Η Πλανητική Σκέψη και το Παιχνίδι του Κόσμου

Φεβρουαρίου 9, 2010 § 49 Σχόλια


 Αν τελειώνει η φιλοσοφία, μετά τι;

Κώστας Αξελός: Πριν λίγες ημέρες αποχώρησε ίσως  ο τελευταίος μετα-φιλόσοφος.

Ο Κώστας Αξελός ήταν από τα τελευταία μεγάλα ονόματα μιας τρανταχτής γενιάς τολμηρών, ανήσυχων, πρωτοπόρων Ελλήνων. Ο ίδιος άνοιξε τη σκέψη στους ορίζοντες του κόσμου, βίωσε τον στοχασμό του και στοχάστηκε τον βίο του. «Να μην υπομένεις παθητικά την εποχή. Να τη μεταμορφώνεις, αθέατα σχεδόν» συνιστούσε και «Να ζεις με ορμή τη ζωή σου και να ετοιμάζεσαι ήρεμα για τον θάνατο. Να είσαι έτοιμος να πεθάνεις σε κάθε στιγμή. Με επιθυμίες ανεκπλήρωτες ».

Ηταν ο θεμελιωτής της «Πλανητικής σκέψης» και του «Παιχνιδιού του κόσμου» – δύο έννοιες που σημάδεψαν το στοχαστικό έργο του. «Η πλανητική σκέψη αντιστοιχεί στην περιπλάνηση του «είναι» εν τω γίγνεσθαι της ολότητας του κόσμου». Πηγαίνοντας παραπέρα λέει: «Το περιπλανώμενο «είναι» του ανθρώπου παίζει ένα παιχνίδι μέσα στο οποίο τα σχέδιά του αδιάκοπα διαψεύδονται». Ο κόσμος είναι το παιχνίδι, ο άνθρωπος ο συμπαίκτης. «Σε μας εναπόκειται να μάθουμε να παίζουμε το παιχνίδι από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε».

Το παιχνίδι «Να παίξουμε το παιχνίδι. Αφήνοντας τον εαυτό μας να παρασυρθεί από το παιχνίδι του χρόνου… Οχι για να περάσει ο χρόνος, αλλά για να περάσουμε μαζί με τον χρόνο», μας είπε ο στοχαστής, που δεν ήθελε να αποκαλείται φιλόσοφος, αφού μετά τον Χέγκελ, πίστευε ότι οι μεγαλύτεροι στοχαστές είναι «μεταφιλόσοφοι». Σε αυτή την κατηγορία των μεταφιλοσόφων τοποθετεί ο ίδιος τον εαυτό του. «Το εγχείρημά μου είναι μεταφιλοσοφικό και σκεπτόμενο», έχει πει, ορίζοντας και τα πεδία της σκεπτόμενης δράσης του. «Από τον προφιλόσοφο Ηράκλειτο ως την ολοκλήρωση της φιλοσοφίας και τη διαπίστωση του τέλους της ιστορίας στον Χέγκελ, μέσα από τον στοχαστή Μαρξ, τους Χέλντερλιν, Ρεμπό, τελευταίους ποιητές, τον Νίτσε, κριτικό και εξάγγελο, τον αναλυτή Φρόιντ και τον Χάιντεγκερ, ο οποίος δεν παύει να είναι ένας αινιγματικός στοχαστής που στοχάζεται το αίνιγμα, έχω ακολουθήσει μια κεντρική σκέψη που μου επιβαλλόταν, προσπαθώντας να κάνω την ιδέα της αλήθειας να βγει από τους αρμούς της και να θεωρήσω τον κόσμο σαν να μην είναι ούτε με νόημα ούτε παράλογος, αλλά όπως ξετυλίγεται σαν παιχνίδι που περιέχει και που συντρίβει τη συνδυαστική όλων των παιχνιδιών».

        Περιπλάνηση και παιχνίδι  Πρέπει να συγκρατήσουμε αυτές τις φράσεις του Κώστα Αξελού γιατί συνοψίζουν, όσο αυτό είναι δυνατόν, το εγχείρημά του. Πρώτα από όλα δίνουν τον αστερισμό των στοχαστών όπου ο ίδιος περιπλανάται. Δίπλα στον Ηράκλειτο, στον Μαρξ, στον Χέγκελ, στον Χάιντεγκερ και στον Φρόιντ, βρίσκουμε τον Χέλντερλιν και τον Αρθούρο Ρεμπό. Σε αντίθεση με τη φιλοσοφία που δυσπιστούσε απέναντι στην ποίηση, ο Αξελός ξέρει να βαδίζει στους δρόμους της ποιητικότητας, ξέρει να ακούει τις ρήσεις του Ρεμπό, γιατί η ποίηση και η τέχνη είναι συνιστώσες του κόσμου, συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό στο παιχνίδι του κόσμου. «Η τέχνη μας κάνει να βλέπουμε και να ακούμε σχέδια, χρώματα, ήχους και ρυθμούς του Κόσμου, αποκρύβοντάς τα και αποκαλύπτοντάς τα», γράφει στην Ανοιχτή Συστηματική.

«Πλανητική σκέψη εννοώ μια σκέψη που παίρνει τη σκυτάλη από την ευρωπαϊκή και σύγχρονη σκέψη και που απλώνεται σε όλη την υδρόγειο σφαίρα, δηλαδή στον πλανήτη Γη. Η πλανητική σκέψη, κι αυτός είναι ο νεωτερισμός της, δεν είναι πλέον μια σκέψη της αλήθειας αλλά μια σκέψη της περιπλάνησης. Καθώς, ελληνικά, πλανήτης σημαίνει πλάνης αστήρ, η μοίρα του δικού μας περιπλανώμενου άστρου είναι να ριχτούμε σε ένα δρόμο όπου όλες οι αλήθειες εμφανίζονται ως θριαμβικές μορφές της περιπλάνησης», είχε πει στον Ζαν – Πιερ Φορζέ.

Και για το Παιχνίδι του Κόσμου είχε πει στον ίδιο συνομιλητή του: «Ως τώρα ο κόσμος υπαγόταν πάντοτε σε ένα Απόλυτο, τη Φύση, τον Θεό, τον Ανθρωπο (τη θέληση και τη σκέψη του). Τα τρία αυτά απόλυτα είναι ήδη νεκρά ή έχουν περάσει στη φάση του τέλους τους. Στη θέση τους έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον ίδιο τον κόσμο, που είναι το σύνολο των συνόλων των παιχνιδιών που μας φανερώνονται και με τα οποία παίζουμε. Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα».

         Η σκέψη και η πράξη Ο Αξελός δεν είναι στοχαστής του εργαστηρίου. Χωρίς να ακολουθεί τις μόδες της εποχής, που συχνά – πυκνά φέρνουν στον αφρό των media φιλόσοφους και «φιλόσοφους», έχει θέσεις και ερωτήματα για το κράτος, τα πανεπιστήμια, τις εκκλησίες, τα κόμματα, τα ΜΜΕ, τις ιδεολογίες, την οικολογία, την τεχνική. Κριτικός απέναντι στο «θλιβερό» κράτος, ιδιαίτερα το ελληνικό, κριτικός απέναντι στην πολιτική, «που δεν αποτελεί παρά μια τεχνικογραφειοκρατική διαχείριση για τους εκάστοτε κυβερνώντες όσο και για τους εκάστοτε αντιπολιτευόμενους», κριτικός για τα πολύμορφα μαζικά μέσα «ενημέρωσης», «που εξαντλούν τα όρια αντοχής όλων των κοινωνιών και πολιτευμάτων», κριτικός με τη μεταστροφή του ανθρώπου σε «οικονομικό κτήνος», κριτικός με την οικολογία, «που μπορεί να ονομάζει ορισμένα δεινά, να προβαίνει σε αρνήσεις, αλλά δεν βλέπει τις προϋποθέσεις και τις ανάγκες του σημερινού και αυριανού κόσμου, μένει νοσταλγική», ο Αξελός, όσο και αν αυτό φαίνεται ηθικολογικό, κάνει προτάσεις. Στο τι να πράξουμε; απαντά με τη στοχαστική ή τη σκεπτόμενη πράξη.«Να προσπαθήσουμε να στεκόμαστε και να κρατιόμαστε όσο γίνεται πιο όρθιοι, σε μια στάση στοχαστικής εγρήγορσης, ακόμη και ιδίως όταν όλα ισοπεδώνονται, έρπουν και μηδενίζονται». «Να μην ξεχνάμε πως η φύση, δυνατότερη από τον άνθρωπο, την επιστήμη και την τεχνική, απεριόριστη αλλά όχι αναγκαστικά άπειρη, έχει τα όρια της ανοχής και της αντοχής». «Να αφομοιώσουμε την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, όπου όλες οι ιδεολογίες χρεοκόπησαν, όσο κι αν εν μέρει πέτυχαν, και να αντιτάξουμε στον δεσπόζοντα πολιτικαντιδισμό μια πιο νηφάλια ένταξη και αντίσταση που να μη στηρίζεται στην απάτη και στην εξαπάτηση, στην κερδοσκοπία και στην εκμετάλλευση».

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε και άλλες τέτοιες φράσεις. Αλλά ο Αξελός δεν θέλει να δώσει έναν οδηγό δράσης. Θέλει να παίξει ένα «δόλιο» παιχνίδι που θα μας οδηγεί διαρκώς στο ερώτημα Τι να πράξουμε; Είναι φανερό ότι το παιχνίδι συνεχίζεται.

 Απόσπασμα από μια σπάνια συνέντευξη περιοδικό «Κ» στον  ΓΙΩΡΓΟ ΔΟΥΑΤΖΗ   στις  12-4-09

Τέλος των ιδεολογιών;

Οι ιδεολογίες γενικευόμενες πεθαίνουν. Μετά από αυτές, μια μέση απατηλή νοοτροπία θα κυριαρχήσει για πολύ.

Με ποια χαρακτηριστικά;

Εχει στοιχεία από όλα. Λίγο φιλελεύθερα, λίγο σοσιαλιστικά, λίγο χριστιανικά, λίγο εβραϊκά, λίγο προλεταριακά, λίγο αστικά, λίγο από τις φιλοσοφίες, αλλά είναι πάντα ένα μπέρδεμα, χωρίς αυτό να είναι σκέψη. Κάνει τους ανθρώπους να νομίζουν ότι σκέπτονται.

Μπορεί ο άνθρωπος να προχωρήσει έτσι;

Η τεχνική προχώρησε με γιγαντιαία βήματα. Ο άνθρωπος, όμως, αμφιβάλλω πολύ.

Θα μπορούσατε να διαβλέψετε στον αυριανό κόσμο;

Ο αυριανός κόσμος, ο βιομηχανικός, μαζικός, μηδενιστικός, ηλεκτρονικός και τεχνικοποιημένος πολιτισμός, θα τεχνικοποιήσει ακόμη και τη φαντασία. Υπάρχει ένα πέρα από την τεχνική; Και από ποιον κυριαρχείται η τεχνική; Δεν μπορώ να απαντήσω.

Επικυρίαρχη η τεχνική;

Σήμερα φαίνεται ότι είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Υπάρχει έως και μια τεχνική των φαντασιώσεων. Ο κινηματογράφος, η ίδια μας η ζωή είναι μια μορφή τεχνικής. Είναι σαν αυτό που ακούω από τους φοιτητές, να λένε «έκανα έρωτα» χρησιμοποιώντας τη λέξη «κάνω» σαν να έκαναν ένα σκαμνί ως μαραγκοί…

Αν τελειώνει η φιλοσοφία, μετά τι;

Η εποχή μας έχει πέσει χαμηλά και η φιλοσοφία ζει το τέλος της. Μετά από αυτήν υπάρχει χώρος για μια ανοιχτή ποιητική σκέψη.

Το έργο σας είναι διαποτισμένο από την ποίηση.

Αναμφισβήτητα. Πέρα από την ποίηση του ανθρώπου με τη λυρική έννοια, υπάρχει η ποιητικότητα του κόσμου που είναι πιο δυνατή. Και η ανθρώπινη ποίηση είναι ένα ανταύγασμά της. Με ενδιαφέρει η ποίηση που ξεφεύγει από όλα τα όρια και φτάνει σε ένα ύπατο σημείο όπου συντρίβεται, συντρίβοντας και τον ποιητή της.

Τι είναι ο Θεός;

Η πορεία του κόσμου η ίδια έκανε να φανεί ένας Θεός. Λέω συχνά ότι ο Θεός είναι μια μορφή και μια μάσκα του κόσμου.

Τι κρατά ζωντανή τη σκέψη σας;

Η αναζήτηση, στη ζωή και στη σκέψη, της σύγκλισής τους και η αδυναμία της απόλυτης συνέπειας.

Είναι ποιοτικό κριτήριο για σας η συνέπεια ζωής και έργου σε έναν στοχαστή;

Θα έπρεπε να είναι. Αλλά βλέπουμε ότι μεγάλοι, τεράστιοι φιλόσοφοι σαν τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη είχαν την κουταμάρα να νομίζουν ότι οι δούλοι ήταν φύσει δούλοι. Κοντύτερα σε μας βρίσκεται ο Χάιντεγκερ και η τόσο ύποπτη σχέση του για ένα διάστημα με το ναζισμό. Η συνέπεια είναι μια απαίτηση την οποία βρίσκω πιο πολύ στους μεγάλους ποιητές σαν τον Χέλντερλιν και τον Ρεμπώ.

Ποια η ελπίδα, η απελπισία σας;

Ελπίδα και απελπισία είναι αντιμετωπίσεις σχετικές, στενές. Είναι και μένουν ψυχολογικές, άρα περιορισμένες.

Ο,τι ψυχολογικό, περιορίζει;

Οι ψυχικές δυνάμεις σπρώχνουν τη σκέψη. Το ψυχικό όμως, που γίνεται ψυχολογικό, είναι εμπόδιο. Παραδείγματος χάριν, ο ναρκισσισμός σαν το αποκορύφωμα του ψυχολογισμού είναι κάτι που όλα τα αναχαιτίζει, τα συρρικνώνει.

Κάποιες στιγμές δεν νιώσατε ναρκισσισμό, ματαιοδοξία…

Τα θεωρώ ευτελή, αλλά αναγκαία. Συγκροτούν κι αυτά την ολότητα και κανείς δεν μπορεί να βγει από την Ιστορία με καθαρά χέρια. Αν θέλει να κρατήσει τα χέρια του εντελώς καθαρά, δεν θα έχει χέρια. Ο άνθρωπος παίρνει μέρος σε αυτή την απογύμνωση, δεν είναι ποτέ έξω απ’ ό,τι γίνεται.

.Αν τα αφήνατε ως χειρόγραφα στο συρτάρι σας;

Ο άνθρωπος δεν είναι απομονωμένο ον. Δεν είναι ανεξάρτητος, είναι στοιχείο του κόσμου. Κάθε πράγμα θέλει να λεχθεί, να φανεί. Και η μετριότητα και η βλακεία. Και γι’ αυτό έχουν κι αυτά το χώρο τους.

Τι υπηρετεί σήμερα η φιλοσοφία;

Δεν μπορεί να υπηρετήσει τίποτα και κανέναν. Σήμερα, ως πλανητική σκέψη μπορεί να τα θέσει όλα υπό ερώτηση και να δώσει αινιγματικές απαντήσεις.

Τι θα νέκρωνε τη σκέψη μας;

Η έλλειψη του παιχνιδιού.

Το παιχνίδι…

Ας θέσουμε πρώτα μια ερώτηση: πώς ξετυλίγεται ο κόσμος; Δεν θα έλεγα τι είναι ο κόσμος, γιατί τότε τον καθιστούμε στατικό. Οι μεν λένε προϊόν της ιδέας, οι άλλοι λένε προϊόν της ύλης, άλλοι λένε δημιούργημα του Θεού, άλλοι λένε φαντασίωση του ανθρώπου. Ολα αυτά είναι νοήματα που δίνουμε σαν να βρισκόμαστε έξω από τον κόσμο, ενώ ο κόσμος ο ίδιος ξετυλίγεται χωρίς νόημα, χωρίς γιατί και επειδή, σαν παιχνίδι.

Τι είναι ο χρόνος;

Ενα κεντρικότατο θέμα του στοχασμού, που κινητοποιεί και συντρίβει κάθε στοχασμό.

Λέτε «να μοχθήσουμε να σώσουμε το όνειρο αφού δεν μπορούμε να το πραγματοποιήσουμε»…

Ολοι κινούμεθα και από διάχυτα όνειρα. Τα όνειρα είναι τα ανοίγματα της ζωής μας. Εχουμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα από τα όνειρά μας.

Η μη πραγματοποίησή τους…

Ισως κλονιστεί και η έννοια της πραγματοποίησης. Ισως κάποτε καταλάβουμε ότι το «πραγματοποιώ» σημαίνει συγχρόνως και συντρίβομαι.

Γιατί υποφέρει ο άνθρωπος;

Διότι δεν είναι το όλον. Είναι ένα τμήμα του.

Θα μπορούσε να είναι αλλιώς;

Δεν θα μπορούσε, αλλά πνίγεται μέσα σε αυτόν τον περιορισμό. Οτι δεν μπορεί να είναι εδώ και κει συγχρόνως…

Τι είναι ο έρωτας;

Η αναζήτηση που έγκειται στη συνάντηση και τη μη συνάντηση με τον άλλον.

Τι είναι για σας το θηλυκό;

Το ήμισυ του κόσμου. Κάτι πάρα πολύ κυρίαρχο, όχι σε επίπεδο διάκρισης φύλων, άντρας – γυναίκα. Είναι σαν δύο δυνάμεις στον κόσμο. Η σχέση με το θηλυκό είναι ένα από τα σημεία συνάντησης, των ανθρώπων μεταξύ τους και με τον κόσμο, και μαζί απομάκρυνσης. Δεν μπορεί ποτέ να πραγματοποιηθεί η απόλυτη συνάντηση αρσενικού και θηλυκού.

Επαιξε ρόλο το θηλυκό στη ζωή και στο έργο σας;

Πάρα πολύ. Αλλά δεν ξέρω πολύ καλά πού και πώς.

Ο θάνατος;

Διατρέχει όλη τη ζωή, είναι το οριστικό τέλος της και διατηρεί τα ίχνη της ζωής του θανόντος, που κι αυτά θα εξαφανιστούν κάποτε.

Τον φοβάστε;

Δεν υπάρχει για μένα ο φόβος του θανάτου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλω να πεθάνω αύριο. Ο θάνατος είναι ο καλύτερος φίλος και ο χειρότερος εχθρός, γιατί βάζει ένα τέρμα στην περιπέτεια που λέγεται ζωή. Αλλά είναι αυτός που δίνει νόημα σε κάθε πράγμα.

Οι περισσότεροι φοβούνται.

Ο άνθρωπος φοβάται τη ζωή περισσότερο από το θάνατο. Τη ζωή που οδηγεί προς το τέλος νομίζω ότι φοβούνται οι άνθρωποι.

Μεγαλύτερος φόβος σας;

Το στέγνωμα της ψυχής και της σκέψης.

Πώς θα νικηθεί ο φόβος;

Με τη συμφιλίωση μαζί του.

Ποια τρία πράγματα θα άξιζε να πιστέψουμε;

Η πίστη είναι υπόθεση θρησκευτική. Με την ποίηση και τη σκέψη ο άνθρωπος μπορεί να ανοιχτεί στη φύση, στην τεχνική και στο περιπλανώμενο παιχνίδι επάνω σε έναν ληξιπρόθεσμο πλανήτη.

Από πού να πιαστεί ο σύγχρονος άνθρωπος για να υπάρξει;

Να πιαστεί δεν μπορεί από πουθενά. Του είναι ίσως δυνατόν να ανοιχτεί στο αποσπασματικό Ολον.

Με τι όπλα;

Χωρίς όπλα. Και χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα. Το άνοιγμα δεν είναι κάτι το μυστηριώδες. Ας πάρουμε μια παρέα στην παραλία. Οι μεν φωτογραφίζουν τους δε. Θέλουν να τους οικειοποιηθούν, να τους αρχειοθετήσουν. Οι άλλοι φωτογραφίζουν τη θάλασσα, θέλουν να την ακινητοποιήσουν. Οι άλλοι λένε, τι ωραία που είναι, δες, δες τι ωραία που χτυπάει το κύμα. Ολα αυτά είναι μορφές ακινητοποίησης του χρόνου, του χώρου και όχι άνοιγμα στο χωροχρόνο. Ανοιγμα είναι να έκαναν μπάνιο, να χαίρονταν, να ζούσαν χωρίς αυτό το δες, δες…

Το αξιακό σύστημα που οικοδομείτε;

Δεν οικοδομώ σύστημα. Επιχειρώ ένα βήμα. Και αυτό θα περάσει. Δεν είναι αυτοσκοπός. Ξέρει κανείς ότι αφήνει κάτι πίσω του και ας έχει υποστεί απέραντες μεταλλαγές.

Αυταπάτη αθανασίας;

Αν το εκλαμβάνει κάποιος σαν αυταπάτη αθανασίας, πρέπει τελικά να ξέρει ότι θα γίνει κάτι τελείως άλλο.

Εχω μια πικρή αίσθηση από όσα λέτε για τον κόσμο.

Πικρή, γιατί κρατάμε χιλιάδων χρόνων πίκρα. Γιατί μας έμαθαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το ιδεατόν του Πλάτωνα, το καλό του Χριστιανισμού, ο καλός αστός και μετά ο καλός προλετάριος, σήμερα ο καλός παραγωγός… Η ανθρωπότητα έχει υποστεί χιλιάδων χρόνων κηρύγματα που την περιορίζουν ολοένα και πιο πολύ.

Υπάρχει σήμερα κρίση;

Υπάρχει κρίση πολιτισμού, κρίση στον ψυχισμό των ανθρώπων, η οποία εκδηλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Γιατί οι νέοι πάντα διάβαζαν Μαρξ και Νίτσε συγχρόνως;

Διότι και οι δύο κάνουν ανελέητη κριτική του παρόντος. Ο Μαρξ καταδικάζει όλη την αποξένωση του ανθρώπου από τον εαυτό του μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Ο Νίτσε βλέπει στο σύστημα όπου ζούμε έναν απέραντο μηδενισμό. Ομως και οι δύο θέλουν να κάνουν ένα βήμα σωτηριολογικό. Ο Μαρξ στον απόλυτο κομμουνισμό και ο Νίτσε στον υπεράνθρωπο. Ως τα τώρα δεν ξέρω κανέναν φιλόσοφο που να μη θέλησε να δώσει σωτηριολογικό άνοιγμα.

Για ποιον πολιτισμό θα μιλούσατε σήμερα;

Η εποχή μας είναι η εποχή του μυθολογικο-τεχνολογικού πολιτισμού που κρύβει το βαθύτερό του κίνητρο.

Με ποια εργαλεία θα μπορούσαμε να «εξανθρωπιστούμε»;

Με τα εργαλεία προχωρούμε, όπως λένε (προς τα πού;), αλλά αυτά δεν λύνουν το βασικό πρόβλημα της ύπαρξης της ανθρωπότητας, η οποία είναι εγκλωβισμένη στην τεράστια δύναμη που προέρχεται από τη συνάντηση της φύσης με την τεχνική.

Η μεγαλύτερη χαρά;

Οι συναντήσεις -στιγμιαίες και καίριες- με εκφάνσεις της φύσης, η δύναμη του έρωτα και της φιλίας που περιέχει τον έρωτα, οι σκέψεις που έρχονται σε μας.

Το μεγαλύτερο όραμα;

Το όραμα της συνάντησης της σκέψης και του κόσμου και η παραδοχή του φευγαλέου. Η παραδοχή της φανέρωσης και της ταυτόχρονης απόσυρσης, όσο γίνεται πιο γαλήνια.

Νιώθετε ότι πρέπει να αποδείξετε κάτι;

Από την εφηβεία είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να πω αυτό που βλέπω.

Η εξάρτηση από τους άλλους είναι αδυναμία;

Εχουμε αναγκαία εξάρτηση από τους άλλους ανθρώπους. Η εξάρτηση πάλι δημιουργεί τα κενά της. Εξάρτηση και μη εξάρτηση έχουν το αναγκαίο στοιχείο που είναι και θετικό και αρνητικό.

Αυτοδυναμία;

Δεν μπορεί να υπάρξει σε κανένα επίπεδο.

Η σύγχρονη Ελλάδα;

Είναι ένα πρόβλημα. Ούτε Ανατολή ούτε Δύση ούτε Ευρώπη ούτε Ασία. Βαδίζει προς την αναζήτηση μιας ενότητας, την οποία δεν βρίσκει εύκολα. Δεξιά και Αριστερά είναι φθαρμένες και δεν αναδύεται ένας δρόμος.

Πώς θα ανακαλύψουν οι Ελληνες πολιτικοί την «πραγματική πολιτική»;

Θα έπρεπε να ξεπεράσουν τον στενό πολιτικαντισμό. Είναι όμως αυτό δυνατό;

Είναι εφικτή η Δημοκρατία;

Η Δημοκρατία μένει ουτοπική, δηλαδή δεν έχει πουθενά τόπο να πραγματοποιηθεί. Το ίδιο της το νόημα μας ξεφεύγει.

Τι σας έχει δώσει η Ελλάδα;

Μια ζωική ορμή. Την επαφή με τα στοιχεία της, τη θάλασσα, τον αέρα, τη γη, τη φωτιά.

Τι σας έχει πάρει;

Δεν είχα ποτέ την προκατάληψη, ώστε να μπορέσει να μου την πάρει.

Σκεφτήκατε ότι μπορεί να σας τιμούν και να μη σας έχουν διαβάσει;

Πολλά πράγματα δεν χρειάζεται να έχουν διαβαστεί. Μπορεί να διαπερνάνε την ατμόσφαιρα.

Εσείς διαψεύδετε την κατάρα των Ελλήνων να μην αναγνωρίζουν ζώντες δημιουργούς.

Στην Ελλάδα υπάρχει μεμψιμοιρία και δυσκολία αν δεν προηγηθεί μια αναγνώριση από τα έξω. Εξω είναι πιο πολιτικά θεσμισμένα τα πράγματα. Αλλά και υπάρχουν πράγματα που περιμένουν ακόμα το μέλλον τους.

Τι θα λέγατε σε έναν νέο φιλόσοφο;

Να ανοιχτεί στη σκέψη, στα κείμενα και στο κίνημα της σκέψης, στην ποίηση που διατρέχει κάθε τέχνη και να ζήσει και να πει αυτό που τον εμψυχώνει και τον συνθλίβει ατομικά και κοινωνικά.

Τι θα λέγατε σε έναν έφηβο;

Να κρατήσει, όσο γίνεται, έναν παλμό και στη λεγόμενη ώριμη ηλικία.

Ας γνωρίσουμε το άνοιγμα της σκέψης των Ελλήνων στοχαστών και το ξετύλιγμα του  παιγνιδιού τους σε μια  καινούρια αναζήτηση.

Κάρλος

Advertisements

Tagged:

§ 49 Responses to Η Πλανητική Σκέψη και το Παιχνίδι του Κόσμου

  • Ο/Η Δημόδοκος λέει:

    Να τις γνωρίσουμε,
    αγαπητέ Κάρλος,
    να τις γνωρίσουμε
    και να τις αναλογιστούμε
    με την αυθεντική ωριμότητα
    και την δύναμη της ορμής της νεότητας σου!!!

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    ΄Μου είναι αδύνατον να κρύψω τον χαρά μου με αυτά που διαβάζω.Εχουμε πολλά να σκεφτούμε και να συζητήσουμε

    Κάρλος σου στέλνω έναν ενθουσιάδη χαιρετισμό

    Ο Αξελός ονειρεύεται έναν κόσμο ανοιχτό και προσβάσιμο σε όλους τους ανθρώπους,χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς.
    ΄Σύμφωνα με αυτόν δεν συναντάμε ποτέ τον Ολον,παρά μόνο μέρη του,και ο χρόνος και ο χώρος,μας φανερώνεται μέσα από αυτά.
    Ο μεγαλύτερος φόβος του ΄΄Το στέγνωμα της σκέψης και της ψυχής΄΄
    και ο δικός μου θα συμπλήρωνα.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην αγαπητή παρέα
    καλησπέρα Κάρλος….μας βάζεις δύσκολα
    πρέπει να κατεβάσουμε όλη την βιβλιοθήκη της φιλοσοφικής
    να σου απαντήσουμε
    πρωτοετείς φοιτητές του πολυτεχνείου
    ….και εμείς μαζί σου….
    Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλησπέρα Δημόδοκε, η παρουσία σου μας εμψύχώνει!!!
    καλησπέρα Λούκ και εγώ στην μελέτη έχω πέσει για να αντεπεξέλθω
    στις στοχαστικές αναζητήσεις του Κάρλος.

  • Ο/Η greenlion λέει:

    Αν τελειώνει η φιλοσοφία, μετά τι;
    Πότε τελειώνει η φιλοσοφία; Μα όταν συναντήσουμε την Σοφία, που αναζητούμε.Την Σοφία που την αναλύσαμε τόσο μα τόσο πολύ φιλώντας την και φιλοσοφώντας αναλύαμε, χωρίζαμε, επεκτείναμε και εξιδεικεύαμε τόσο που την καταντήσαμε Αγνώριστη.
    Καλησπέρα στην Παρέα

  • Ο/Η ΔΑΙΔΑΛΟΣ λέει:

    Καλημέρα σε όλους,λυπάμαι που στερούμαι την συντροφιά σας και δεν μπορώ να βρίσκομαι κοντά σας πιο συχνά λόγω δουλειάς.
    Καλημέρα Κάρλος,Ξύπνησες μέσα μας τα φοιτητικά μας χρόνια που αναλύαμε τα βράδυα τον Υπαρξισμό του Σάρτρ και τις ταινίες του Αγγελόπουλου Γκοντάρ,Μπέργκμαν……
    Θα στρωθώ και εγώ στο διάβασμα μαζί με τους άλλους για να ξανανοιώσω 18 χρονών φοιτητής .Δεν είναι καθόλου άσχημα.
    Αντε όλοι μαζί να δώσουμε αυτή την δύσκολη εξεταστική.

  • Ο/Η elzin λέει:

    Καλημέρα μαζί με την Ηώ,
    την ροδοπέταλη αυγούλα και μια νέα νεανική Ιαχή!
    Καλημέρα στην φιλοσοφική παρέα!
    Καλημέρα νεαρέ στοχαστή Κάρλος!

    Οι μεγάλοι φιλόσοφοι, μικροί μάγοι, στην σκακιέρα του κόσμου, αποπειράθηκαν να ερμηνεύσουν τον κόσμο.
    Η μεγάλη πολιτική ήταν, όταν προσπάθησαν να τον αλλάξουν κιόλας,
    μέσω πολιτικών και θρησκευτικών κοσμοθεωρήσεων,
    επιδιώκοντας την κυριαρχία του κόσμου,
    παίρνοντας και τον εαυτόν τους πολύ σοβαρά στον ρόλο της απόλυτης αλήθειας και συνταγής της σωτηρίας του.

    Ξεχνώντας το Παιγνίδι και την Χαρά του
    και καταλήγοντας σκουριασμένα δόγματα ξύλινης γλώσσας
    και φυλακές δεσμά του Νου.
    Είναι ολέθριο λάθος να δοκιμάσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο ξεχνώντας την ουσιαστική αλλαγή, μεταμόρφωση του εαυτού μας.
    Είναι όμως μεγάλος εγωκεντρισμός
    να ασχοληθούμε αποκλειστικά με την αλλαγή του εαυτού μας
    μιλώντας θεοσοφιστικά και συνέχεια για «μη εγώ» και παραβλέποντας τον κοινωνικό μετασχηματισμό
    και την αλληλεπίδραση του.

    Θα είναι όμως η μεγάλη ανατροπή και το κβαντικό άλμα της Πλανητικής Ανθρώπινης Συνείδησης
    όταν καταφέρουμε και τα δούμε
    και τα συνδυάσουμε μαζί και ταυτοχρόνως.
    Όταν καταφέρουμε και ευθυγραμμίσουμε
    τις εξωτερικές απόρροιες, ενεργειακές ίνες φωτός της συλλογικής συνείδησης με τις εσωτερικές τις προσωπικές μας,
    ένας Νέος Ηλιος Απόλλων
    θα Δηλωθεί και θα Φανερωθεί
    με τις Μούσες και την Λύρα του ξανά.
    Της καινούργιας Αντίληψης θα ξεδιπλωθούν, θα ανοιχτούν τα Φτερά!
    Και ένας ΟινοΠνευματικός Διόνυσος,
    ένα Νέο Παιδί, θα παίζει θα γελά και ευτυχισμένο θα τραγουδά
    και θα χαρίζει το κέφι, την αρμονία και την χαρά
    σε ένα παιγνίδι θεατρικό μαγικά.

    ……
    Η τέχνη μας κάνει να βλέπουμε και να ακούμε σχέδια, χρώματα, ήχους και ρυθμούς του Κόσμου, αποκρύβοντάς τα και αποκαλύπτοντάς τα»,
    «Το περιπλανώμενο «είναι» του ανθρώπου παίζει ένα παιχνίδι μέσα στο οποίο τα σχέδιά του αδιάκοπα διαψεύδονται». Ο κόσμος είναι το παιχνίδι, ο άνθρωπος ο συμπαίκτης. «Σε μας εναπόκειται να μάθουμε να παίζουμε το παιχνίδι από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε».
    …όπως ξετυλίγεται σαν παιχνίδι που περιέχει και που συντρίβει τη συνδυαστική όλων των παιχνιδιών».
    Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα».

    Η πλανητική σκέψη, κι αυτός είναι ο νεωτερισμός της, δεν είναι πλέον μια σκέψη της αλήθειας αλλά μια σκέψη της περιπλάνησης. Καθώς, ελληνικά, πλανήτης σημαίνει πλάνης αστήρ, η μοίρα του δικού μας περιπλανώμενου άστρου είναι να ριχτούμε σε ένα δρόμο όπου όλες οι αλήθειες εμφανίζονται ως θριαμβικές μορφές της περιπλάνησης»,

    Αλλά ο φιλόσοφος Αξελός δεν θέλει να δώσει έναν οδηγό δράσης. Θέλει να παίξει ένα «δόλιο» παιχνίδι που θα μας οδηγεί διαρκώς στο ερώτημα
    Τι να πράξουμε;
    Είναι φανερό ότι το παιχνίδι συνεχίζεται…

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα πέρα ως πέρα στην εφηβική παρέα,
    Καλημέρα άξιοι πολεμιστές μας
    Υποκλίνομαι στο ακαταμάχητο και λαμπερό σας πνεύμα!!!

    ΚΛΕΙΩ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Μελετώντας ξανά τα λόγια του Αξελού θα ήθελα να αφήσω κάποιες σκέψεις μου.
    Για τον θάνατο, ο Δον Χουάν λέει στον Carlos Castaneda,ότι ο θάνατος είναι ο μόνος σύμβουλος που έχουμε και είναι φίλος όχι έχθρός.
    Οταν λοιπόν ο θάνατος μας ακολουθεί από την στιγμή που γεννιόμαστε,
    τότε κανένας δεν ‘εχει χρόνο για περιττές μεμψιμοιρίες διλήμματα και ανόητες σκέψεις.Οταν η κάθε πράξη μας είναι διαποτισμένη με αυτή την διάθεση ,όσο και ασήμαντη να είναι ,είναι γεμάτη από δύναμη.
    Για τον φόβο, πράγματι, όπως ανέφερα και πιο πάνω τρέμω την αρτηριοσκλήρυνση της καρδιάς και του νού.Το πως θα τον αντιμετωπίσουμε,προσωπική μου γνώμη,μόνο κατάματα,περνώντας μέσα από αυτόν.
    Η εξάρτηση από τους άλλους.
    Οποιαδήποτε μορφή εξάρτησης σε κάνει συμπαγή,και δυσκίνητο.
    Νομίζω πρέπει να είμαστε πιο ρευστοί,απρόβλεπτοι και ελεύθεροι ,χωρίς στερεότυπα και συνήθειες που μας μπλοκάρουν και μας κάνουν υπερβολικά προσιτούς,Χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι κρύβεσαι κιόλας από κάτι.Το να προσκολλάσαι σε οτιδήποτε σου ναρκώνει την σκέψη και νομίζεις ότι όλα είναι σίγουρα και βέβαια,τροφοδοτεί την σπουδαιότητα μας.

    ΄΄ Το να είμαστε δειλοί φοβισμένοι και μεμψήμοιροι,μας εμποδίζει να εξετάσουμε και να εκμεταλλευτούμε την μοίρα μας σαν άνθρωποι.

    Ο έρωτας
    Θα κλείσω με κάτι στίχους του Λειβαδείτη
    ΄΄Και συναντιώνται οι άνθρωποι και ερωτεύονται χωρίς ποτέ να κατάλάβει ό ένας τον άλλον,γιατί ό έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος για να γνωριστούν΄΄
    ΚΛΕΙΩ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην Τηλεμαχική παρέα καλησπέρα στους Εύμαιους μιας καλής γέννησης σε ένα φτωχικό καλύβι καλησπέρα στους πολυμήχανους Οδυσσείς μιας πολύχρωμης πολύπλευρης συνδυαστικής ανοιχτής σκέψης.
    Καλησπέρα στον Φοίβο Απόλλωνα που ευθυγραμμίζει το Τόξο του και το περνά από 12 κέντρα της συνείδησης καλησπέρα στον Διόνυσο που ποτέ δεν σταματά να παίζει και να μεταμορφώνεται σε ρόλους θεατρικούς μπροστά ή πίσω από μια σκηνή καλησπέρα στο παιγνίδι της τυφλόμυγας γελώντας και κυνηγώντας ο ένας τον άλλον και ακονίζοντας την σκέψη μας, καλησπέρα σε όλους τους παίκτες και τους θεατές.
    Είναι το ερώτημα που δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε τα βράδια:
    Τι να πράξουμε;
    Πώς να το πράξουμε και γιατί;
    «Να μην υπομένουμε παθητικά την εποχή. Να τη μεταμορφώνουμε, αθέατα σχεδόν μέρος και εμείς του παιγνιδιού αθέατα σχεδόν και με ενεργοποιημένη συνείδηση.
    Ο κόσμος είναι το παιχνίδι, ο άνθρωπος ο συμπαίκτης. «Σε μας εναπόκειται να μάθουμε να παίζουμε το παιχνίδι από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε».

    Χωρίς όπλα. Και χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα.
    Να προσπαθήσουμε να στεκόμαστε και να κρατιόμαστε όσο γίνεται πιο όρθιοι, σε μια στάση στοχαστικής εγρήγορσης, ακόμη και ιδίως όταν όλα ισοπεδώνονται, έρπουν και μηδενίζονται». «Να μην ξεχνάμε πως η φύση, δυνατότερη από τον άνθρωπο, την επιστήμη και την τεχνική, απεριόριστη αλλά όχι αναγκαστικά άπειρη, έχει τα όρια της ανοχής και της αντοχής». «Να αφομοιώσουμε την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, όπου όλες οι ιδεολογίες χρεοκόπησαν, όσο κι αν εν μέρει πέτυχαν, και να αντιτάξουμε στον δεσπόζοντα πολιτικαντιδισμό μια πιο νηφάλια ένταξη και αντίσταση που να μη στηρίζεται στην απάτη και στην εξαπάτηση, στην κερδοσκοπία και στην εκμετάλλευση».
    Να δώσουμε χώρο και ευκαιρία σε μια ανοιχτή ποιητική σκέψη.
    Όλα υπό ερώτηση και να δώσουμε αινιγματικές απαντήσεις στην Σφίγγα και εμείς αποποιούμενοι τον ρόλο του Οιδίποδα με την εμμονή της καταγωγής του.
    Η έλλειψη παιγνιδιού μας καθιστά ουσιαστικά νεκρούς.

    Τα όνειρα είναι τα ανοίγματα της ζωής μας.

    Ο θάνατος είναι ο καλύτερος φίλος και ο χειρότερος εχθρός, γιατί βάζει ένα τέρμα στην περιπέτεια που λέγεται ζωή
    Ο άνθρωπος φοβάται τη ζωή περισσότερο από το θάνατο.

    Να ζούμε με ορμή τη ζωή μας και να ετοιμαζόμαστε για τον θάνατο αντικρύζοντας τον αδυσώπητα.
    Η μεγαλύτερη χαρά:
    Οι συναντήσεις -στιγμιαίες και καίριες- με εκφάνσεις της φύσης, η δύναμη του έρωτα και της φιλίας που περιέχει τον έρωτα, οι σκέψεις που έρχονται σε μας.
    Πολλά πράγματα δεν χρειάζεται να έχουν διαβαστεί. Μπορεί να διαπερνάνε την ατμόσφαιρα.
    Την διαποτίζουν και εισέρχονται στο συλλογικό υποσυνείδητο. Το πιο σημαντικό είναι να υπάρξει έστω και ένας που να τα σκεφτεί.
    Αν γίνουν δύο, ζευγάρι και ενωθούν αλλάζουν την ροή.
    Ας επιχειρήσουμε ένα βήμα. Και αυτό θα περάσει. Δεν είναι αυτοσκοπός. Ξέρει κανείς ότι αφήνει κάτι πίσω του και ας έχει υποστεί απέραντες μεταλλαγές.
    Ας αποποιηθούμε την πίκρα που κρατάμε χιλιάδων χρόνων και το πένθος. Γιατί μας έμαθαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το ιδεατόν του Πλάτωνα, το καλό του Χριστιανισμού, ο καλός αστός και μετά ο καλός προλετάριος, σήμερα ο καλός παραγωγός… το καλό παιδί.
    Η ανθρωπότητα έχει υποστεί χιλιάδων χρόνων κηρύγματα που την περιορίζουν ολοένα και πιο πολύ.Η σύγχρονη Ελλάδα Είναι ένα πρόβλημα. Ούτε Ανατολή ούτε Δύση ούτε Ευρώπη ούτε Ασία. Βαδίζει προς την αναζήτηση μιας ενότητας, την οποία δεν βρίσκει εύκολα.
    Οι Ελληνες πολιτικοί να ξεπεράσουν τον στενό πολιτικαντισμό.
    Να αξιοποιήσουμε αυτό που μας έχει δώσει η Ελλάδα!
    Μια ζωική εφηβική ορμή. Την επαφή με τα στοιχεία της, τη θάλασσα, τον αέρα, τη γη, τη φωτιά. Το ζωοποιόν Πνεύμα της, πανταχού παρόν, την ενέργεια του τον σκοπό του την όραση του την ματιά το βλέμμα του
    …. νέοι πάντα και ωραίοι ως Έλληνες και Ελληνίδες συνειδητοί πολίτες καινοφανείς αστέρες.
    Και το παιγνίδι συνεχίζεται….
    Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    Να ερωτευτούμε ο ένας τον άλλον και να αλληλοερωτιόμαστε
    …αυτό έμένα το παιγνίδι μαρέσει πολύ…να δουλέυουμε λιγότερο
    …να εργαζόμαστε με ικανοποίηση
    Καλό μεσημέρι στην στην θαυμαστή έφοιβη παρέα…Λουκ
    μαρέσουν και οι σκανδαλιές επίσης …οι χαριτωμένες
    και με εξιτάρει το παιγνίδι της τυφλόμυγας….κλεισε τα μάτια να με βρεις..
    Πολύ μίλησα….και φοβάμαι για την γοητεία μου…

  • Ο/Η iparea λέει:

    Το χιούμορ σου και ο αυτοσαρκασμός σου είναι η ακαταμάχητη γοητεία σου Λούκ
    Το γέλιο που κάνουμε είναι θεραπευτικό
    Και μένα μ΄αρέσουν πολύ οι σκανδαλιές ,το παιχνίδι της τυφλόμυγας,πούντο πούντο το δαχτυλίδι και το κυνηγητό της γάτας με το ποντίκι επίσης.

    Και το παιχνίδι συνεχίζεται……
    ΚΛΕΙΩ

    • Ο/Η iparea λέει:

      Πως μαρεσει να τα ακούω….λέγε μου τέτοια …λέγε μου τέτοια
      να ανεβαίνω …γιατί έχουν πέσει οι μετοχές μου τον τελευταίο καιρό στον γυναικείο πληθυσμό….σκανδαλιάρα Κλειώ…
      Λουκ

      • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

        Δεν σε φοβάμαι εσένα, ουρές θα κάνουν τα κορίτσια
        για ένα σου βλέμμα.τώρα μάλιστα που μπήκε και ο Δίας στο ζώδιό σου ποιός σε πιάνει
        καλησπέρα Λούκ

      • Ο/Η iparea λέει:

        Από λέπια πως πάμε Λουκ;
        Αστραία

      • Ο/Η iparea λέει:

        Μόνο ευαισθησίες….έχω
        είμαι…. ένα ευαίσθητο ψαράκι πολύ
        το καλύτερο παιδί και πληγώνομαι εύκολα
        αυτό λέω…. και με συμπονούν οι γυναίκες
        Κλειώ μην βγάζεις τα άπλυτα στην φόρα…
        δεν θέλουμε άλλα ντοκουμέντα…
        Αστραία …τις ουρές αποφεύγω
        Λουκ

      • Ο/Η greenlion λέει:

        Αστραία
        και γώ ξέρεις τις σιχαίνομαι τις ουρές αλλά το ξανάπαμε έχω μια πολύ περίεργη αίσθηση του χιούμορ….και μαζί σου ειδικά διασκεδάζω πολύ όταν νομίζεις πως σου δίνω μπόνους….

    • Ο/Η iparea λέει:

      Καλή μου greenlion είναι ένα από τα χαρίσματα μου αυτό να διασκεδάζω τους ανθρώπους αν και προσπαθώ να τους ψυχαγωγώ αλλά γούστα είναι αυτά.
      Καλό μεσημέρι
      Αστραία

  • Ο/Η greenlion λέει:

    Καλησπέρα σε όλους!
    Η φιλοσοφία που σκοπεύει; Γιατί στην πόλη των φιλοσόφων την Αθήνα γιόρταζαν το πλύσιμο των φορεμάτων της Αθηνάς και γιατί να ζητήσει αγνότητα και πολεμικά όπλα, μήπως για να προστατευτεί απ τους εραστάς της σοφίας, τους φιλοσόφους;
    Ποιά η σχέση σοφίας και Ανθρώπινου Νού και ποιά η σχέση της φιλοσοφίας και του νου που μας δίνουν τα ανόργανα;
    Γιατί ο Ομηρος τον πλέον νοητικό και αποτελεσματικό τύπο τον Οδυσσέα δεν μας τον εμφανίζει ως φιλόσοφο;
    Ο στοχασμός συνδέεται αποκλειστικά με την φιλοσοφία;
    Που στοχεύει ο στοχασμός όταν στοχάζεσαι, που κατευθύνει την ενέργεια και πως την κατευθύνει, σκόρπια, σκοτεινιασμένη,δεμένη, συγκεντρωμένη ή επικεντρωμένη; Ψυχανεμίζομαι ότι αυτό το πως ξεχωρίζει ένα σοφό από έναν φιλόσοφο κι ότι σαυτό το πως βρίσκεται το μυστικό του τόξου της επιτυχίας του Οδυσσέα και της αποτυχίας των μνηστήρων.
    Αν ήταν φιλόσοφος ο Οδυσσέας θα περνούσε την δοκιμασία του τόξου ή θα εξαντλούσε την ενέργεια του στοχαζόμενος για το τόξο, τις πιθανότητες επιτυχίας, για τους παράγοντες που επιδρούν και για τις δυνάμεις που συμμετέχουν ή δεν ξέρω και γω τι άλλο μπορεί να απασχολεί έναν φιλόσοφο ή μεταφιλόσοφο;
    Η προτίμηση μου ήταν πάντα οι λακωνικοί τύποι που κάθε λέξη τους κατευθύνεται στο κέντρο του στόχου της έννοιας που θέλουν να μεταφέρουν, χωρίς να λοξοδρομεί,να κυκλώνει, να περικυκλώνει, να ανακυκλώνει και να μπερδεύει υπνωτιστικά τον νου αυτού που την ακούει. Ο νους τους είναι σαν ξάστερος Ουρανός και οι σκέψεις τους ακτινοβόλα αστέρια και τα συναισθήματα τους αναγνωρίζουν την υπεροχή του αναβάτη και πειθαρχούν στο σταθερό κράτημα του κι άλλοτε καλύπτουν το φως των σκέψεων του κι άλλοτε το αποκαλύπτουν κατά την θέληση του, την απρόσιτη ιδιότητα, την Απολλώνια Γνώση που ελάχιστοι κατέχουν, η τέχνη του Γνώθι σαυτόν είναι κτήμα τους κι έτσι η Αθηνά έχει την ευχαρίστηση να τους μεταμορφώνει σ ότι εξυπηρετεί τον σκοπό.

  • Ο/Η με'ενiparea λέει:

    Καλησπέρα greenlion καλά το λες και επισημαίνεις τον κίνδυνο από τις σειρήνες των φιλοσόφων.Είναι και οι αμαζόνες. Πολλοί ειδικά άντρες έχουν αφήσει εκεί τα κόκαλα τους ασχολούμενοι με το πως θα αλλάξουν τον κόσμο
    ξεχνώντας τον εαυτό τους ή αμπελοφιλοσοφώντας για την αλλαγή του εαυτού τους σε σχολές εθελοτυφλώντας και παραμερίζοντας το κοινωνικό πρόβλημα της διαμορφωμένης αντίληψης.
    Ο Οδυσσέας γνωρίζει καλά την φιλοσοφία αφού πέρασε από εκεί αλλά δεν έμεινε. Είναι πρακτικός ευρεσιτέχνης αυτοσχεδιάζει είναι ροικός χωρίς να χάνεται και έχει μια πατέντα στην τσέπη του. Είναι άνθρωπος της δράσης της μη δράσης της περιπέτειας της εξερεύνησης. Θέλει να φθάσει την λογική στα όρια διεκδικεί την γνώση σε μια ολότητα και ενότητα αγαπά την ζωή τον έρωτα αγαπά την αγάπη
    αγαπά να συνεχίζει όταν οι άλλοι τα παρατούν αφουκράζεται μεταμορφώνεται. Είναι σαν τον Μ Αλέξανδρο θέλει να προχωρά συνέχεια και θέλει να ολοκληρώσει την αποστολή και να πετύχει τον στόχο του, Χρησιμοποιεί πάντα τις δευτερεύουσες σκέψεις να καλύψει τις πρωτεύουσες πότε σιωπώντας μυστήρια και λακωνικά και πότε μιλώντας εύγλωτα και αναλυτικά και ο νους του πάντα κάτι άλλο στοχάζεται και μηχανεύεται. Είναι με άλλα λόγια ο τύπος που ποτέ δεν μπορείς να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο γιατί δεν ξέρεις τι σκαρώνει και από ποια πλευρά με ένα τόξο θα πεταχτεί Απαιτούνται μεγάλες αντοχές και γερά νεύρα για αντέξει κανείς την διαδρομή του.
    Αστραία

    • Ο/Η greenlion λέει:

      Δεν μου λές Αστραία
      δική σου άποψη δεν έχεις γιατί περιμένεις τι θα πω ώστε να το φέρεις μετά στα μέτρα σου; Μια ερώτηση μόνο θα σου κάνω και τόλμα αν θες να απαντήσεις από τους ηρωες του Ομήρου ποιά είναι η Αριάδνη και ποιός κρατά τον μίτο της; γιατί αυτός και αποφασίζει αυτός κινεί τα νήματα και εκείνη πάντα τον στηρίζει…η απόφαση στον κόσμο των μάγων δεν ανακαλείται έχει παρθεί και ισχύει και θα ισχύει…

      • Ο/Η iparea λέει:

        Καλή μου greenlion καλημέρα απόψεις έχω μόνο απόψεις όχι παγιωμένες αντιλήψεις ούτε εμμονές με τις απόψεις μου έχω ούτε βλέπω ανταγωνιστικά κάποιον που μπορεί να ξέρει ή να έχει άλλες Είναι απλές απόψεις για να τις πάρω τόσο αρτηριοσκληρωτικά και με τόση σοβαροφάνεια ‘Οταν χρειάζεται τις αναθεωρώ κιόλας και τις επαναεξετάζω Προσπαθώ να καταλάβω αυτό που λέει ο άλλος και να το κατανοήσω στα μέτρα μου φυσικά.. αν μου επιτρέπεις Μου αρέσουν οι προκλήσεις και οι προσκλήσεις αλλά μερικές φορές βαριέμαι κιόλας το ίδιο στυλάκι ξανά και ξανά. Δεν τρώγομαι με τα ρούχα μου έχω και άλλη δουλιά να κάνω Και η Αριάδνη έχει μϊτο και νήματα ταίρι του Διόνυσου και πρώην του Θησέα και η Πηνελόπη κρατά ένα Πηνίο τυλιγμένο σε μία ανέμη και κόκκινη κλωστή σύζυγος του Οδυσσέα. Διαλέγεις και παίρνεις αλλά δεν είμαι υποχρεωμένη να δώσω και εξετάσεις σε κάποιον που δεν όρισα σαν
        ¨¨ ιερό εξεταστή μου¨¨ και δεν αποδέχομαι το ρόλο που προσπαθεί να επιβάλει.Έγινα κατανοητή; Γιατί δεν θα το ξαναεπαναλάβω.
        Στον κόσμο των μάγων υπάρχει αρμονία δράσης και απόφασης και συνεργασία δεν βγάζουν συνεχώς τα μάτια τους μεταξύ τους όταν έχουν επιλέξει ένα κοινό στόχο.
        Σε όποιο δεν αρέσει αυτό τα μπογαλάκια του και σε άλλη παραλία.
        Αστραία

      • Ο/Η greenlion λέει:

        ΄Καλημέρα
        Λάθος το πηνείο δεν το κρατά η Πηνελόπη!
        Αν συνειδητοποιήσεις ποτέ ποιά είναι η Πηνελόπη
        τότε θα μάθεις και ποιός την κρατά!

      • Ο/Η greenlion λέει:

        Σωστά» Και η Αριάδνη έχει μϊτο και νήματα ταίρι του Διόνυσου και πρώην του Θησέα και η Πηνελόπη κρατά ένα Πηνίο τυλιγμένο σε μία ανέμη και κόκκινη κλωστή σύζυγος του Οδυσσέα.» να σου συμπληρώνω τα κενά κι η βιασθείσα υπό του Θησέως Ελένη που την κόρη της πήρε η αδερφή της με τον Αγαμέμνονα να την αναθρέψει και που θυσιάστηκε αργότερα για να μεταφερθεί στην Ταυρίδα με πρόσχημα έναν γάμο κι ακόμη η Περσεφόνη που έκλεψε ο Πλούτωνας και που επιχείρησε επίσης να ατιμάσει ο Θησέας. Όμως νισάφι πιά! Η Γη ανοίκει στη Γη, η Ελλάδα στην Ελλάδα κι ο νους τ ανθρώπου στον άνθρωπο είτε φιλοσοφεί είτε όχι, είτε ντρέτα είτε λοξά σκέφτεται αρκεί να σκέφτεται μοναχός του.Οι κηδεμόνες να τα μαζεύουν και να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια σαν…καγκουρώ για τον δικό τους κόσμο, τα κουβαδάκια και τις κολυμπήθρες τους και στην δική τους παραλία έξω απ τον κόσμο των ανθρώπων
        Κι ο Όμηρος ως Έλλην Πολεμιστής Τρίτης Προσοχής τοποθέτησε πολλές παγίδες σ ολόκληρο το έπος κι έτσι η αποστήθηση δεν ωφελεί και πολύ τους υπό των ανοργάνων κατειλημμένους που μοιάζουν σαν ανθρώπους αλλά που δεν ξέρουν πως να καλύψουν την ψαρίσια τους ουρά κι ο ψευτοΠοσειδώνας τους δεν μπορεί να τους αποκαλύψει του ελεύθερου Όμηρου ποιητή τα μυστικά που είναι τυφλός, εκτυφλωτικός άρα αθέατος στον κόσμο της σκοτεινιάς

      • Ο/Η iparea λέει:

        Όταν αποφασίσουμε να παίξουμε
        το παιγνίδι του αδύναμου κρίκου της Έλενας Ακρίτα θα στείλουμε αίτηση όχι όμως πριν.
        Οι κανόνες του παιγνιδιού της παρέας είναι αλλοι και όσοι δεν συμφωνούν αποχωρούν αξιοπρεπώς. Τα αλλα είναι περιτά
        Καλό μεσημέρι
        ΚΛΕΙΩ

      • Ο/Η iparea λέει:

        Να ακουστεί βεβαίως η άποψη σου για να συμπληρώνουμε τα κενά της γνώσης αλλά νομίζω
        πως η παντογνωσία και η κτητικότητα και η από καθέδρας διδασκαλία ανήκει στον κόσμο των ανοργάνων.Οι άνθρωποι προάγουν τον διάλογο την παρέα την συντροφιά την συζήτηση την νηφαλιότητα το έξυπνο σπιρτόζικο παιγνίδι αναζητώντας λίγο φως και όχι συνεχείς καυγάδες μιας εγωκεντρικής ανταγωνιστικής σκοτεινιάς.
        Αυτό το έργο δεν είναι χιλιοπαιγμένο και βαρετό; Δεν έχουμε άλλη δουλιά να κάνουμε και να ασχοληθούμε;
        Αστραία

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Λουκ αυτό το τραγουδάκι για σένα

  • Ο/Η iparea λέει:

    Ευχαριστώ Κλειώ…και εσύ το καλύτερο κορίτσι είσαι…άδικα παραπονιέται και γκρινιάζει ο δικός σου…
    και να δηλώσω εξασφαλίζοντας…. το μέλλον μου με τον νικητή
    ….στον άνθρωπo nobody δίχως όνομα… της αυτοσχέδιας πατέντας
    … πως έχω διετελέσει
    ικανός αχθοφόρος και κουβαλώ με εξαιρετική επιτυχία
    βέλη κοντάρια και ότι άλλο χρειαστεί… παρόλο το λουμπαγκο μου…….στην διάθεση του πάντα …όταν με χρειαστεί.

    Λουκ

  • Ο/Η greenlion λέει:

    περίεργες συμπτώσεις πάντως
    Στην Ιωνία καλιεργήθηκε η φιλοσοφία Ίωνας ο Όμηρος ο τυφλός ποιητής
    από την μία η φιλοσοφία προσπαθεί να φέρει την λογική τον ορθολογισμό στην θρησκευτική σκέψη κι απ την άλλη χάνει το μέτρο…

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Ξέρω μερικές καταπληκτικές παραλίες για αυτούς που τρώγονται με τα
    ρούχα τους,και μάλιστα από την πλευρά του Ιονίου
    Καλημέρα
    Αντε πάλι από την αρχή…..

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα κορίτσια….σε φόρμα και ετοιμοπόλεμες… σας βλέπω
    με όρεξη για μάχη….
    καλά βρε Αστραία και εσύ να μης έχεις μια άποψη δική σου….;
    παπα …παπα…και δεν απαντάς σε ερωτήσεις εξεταστών;…πως θα πάρεις καλό βαθμό; …στην ίδια τάξη θα μείνεις…..
    Κλειώ που είναι αυτή η παραλία; δώσε….. ακριβείς συντεταγμένες
    ένα μπανάκι θα μου έκανε καλό….νομίζω
    greenlion…η επίπληξη κάνει καλό σε μία μαθήτρια …διορθώνεται…..κάπως…
    και μελετά νάχει δικές της απόψεις….μόνο που σχίζει την γάτα….για να γίνει κατανοητή….
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    …..να συμπληρώσω…. πως τον Οδυσσέα
    δεν τον φτάνω στην γοητεία του στο βλέμμα του και στις αντοχές του
    …αλλά τον Αχιλλέα τον τρώω λάχανο…. φέρνω αρκετά προς τον Μπραν Πιτ και αυτό το λέω για να βοηθήσω… κάπως τον Δία μου τώρα που περνάει…συν Αθηνά και χείρα κίνει …που λέγανε οι παλιοί σοφοί….
    Καλημέρα στους έχοντες άποψη και στους μη έχοντες….καλημέρα στις βουτιές του Ιονίου…
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα Λούκ, τα ξέρω πολύ καλά αυτά τα μέρη και ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι ,να πάμε όλοι μαζί
    για τρελλές βουτιές,
    σε παραλίες μοναδικές,υπό το βλέμμα του Οδυσσέα,
    και ωραίες σπηλιές ,όταν θα ανατέλλει ο Ηλιος.
    Είναι κάτι στιγμές που αναρωτιέμαι τι μπορεί να κάνει κανείς με την γνώση που κατέχει,πως μπορεί να την χρησιμοποιήσει.
    Γιατί η γνώση είναι δύναμη και αυτός που την έχει πρέπει να την χειριστεί ανάλογα,αποστασιοποιημένα,χωρίς να αναλώνεται σε ανόητες και άσκοπες επιδείξεις μόνο και μόνο για πρόσκαιρες εντυπώσεις
    Η Αστραία ήταν σαφής και λακωνική στο σχόλιο της
    προς όλους τους επίδοξους διασπαστές της παρέας και όπως έχω διαπιστώσει έχει αρκετή εμπειρία και γνώση σε αυτά τα θέματα χωρίς να κάνει επίδειξη.
    ΚΛΕΙΩ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Αστραία ναρθείς με τον κηδεμόνα σου….. που γυρνούσες χθες και δεν διάβασες το μάθημα σου;
    θα το δώσεις ξανά τον Σεπτέμβριο
    θα σου έχουμε και τεστ πολλαπλων επιλογών να σε διευκολύνουμε …κάπως
    όλο το καλοκαίρι να διαβάζεις…εμείς θα κάνουμε βουτιές
    με την Κλειώ που ξέρει καλά τις σπηλιές
    Λουκ

    • Ο/Η iparea λέει:

      Δεν με χαλάει καθόλου με ένα όμορφο και ευαίσθητο συμμαθητή
      σαν και σένα να διαβάζουμε το μάθημα μαζί μέχρι το καλοκαίρι.
      Θα το έχω μάθει καλά.
      Καλό μεσημέρι στην παρέα
      Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    Δεν θα απολογηθώ βέβαια για έλλειψη παντογνωσίας σε κανένα και μου αρέσει να μαθαίνω δεν έχω το κόμπλεξ της πολύξερης Θεωρώ πως αν περάσει μια μέρα χωρίς να έχω μάθει κάτι καινούργιο πέρασε άσκοπα Δεν θέλω να χάνω τον χρόνο μου με στείρους διαπληκτισμούς και δεν αισθάνομαι την ανάγκη να επιβεβαιώνω την ύπαρξη μου με αυτό τον τρόπο και να εκτονώνω τα εσωτερικά μου προβλήματα έτσι. Μερικές φορές έχει την χάρη του δεν λέω ακονίζεις και το σπαθί αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεται ανούσιο κλέβει ενέργεια και προσοχή από την ουσία του θέματος. Η διαλεκτική και διαλακτική τοποθέτηση μου είναι αποτέλεσμα μια καλοπροαίρετης θέλησης και ευγένειας και διάθεση για συνεργασία και όχι αδυναμία
    Αστραία

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Ενα τραγούδι για την παρέα,την φιλία την αρμονία και τις στιγμές
    που μοιράζεται………..

  • Ο/Η elzin λέει:

    Καλημέρα στην πολυτάραχη παρέα!
    Καλημέρα στους διαπληκτιζόμενους!

    Είναι καλό να βλέπει και διδάσκεται,
    ένας δεκαοχτάχρονος έφηβος,
    τι έχει να αντιμετωπίσει μπαίνοντας
    στον κόσμο των ενηλίκων και στην ζούγκλα των μεγάλων
    για να έχει άποψη και γνώμη.

    Πριν από κάποιο καιρό είχαμε συναντήσει μια παρέα
    που προσπαθούσε να γίνει ομάδα αυτογνωσίας
    και καταναλωνόταν σε ημερήσια διάταξη διαφωνίας
    για του ψύλλου το πήδημα
    και αν ο Ντόναλντ Ντακ φοράει πράσινη ή μπλε κάλτσα.
    Με μια διασκορπισμένη και καταστροφική ανωριμότητα διαφωνούσανε διαρκώς λες και ήταν αυτοσκοπός
    κατά την παγιωμένηΕλληνική συνήθεια,
    10 Έλληνες ισοδυναμούν σε 100 γνώμες και απόψεις αλληλοσυγκρουόμενες.

    Το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε όλους.
    Διαλυθήκανε και ένας Χίο τράβηξε και άλλος για Μυτιλήνη.

    Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψη του και να καταθέτει μια διακριτική κριτική με γενικό σχολιασμό,
    η οποία όχι μόνο θα πρέπει να μη εμπεριέχει στοιχείο προσωπικής εμπάθειας ή εμμονής αλλά,
    να μη διαφαίνεται και ίχνος της σαν κάτι τέτοιο.

    Δεν πολεμάμε ανθρώπους
    ούτε εμπλεκόμαστε προσωπικά μαζί τους. μόνο αντιλήψεις και προκαταλήψεις πολεμάμε και χρειάζεται να διατυπώνεται ξεκάθαρα αυτό.

    Η προσωπική επίθεση και αντιπαράθεση σε β΄Ενικό
    στο ήθος στην νοημοσύνη και στο γνωστικό επίπεδο του συνομιλητή
    και μικροπρεπή σχόλια,
    δεν προωθούν κανένα διάλογο
    που είναι το ζητούμενο σε μία ανθρώπινη επικοινωνία.

    Αυτός που καλλιεργεί ένα τέτοιο κλίμα με αυτόν τον τρόπο
    φέρει και την ευθύνη του αποτελέσματος και καλό είναι να την αναλαμβάνει.
    Διαφορετικά ο καθένας θα μιλάει μόνος του
    και θα απαντάει στον εαυτό του
    και η μοναξιά μας θα μεγαλώνει και η ερημιά μας θα αυξάνει.

    Το ζητούμενο δεν είναι πόσο ισχυρός είναι κάποιος μόνος του
    ή πόσο σπουδαίος και πόσα γνωρίζει αλλά,
    πόσο μπορούμε να συνυπάρξουμε σαν ανθρώπινα όντα
    μέσα από μια ανθρώπινη σχέση.
    Μέχρι τότε το τέρας θα κυκλοφορεί και θα ρημάζει όλη την περιουσία και την Νομή στην έρημη χώρα της Νεμέας.

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα στην διαπληκτιζόμενη παρέα….καλημέρα αξιότιμοι πολεμιστές
    μας διαφωτίσατε πλήρως…
    θα τοποθετηθώ με την σειρά μου …για να μη θεωρηθώ παιδί της πλάκας
    … χαζό και χαρά γεμάτο.
    Αυτή ή αυτός που αναλαμβάνει την πρωτοβουλία …για μία προσπάθεια και την δημιουργία μιας παρέας
    έχει και ένα λόγο παραπάνω..στις αποφάσεις και στον χειρισμό καταστάσεων
    Από την στιγμή που συμφωνούμε και συμμετέχουμε …τον στηρίζουμε και τον βοηθάμε
    δεν τον σαμποτάρουμε….σε κάθε του βήμα
    δεν τον ανταγωνιζόμαστε… δεν υποσκάπτουμε το έδαφος συνεχώς με κριτικές διαμάχες και διαφωνίες
    … δεν ροκανίζουμε το κλαδί που αποφασίσαμε να στερεωθούμε.
    Δεν του την φέρνουμε πισώπλατα…δεν τον προδίδουμε
    Η Αστραία έχει ένα έργο και μια πορεία στην με γνώση… διόλου ευκαταφρόνητη και
    … έχει την αγάπη μας και την φιλία μας και την αποδοχή μας…. ας μην είναι πάνσοφη και πολύξερη.
    Είναι αφοσιωμένη πάντα… σε ότι κάνει και καταπιάνεται και είναι… η ψυχή της παρέας μας.
    Καλημέρα Αστραία…. θα διαβάσουμε μαζί το μάθημα…
    αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί…
    Λουκ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Εχω τοποθετηθεί ήδη και η απάντηση της Αστραίας,σε οποιονδήποτε ιεροεξεταστή με αυτό το ευθύς εξ αρχής και επαναλαμβανόμενο ύφος και στύλ μιας προσωπικής εμπάθειας και άνευ λόγου και ουσιαστικής διαφωνίας με βρίσκει κάτι παραπάνω από σύμφωνη.
    Είμαστε εδώ μία ανοιχτή παρέα και ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος
    να καταθέσει τις απόψεις του, να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί μας,και προπάντων να μας διαφωτήσει με τις επιπλέον γνώσεις του,να συμπληρώσουμε τα κενά μας.
    Δεν μπορεί όμως να παραβαίνει όρους και κανόνες δεοντολογικής συμπεριφοράς λεκτικής διατύπωσης,με μικροπρεπεις χλευασμούς.
    Η Αστραία εξάντλησε όλα τα περιθώρια μιάς άψογης οικοδέσποινας,
    αλλα δεν μπορούμε να αφήσουμε χορεύτριες να χορεύουν ανεξέλεγκτα
    σε κατάσταση υστερίας και ούτε τους σκύλους να αλέθουν κατά το κέφι τους.
    Καλημέρα στους αγαπητούς μας Πολεμιστές,καλημέρα Λούκ και σύ με
    σειρά σου με κατέπληξες,καλημέρα Αστραία είσαι η ψυχή της παρέας
    και θέλουμε να παραμείνεις

  • Ο/Η Δημόδοκος λέει:

    Καλημέρα σας αγαπητοί μου και αγαπητές μου!
    Η αιώνια φυσική διαμάχη, η ανταγωνιστικότητα και οι διαξιφισμοί,
    οι διαπληκτισμοί , είναι και η κατάρα του Ελληνικού λαού και η αιτία της αφαίμαξης του
    απ΄ όλους τους φυικούς και πνευματικούς πόρους του.
    Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα να μην πάρουμε δική μας,
    να μην αφήσουμε κανένα να κάνει κάτι,
    να πάει κάποια πρωτοβουλία,
    να μη προχωρήσει τίποτα,
    ένας συνεχής πελοποννησιακός πόλεμος συνέχεια
    σε μικρή και μεγάλη διάσταση και αλληλοεξόντωση.
    Μια λυσσαλέα επίθεση σε οτιδήποτε πάει να κινηθεί.
    Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα
    αν παραμερίζαμε λίγο τις μικροπρέπειες μας,
    τον εγωισμό μας και την αυτοανάκλαση μας
    για ποιος είναι ο καλύτερος, ο εξυπνότερος και ο ωραιότερος και υιοθετούσαμε ένα πρόγραμμα αλληλουποστήριξης;
    Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν γνωρίζαμε τον κατάλληλο τρόπο
    να διαφωνούμε να συζητούμε και να ακούμε ό ένας τον άλλον
    από το να ακούει και να απαντάει ο καθένας στο εαυτό του;
    Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα
    αν δεν πετάμε κάθε φορά το μήλο της Έριδος καταστρέφοντας μια ομόνοια που θα μας έκανε αποτελεσματικούς;
    Όταν κατορθώσουμε και αποκτήσουμε 100 Έλληνες μία γνώμη και απόφαση τότε θα έχουμε κερδίσει την Ελευθερία μας.
    Αν γίνουμε και 300 θα έχουμε κερδίσει την Αξιοπρέπεια μας.
    Αν φτιάξουμε 300 πλοία ισχυρά του Νου θα έχουμε πετύχει μία Νίκη στην Σαλαμίνα.
    Εκεί που θα δοθεί η τελική μάχη.
    Ας αναλογιστεί ο καθένας τις ευθύνες του!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα σχόλια σας την παρουσία σας την αγάπη σας την φιλία σας και πιο πολύ ευχαριστώ τον άξιο αντίπαλο μου για την πρόκληση την μάχη και την γνώση που μου έδωσε.
    Ας αναλογιστούμε τι μπορούμε να κάνουμε στον χρόνο που μας απομένει ο καθένας αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ύπαρξης του μέσα από μια συντροφιά ενός δαχτυλιδιού…
    Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλησπέρα στην παρέα…τι έμαθες Αστραία σήμερα;
    και τι γνώση πήρες;
    Δεν πιστεύω να την κρατάς για τον εαυτό σου;
    Λουκ

  • Ο/Η iparea λέει:

    Συνειδητοποίησα ακόμη μια φορά πως πέρα από την διαφωνία και την συμφωνία υπάρχει η αλληλεπίδραση των αντιληπτικών πεδίων
    και το αποτέλεσμα είναι η κατανόηση που μένει σαν απόσταγμα
    μετά από ένα φιλτράρισμα πρώτων εντυπώσεων.
    Καλησπέρα σε όλους
    Αστραία

  • Ο/Η iparea λέει:

    Να υπερθεματίσω τα σχόλια, να στηρίξω τις ψυχές της παρέας
    καθυστερημένος λιγάκι και να προσθέσω κι εγώ σε όσα γράφτηκαν … ότι:
    «Αναγκαιότατον μάθημα το απομαθείν τα κακά που σημαίνει:
    «Το πιο απαραίτητο μάθημα είναι να λησμονεί κανείς τα κακά που έμαθε». τις κακιές συνήθειες
    Καλό τριήμερο με το θεό Διόνυσο και τον Πάνα συντροφιά μας.
    ΔΑΙΔΑΛΟΣ

  • Ο/Η ΚΛΕΙΩ λέει:

    Καλησπέρα,καλησπέρα.. Θα σας πω ένα τραγούδι για την παρέα
    και τους καλούς κηπουρούς

    Θάθελα νάμαι κηπουρός…..

  • Ο/Η iparea λέει:

    Να παίξουμε το παιχνίδι, αυτό συνιστά ο Αξελός και αυτό έχω την εντύπωση οτι πράττουμε.
    Ο Αξελός, ένας απο τους κορυφαίους συγχρονούς διανοητές, πιθανως και δυστυχώς, στάθηκε και ο ίδιος θύμα της ανόδου της ασημαντότητας. Οι στοχαστές του πνεύματος γνωρίζουν πολύ καλά τη ζωή και το έργο του. Κέρδος όμως μεγαλύτερο θα υπήρχε αν η προσφορά του Αξελού ήταν κτήμα όλων ανθρώπων. Ο Σωκράτης- Πλάτωνας υποστηρίζει οτι η φιλοσοφία, δεν είναι αλλά και δεν πρέπει να είναι, ενασχόληση των ατόμων. Γιατί όμως ο φιλόσοφος που έθεσε στο επίκεντρο της διδασκαλίας του τον άνθρωπο πρεσβέυει κάτι τόσο ίσως αμφιλεγόμενο;

    Κάρλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Η Πλανητική Σκέψη και το Παιχνίδι του Κόσμου at Η Παρέα.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: