποιός έχει δύο δυνατότητες.Μπορεί να έχει έναν ΄σκηνοθέτη να τον καθοδηγεί και να τον εκπαιδεύει,η μπορεί να είναι ο ίδιος σκηνοθέτης του ρόλου του.
    Στην ζωή άραγε υπάρχει αυτή η ελευθερία επιλογής;
    ή ανήκει αποκλειστικά αυτός ο ρόλος σε κάποιον άλλον και θα αποτελούσε ύβρις και μεγάλη αλαζονεία να τον επιδιώξεις;
    ΚΛΕΙΩ

    • Ο/Η iparea λέει:

      …ένας ακόμη προβληματισμός …αν δεν έχεις ούτε παπούτσια ούτε κορδόνια..τι θα δέσεις Κλειώ….περνώντας από τον βράχο… ξυπόλητος…;;
      Λουκ

      • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

        ……Λούκ με σειρά προτεραιότητας οι προβληματισμοί,για να υπάρχει χρόνος να απαντηθούν
        …..αν και νομίζω ότι έχω μία απάντηση στον δικό σου ερώτημα…
        Μάλλον πρέπει να αυτοσχεδιάσεις….ετσι και αλλιώς ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σου πέσει ο βράχος στο κεφάλι και αν…
        θα φανεί στο χειροκρότημα…
        οσο για το κερί σου Δαίδαλε….
        παιδεύομαι εδώ και ώρες να ξετυλίξω το ταλέντο μου,αλλά θα καταλήξω μάλλον ότι φταίει το κερί δεν παίζει καθόλου καλά τον ρόλο του

      • Ο/Η iparea λέει:

        ..να αυτοσχεδιάσω..αρκεί το χειροκρότημα να μην είναι επικήδειος…και μου πέσει βαρύς ο βράχος….
        ….να το επιπλήξουμε το κερί…. Κλειώ… διορθώνονται και τα υποκείμενα και τα αντικείμενα ….με τις παρατηρήσεις….μερικοί είναι ταλαντούχοι σε αυτή την τεχνική …
        Λουκ

    • Ο/Η iparea λέει:

      Η ελευθερία επιλογής μας μπορεί να βρίσκεται σε ένα κυβικό τύχης που πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα να αρπάξουμε όταν βρεθεί στο δρόμο μας. Ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης είναι το Πνεύμα Μάρτυρας και Θεατής ταυτόχρονα. Αν καταφέρουμε να του γνέψουμε ίσως καταφέρουμε να κερδίσουμε την Ελευθερία μας
      Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    Μια βασική προϋπόθεση για την κοινωνική συμβίωση οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας είναι η δυνατότητα επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της. Όσο ανετότερα επικοινωνούν τόσο συνεκτικότερη είναι η κοινωνία τους.
    Στις αναπτυγμένες κοινωνίες η ουσιαστικότερη επαφή των μελών τους πραγματοποιείται όταν επικοινωνεί το ανώτερο χαρακτηριστικό, αυτό που τα κάνει να ξεχωρίζουν από τα άλλα ζώα, η προηγμένη λογική τους.
    Αυτή η επικοινωνία εκφράζεται άμεσα με τον προφορικό λόγο, την έκφραση, την κίνηση, τη στάση και έμμεσα με το γραπτό. Η παραμικρή ατέλεια των προηγουμένων σε κάθε άνθρωπο μπορεί να τον φέρει σε δύσκολη θέση ή να του χαρίσει τον τίτλο του «ακατάληπτου».
    Το θέατρο πέρα από μια εκδήλωση διασκέδασης είναι μάθημα και διδασκαλία, όπως το καθιέρωσαν οι αρχαίοι τραγικοί.
    Οι θεατές, κάτω από το βράχο του ναού της Αθηνάς στο θέατρο του Διονύσου, καταλάμβαναν τις θέσεις τους από το πρωί, παίρνοντας μαζί τους το αναγκαίο σιτηρέσιο, συμμετείχαν στο δράμα με ποικίλες εκδηλώσεις (αποδοκιμασίας, επιδοκιμασίας), παιδεύονταν και έφευγαν πολλές φορές με τη δύση του ήλιου γεμάτοι νοήματα και διδάγματα. Ήταν το σχολείο τους.
    Οι μεγάλοι θεατράνθρωποι συνεχίζουν να προσφέρουν ιδέες και νοήματα σ’ αυτόν τον ανώτερο τρόπο επικοινωνίας … το Θέατρο.
    Το μυστικό του Στανισλάβσκι ήταν ο ρεαλισμός. Ο ηθοποιός πάνω απ’ όλα πρέπει να είναι πα-ρα-τη-ρη-τι-κός. Παρατηρητικός σε τυχαίους ανθρώπους γιατί μόνο αυτοί ενεργούν ανεπιτήδευτα ή ακόμη και σε ζώα. Όσα και να σου διδάξει ο σκηνοθέτης, όσο και να σε διορθώσει στον τρόπο που προσπαθείς να αποδώσεις το ρόλο σου, αν δεν έχεις παρατηρήσει κάποια συγκεκριμένη δράση σε έναν ανύποπτο άνθρωπο ή περαστικό, δεν μπορείς να την αποδώσεις σωστά.
    Και μη μου πείτε ότι οι εμπειρίες μας από τη ζωή είναι λίγες. Ακόμη και αυτός που είναι κλεισμένος στο σπίτι του για πολύ καιρό, λόγω ασθένειας, έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί. Από την τηλεόραση, το γείτονα, τα προσφιλή του πρόσωπα. Έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί σε τυ-χαί-α άτομα κινήσεις άνω και κάτω άκρων, μορφασμούς, συσπάσεις προσώπου και μυών, χρωματισμό της φωνής, έξαρση ή υποβάθμιση του λόγου και να προσπαθεί να αποκωδικοποιεί τους λόγους όλων αυτών των αντιδράσεων.
    Έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί επίσης τα ζώα. Ποιος δε θυμάται το Γ. Κωνσταντίνου στο ψυχιατρείο να αποδίδει ανεπανάληπτα τον … κόκορα. Σίγουρα ο εξαίρετος αυτός ηθοποιός πα-ρα-τη-ρη-σε πολλές κότες και κοκόρια.
    Στην προσπάθειά μας αυτή για τους ανθρώπους ανοίγουμε μια απροσδόκητη αυλαία γεμάτη από τον ψυχικό κόσμο του παρατηρούμενου προσώπου.
    Να πως βγάζουν τα λεφτά τους οι καφετζούδες και οι χαρτορίχτρες. Είναι τζιμάνια στην αποκωδικοποίηση σε μηδέν χρόνο των αντιδράσεών μας.
    Αλλά … ας επανέλθουμε
    Μάθημα σε δραματική σχολή ….
    Σβήστε μου ένα αναμμένο κερί …
    Ο ευρών (γραπτώς προφανώς) αμοιφθείσεται …
    ΔΑΙΔΑΛΟΣ

    • Ο/Η iparea λέει:

      Το να σβήσεις μία φλόγα με την συμβολική και την κυριολεκτική έννοια δηλαδή να αφαιρέσεις την ζωτική δύναμη ή την ζωή ενός ανθρώπου είναι μεγάλη Ύβρις. Κάτι αντίστοιχο αναλογεί και στο σβήσιμο ενός κεριού που πρέπει να γίνει με προσοχή και με ειδικό χειρισμό και εργαλείο. Κερδίζω τίποτα ΔΑΙΔΑΛΕ;
      Αστραία

      • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

        Καλησπέρα Αστραία,
        μην μου βάζεις δύσκολα
        Τον ρόλο του σκηνοθέτη ήθελα να παίξω που το έχω και απωθημένο αλλά από ότι βλέπω κανείς δεν με παίρνει στα σοβαρά.
        Οσο για το έπαθλο σου νομίζω το έχεις κερδίσεις ήδη,και κανείς δεν μπορεί να το αμβισβητήσει.

  • Ο/Η iparea λέει:

    καλησπέρα….προσπαθώ να ανάψω ένα κερί…θα κερδίσω τίποτα…άραγε Δαίδαλε ή τζάμπα προσπαθώ….;
    ιδού η απορία…!
    και οι καφετζούδες έχουν πέραση και…. οι παπάδες ακόμη … και άλλοι ψυχαναλυτές….ο άθρωπος κάπου θέλει να πει τον πόνο του….οι πετεινοί δεν σε καταλαβαίνουν…. όσο καλά και να τους παρατηρήσεις και να τους μιλήσεις εσύ… δυστυχώς..
    ..μιλάν άλλη γλώσσα…κανένας πετεινός δεν μπήκε στον κόπο να μιμηθεί άνθρωπο …ευτυχώς…
    Λουκ

    • Ο/Η iparea λέει:

      Με κανένα άλλο ζώο ή πτηνό εκτός του πετεινού Λουκ
      μήπως αν προσπαθήσουμε
      καταφέρουμε να συνεννοηθούμε καλύτερα;
      Αστραία

    • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

      Καλησπέρα σε όλη την παρέα,να δώ σε ποιόν θα πρωτοαπαντήσω.
      Καλησπέρα Λούκ πάντα με το αστείρευτο χιούμορ σου,
      εχω κάτι λύσεις ,για σένα,τελείως εμπειρικές βέβαια.
      Μην τις πάρεις και κατά γράμμα,δεν έχω και ντοκτορά
      Μασσαχουσσέτης.
      Είτε ξυπόλητος είσαι,είτε με παντόφλες,ή με πανάκριβα παπούτσια,πάντα πρέπει να είσαι πανετοιμος για το οτιδήποτε,
      και πρέπει να έχεις υπολογίσει την κάθε πιθανότητα,ωστε να μην βρεθείς προ εκπλήξεων.Τώρα αν μπορέίς να εξασφαλίσεις και ένα ανθεκτικό κράνος δεν θα ήταν και άσχημη ιδέα,όλο και κάτι θα σώσεις.
      Τώρα στην περίπτωση του κεριού,έχεις σοβαρό λόγο να ανάψεις αυτό το συγκεκριμένο κερί; αν ναί τότε πρέπει να εντείνεις τις προσπάθειες,και με την βοήθεια του Δία στους ιχθείς κάποια στιγμή θα τα καταφέρεις Αν όχι υπάρχουν και άλλα κεριά που ανάβουν πιο εύκολα.
      Πάντως αν τα καταφέρεις να σε έχουμε υπόψη μας σε περίπτωση που σε χρειαστούμε,για καμμία συμβουλή.

    • Ο/Η greenlion λέει:

      Λουκ
      Θα σε…μαλώσω μου φαίνεται… τι το θες το κερί εσύ…όταν μπορείς να ξεσηκώσεις τον Έρωτα μιας Φλόγας Ακατάστρεπτης;

      • Ο/Η iparea λέει:

        …ναι …μάλωσε με ..και εσύ τώρα….να δω που θα πω τον πόνο μου …να με καταλάβει κάποιος…
        βράχο βράχο …τον καημό μου…να πέφτει στο κεφάλι μου…
        Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    καλησπέρα.. το χιούμορ είναι το καταφύγιο μου όταν μου βάζουν δύσκολες ασκήσεις..
    να βάλω το κράνος …αλλά καλού κακού ενημερώστε και τον βράχο να προσέξει το ευαίσθητο κεφάλι μου…
    και τα δοκτορά Άνω Λιοσίων καλά είναι….την κάνουν την δουλειά τους…
    εφαρμόζω την παροιμία που λέει..αντί να παραπονείσαι στο σκοτάδι άναψε κεράκι φως….γενικά οι παροιμίες λένε σπουδαία πράγματα. πάντα τις λαμβάνω υπόψιν μου….σαν παιδί των κάτω Λιοσίων που είμαι..
    συμβουλές να δώσω ..λεφτά μην μου ζητήσετε…
    Λουκ

  • Ο/Η Δημόδοκος λέει:

    Καλημέρα στην αγαπητή παρέα!
    Η ζωή μου όλη να παίζεται πάνω σε μία σκηνή;
    Η ζωή μου όλη να συμπυκνώνεται σε μία μοναδική σκηνή;
    Η ζωή μου όλη να γεννιέται μέσα σε μία σκηνή;
    Η ζωή μου όλη να εμπεριέχεται σε 12 ραψωδικές σκηνές
    και μία εκπόρθηση Ιλιάδας Υλική;

    Τραγουδάκι για την παρέα
    ΣΗΜΕΡΑ
    Η ζωή μου όλη σήμερα
    Χθες αλλιώτικα σκεφτόμουνα
    Το όνειρο ονειρευόμουνα
    Η ζωή που περνά και χάνεται
    Η στιγμή που ποτέ δεν πιάνεται
    Αρπάξτε την ημέρα!

    • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

      Καλησπέρα στην παρέα,
      καλησπέρα Δημόδοκε
      ΣΗΜΕΡΑ η μέρα μας ξεκίνησε πράγματι πολύ όμορφα
      με το να σε έχουμε κοντά μας από το πρωί,
      πάνω σε μία σκηνή και να εξετάσουμε όλη την ζωή μας με αυτό το πνεύμα και το ήθος του πολεμιστή.

  • Ο/Η iparea λέει:

    …καλημέρα στην θεατρική παρέα…καλημέρα σκηνοθέτη πολεμιστή…
    να αρπάξουμε την στιγμή…την ημέρα και…κυρίως τον ταύρο να αδράξουμε από τα κέρατα…με τέχνη μαεστρία…και Ομηρική Τεχνική…
    Λουκ…ταυρομάχος ..ταυροκαθάπτης…

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα σε όλους
    Το ήθος στο θέατρο είναι ένα στοιχείο που βοηθά να φθάνουν οι ηθοποιοί σε μια δημιουργική κατάσταση. Το ονομάζουμε ήθος πειθαρχία και ώθηση της συλλογικής προσπάθειας σε εναρμόνιση με τον αντικειμενικό και υποκειμενικό σκοπό. Ο ηθοποιός χρειάζεται τάξη και ένα κώδικα ηθικής για τους δημιουργικούς και καλλιτεχνικούς σκοπούς του. Η επιτυχία είναι κάτι περαστικό φευγαλέο και το αληθινό πάθος είναι η επίπονη απόκτηση της γνώσης για όλες τις αποχρώσεις και τις λεπτές πτυχές του πολύπλευρου μυστικού της Δημιουργίας και της Ποίησης. Αν για ένα ηθοποιό το ήθος είναι απαραίτητο συστατικό για την καλλιτεχνική του σφραγίδα για ένα πολεμιστή είναι αδιαπραγμάτευτο ουσιαστικό του χαρακτήρα του γιατί όλη η ύπαρξη του εξαρτάται από αυτό. Και δεν είναι κάτι που το αποκτά κάπου και μια στιγμή ή ωφελιμιστικά προς το τέλος ενός ταξιδού. Είναι έτσι όλη η πορεία του και η διαδρομή και αυτό είναι η δύναμη του η πραγματική. Μπορεί να κάνει πολλά λάθη αλλά ποτέ αυτά τα λάθη δεν είναι λάθη ήθους και δεν αμαυρώνουν την αρετή. Χωρίς αυτή την αμεμπτότητα του ήθους του ο πολεμιστής δεν είναι τίποτα. Ένας τυχοδιώκτης γίνεται και ένας κατάπτυστος μνηστήρας καταλήγει.
    Με αυτό το πνεύμα εξετάζεται η ζωή του όλη και πριν και σήμερα και αύριο
    Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    καλησπέρα…να δηλώσω Αστραία εσπευσμένως …. πως όλες τις αμαρτίες τις έχω κάνει …έχω αποφύγει αυτές που βλάπτουν το ήθος και τα 7 ή… 12 θανάσιμα νομίζω αμαρτήματα..
    στέκει το κεφάλι μου …στους ώμους καλά….;
    Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    …Λούκ νομίζω παρά τρίχα γλύτωσες το κεφάλι σου και από τον βράχο και από το σπαθί…….

    ….Είναι μάλλον επειδή κινείσαι εσπευσμένως και είσαι πιο γρήγορος και από την σκιά σου.

    συγχωρεμένες οι υπόλοιπες αμαρτίες….

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ……Ωχ την πάτησα
    κόλλησα τον ιό
    τρέχω εσπευσμένως για το αντίδοτο….

    • Ο/Η iparea λέει:

      ….εσπευσμένα…καθυστερείς με το αντίδοτο Κλειώ…..
      …ισχυρά μας έχουν εμποτίσει…..στα ρούχα …στα στενά παπούτσια….με κορδόνια ή χωρίς.. πρησμένων ποδιών…..στους ψεκασμούς της ατμόσφαιρας…σε ροζ συννεφάκια….σε ροζ κυκλώματα…σε ακριβά συγχωροχάρτια…
      …σε φαρμακευτικές μαύρες εταιρίες…και μαφίες….και άλλα…
      Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλημέρα Παρέα,
    Λούκ είναι τόσο ύπουλος αυτός ο ιός που βρίσκεται παντού…
    Στην περιπτωσή μου ,οι ειδικοί διέγνωσαν απλή ζάλη,
    ….πάντως καλού κακού λέω να μπώ αυτοβούλως σε καραντίνα…..

    …η πρόθεσή μου βέβαια ήταν να προστατεύσω εσένα,μήπως σε ακούει
    κανένα καλό κορίτσι και παρεξηγήσει τις αμαρτίες σου,…
    ήθελα να τονίσω πόσο καλός είσαι κατά βάθος…
    …είσαι αθώο παιδί εσύ ..δεν ξέρεις…ο κόσμος είναι κακός και βάζει πολλά στο μυαλό του

  • Ο/Η iparea λέει:

    …. καλημέρα…ωχ..ωχ ωχ…την τελευταία φορά που αποφάσισε κάποιος ραβίνος να μας σώσει.. και ο καλός θεός..το πληρώσαμε πολύ ακριβά… δεν μας άφηνε ά σωτους….;;;; τα μεγαλύτερα εγκλήματα περνούν από προστάτες σωτήρες….σωτήριες προθέσεις… όπως και ο δρόμος για την κόλαση…
    ..για απλή ζάλη ..μη μπεις στην καραντίνα και σε χάσουμε κιόλας…θα σου περάσει….
    …οι καλές κοπέλες σε αυτό τον κακό κόσμο….ελπίζω να είναι και έξυπνες ..βασίζομαι σε αυτό…για να σωθώ…ο αθώος δυστυχής αμαρτωλός….
    Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    …Αχ τι θα κάνω με σένα…πουθενά δεν σε πιάνω
    από την μία αμαρτία στην άλλη πέφτω….
    λέω να πάω να εξομολογηθώ….
    θα μου κάνει καλό άραγε ή θα επιδεινώσει την κατάστασή μου…..

  • Ο/Η iparea λέει:

    …σε παπά ή ψυχαναλυτή… θα πας….;;;
    ποιος θα σου κοστίσει πιο πολύ και…επιδεινώσει την κατάστασή σου ;;;
    ..μήπως προκαλώ ζάλες… ο αμαρτωλός… και γίνομαι πρόξενος αμαρτιών και πειρασμών.. ..;
    να κάνω την αυτοκριτική μου…λέω… και ίσως γλυτώσω και τον λογαρισμό την ΔΕΗ…..και την αλλαγή των φώτων….
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Πως μου αρέσουν τα Σάββατα!
    Καλημέρα
    Δεν έχω να πω τίποτα για τις αμαρτίες άλλων Λουκ. Έχω τις δικές μου να δω. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του των επιλογών και των αποφάσεων του. Πληρώνει το αντίστοιχο αντίτιμο στο οικουμενικό νεμεσιακό δίκαιο που ελπίζω να υπάρχει. Η τοποθέτηση μου σε κάποια θέματα είναι μια θέση και μια άποψη που προσπαθώ να γίνεται μετά και μέσα από επεξεργασία δίκαιη κρίση και διάκριση στο μέτρο που μπορώ να το κατανοήσω χωρίς να το υπερβώ και όχι μια στείρα επίκριση κριτική και επιδείξεις περιττής εγωκεντρικής ασυμμάζευτης υπεροψίας
    Αστραία

  • Ο/Η Δημόδοκος λέει:

    Καλημέρα αγαπητοί και αγαπητές μου!
    Ο πολεμιστής είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός
    γιατί θεωρεί τον κόσμο όλο μια μεγάλη σκηνή
    και είναι όχι μόνο υποχρεωμένος να ερμηνεύσει τον εαυτό του και τους άλλους ανθρώπους αλλά,
    και γιατί είναι αναγκασμένος να επιβιώσει σε ένα πολεμικό σύμπαν και είναι ο μόνος τρόπος.
    Ο μόνος τρόπος να προστατεύσει τον εαυτό του αλλά,
    όχι να υπερασπιστεί την σπουδαιότητα του και το εγωκεντρισμό του, είναι να γίνει ένας άριστος κυνηγός και να κατανοήσει τις αρχές της ελεγχόμενης τρέλας.
    Μέρος της εκπαίδευσης του είναι η παρουσία του μικρού τυράννου
    που αν δεν τον βρει θα πρέπει να τον αναζητήσει αλλά,
    και το επόμενο αναβαθμισμένο στάδιο εκείνο του άξιου αντιπάλου.
    Το πραγματικό ήθος, η αρετή και όχι η ηθικολογία, είναι δικλείδα ασφαλείας για ένα πολεμιστή
    για να μη καταλήξει χρησιμοθήρας
    και προσωποκεντρικά ιδιοτελής.
    Έτσι, αφού το κίνητρο του δεν είναι το κέρδος,
    πλην τηνς γνώσης και της κατανόησης της,
    αφιερώνει και καταθέτει όλες τους τις πράξεις και τις μη πράξεις, ακόμη και τις κρυφές του σκέψεις στο Πνεύμα
    και με αυτό τον τρόπο του γνέφει
    και επικαλείται την μαρτυρία του και την κάθοδό του.
    Μόνο η ειλικρίνεια του και η αψογοσύνη του
    μετρά μπροστά σε αυτή την παρουσία του μεγάλου σκηνοθέτη
    και η γυμνή αλήθεια των προσπαθειών του
    των επιλογών και των αποφάσεων του.

    Η ασπίδα του περιλαμβάνει μόνο λίγα, απαραίτητα, ξεκαθαρισμένα στοιχεία από το τονάλ που του χαρίζουν γαλήνη δύναμη και ισορροπία.
    Η ασπίδα του Αχιλλέα και του Ηρακλή, χρήζουν ιδιαίτερης μνείας και προσοχής και όσοι έχουν στο πεπρωμένος τους την συνάντηση με τον Νέσσο
    να προσέξουν την τρέλα του Ηρακλή και την υπερβολή του.
    Η προστασία από την Λεοντή διασφαλίζεται με την εκπομπή ενός ηλιακού κέντρου από την καρδιά
    που ακούει αφουγκράζεται τον ήχο καλά, την φωνή της όρασης
    και βλέπει πίσω από τα μεταφραστικά προγράμματα του χειραγωγημένου κατεστημένου.

  • Ο/Η iparea λέει:

    ..καλημέρα στην ανοιξιάτικη παρέα…καλημέρα στον Πολεμιστή Έρωτα …που Επιστρέφει σαν την Άνοιξη…. δυνατός και ακαταμάχητος…καλημέρα στις κόρες των καταπράσινων λιβαδιών
    … να ελέγχουμε την τρέλα της ζωής μας…για να μην μας ελέγχουν τα μεταφραστικά προγράμματα των μηχανών.. με μέτρο… χωρίς υπερβολή και υπεροψία και…. με αρκετή αυτογνωσία…
    Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλημέρα στην Ανοιξιάτικη παρέα,ομορφο Κυριακάτικο πρωινό.

    Ενας λαμπερός ηλιος μας γνέφει από ένα ΄΄παράθυρο΄΄

    Η Ανοιξη μπήκε κρυφά από μία χαραμάδα

    Φαντάσου να μπαίνει ένα φώς
    φαντάσου στου Νού την λιακάδα
    φαντάσου να απέχει Η ΖΩΗ ΑΠ΄ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΝΟ ΜΙΑΝ ΕΥΧΗ!!!

    Μια γιορτή μας ενώνει και μας φωτίζει!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα σε όλους
    Τι να πω μπροστά σε αυτό τον καταιγισμό της μουσικής
    αρμονίας των πλανητικών σφαιρών;
    Σιωπηλή θα μείνω για να ακούσω τα Ανοιξιάτικα τραγούδια σας αγαπημένοι μου πολεμιστές της γνώσης του έρωτα και του πνεύματος και μιας συνείδησης λαμπερής ακτινοβόλας και καθαρής με μια ευχή:
    να είμαστε πάντα μαζί
    Αστραία

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Καλημέρα σε όλη την παρέα,είμαστε όλοι εδώ βλέπω,τραγούδια ακούω
    και ανοιξιάτικες μουσικές,επίσημα κονσέρτα για να υποδεχτούμε την Ανοιξη,
    Νάσαι καλά Μούσα Κλειώ που μας ξύπνησες με το κελάιδισμά σου
    πρωί-πρωί με την Αυγούλα.
    Να ενισχύσω και εγώ την ευχή Αστραία.
    Να είμαστε πάντα μαζί!

  • Ο/Η greenlion λέει:

    Καλημέρα στην Άνοιξη
    Καλημέρα στην παρέα
    Μιαν ευχή όλοι να είναι πάντα μαζί!

  • Ο/Η iparea λέει:

    ..καλημέρα greenlion…η καλύτερη για μια Άνοιξη ευχή..να είμαστε όλοι μαζί…σε μια ολότητα του εαυτού….βαδίζοντας μια γέφυρα ευφυούς συνεργασίας….γιατί χρειαζόμαστε… ο ένας τον αλλον… σε αυτό το ανηφόρι που λέγεται Ζωή…
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Γεια σου Άνοιξη!
    Η μέθοδος Στανισκαβσκι ήταν μία επανάσταση για τη θεατρική τέχνη. Πολύ θα ήθελα να δώ μια θεατρική παράσταση της οποίας ο σκηνοθέτης θα την είχε υιοθετήσει. Σπανίζουν δυστυχώς τέτοια δείγματα στη σύχρονη θεατρική σκηνή.

    Το ζήτημα ωστόσο παραμένει το εξής: πως μπορούμε εμείς να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας το σύστημα Στανισλαβσκι; Αρχικά είναι απαραίτητο να τεθούν ορισμένες παραδοχές. Η ζωή είναι μία τεράστια αυλαία μέσα στην οποία οι άνθρωποι κατέχουν τρείς ιδιότητες, του ηθοποιού, αυτή του θεατή και του σκηνοθέτη. Καλούνται ανάλογα με την περίπτωση να επιλέσουν την κάθε μία. Ως ηθοποιοί λαμβάνουν ενεργό δράση συμμετέχουν στην σε όλο το φάσμα του κοινωνικού συστήματος. Ως θεατές κατέχουν παθητική στάση επιβραβέβοντας η αποδοκιμάζοντας τις πράξεις άλλων. Τέλος, ως σκηνοθέτες διαμορφώνουν οι ίδιοι τις πτυχές του βίου τους ή του βίου τρίτων.

    Καθίσταται πλέον πρόδηλο οτι μπορεί να υπεισέλθει στην εκτός του θεάτρου πραγματικότητα αυτή η μέθοδος. Ίσως για ένα τμήμα του πληθυσμού να υπάρχουν ηθικά διλήμματα σύμφωνα με το πρότυπο, είναι σωστό να υποδύεται ένας άνθρωπος διάφορους ρόλους και να μην είναι ο εαυτος του; Ρητορικό σχήμα δεν θα αποτελέσει η αντερώτηση, πόσους ρόλους έχει ο εαυτός, καθότι είναι γνωστή η θεωρία περί των κοινωνικών ρόλων και των μεταξύ τους συγκρούσεων. Οι συνθήκες εκ των πραγμάτων καθορίζουν το ρόλο, αφού, επαγωγικά, άλλη συμπεριφορά αποκτά κανείς στον επαγγελματικό, άλλη στον οικογενειακό, άλλοι στον στενό φιλικό, ενώ πρόκειται για το ίδιο άτομο. Συμπέρασματικά: με γνώμονα την αξιοπρεπή επιβίωση και την πνευματική εξέλιξη ο καθένας είναι αναγκαίο να προδιορίσει το ρόλο του στο αντίστοιχο περιβαλλοντικό πλαίσιο.

    Κάρλος

    • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

      Εφαρμόζοντας τη μέθοδο Στανισλάβσκι στην καθημερινή μας ζωή ανοίγουμε την αυλαία του εαυτού μας, απομυθοποιούμε την προσωπικότητά μας, ανακαλύπτουμε άγνωστες πτυχές μας, πιθανόν αυτοσαρκαζόμαστε για να αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα με λιγότερο εγωισμό.

  • Ο/Η iparea λέει:

    ..καλημέρα ….καλημέρα πανεπιστημιακέ συμπερασματικέ Κάρλος,,,,
    τι είναι ο άνθρωπος….; αναρωτιέται ο Πιραντέλο…
    στο έτσι είναι αν έτσι νομίζετε….εύστοχα και εύλογα…
    είναι αυτό που φαίνεται…;
    είναι αυτό που νομίζει ο ίδιος για τον εαυτό του ότι είναι..;
    είναι αυτό που νομίζουν οι άλλοι ότι είναι…;
    είναι αυτό που γίνεται στην διάρκεια μιας εξελικτικής πορείας και αλληλεπίδρασης…;
    ή κάτι άλλο..που μας διαφεύγει….
    τι νομίζουμε ότι είναι ο άνθρωπος…;
    ιδέ η απορία..!
    ίδε ο άνθρωπος!
    ιδού η Ρόδος… ιδού και το πήδημα….!!!
    είδε ή οίδε κάποιος…;
    ρητορικές ερώτησεις …. σε ρολόγια της μνήμης….όταν σε τσιμπάει μια μέλισσα….και ξυπνάς από ένα όνειρο καλοκαιρινής νυχτός….που ήσουν παθητικός θεατής και….. όχι δημιουργικός παρατηρητής….
    Λουκ… παρέα
    με την Εμμονή της Μνήμης…του Χωρο Χορο Χρόνου…

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην παρέα
    Ο άνθρωπος μπορεί να είναι το σημάδι που αφήνουν τα ίχνη του από το περπάτημα του στη γη.Η ζωή του τα έργα του τα λόγια του οι σκέψεις του ο αγώνας του οι επιλογές του οι αποφάσεις του η μνήμη του τα όνειρά του.
    Μία χαρακτηριστική σκηνή του matrix εκείνη που η νοικοκυρά με το καλάθι μόλις βλέπει τον Νίο μεταμορφώνεται σε Σμιθ και επιτίθεται μανιασμένα λέγοντας εγώ εγώ. Αμέσως μετά απειράριθμοι Σμιθ όλοι ίδιοι κάνουν το ίδιο. Ο Δον Χουάν λέει στον Καστανέντα πως μπορεί να φτιάξει ένα άνθρωπο με το να τοποθετήσει σε ένα άγαλμα ένα μαγνητόφωνο που να επαναλαμβάνει συνέχεια εγώ και εγώ. Η Πηνελόπη λέει στον Ευρύμαχο πως για αυτήν είναι όλοι ίδιοι. Έχουν την ίδια συμπεριφορά την ίδια δομή πολύ μακριά από την πάστα και το ήθος του πολεμιστή. Οι μικροί τύραννοι μοιάζουν σε αυτό. Αλαζονικοί μανιακοί στην σπουδαιότητα του εγώ τους και την υπεράσπιση του με μικρή εγωκεντρική κοσμοθεώρηση σε παγιδεύουν σε διάφορα συναισθήματα που σου προκαλούν οίκτου φόβου ενόχλησης εκνευρισμού και ανησυχίας. Το ρόλο κανείς ίσως θα μπορέσει να τον προσδιορίσει ανάμεσα στο εγώ και το εμείς όταν αναλαμβάνει την ευθύνη της ύπαρξης του και την ευθύνη μιας συνεργασίας.
    Ιδού η Ρόδος ιδού και ο Κολοσσός
    Αστραία

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλησπέρα, χάθηκα όλη την μέρα,γιατί ξεχάστηκα κάτω από την Ακρόπολη,γοητευμένη από το όνειρο ενός πολεμιστή και εξακολουθώ να παραμένω έτσι ακούγοντας συμφωνίες ηρωικές και κονσέρτα μαγικά
    …..Παρακολουθώντας το πέταγμα ενός αετού σκέφτομαι ότι αυτό ήταν κάποτε ο άνθρωπος ένα μαγικό πουλί με όμορφα φτερά που πετούσε ψηλά.
    ….Για τώρα δεν ξέρω…..

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα στην θεατρική συμφωνική παρέα
    Το θέατρο γιορτάζει την Ημέρα του σε μια θεατρική σκηνή.
    Με δωρεάν παραστάσεις θα εορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα Θέατρου το προσεχές Σάββατο 27 Μαρτίου, από το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, σε συνεργασία με πολλούς θιάσους.

    Συμμετέχουν, μεταξύ πολλών άλλων: Κnot-Gallery με τον «Γλάρο», Νixon/ Screening Room με το «Κάτσε 5 λεπτά», Αγγέλων Βήμα με το «Εσύ και τα σύννεφά σου», Αθηναΐς με το «Festivalium- 10 χρόνια Σπείρα», Αλίκη με τη «Δωδεκάτη νύχτα», Αποθήκη με το «Σεσουάρ για δολοφόνους», Απλό Θέατρο με το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», Αργώ με τα έργα «Τhat face» και «Το κορίτσι που ζήτησε μια βελόνα, μια απλή βελόνα», Ασκηση με τα «Επισκέψεις» και «Παιχνίδια σφαγής», Αυλαία με το «Με δύο γυναίκες… τα πάντα όλα», Εθνικό με τις παραστάσεις «Ο Θείος Βάνιας», «Μαρά/ Σαντ», «Recycle», «Ερρίκος, Εδουάρδος, Ριχάρδος», Ελισσός με «Το ημερολόγιο ενός τρελού», Εξαρχείων με τις «Νύχτες εξόδου», Εσωθέατρο με το «Ερως και Θάνατος», Βασιλάκου με το «Σε στενό οικογενειακό κύκλο», Θέατρο Εξ Αρχής με τη «Φαλακρή τραγουδίστρια», Θέατρο του Νέου Κόσμου με τα «Λιοντάρια», Χώρα με τα έργα «Chatroom», «Rent», «Πάκμαν», «Η πέτρα της υπομονής», Ηβη με τους «Τρομερούς γονείς», Κιβωτός με τα «Κορίτσια ημερολογίου», Κνωσσός με «Τα 39 σκαλοπάτια», Μεταξουργείο με τα έργα «Το Γάλα» και «Μαράν Αθά», Οδού Κεφαλληνίας με τα έργα «Ο Βυσσινόκηπος» και «Απαλλαγή», Οδού Κυκλάδων με «Το ύστατο σήμερα», Ορφέας με «Το επάγγελμα της κυρίας Γουώρεν» και τον «Τρελαντώνη», Πρόβα με το «Μια νύχτα μια ζωή», Τόπος Αλλού με «Το τέλος του παιχνιδιού», Τρένο στο Ρουφ- Αμαξοστοιχία με «Το κολιέ της Ελένης», Χυτήριο με τη «Βασίλισσα της ομορφιάς» κ.ά.

    Πληροφορίες: Ελληνικό Κέντρο του ΔΙΘ, http://www.hellastheatre.gr, τηλ. 210 3303.149, και στα ταμεία των θεάτρων (θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας).
    Αστραία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Η ζωή μου σε μια σκηνή at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: