11. Στην χώρα των Αμαζόνων


Ζώνη Αμαζόνα

 

Μπήκα κατευθείαν στο θέμα.
-Ποιες είναι οι Αμαζόνες; Τον ρώτησα.
Μου απάντησε κι’αυτός άμεσα και κατευθείαν.
-Είναι, η επιστήμη, η θρησκεία, η δικαιοσύνη, η φιλοσοφία και
εν μέρει και η πολιτική.
Όλες …«γυναίκες» πολεμικές, άγριες, ανυπότακτες, απλησίαστες, αδάμαστες!
Εδώ βρίσκεται το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελληνικής γλώσσας,
να ξεχωρίζει τα γένη και τις ιδιότητες τους.
Κι εδώ χρειάζεται προσοχή.
Η «ομοιογένεια» των γενών, μπορεί να οδηγήσει στο εκφυλισμό του «είδους».
Απόμεινα αποσβολωμένος.
Ήταν παραπάνω από έκπληξη.
Ήταν σοκ.
-Αυτές είναι οι …Αμαζόνες; Επανέλαβα την ερώτηση.
-Είναι απλό και ξεκάθαρο. Απάντησε.
-Δες πως πολεμούν πάντα προς όλες τις κατευθύνσεις και παρατήρησε,
πως ακρωτηριάζουν τους άντρες που έχουν ασχοληθεί μαζί τους
και προσπάθησαν να τις κατακτήσουν!
Οι περισσότεροι έχουν μια άχαρη ερωτική ζωή, άδεια.
Είναι μονόπλευροι,σκληροί,απρόσσιτοι,άγριοι και πάντα με τα «όπλα».
Και φυσικά οι ανήκοντες στα υψηλά κλιμάκια της Ιππολύτης
είναι αόρατοι και τελείως απροσπέλαστοι.
Όπως διαπιστώνεις οι Αμαζόνες… δεν αστειεύονται καθόλου.
-Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι «γυναίκες» ξαναρώτησα
ποιο είναι το κοινό τους σημείο, που τους ενώνει;
-Η Γνώση! Ήταν η άμεση απαντηση του.
Η Γνώση και η Έξουσία.
Οι γνώσεις «υψηλού επιπεδου», είναι πολύ μακρινές για το μέσο άνθρωπο.
Για τον απλό άνθρωπο, που θα περάσει την ζωή του,
αποχαυνωμένος με τα προβλήματα της καθημερινότητας, επιβιώνοντας απλώς.
Πηγαίνοντας και σε καμιά εκκλησία,μ’ένα κεράκι, ζητιανεύοντας,
να κερδίσει την αιώνια ζωή.
Ζητωκραυγάζοντας σε καμιά συγκέντρωση..,κουνώντας τις σημαιούλες και τα πανώ.
Δέρνοντας στα γήπεδα, να εκτονώνεται η αδρεναλίνη.
Βγάζοντας λόγους και διαλέξεις στους λαβυρινθώδεις διαδρόμους των πανεπιστημίων και των συνεδρίων και μαζεύοντας… μεταπτυχιακά και άχρηστες περγαμηνές.
Φορώντας τον τήβεννο της Θέμιδας , διορισμένος, από τους εκάστοτε κυβερνήτες , πνιγμένος σε ατέλειωτα χαρτιά και μακριά ,πολύ μακριά ,
από τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων και ακόμη
πιο μακριά από το αίσθημα περί «δικαίου».
-Οι γνώσεις και η εξουσία ! Επανέλαβα και συνέχισα να το επεξεργάζομαι.
-Ναι! Συνέχισε
Η θρησκεία και η επιστήμη έχουν μια κοινή βάση, στην οποία … «στηρίζονται».
Την μετα-φυσική.
Η μετα-φυσική είναι, και αποτελεί την βάση όλων των θρησκειών!
Είναι ο θεμέλιος λίθος τους.
Οι εκπροσωποί τους, όμως, και κυρίως οι «κοσμικοί», τις περισσότερες φορές,
δεν είναι και οι καλύτεροι διερμηνείς αυτού του θέματος.
Η ιστορία αποδεικνύει, πως σχεδόν πάντα,ζητούν μεγάλες αμοιβές γι’αυτό
και ανταλλάγματα και συνήθως τα παίρνουν.

Η κατάληξη της επιστήμης, το όριο, είναι η εξήγηση του μεταφυσικού.

Αυτό προσπαθεί με επιτυχία, ομολογουμένως.
Η φιλοσοφία φλερτάρει με όλα και όλους… πολύφερνη νύφη.
Η πολική, χέρι χέρι με τους θρησκευτικούς ηγέτες κυβερνά τα «ποιμνία»,
με την ¨ευλογία ‘ της εκάστοτε τεχνολογίας-τεχνογνωσίας.
Ήταν χειμαρρώδης η απάντηση του.
-Θα πας , συνέχισε.
Είσαι υποχρεωμένος να πας και να τις συναντήσεις όλες.
Η Ιππολύτη ,μάλιστα θα σε συμπαθήσει κιόλας και σένα, θα σου «αρέσει»,
αλλά, θα πρέπει να προσέξεις πολύ.
Είναι άγριος λαός …πολύ άγριος!
Δες πως έχουν καταντήσει τους άντρες, που έχουν πάει εκεί.
Δες την ανύπαρκη προσωπική ζωή, την απουσία του Έρωτα,
την μοναξιά, την «βιτρίνα», της ευτυχίας, το «στέγνωμα».
-Ποιά είναι η Ιππολύτη ξαναρώτησα.
Ποια είναι η αρχηγός;
-Η κόρη του Άρη…είναι φυσικά η …θρησκεία!Οι περισσότεροι πόλεμοι έγιναν πάντα με το πρόσχημα
ενός «υπερανεπτυγμένου» θρησκευτικού συναισθήματος
και στο όνομα ενός θεού, που ποτέ δεν ρωτήθηκε γι΄άυτό.
Η ζωή και η ιστορία αυτό αποδεικνύει αιώνες τώρα.
Το θρησκευτικό συναίσθημα είναι βαθιά ριζωμένο στον άνθρωπο
από την πρώτη εμφάνιση του.
Η αγωνία του θανάτου, τα αδιέξοδα της λογικής, το ευάλωτο του φυσικού σώματος,
Η γοητεία του μυστηρίου, η αβεβαιότητα του Άγνωστου,
οι «εγγυήσεις», που δίνονται…οι υποσχέσεις, δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο ,
στο σύντομο πέρασμα του από αυτό τον όμορφο και ακατανόητο κόσμο.
Έτσι λοιπόν οι θρησκείες κινούν τα νήματα της ιστορίας του κόσμου,
υποδαυλίζοντας και συνεργώντας σ’όλους τους πολέμους και φυσικά κατέχουν
την Ζώνη της Αρχιαμαζόνας, κρυμένη στα μυστικά τους συρτάρια.
Καλλιεργούν τον φανατισμό και την μισαλλοδοξία,
πάντα, γιά να …επιβιώνουν.
Από εδω ξεκινάει και το ‘πρόβλημα’ ολων των θρησκειών,
που εγκλωβίζουν τους οπαδούς τους, σε φανατικά συναισθήματα «πίστης»,
αδρανοποιώντας το μυαλό τους.
Ετσι χώριζαν και εξακολουθούν να χωρίζουν τους ανθρώπους,
ενω θάπρεπε να τους ενώνουν…
Οι μεγαλύτερες πάντα «Υβρεις» στο ονομα ενός …Θεού πάντα.
-Πως μπορώ να τα βγάλω πέρα μ’αυτές τις φοβερές γυναίκες;
Διατύπωσα την απορία και την ανησυχία μου.
-Ειναι απλό! Απάντησε.
Μέτρο, νηφαλιότητα και σοφία!
Η Αθηνά «κερδίζει» περισσότερους «πολέμους» από τον πολεμοχαρή Άρη,
χωρίς να καταφεύγει… στα όπλα.

§ One Response to 11. Στην χώρα των Αμαζόνων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: