5. Οι Βόες του Ήλιου


Οι σύντροφοι του Οδυσσέα κλέβουν τα βόδια του θεού Ήλιου

Pellegrino Tibaldi (1527 – 96)

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό,
μπορεί και του Μαρτίου, περπατώντας σε καταπράσινα λιβάδια και μαζεύοντας ανεμώνες και νάρκισσους,
είδα δύο μάτια σπινθηροβόλα,
ένα μουτράκι χαμογελαστό να με κοιτάζει εξερευνητικά
και να με ρωτάει… αυθάδικα.

Έρωτας η αγωνία της ψυχής για λύτρωση και αθανασία!
Έρωτας που σε πεθαίνει και σε αναγεννά.
Ιερός Έρωτας που κοντά του
νιώθεις έφηβος και αιώνιο παιδί!

-Ασχολείστε με κάτι ενδιαφέρον τον τελευταίο καιρό;

-Έχω υπ όψιν μου κάτι ακριβώς αυτή την στιγμή!
Απαντάω στοχεύοντας στο κέντρο της κόρης των ματιών και
παίζοντας το παιγνίδι του κυνηγού.

-Σας απασχολεί κάτι σοβαρό;
Γιατί μου δίνετε την εντύπωση σκεφτικού ανθρώπου;
Συνέχισε με το βέλος του άτακτου νεαρού θεού.

-Ναι!
Με απασχολεί το ερώτημα ενός Γερμανού φιλοσόφου του Χάιντεγκερ,
γιατί να υπάρχουν όντα και όχι το τίποτα;
Συνεχίζω… ψαρεύοντας.

-Και εμένα μου αρέσουν τα στρουφάκια και αναρωτιέμαι γιατί έχουν αυτό το μπλε χρώμα!
Μου ανταπέδωσε… περιπαικτικά.

Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα αυτό και… φλέγον!

Αποφασίσαμε να λύσουμε μαζί και τα δύο ερωτήματα και έτσι …συναντήσαμε τον έρωτα!

Όταν μου ανακοίνωσε πως ήμουν ο αγαπημένος άνθρωπος μιας ζωής που περίμενε,
ο παράδεισος άνοιξε τις πόρτες του να με υποδεχθεί!

Ο Έρωτας έχει σχέση με το Λέοντα και το νησί του Ήλιου-Απόλλωνα, γιατί ανήκει στη καρδιά του ανθρώπου που θυσιάζεται και τα βόδια που τρώγονται…από πεινασμένα άπληστα συμφέροντα!”

Είναι ο 5ος οίκος του ωροσκοπίου, η παραγωγή της ενέργειας,τα παιδιά,
η δημιουργία, το παιγνίδι, η χαρά, η ευφορία,το χαμόγελο, το θέατρο, η σκηνή, ο ηθοποιός, ο ρόλος,
η Λεοντή, η θέληση, η όραση, ο Απόλλων, ο Διόνυσος, η καρδιά, η συνείδηση, ο Έρωτας, ο καρπός του δέντρου!

Καλημέρα σε όλους αυτούς
που περπάτησαν σε αυτό το
Εύφορο νησί και δεν καταβρόχθισαν τα ζώα διαπράττοντας την ύβριν
απέναντι στον θεό του Φωτός!

Δεν θυσίασαν τον έρωτα τους για ένα …μικρονοϊκό ανόητο υλικό συμφέρον,
όσο πεινασμένοι και ταλαιπωρημένοι… να ήταν!

Παραγωγή και κατανάλωση της ενέργειας
Λέων-Υδροχόος
Απόλλων, Ήλιος- Άρτεμις,Ουρανός
5ος- 11ος οίκος
Το φως του Ήλιου της ημέρας και της νύχτας της Σελήνης των αστεριών στον ουρανό.
Ο άξονας της όρασης της εξωτερικής και εσωτερικής.

Λέων
Το ζώδιο του Λέοντα συνδέεται με τους 50 Βόες του Απόλλωνα στο νησί της Θρινακίας-Τριν-ακίας και αποτελεί τον δεύτερο άκρο του μεγάλου τριγώνου της φωτιάς με πρώτο τον Κριό του Άρη και τελευταίο τον Τοξότη της Αθηνάς.
Η φωτιά,το ιερό Πυρ είναι το πνεύμα,
το νερό είναι το συναίσθημα,
η γη είναι η ύλη και ο αέρας η νόηση.
Η Τρι-νιτι,τριάς είναι πάντα παρούσα στον σταυρό της ύλης.
Και οι ακίδες αυτών των άκρων αιχμηρές σαν μυτερά βέλη.
Πολλά όμως κρέμονται από μια κλωστή ή μια τρίχα και το τρία είναι σημαντικός αριθμός και το θρία και θρι=3.
50 εβδομάδες χρειάζεται να κάνει η Γη γύρω από τον Λαμπερό και Φανερό Ήλιο για μια πλήρη τροχιά και οι ακτίνες του Απόλλωνα όπως περνούν από το ζωδιακό χαρακτηρίζουν και το ζώδιο κάποιου.
Έτσι όταν κάποιος ανήκει στο ζώδιο του Λέοντα είναι και ο Ήλιος του εκεί, η ηλιακή συνείδηση του και το κέντρο στην καρδιά του.
Η Λαμπετώ και η Φαέθουσα φυλάγουν αυτούς τους βόες και η συμβουλή της Κίρκης είναι να μη τα πειράξει κανείς όσο πεινασμένος και να είναι.
Όταν φθάνουν εκεί πνέει ένα ζεστός Νότιος άνεμος σιρόκο και ο Λέων είναι αμέσως μετά τον Νότο και το Ναδίρ του ωροσκοπίου με αρχή τον Κριό.
Η θέληση και η αυτοπειθαρχία του Οδυσσέα δοκιμάζεται στην μη παράβαση της εντολής και στην υπεράσπιση και τον σεβασμό των ζωτικών δυνάμεων του οργανισμού και της Ιερής Φωτιάς.
Η θέληση στον Ηρακλή αποκρυσταλλώνεται με την κατάκτηση το Άθλου του Λιονταριού της Νεμέας.
Ο Λέων είναι ένας σημαντικός σταθμός γιατί αντιπροσωπεύει την αρχή μιας μυητικής πορείας ενώ ο Κριός την αρχή μιας φυσικής γέννησης.
Η θέληση είναι μια δύναμη που εκπορεύεται από το σώμα, όταν όλα τα άλλα έχουν χαθεί και σε στιγμή απόλυτης σιωπής.
Προϋποθέτει μια γερή λεοντόκαρδη καρδιά και πολύ καλή λειτουργία του κυκλοφορικού συστήματος.

Οδηγεί σε σταθερές αποφάσεις, αποφάσεις που άπαξ και ληφθούν ισχύουν για παντός, γιατί ο πολεμιστής αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεων του ακόμη και των πιο ασήμαντων… φαινομενικά.
Για αυτόν δεν υπάρχουν σημαντικές ή ασήμαντες αποφάσεις παρά μόνο αποφάσεις που παίρνει πάντα μπροστά στον Θάνατο του..
Το Λιοντάρι της Νεμέας είναι ο Άθλος και η εκπαίδευση της Όρασης.

Αρχίζει να βλέπει καλύτερα ακόμη και με κλειστά μάτια κλείνοντας τις δύο εξόδους
των ματιών στην σπηλιά ενός κεφαλιού και συλλαμβάνει
…το Λιοντάρι.
Η θέληση οδηγεί στην όραση και ο πολεμιστής αρχίζει να βλέπει την ενέργεια όπως ρέει στο σύμπαν χωρίς τα μεταφραστικά προγράμματα του MATRIX, που επιβάλει κοινωνική χειραγωγημένη διαμόρφωση.

Βλέπει τις ακτίνες όπως εκπορεύονται από τον Αετό του Δία σε τρεις δέσμες συνείδησης και οργανώνουν την ζωή στην γη σε 48 λωρίδες καθώς και τις αποχρώσεις τους, μπεζ,ροδακινί και κίτρινο.

Η επιμονή θα δημιουργήσει την θέληση και η θέληση παράγει ενέργεια γιατί
είναι ευθυγράμμιση των εξωτερικών και εσωτερικών ακτινών του φωτεινού σώματος του ανθρώπου.

Η ευθυγράμμιση αυτή είναι η συνειδητοποίηση της αντίληψης σε διαφορετικές θέσεις περνώντας κάθε φορά από το σημείο συναρμολόγησης αριστερά κοντά στην καρδιά του ανθρώπου.
Επίσης,αυτή η θέληση κάνει το σημείο αυτό να σταθεροποιείται σε μια συγκεκριμένη θέση διαφορετικά τρεμοπαίζει και η αντίληψη είναι χαοτική με σκόρπιες εικόνες…
εδώ και εκεί.

Η σταθεροποίηση τους σημείου συναρμολόγησης φτιάχνει τους διώκτες, τους κυνηγούς και τους κατασκευαστές της ελεγχόμενης τρέλας.
Η ελεγχόμενη τρέλα είναι μια τέχνη,ένα είδος ηθοποιίας με την οποία οι κυνηγοί πολεμιστές συναλλάσσονται με τους ανθρώπους και μαθαίνουν μέσα από τις εμπειρίες τους, μόνο που δεν γίνεται για κερδοσκοπικούς λόγους.

Με αυτή την έννοια οι κυνηγοί παίζουν ένα ρόλο όσο πιο καλύτερα μπορούν με φαντασία, με χιούμορ, με αψογοσύνη, με τον αυτοσχεδιασμό που απαιτούν οι περιστάσεις της επιλογής του πνεύματος και το προσφέρουν σε αυτό.
Μετά αποσύρονται και σβήνουν τα ίχνη τους και παραμένουν ελεύθεροι
και… ο “κανένας”.

Γελούν, κλαίνε, αγωνιούν, αγωνίζονται, πολεμούν, ρευστοί, απρόβλεπτοι, εφευρετικοί, ελέγχουν την τρέλα της ζωής τους κάθε στιγμή με απόλυτη αυτοπειθαρχία.

Παραμένουν πάντα ελεύθεροι από το αποτέλεσμα της πράξης.
Δεν περιμένουν κανένα κέρδος, ανταμοιβές και χειροκροτήματα.
Κάνουν το καλύτερο και
εξοικονομούν ενέργεια σπάζοντας την ρουτίνα, αποφεύγοντας να έχουν συνήθειε,ς εξαρτήσεις και πράττοντας “μη πράξεις”.
Οι “μη πράξεις” των πολεμιστών είναι να βαδίζεις προς τα πίσω,
να κουβαλάς μια άδεια τσάντα, να κάνεις κάτι με διαφορετικό τρόπο από ότι έχεις συνηθίσει σπάζοντας τον παγιωμένο τρόπο σκέψης.

Οι Λέοντες έχουν μια φυσική ροπή στην ηθοποιία και ο 5ος οίκος είναι μια σκηνή και ένα δημιουργικό σκηνικό.
Για ένα πολεμιστή σκηνή είναι όλος ο κόσμος και η ζωή μια μεγάλη ταινία!

Οι μεγάλοι ηθοποιοί ζουν τον ρόλο τον βιώνουν γιατί κατορθώνουν να μετακινήσουν το σημείο συναρμογής τους στην θέση που είναι “ο ρόλος”.

Όμως η μεγάλη μαγεία του θεάτρου και του κινηματογράφου είναι ότι οι μεγάλοι ηθοποιοί παρασύρουν και το κοινό μαζί τους μετακινώντας και το δικό τους σημείο συναρμογής.
Και εδώ βρίσκεται η λυτρωτική αίσθηση της τέχνης!

Ο Φοίβος Απόλλων,η μεγαλύτερη πηγή ενέργειας κυβερνάει τον Λέοντα,το ζώδιο της σκηνής, της χαράς, των συγκινήσεων,των ερώτων, της δημιουργίας,της μουσικής και των τραγουδιων,της μαντικής
Και το ιερό πτηνό του είναι το γεράκι γνωστό για την οξύτητα της όρασης του.
Ο πολεμιστής διακρίνεται
από την πάλουσα εκπομπή ακτινοβολίας του κέντρου της καρδιάς, από την ζωτικότητα και από την λάμψη στον υμένα των ματιών του και ιδιαίτερα του αριστερού.

Καλημέρα…στον θίασο και τους θιασώτες του κόσμου!

Ο Χρόνος που βόσκει στο νησί του Ηλίου Απόλωνα!
Κατόπι στο καλό νησί της Θρινακίας θα φτάσης.
Βόδια εκεί βόσκουνε πολλά κι αρνιά παχιά του Ήλιου,
εφτά κοπές βοδιών, εφτά καλών αρνιών κοπάδια,
πενήντα καθεμιά κοπή, κι αυτά μήτε γεννούνε,
και μήτε λιγοστεύουνε· και θεές τα κυβερνάνε,
δυό νύφες ωριοπλέξουδες, Φαέθουσα, Λαμπετία,
του Ήλιου του Υπερίονα και της Νεαίρας κόρες.
Η μάνα που τις γέννησε και γλυκοανάθρεψέ τις,
135
πάς στο νησί τις έβαλε της Θρινακίας να ζούνε,
τα γονικά τους πρόβατα και βόδια να φυλάγουν.
[ Αυτά αν τ’ αφήσης άβλαβα, και θες το γυρισμό σου,
όσο πολλά κι αν πάθετε, πάλε στο Θιάκι πάτε·
μα αν τα πειράξης, πρόσμενε ξολοθρεμό στο πλοίο
140
και στους συντρόφους· ίδιος σου μπορείς να ξεγλυτώσης,
μα αργά θα φτάσης κι άσκημα, κι από συντρόφους έρμος ].»

μ οδύσσειας

Ο χρόνος για τους πολεμιστές είναι Ιερός!
Γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή αυτό το ταξίδι θα τελειώσει μαζί και η περιπλάνηση τους σε αυτό όμορφο κόσμο.
Έτσι λοιπόν δεν έχουν το περιθώριο να αρπαχτούν από την κτητικότητα, την λαιμαργία, την απληστία, την επιπολαιότητα, την αποθησαύρηση
άχρηστων αντικειμένων.

Κρατούν τα απαραίτητα κάθε φορά και αποφασίζουν τι θα ξεφορτωθούν από τις συνήθειες τους και τις ασχολίες τους.
Με αυτό τον τρόπο εξοικονομούν ενέργεια.
Ενέργεια που χρειάζονται για την κατανόησημ της γνώσης και την διεκδίκηση της ελευθερίας τους.

Δεν έχουν την πολυτέλεια να σπαταλούν εδώ και εκεί τον χρόνο τους και να τον σκοτώνουν ασεβώς σφάζοντας και τρώγοντας τις Ιερές αγελάδες του Απόλλωνα.
Σκοτώνουν όμως το Λιοντάρι, τον εγωισμό και τον εγωκεντρισμό,
αλλά κρατούν την Λεοντή γιατί αντιπροσωπεύει μια πολύτιμη ζωτική δύναμη για την ζωή.
Ο εγωισμός και η απόδειξη της σπουδαιότητας μας,
καταναλώνει μεγάλα ποσά ενέργειας και δεν μένει περιθώριο για οτιδήποτε άλλο..
Κάποια στιγμή βέβαια πετούν και την Λεοντή χάνοντας την ανθρώπινη μορφή αλλά τότε θα βρεθούν στο έλεος της ευθυγράμμισης και θα κινδυνέψουν θανάσιμα.
Αν αποξηράνουν τελείως τον εαυτό τους είναι καταδικασμένοι.
Αυτό είναι όμως μια άλλη ιστορία…

Οι πολεμιστές θέλουν και είναι μέρος του κόσμου!
Δεν απέχουν!
Παίρνουν μέρος στο παιγνίδι,
τον χορταίνουν δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους.
Έχουν να δηλώσουν και νίκες και ήττες αλλά… νιώθουν χορτάτοι,
σαν βασιλιάδες.

Το “εγώ” τους δεν είναι αβέβαιο, πεινασμένο, ασταθές, υπεροπτικό, επιθετικό, δειλό, ζηλόφθονο, κακοπροαίρετο, άπληστο.
Δεν θα σκοτώσουν τρία ορτύκια για να φάνε όταν χρειάζονται ένα,
σαν να μη έχουν ξαναφάει ποτέ στην ζωή τους.
Αποφεύγουν να στύβουν τον κόσμο σαν λεμόνι.
Τον αγγίζουν απαλά, τρυφερά δυναμικά και μετά αποσύρονται.

Μου αρέσει να βλέπω χαρούμενους ανθρώπους,ευτυχισμένους,
με την ενέργεια να δονείται και να εκπέμπει από το κέντρο της καρδιάς.
Σπάνια θα συναντήσεις ένα ευτυχισμένο άνθρωπο να γίνεται… «κακός και στριμμένος».Μου αρέσει να βλέπω χαρούμενους ανθρώπους, χαμογελαστούς, καλοπροαίρετους, αλλά εκείνο το απόγευμα που έψαχνα για ένα δώρο σε κάποιο πολυκατάστημα αυτό που έβλεπα,απείχε πολύ από αυτές τις προδιαγραφές ευτυχίας.

Η Ροδούλα, ένα ξανθό κορίτσι,ένα πανέμορφο λουλούδι νεαρό,στεκόταν μπροστά μου,μαραμένο,με απλανές βλέμμα, με σκοτεινούς κύκλους κάτω από τα μάτια 20 χρόνια γερασμένη και δυσκολευόμουν να την αναγνωρίσω.
Η Ροδούλα ήταν μια φίλη από μια κοινή παρέα και δούλευε σε γνωστό νοσοκομεία σαν νοσοκόμα, ευσυνείδητη στην δουλεία της.
Μόλις πριν λίγους μήνες με είχε καλέσει,πλέοντας στο πελάγη ευτυχίας στον γάμο της.

Είχε μια σχέση με ένα νεαρό γιατρό,που είχε σπουδάσει με πολύ κόπο και αξιοθαύμαστα,
όντας πολύ φτωχός και οι δυο τους φαινόταν πολύ ερωτευμένοι και ευτυχισμένοι,μέχρι την στιγμή που της ανακοίνωσε, όπως μου είπε,
λίγο πριν την τελετή,
“ότι ήθελε να μείνει.. λίγο μόνος”.

Αμέσως μετά,παντρεύτηκε την κόρη ενός κλινικάρχη και άφησε στην μέση… μια πρόβα νυφικού.

Λίγο καιρό αργότερα θα βρισκόμουν στην ίδια θέση με το ίδιο βλέμμα να τριγυρνώ σε έρημους δρόμους κάποιο Σαββατόβραδο βροχερό,κρύο παγωμένο,από αυτά που δεν θάθελα να ξανάρθουν ποτέ στην ζωή μου…

Μια βίαια οικογενειακή σκηνή και αντίδραση για την σχέση,μία υπερβολική ταχύτητα,μια στραβοτιμονιά, ένας δρόμος που γλιστρούσε,θα κόβανε για πάντα το νήμα της ζωής και το φως θα βασίλευε… σε κάποια μάτια.

Όταν έφθασα,κράτησα στην αγκαλιά μου ένα άψυχο κορμί μιας Περσεφόνης που ξαναγύριζε στον αιώνιο σύζυγο της,μυρίζοντας και κόβοντας το λουλούδι και εκείνα τα εξερευνητικά μάτια τα έβλεπα ερμητικά κλειστά για πάντα.
Δεν θα με ξανακοιτούσαν παιγνιδιάρικα να με ρωτούν:
“αν ασχολούμαι με κάτι ενδιαφέρον τον τελευταίο καιρό;”

Θα συνέχιζα να περπατώ στους νυχτερινούς δρόμους της αγάπης βάζοντας “φωτιά στα Σαββατόβραδα”,
με μια καρδιά ραγισμένη, γυρεύοντας τις απαντήσεις της ζωής
και του θανάτου.
Οι πύλες του παραδείσου έκλεισαν και ανοίξανε ξανά οι πόρτες της κόλασης.
Που πηγαίνουν αυτοί που αγαπούμε όταν φεύγουν από κοντά μας
και μένουμε εμείς μόνοι
…”Ελεύθεροι Πολιορκημένοι;

Τον “αγαπητικό” της Ροδούλας,
τον είδα σε συνέντευξη σε μια εκδήλωση του Μεγάρου να δηλώνει πόσο ευαίσθητος και τρυφερός άνθρωπος είναι και ότι του αρέσει να παίζει… τένις.
Μια μέρα που τον συνάντησα και σε ένα διάδρομο, μου εξήγησε πως κατεβαίνει σε πολιτικό σχήμα ανανέωσης για
…”την αλλαγή του κόσμου”.
Τον αποχαιρέτησα τινάζοντας την γλίτσα του δρόμου μαζί με την σκόνη… από το σακάκι μου.

Πως μπορεί να αλλάξει κάτι στον κόσμο κάποιος, που έχει καταβροχθίσει τα Ιερά βόδια του
του Έρωτα του Κόσμου με την δικαιολογία ήταν τόσο φτωχός και πεινασμένος και με αντάλλαγμα ένα γήπεδο του τένις και μια φωτογραφία δίπλα σε “επώνυμους”
… στο Μέγαρο;

Το παλιό ρολόι σταμάτησε εκείνο
το Σαββατόβραδο…

Φθάσαμε στην πιο μεγάλη ώρα για την Ανθρωπότητα και την αλλαγή του κραδασμού της.

Την μεγάλη ώρα… για το κβαντικό άλμα των Ανθρώπων και την αλλαγή Συνείδησης!

Ειθε το νερο του Υδροχοου που τοσο το στερηθηκε η Ανθρωποτητα να πεσει απλετο σαν καθαρμος και να παρασυρει την κοπρο του Αυγεια…
Τον Δογματισμο,την δοκισησοφια,τον θρησκευτικο φανατισμο,την μισαλλοδοξια,τον εγωισμο,τον φθονο,
ολες αυτες τις Λαμιες που για αιωνες βυζαξαν τον κοσμο και φτασαμε σημερα στο παρα πεντε..”

Μπαίνουμε στον Υδροχόο
και θα φύγουν οι Ιχθείς
Έτσι ήτανε γραμμένα
Μέσα στ’ άστρα τα σβησμένα
Που ‘χα δει στα μάτια της.

Ήταν γραμμένο… σε κάποια μάτια!
Κάποια μάτια που ερχόταν να με δουν δακρυσμένα μερικές φορές
κρύβοντας την πίεση,την αναταραχή που υπέβοσκε και δεχόταν στο οικογενειακό περιβάλλον εξ αιτίας της σχέσης μας, πίσω από ένα χαμογελαστό μουτράκι.

Το “ζωηρό” ταμπεραμέντο μου και οι όχι μεγάλες υλικές καταθέσεις μου,ήταν ο λόγος που δεν επιθυμούσαν και δεν επικροτούσαν, μερικοί “ορθολογιστές”, πραγματιστές,θεοσεβούμενοι οικογενειάρχες
…την συνέχιση “του ρομάντζου”.

Οι παραινέσεις και οι συμβουλές,
οι προσδοκίες για καλύτερη τύχη…πιο πλούσια και ασφαλή,
ήταν σε καθημερινή βάση πρώτο θέμα.

Αν κάτι μισεί θανάσιμα και πολεμάει λυσσαλέα το σύστημα,
ο Σμιθ, οι τύραννοι,
είναι ο Έρωτας που φοβάται πολύ.
Τον φοβάται γιατί θα του ανατρέψει την εξουσία.
Δύσκολα εξουσιάζεις ερωτευμένους ανθρώπους!
Έχουν άλλη δύναμη, άλλη ενέργεια και το κυριότερο γεννούν παιδιά υψηλής ενεργειακής στάθμης.
Έτσι, κάνει τα πάντα να το πνίξει να τον ενοχοποιήσει,να τον υποσκάψει,να το βάλει σε καλούπια, να τον αλυσοδέσει.
Να τον διαβρώσει να τον εξοντώσει και τις περισσότερες φορές
… τα καταφέρνει.

Σπάνια συναντάς πραγματικά ερωτευμένους ανθρώπους που βλέπεις στην αύρα τους αυτή την λάμψη της ενέργειας της καρδιάς και τους
“παχείς βόες” να βόσκουν σε καταπράσινα λιβάδια… απείραχτοι.

Όταν βλέπεις ένα ζευγάρι καταλαβαίνεις, τι τους συνδέει εύκολα, όσο καλά και να υποκρίνονται και ότι να λένε.
Διακρίνεις τις ενέργειες τους,
πως αλληλοδονούνται,συγκοινωνούν, επικοινωνούν και αλληλοεπηρεάζονται.

Νομίζουν μερικοί, πως ο Έρωτας είναι μια απλή δόνηση τους σεξουαλικού κέντρου,στην περιοχή των γεννητικών οργάνων που ενεργοποιείται μέσα από τις διαφημίσεις πωλήσεων.
Όμως, Έρωτας χωρίς δόνηση της καρδιάς χωρίς πνευματικό μοίρασμα,
ενεργοποιήση των κέντρων πάνω από τα γεννητικά όργανα,
ανάταση και άνοδος της ενέργειας …δεν υπάρχει.
Αν δεν ικανοποιείται η ψυχή και το πνεύμα, η σωματική ικανοποίηση παραμένει φτωχή υπόθεση και …ξεφτίζει γρήγορα.

Ο έρωτας σαν πρωταρχική εμφάνιση ανήκει στον Λέοντα και στον 5ον οίκο.
Τον συναντούμε με την μορφή φλερτ, χαράς, διασκέδασης, ερωτισμού και είναι παρών όχι μόνο σε μια ανθρώπινη σχέση αλλά και σε μια δημιουργία… ένα έργο.
Πολλοί μεγάλοι δημιουργοί ένιωθαν ένα μεγάλο έρωτα για αυτές τις δημιουργίες τους, τις καλλιτεχνικές και δημιουργούσαν εξ αιτίας αυτού του Έρωτα που ένιωθαν να καίει και να φλογίζει την καρδιά τους.
Ο Έρωτας είναι επαναστατικός από την φύση του ανήκει στην μάχη
Είναι ακατανίκητος και ο μεγαλύτερος ίσως θεός!

Όμως ο Έρωτας, σαν βαθιά γνωριμία με τον Εαυτό είναι υπόθεση του Σκορπιού, του 8ου οίκου και του Πλούτωνα.
Είναι ένα πάθος που μπορεί να σε φωτίσει ή να σε καταστρέψει.
Είναι ενεργοποίηση του άνιμους για τις γυναίκες και της άνιμα για ένα άντρα.
Είναι αντίστοιχα το αρσενικό και θηλυκό κομμάτι που ερωτευόμαστε στο πρόσωπο του άλλου και που ψάχνουμε απεγνωσμένα να βρούμε.
Για αυτό η σχέση Περσεφόνης Πλούτωνα είναι μοναδική, μοιραία
μυστήρια και απόλυτη.
Ισοδυναμεί με βαθιά κατάδυση,
βουτιά στον υποσυνείδητο χώρο του Άγνωστου Εαυτού μας.

§ 9 Responses to 5. Οι Βόες του Ήλιου

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Αυγούστου 10, 2010 στις 8:30 πμ | Απάντηση
    Απόλλων!
    Ο Ηλιακός άνεμος ας δώσει μια ανάσα πνοής στον άνθρωπο
    φυσώντας μέσα του με τόνους Πνεύματος
    και Πυργολαμπίδες φωτός!
    Ψυθιρίζοντας του όλα τα μυστικά της ζωής και της αντίληψης
    σε ένα φαντασμαγορικό χορό παιγνιδιάρικων ακτίνων!
    Να βλέπει εσωτερικά και εξωτερικά
    κλείνοντας τα δυό του μάτια στου κεφαλιού την σπηλιά.
    Τις ζωτικές του δυνάμεις να κρατεί
    και μικρός μικρόψυχος να μην γιίνεται σαν νάχει ηττηθεί.
    Ούτε άπληστος σαν πεινασμένος επαίτουλας να καταδεχθεί.
    Ο Έρωτας κοντά του να τον οδηγεί
    σε μια Αγάπη που ψηλά κατοικεί
    Και άφθαστος στο σημάδι
    δεινός τοξότης να γενεί.
    Σήμερα την νέα σελήνη και Νουμηνία του Εκατομβαιώνος
    που οι Πυλιώτες, φρουροί της Πύλης
    στους πυλώνες της δύναμης θυσία κάνουν
    και εκατόμβη στης πυλωτής την ακρογιαλιά.
    Στον Ποσειδώνα γύρω από τάβλες και κροντήρια δαμάλι προσφέρουν
    και ο Νέστωρ τον Τηλέμαχο φιλοξενεί με μια ζεστή αγκαλιά!
    Να έλθει ο Φοίβος στην καρδιά των ανθρώπων
    και να μείνει για πάντα κοντά μας!

  • Ο/Η iparea λέει:

    Φρυκτωρος λέει:
    Δεκεμβρίου 17, 2009 στις 5:21 μμ | Απάντηση
    Ετσι!ετσι!!
    Για να το ανεβασουμε λιγο ακομα.παμε σε λα μινορε..
    ..Μου λες μ αγαπας.!?
    ..εγω να δεις! Εγω να δεις !! Εγω αγαπη μου να δεις!!!!
    Η αρμονια των τραγουδιων θυμιζει στην ψυχη την Αρμονια που εκθαμβη γνωρισε καποτε και μετα την ξεχασε πινοντας το νερο της ληθης.να τα ακουμε τα τραγουδια κανουν καλο, και να τα τραγουδαμε ακομα καλυτερα,βελτιωνονται οι αναπνοες μας,συντονιζομαστε..συντονιζομαστε…

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 17, 2009 στις 7:00 μμ | Απάντηση
    Ετσι!ετσι!!
    Για να το ανεβασουμε λιγο ακομα.παμε σε λα μινορε..
    !!!!
    Μας έφτιαξες το κέφι με το λα μινόρε σου αοιδέ της Ανατολής!

    Να το ανεβάσουμε μαζί με την ενέργεια και την Μνημοσύνη
    σε όλα και ψηλότερες οκτάβες να το εμβαθύνουμε το θέμα
    και να θυμηθούμε ότι έχουμε ξεχάσει.

    Τα τραγούδια λειτουργούν σαν προωθημένοι δρομείς.
    Τραντάζουν το σημείο της αντίληψης και διαποτίζουν το σώμα
    με την άμεση γνώση του αφηρημένου πυρήνα τους
    και μεταδίδουν την λαχτάρα των τραγουδιστών
    θεραπεύοντας και επουλώνοντας τις πληγές και τις ενεργειακές διαρροές
    με τον Ασκληπιό και τον Κένταυρο Χείρωνα.
    Ο θεός της συνείδησης
    ο Απόλλων κρατάει μια λύρα που πήρε από τον Ερμή του λόγου
    και τραγουδεί και ο Δημόδοκος στα ανάκτορα των Φαιάκων όλα τα
    πάθη των Ελλήνων εξιστορεί και να κάνει τον Οδυσσέα να δακρύζει.
    Ο Αλκίνοος τον παρατηρεί και τον ρωτάει ποιος είναι και γιατί
    οι σταγόνες αλμυρές κυλούν από τα μάτια του κρυμμένος στην σιωπή;

    Να το ανεβάσουμε όλο και πιο ψηλά …τον αμανέ!
    Όρτσα τα πανιά!
    Συντονιζόμαστε!

    Μου λες μ’ αγαπάς. – Εγώ να δεις.
    Μου λες με πονάς. – Εγώ να δεις.
    Μου λες μ’ αγαπάς,
    μου λες πως πετάς
    και πως μακριά μου δε ζεις.
    Εγώ να δεις
    εγώ να δεις…..

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 16, 2009 στις 4:07 μμ | Απάντηση
    Ένα καλό μπουγέλο το χρειαζόμαστε όλοι!
    Ο Πήτερ Σέλερς…. στον Ροζ Πάνθηρα
    έβαζε τον υπηρέτη του να του επιτίθεται αιφνιδιαστικά
    για να είναι σε ετοιμότητα.

    Είμαστε καλοπροαίρετοι
    γιατί είναι επιλογή μας
    και πάντα δίνεται ο χρόνος να γνωρίσουμε κάποιον,
    να τον κατανοήσουμε να ξετυλίξει τον εαυτό του
    και να μας κατανοήσει και αυτός
    χωρίς αυτό να σημαίνει πως παύουμε να είμαστε επιφυλακτικοί στο βαθμό που χρειάζεται να είμαστε όλοι μας.
    Και συνήθως δίνεται μια αιτία και αφορμή να ξεκαθαρίζει κανείς την κατάσταση με το ορθό ή πλάγιο τρόπο και να βγαίνει από ένα θολό τοπίο στην ομίχλη.
    Και αν έχουμε κάνει λάθος εδώ είμαστε να μας εξηγήσει την θέση του
    και να το διορθώσουμε,
    αν δεν το καταλάβαμε σωστά και το παρεξηγήσαμε.

    Ύστερα από 2 χρόνια περίπου πορεία στην μπλογκόσφαιρα
    και σίγουρα δεν θα μείνουμε παραπάνω
    απ όσο χρειάζεται καλωδιομένοι
    δεν κάνουμε
    ότι κάνουμε μέσα από τα τρία ιστολόγια που διατηρούμε για να
    σκοτώσουμε την ώρα μας; και τον χρόνο που δεν έχουμε
    για να τραγουδάμε και να γελάμε
    και να κάνουμε μια ανόητη πλάκα
    για να φλερτάρουμε και να ψαρεύουμε γνωριμίες «στενής επαφής»
    που δεν επιδιώκουμε,
    για να αυξήσουμε τις πωλήσεις μας που δεν έχουμε
    για προσωπική προβολή ….«ανωνύμων».
    Ούτε επιχορηγούμαστε από
    τα κόμματα που δεν στηρίζουμε
    ή η εκκλησία που θα μας αφόριζε αν μπορούσε
    ή κάποια μασωνική στοά
    εσωτερικού χριστιανισμού και θεοσοφικού περιεχομένου
    που τους χαλάμε την πιάτσα.
    και άλλες …
    Το γεγονός ότι είμαστε Έλληνες και νιώθουμε έτσι δεν σημαίνει
    πως μισούμε τους άλλους λαούς ή τους υποτιμούμε.
    Κάθε άλλο!
    Αισθανόμαστε κοσμοπολίτες και μελετάμε και την κουλτούρα τους και τα επιτεύγματα τους αλλά δεν θέλουμε να γίνουμε ουραγοί των διαφημίσεων τους.
    Ας γνωρίσουμε τι έχουν πει οι Έλληνες μέσα από μετάφραση ή ακόμη καλύτερα το πρωτότυπο και ας δούμε τι έχουν πει και οι άλλοι
    …βαβυλώνιοι ασσύριοι εβραίοι μάγιας ινδοί ινδιάνοι εσκιμώοι κλπ.

    Και ο μόνος τρόπος να βοηθήσουμε αυτόν τον έρημο τόπο και την λεηλατημένη χώρα μας είναι να είμαστε και να παραμένουμε κοσμοπολίτες και διεθνιστές χωρίς να υπερβάλουμε στην δόση της ξενομανίας και του μισελληνισμού μας
    κυρίως ασύνδετα εις βάρος της πατρίδας μας και της πρωτογενούς κουλτούρας μας.
    Μετά την πολιτιστική διάβρωση έρχεται και η αποικιοκρατική
    Όπως συρρέουν πλέον μαζί με το δουλεμπόριο των ανθρώπων,
    και είμαστε πλέον πρόσφυγες στην ίδια μας την χώρα στο σχέδιο της παγκοσμιοποίησης που μας θέλει
    ένα φρούτο να τρώμε
    μια στολή να φοράμε
    ένα όνειρο να βλέπουμε γκρίζο
    μία ταινία
    και δουλειά -δουλεία από το πρωί μέχρι το βράδυ
    με σύμβαση αόριστη για λίγα ευρώ,
    εξισώνοντας τα πάντα κάτω και να να μην είμαστε ρατσιστές δήθεν
    λένε -η λέξη έχει χάσει το νόημα της-
    Εκείνο όμως που δεν λένε είναι ότι αυτοί που είναι πάνω είναι
    οι πραγματικοί ρατσιστές – όλα ένα είναι-
    και μας χειρίζονται σαν μαριονέτες.
    Όσο νωρίς το καταλάβουμε αυτό τόσο καλύτερα θα είναι.

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 15, 2009 στις 8:05 μμ | Απάντηση
    Στις 20 Μαρτίου 13.45,
    ο Ήλιος εισέρχεται στο 0 μοίρες στον Κριό,
    που είναι το γ΄της εκλειπτικής αναγγέλλοντας την εαρινή ισημερία
    και την επιστροφή της Περσεφόνης και της Άνοιξης.

    Η εκλειπτική είναι μια μαγική ιδεατή ζώνη “αγάπης μιας Αφροδίτης” γύρω από την Γη που εκτείνεται σε πλάτος 8 μοιρών και καθορίζεται από τις τροχιές των πλανητών που κινούνται μέσα σε αυτή την ζώνη.
    Έτσι υφίσταται η έννοια της αστρολογίας,η οποία παρακολουθεί τις κινήσεις τους.
    Χωρίζεται σε 12 ίσα τμήματα κάθε ένα αντιστοιχεί στο αντίστοιχο ζώδιο.
    Είναι διαφορετική ή έννοια του ζωδίου από τον αστερισμό και πολλοί νομίζουν ότι είναι το ίδιο.

    Αστερισμοί υπάρχουν πάρα πολλοί και δεν είναι 12… μόνο.
    Πριν από 4000 χρόνια περίπου πίσω από το ζώδιο του Κριού ήταν ο αστερισμός του Κριού .
    Συνέπιπταν και τα δύο, ζώδιο και αστερισμός.
    Πριν από 2000 χρόνια εξ αιτίας την μετάπτωσης των ισημεριών πίσω από
    το ζώδιο του Κριού βρισκόταν ο αστερισμός των Ιχθύων.
    Τα επόμενα 2000 χρόνια θα είναι ο αστερισμός του Υδροχόου
    Και για αυτό μιλάμε για την εποχή του Υδροχόου.

    Ο Άρης κυβερνήτης του Κριού και ο ωροσκόπο του ωροσκοπίου αντιπροσωπεύουν την Ανατολή του Ήλιου,
    Η Ήρα -Σελήνη του Καρκίνου, τον Νότο,
    η Αφροδίτη του Ζυγού την Δύση και ο Ζευς, του Αιγόκερου τον δυναμικό Βορρά.
    Είναι τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα ,οι βραχίονες του παρορμητικού σταυρού και οι πύλες της ενέργειας.
    Η ζωή ξεκινάει από τον Νότο μορφοποιείται στην Ανατολή που γεννιέται
    ενώνεται στην Δύση με το άλλο μισό που ψάχνει και πολεμά και φεύγει από τον Βορρά.

    Οι γυναίκες της Ανατολής είναι πρόσχαρες ευδιάθετες, του Νότου προστατευτικές, μητρικές,της Δύσης σκεφτικές διανοούμενες και του Βορρά, φιλόδοξες πολεμικές.
    Οι άντρες είναι αντίστοιχα μελετητές, ναγουάλ, άνθρωποι πίσω από την σκηνή και του βορρά είναι της δράσης.

    Τα ναγουάλ, άντρες και γυναίκες εξ αιτίς της ενεργειακής διάταξης που διαθέτουν αναλαμβάνουν ένα ηγετικό ή καθοδηγικό ρόλο.
    Παλιά αυτό ήταν εμφανές και οι πραγματικοί αργηγοί ήταν και οι φυσικοί
    ηγέτες , βασιλιάδες και ήρωες.
    Σιγά σιγά με την κάθοδο της ενέργειας και την μείωση της ενεργεικής μάζας των ανθρώπων,
    οι αρχηγοί δεν διαθέτουν αυτές τις ενεργειακές προδιαγραφές και παίζουν ένα διακοσμητικό ρόλο ηγέτη-κομπάρσου .
    Είναι πλέον κάτι παραπάνω από εμφανής η έλλειψη… στο είδος.

    Το “εγώ” ξενικώντας από τον Κριό διανύει όλο τον οριζόντιο άξονα του σταυρού μέχρι να φθάσει στο Ζυγό. Ο Ζυγός είναι ενα πολύ σημαντικό και δύσκολο σημείο στην διαδρομή του «εγώ».
    Από εκεί ξεκινάει ο κύκλος τους…”‘Εμείς”!
    Για αυτό και είναι η Κρίση και η Ζυγαριά!
    Ξεκινώντας με τον Κριό σαν φυσική γέννηση, ο άνθρωπος αναγεννάται πνευματικά στον Λέοντα σαν πνευματική νέα γέννηση.
    Φθάνοντας στο Ζυγό διαπιστώνει ότι υπάρχουν και άλλα “Εγώ”
    που πρέπει να μάθει να συνυπάρχει μαζί τους
    σε λεπτές ισορροπίες του …”Έμείς”.
    Από εκεί και μετά ο οριζόντιος άξονας του ωροσκοπίου αρχίζει να σηκώνεται υπό την επίδραση μιας κάθετης δύναμης και
    συνειδητοποίησης.

    Που τελειώνει η ελευθερία η δική μας και που αρχίζει η ελευθερία των άλλων;
    Είναι το ερώτημα αυτής της διαδρομής και…των
    Ελευσινίων Μυστηρίων της!

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 15, 2009 στις 5:31 μμ
    Ναι δυστυχώς !
    Το είχαν καθώς και το σχέδιο για την άλωση και την αρπαγή της ομορφιάς του Ελληνισμού.
    Ήταν από την αρχή το σχέδιο τους μεθοδευμένο να εισβάλουν με την μορφή αμνού και να διαβρώσουν την Ελλάδα εκ των έσω
    με τους αφελείς Έλληνες που τους κοίταξαν κατάματα
    να μιλούν για την αγάπη του μοναδικού αληθινού
    Εβραϊκού θεού
    ….λες και την χρειαζόμασταν,
    να μαρμαρώνουν στο παράλογο της Μέδουσας.

    Όταν έκλεισε η πόρτα της σπηλιάς και τον επέβαλαν,
    στον θρόνο της εξουσίας,
    την γνωρίσαμε πολύ καλά
    και είδαμε ποια ήταν αυτή “η αγάπη”… μέχρι σήμερα
    και ποια κατέυθυνση δείχνει πάντα
    …εκείνης της Ιερουσαλήμ
    με πλούσια αφιερώματα στην κουλτούρα της
    και στα ονόματα τους.

    Όχι τα ίδια λάθη ξανά
    και η Ελλάδα ανυπεράσπιστη στην καταστροφή των ριζών της
    να ξεριζώνεται κάθε φορά και να σέρνεται εδώ και εκεί
    ανεκτική μέσα σε μια ομίχλη
    χωρίς κέντρο βάρους και σημείο αναφοράς
    με την πηγή της την πραγματική και αμιγώς Ελληνική.

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 15, 2009 στις 8:36 πμ | Απάντηση
    Οι ποιητές οι τραγουδιστές και
    οι μεγάλοι παραμυθάδες λειτουργούν σαν
    προπαρασκευαστικοί προωθημένοι δρομείς,
    ενδιάμεσοι κρίκοι, που τραντάζουν τον σκουριασμένο
    δεσμό του Σκοπού και τις παγιωμένες αντιλήψεις των ανθρώπων,
    μέσα από μια έμμεση γνώση και την λαχτάρα της
    απευθυνόμενοι στο σώμα και τις δυνατότητες του.

    Μπορεί κανείς να αλλάξει το ΠΑΡΕΛΘΟΝ;
    Μπορεί!
    Μέσα από μια άψογη ανακεφαλαίωση
    οριζόντια και κάθετη!

    Και μόνο από μια τέτοια «μη πράξη» και δράση
    μπορεί να προχωρήσει σε ένα ευτυχισμένο ΤΩΡΑ
    και να οραματιστεί ένα υγιές ΜΕΛΛΟΝ
    σε προσωπικό εθνικό και συλλογικό επίπεδο.
    Διαφορετικά θα μένει στάσιμος
    και θα εμμένει σε ένα σημείο ήττας και βολέματος
    ακινητοποιημένος και εγκλωβισμένος
    ξεχασμένος σαν χαμένος.

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 15, 2009 στις 1:27 μμ
    Ίσως δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα
    αλλά αιτιοκρατικά και συγχρονιστικά φαινόμενα…
    γνωστά και άγνωστα
    λογικά και ονειρικά!

    Το υφαντό της Πηνελόπης
    το υφαντό της Ελένης
    Οδύσσεια-Ιλιάδα

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 14, 2009 στις 6:47 μμ | Απάντηση
    Καλημέρα νεφεληγερέτη Φρυκτωρέ!

    Τα σχόλια σου έχουν πάντα την δύναμη ενός κεραυνού,
    από αυτούς που κρατάει ο Ζευς στα χέρια του,
    για να βάζει τα πράγματα
    και τους “κατεργάρηδες”
    …στην θέση τους!

    Βέβαια…”διασκορπιζεται η ψυχη ενω θα επρεπε να περνει την αγωγη της, …την ψυχαγωγια της!
    Ο χρονος ειναι για τους Πολεμιστες πιο πολυτιμος και απο τον αερα που αναπνεουν.
    Τον χρειαζονται για ενδοσκοπιση,αυτοκριτικη,συνομιλια με τον εαυτον τους,
    Στην πρωτη περιπτωση ο Ανθρωπος ζει την ζωη του στη γη,Στη δευτερη απλα υπαρχει” !!

    Σαφώς… ο έρωτας δεν είναι για τους πολεμιστές μια φθηνή διασκέδαση που αρχίζει και τελειώνει νωρίς καταναλώνοντας μια απλή διέγερση του σεξουαλικού κέντρου
    … εδώ και εκεί τυχάρπαστα.

    Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την περιπέτεια της πατρίδας μας
    και της ανθρωπότητας εξ αιτίας του,
    άρχισε να αναπτύσσεται το φαινόμενο του νεοέλληνα καταναλωτή
    και η αβάσταχτη νοοτροπία ενός συντηρητικού ασφυκτικού συμβιβαστικά φοβισμένου μικροαστισμού.

    Το “σύνδρομο της πείνας” της κατοχής έδωσε την θέση του σε ατέλειωτα ψώνια στα σούπερ μάρκετ,
    στην επιδεικτική συλλογή ανόητων
    καταναλωτικών αντικειμένων,
    στην δημιουργία των παιδιών μιας μαρμελάδας,
    στο ατέλειωτο λιάσιμο στο Ήλιο στις καφετέριες “για καφέ”,
    σε μια κακής ποιότητας και κακώς εννοούμενης διασκέδασης με ακόμη πιο ηλίθια πρότυπα και εκπρόσωπους αυτής της διασκέδασης.

    Σε βιαστικούς επιπόλαιους έρωτες φθηνούς μιας βραδιάς και σε πολλούς τελικά γάμους συμφερόντων με τους ανθρώπους να παντρεύονται για να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα,
    για ένα σπίτι. ένα αυτοκίνητο μερικά… σερβίτσια πορσελάνης,
    και ίσως ένα γήπεδο… του τένις.

    Έχουμε και την ανάπτυξη της μεσοαστικής έως αστική τάξης
    με λίγους παράγοντες να αναρριχώνται και να αποτελούν μέρος της σκιώδης κυβέρνησης προωθώντας τα συμφέροντα τους και τους εκπροσώπους τους.

    Οι περιπέτειες των Ελλήνων για αρκετούς αιώνες δεν επέτρεψαν τις συνθήκες δημιουργίας της αριστοκρατικής τάξης ανάλογου τύπου με της υπόλοιπης Ευρώπης και έτσι αυτοί είναι ξεχωριστοί περίπτωση,
    λίγοι, ελιτίστικοι και εκλεκτοί απομονωμένοι στο νησί
    … των Λαιστρυγόνων.

    Η μπουρζουαζία της νεώτερης Ελλάδος όμως συχνάζοντας στα μέγαρα και σε εκδοτικούς οίκους, γκαλά φιλανθρωπίας,
    δεν άφησε ούτε ένα βόδι που να μη το καταβροχθίσει,
    γιατί ήταν πολύ πεινασμένη
    για εξουσία, προβολή, λάμψη και …χειροκροτήματα,
    τυλιγμένα με μια δόση υποκριτικού καθωσπρεπισμού και αυτάρεσκης κουλτούρας.

    Καλημέρα σε όλους τους πιλότους
    των Στέλθ!

  • Ο/Η iparea λέει:

    elzin λέει:
    Δεκεμβρίου 12, 2009 στις 5:03 μμ | Απάντηση
    Καλησπέρα
    νεαρέ μαχητή της φιλοσοφίας και του έρωτα!

    Και εμείς περιμένουμε την τόσο ευχάριστη αυθόρμητη
    και άδολη αύρα της παρουσίας σου
    και νιώθουμε την εκπομπή μιας ζωντανής καρδιάς
    να χτυπά
    και να πάλλεται σε υγιή ρυθμό.

    Οι αντιερωτικοί άνθρωποι, σοβαροφανείς, σφιχτοί, μίζεροι
    καταθλιπτικοί, αγέλαστοι, φοβισμένοι, παγιωμένοι,
    νοσούν πάντα βαθύτατα
    και ο Ασκληπιός είναι γιός του Απόλλωνα
    και θεός της υγείας μαζί με την Εστία, τους Λαιστρυγόνες
    και τον 6 ο οίκο που θα γνωρίσουμε στην επόμενη ανάρτηση.
    Σπίτι- εστία που δεν την βλέπει Ήλιος την βλέπει γιατρός.

    Η λυτρωτική δράση του θεάτρου σχετίζεται με τον Διόνυσο
    τον χειμερινό κάτοικο των Δελφών, με τις μάσκες των Αποκριών,
    και την δυνατότητα να γνωρίσει κανείς
    και να καταδυθεί στις σκοτεινές πλευρές του υποσυνείδητου
    με την ασφάλεια και την προστασία μιας σκηνής και μιας παράστασης εκτονώνοντας την αρνητική ενέργεια και την σκιά του.

    Αν οι άνθρωποι συμμετείχαν ενεργά και συνειδητά σε θεατρικές πράξεις
    παίρνοντας μέρος και όχι μόνο αμέτοχοι θεατές
    θα είχαμε άλμα κβαντικής συνείδησης
    γιατί η αυτοσυνείδηση είναι πάντα μια βιωματική εμπειρία
    που κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σου την δώσει
    παρόλο που χρειάζεται
    να καλλιεργεί κανείς τον νου του για να μη παγιδεύεται σε εμμονές.

    Ο Διόνυσος, αδελφός του Απόλλωνα και συγκάτοικος του
    στην ελεγχόμενη τρέλα
    κρυμμένος πίσω από μια μάσκα
    και με τις μεγάλες άπιαστες ζαγρευτικές του μεταμορφώσεις του
    καλεί στην σκηνή
    την απολλώνεια συνείδηση αυτούσια προκαλώντας την να φανερωθεί
    και του ανήκει ο λόγος.

    Και ένα τραγουδάκι …για το λόγο του θέματος
    και ….την συγκατοίκηση μας!

    Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα…

    Ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται
    το λόγο αυτό εγώ τον σεβάστηκα
    και να που η Τροία ακόμη καίγεται
    και να ο Αδόλφος υψώνει τη σβάστικα
    Νίκη, νίκη, νίκη

  • Ο/Η iparea λέει:

    Καλημέρα
    στους ακαταπόνητους ταξιδιώτες του 2009
    με την κόκκινη ναυτική χλαίνη του Οδυσσέα
    και την πολυχρωμική στροφορμική ανέμη της Πηνελόπης
    σε μια κλωστή παραμυθιού
    …σε ταξίδια τολμηρά του νου
    στην νέα Οδύσσεια του Διαστήματος!

    Υπάρχει και μια άλλη αλήθεια
    όταν ενώνονται
    οι παράλληλες ζωές και γραμμές!
    Αυτός είναι ο κόσμος του Αναστήματος;!

    Μια λεπτή κόκκινη γραμμή αυτοσυνείδησης ακροβατική
    σε τεντωμένο σχοινί!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: